Billionaire's True Love Book 2: MINAMAHAL KITA!

PROLOGUE

 

BILLIONAIRES TRUE LOVE BOOK 2:

 

MINAMAHAL KITA

 

(ELIJAH VILLARAMA VALDEZ STORY)

 

"Ang anak ko! Tulungan niyo ang anak ko! " umiiyak na sigaw ni Ethel habang pilit na nire-revived ng isang life guard ang anak niyang si Ezekiel na nangingitim na dulot ng pagkalunod!

 

Kung kailan makikilala niya na ang tunay niyang ama tsaka naman nangyari ang trahedyang ito! Iniwan niya lang saglit ang anak niya dito sa gilid na dagat para bumalik sa trabaho pero pagbalik niya pinagkakaguluhan na siya ng mga tao habang pilit na isinasalba ng life guard sa pamamgitan ng pag CPR

 

"Iligtas niyo ang anak ko! Maawa kayo sa kanya! Iligtas niyo siya!" muling sigaw ni Ethel! Tigmak ang luha sa kanyang mga mata at para na siyang mababaliw sa sobrang sakit at pag-aalala para sa kaisa-isa niyang anak!

 

"Pasensya na Ethel pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso at nangingitim na siya!" walang pakundangan namang sagot ni Jennifer! isa siya sa mga life guard dito sa beach resort at siya din ang unang nakakita sa pagkalunod ng bata! Ni - rescue niya naman ito kaagad pero huli na! Nangingitim na ang bata dulot ng pagkalunod at kahit na ano ang gawin iya tuluyan na din itong nawalan ng pulso

 

Magkakilala silang dalawa ni Ethel dahil pareho silang nagtatrabaho sa naturang beach resort na pag-aari ng mga Villarama at Santillan!

 

"A-ano? Anong sabi mo? Hindi! Hindi totoo iyan! Hindi pa patay ang anak ko!" naghihinagpis na bigkas ni Ethel at mabilis na dinaluhan ang anak niyang wala nang buhay! Kaagad na umalingawngaw sa buong paligid ang kanyang pagtangis! Hindi niya akalain na isa isang iglap mawawala sa kanya ang anak niya!

 

"Hindi totoo ito! Eze, anak! Ezekiel!'

 

palahaw na iyak ni Ethel!

 

Ramdam ng mga taong nakapaligid ang sakit na nararamdaman ng isang Ina na nawalan ng anak! Pero ano pa ba ang pwedeng gawin gayung tuluyan nang nalagutan ng hininga ang kaawa-awang bata!

 

"Ano ang nangyari dito?" nasa matinding pagluluksa na si Ethel nang marinig niya ang isang familiar na boses! Kaagad napaangat ang tingin niya at direktang tumitig sa paparating pa lang na si Elijah na kitang kita ang pagkagulat sa mga mata nito

 

"Ezekiel? A-ano ang nangyari sa anak ko?

 

"galit na sigaw ni Elijah! Umalis lang siya saglit para kumuha ng pera para ibigay kay Ethel dahil iyun ang napagkasunduan nilang dalawa para tuluyang ibigay sa kanya ang kustudiva ng bata pero hindi niya akalain na sa pagbabalik niya ay madatnan niya ang anak nya sa kalunos-lunos na sitwasyon!

 

"Elijah...I am sorry! I am sorry, nalunod siya! Nalunod ang anak natin!"

 

humahagulhol ng bikgas ni Ethel! Hilam ang luha sa mga matang tumitig siya kay Elijah at hindi nakaligtas sa paningin niya ang pagbalasik ng hitsura nito.

 

"No! Hindi totoo iyan! Hindi totoo iyan! Ezekiel!" galit at puno ng paghihinagpis na sigaw ni Elijah. Nanginginig ang mga kamay na akmang hahawakan niya sana ang wala nang buhay na katawan ng anak niya pero hindi niya kaya! Wala sariling bigla siyang napatayo habang nakakuyom ang kanyang mga kamao!

 

Hindi niya kayang makita ito sa hindi kaaya-ayang sitwasyon! Hindi pa nga sila masyadong nakakapag-bonding tapos malalaman niya na wala na ito? Ang saklap! Sobrang sakit!

 

"Ano ang ginawa mo? Bakit mo siya pinabayaan?" hindi na napigilan pa ang bugso ng kanyang damdamin. Mariin

niyang hinawakan sa braso ang babaeng minsan niyang minahal at pilit na pinapatayo!

 

"Hindi ko alam kung paano nangyari! Wa-wala akong kasalanan! Hindi ko ginusto na mapahamak ang anak natin Elijah!" umiiyak na sagot ni Ethel! Hindi niya din maiwasan na makaramdam ng takot lalo na at nakikita niya sa mga mata ni Elijah ang galit at paghihinagpis! Alam niyang habang buhay siya nitong kamuhian dahil sa nangyari sa anak nilang dalawa

 

"Hindi mo kasalanan? PInabayan mo ang anak ko na mapahamak tapos sasabihin mo sa akin na wala kang kasalan? Pack Ethel! Pack you!" galit na sigaw ni Elijah! Wala na siyang pakialam pa sa mga taong nanonood sa kanila ngayun! Ang importante lang naman sa kanya ngayun ay ang mailabas ang sakit at paghihinagpis na nararamdaman ng puso niya!

 

"Elijah, hindi lang ang nasasaktan sa nangyari sa anak ko! Mas masakit sa akin ito dahil ako ang Ina at ako ang nagpalaki

 

 

 

 

PROLOOLR

 

sa kanya!" umiiyak ni bigkas ni Ethel!

 

"Hindi mo siya kayang saktan? Wala kang kwenta...kung hindi dahil sa pagiging ganid at sigurista mo, hinayaan mo na lang sana na isama ko si Ezekiel sa Manila! Hindi sana siya napahamak ngayun!" galit na sigaw ni Elijah at hindi niya napigilan pa ang sarili niya! Malakas niyang itinulak si Ethel na siyang dahilan kaya ito natumba sa buhanginan! Sa mismong tabi ng wala nang buhay na katawan ng anak niya!

 

 

 

Chapter 1

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

"EZEKIEL...NO! No! Hindi totoo ito! Nandito na ako anak! Hindi ko na hahayaan pa na may manakit ulit sa iyo! Idilat mo ang mga mata mo! Idilat mo ang mga mata mo, anak!" paulit-ulit kong sigaw na para bang nasisiraan ng bait!

 

Muli kong dinaluhan ang wala nang buhay nitong katawan! Hinaplos ko ang pisngi nito kasabay ng pag-agos ng masaganang luha sa aking mga mata!

 

Ano ba! Kung kailan natagpuan ko na siya tsaka naman ito nangyari

 

Walong taon! Walong taon ko silang hinanap ni Ethel pero huli na! May asawa nang iba si Ethel at tangap ko na sana iyun dahil wala naman na akong magagawa pa tungkol sa bagay na iyun! May minamahal nang iba ang babaeng mahal ko at kahit na masakit kailangan kong magmoved-on basta mapunta lang sa akin ang kustudiya ng anak namin!

 

Napagkasunduan naming dalawa na bibigyan ko siya ng dalawampung milyong peso at ready na ang pera! Kaya lang ito naman ang sumalubong sa akin sa pagbalik ko dito sa Villarama-Santillan Beach Resort! Wala na ang anak ko! Patay na si Ezekiel!

 

May dugo akong Villarama at hindi ako basta basta mapapaiyak pero sa nakikita kong sitwasyon ngayun ng kaawa-awa kong anak biglang dagsa ang galit sa puso ko! Mula sa pagkakaupo sa buhanginan dahan-danan akong tumayo nanlilisik ang mga matang tinitigan si Ethel!

 

"Hindi ako papayag na walang managot sa pagkamatay ng anak ko! Pabaya kang Ina kaya dapat lang na pagbayaran mo ito! "galit kong sigaw sabay duro dito!

 

Sa kabila ng kanyang pagluha, kitang kita ko ang takot na kaagad na rumihistro sa mga mata niya! Napaatras pa siya ng makailang ulit habang patuloy siya sa kanyang pagtangis!

 

"Elijah...maniwala ka sa akin! Ginawa ko ang lahat para alagaan ang anak natin! Siyam na buwan sa sinapupunan ko at mahigit pitong taon ko siyang inalagaan! Huwag mo naman ibunton sa akin ang lahat ng sisi!" umiiyak niyang bigkas!

 

"At sino ang sisisihin ko sa pagkawala ng anak ko? Sino, Ethel?" galit kong sigaw

 

"Siya....siya! Ang lifeguard na iyan! Siya ang sisisihin mo dahil hindi niya nabantayan si Ezekiel! HIndi niya ginawa ng maayos ang trabaho niya kaya napahamak ang anak ko!" umiiyak niyang bigkas kasabay ng pagturo niya sa isang babae!

 

"Bakit ako? Aba't Ethel, huwag mong isisisi sa akin iyang pagiging pabaya mong Ina ha? liyak ka ngayun dahil patay na si Ezekiel eh noong nabubuhay pa ang bata hindi mo nga siya halos maalagaan eh!:" kaagad namang sagot ng babaeng lifeguard!

 

Wala sa sariling napatitig ako dito! Kung hindi ako maaring magkamali, nasa edad 20s pa lang ang babae!

 

"Pinabayaan mo ang anak ko?" galit kong tanong sa kanya habang naglalakad palapit dito! Kung sa ibang pagkakataon baka humanga pa ako sa babaeng ito eh! NI Wala man lang akong nakikitang takot sa mga mata niya habang direkta din siyang nakatitig sa akin!

 

"Ikaw pala ang ama ni Ezekiel? Huwag mo akong sisisihin kung bakit napahamak ang anak mo! HIndi ako tagapag-alaga ng anak mo na twenty four seven kaya ko siyang bantayan!" seryoso niyang bigkas! Napatigil naman ako sa paghakbang palapit sa kanya habang hindi ko inaalis ang pakakatitig sa kanyang mukha!

 

"Sa presinto ka nalang magpaliwanag! Wala akong ibang gusto ngayun kundi ang mabigyang ng hustisya ang pagkawala ng anak ko! Makukulong ang dapat makulong at managot sa batas ang dapat managot!" nanlilisik ang mga matang bigkas ko at mabilis na sininyasan ang mga tauhan ko na kanina pa nakamasid!

 

"Tumawag kayo ng mga pulis! Gusto kong makulong ang lahat nang sangkot dahil sa pagpapabaya kaya napahamak ang anak ko!" galit kong bigkas! Muli kong binalikan ang anak kong wala nang buhay! May mga luha sa mga mata na masuyo kong hinaplos ang mukha nito!

 

Kung paano ako naghirap na matagpuan siya, ganito lang din kadali na nawalay siya sa akin!

 

"Teka lang, wala akong kasalahan! Ethel... umayos ka ha? Huwag mo akong idamay dito!" narinig ko pang sambit nang babaeng lifeguard pero hindi ko na pinagtoonan pa ng pansin!

 

Galit ako at hindi ako papayag na walang managot sa batas dahil sa pagkamatay ng anak ko!

 

"Elijah, hindi mo ito pwedeng gawin sa akin! Kahit na pagababalik-baliktarin pa ang mundo, ina ako ni Ezekiel at hindi mo ako pwedeng ipakulong!" narinig ko ding sambit ni Ethel! Matalim ang mga matang tinitigan ko ito habang hawak-hawak na siya ng mga tauhan ngayun!

 

"Makukulong ka sa pagiging pabaya mo! Mabubulok ka sa kulungan! Iyan ang tandaan mo Ethel!" galit kong sigaw!

 

"Wala akong kasalanan! Walang Ina na may gusto na mapahamak ang anak! Elijah naman, hindi mo pwedeng gawin ito sa akin! Hayaan mo naman sana akong magluksa sa pagkawala ng anak ko! Huwag ka naman sanang maging unfair sa akin!" umiiyak niyang bigkas!

 

"Huwag akong maging unfair sa iyo? Bakit, noong mga panahon na inilihim mo sa akin ang tungkol sa anak natin, hind ba lumalabas na naging unfair ka sa akin, Ethel? Hindi ba?" galit kong sigaw sa kanya! Ilang beses naman itong napailing habang tuloy-tuloy ang pagpatak ng luha mula sa kanyang mga mata!

 

"Naging unfair ka sa akin! Walong taon kitang hinanap! Walong taon na halos halughugin ko ang mundo tapos nandito ka lang pala! Nagtatago kasama ng anak ko? Ngayun, pagsisisihan mo ang lahat! Hinding hindi kita mapapatawd sa ginawa mong kapabayaan! Hinding hindi ko mapapalagpas ang ginawa mong pagpapabaya sa anak natin!" galit kong bigkas!

 

Hindi naman na siya nakaimik! Ilang saglit lang, dumating na din ang mga kapulisan at tuluyan na siyang hinuli kasama ang babaeng itinuro niya na sangkot daw sa pagkamatay ng anak namin dahil daw sa kapabayaan nito pagdating sa trabaho!

 

"Hayy naku! Ano ba iyan Ethel, nakakainis ka! Ang sarap mong kalbuhin! "narinig ko pang reklamo ng life guard! Napansin kong pinukol pa ako nito ng masamang tingin bago tuluyang sumama sa mga kapulisan!

 

 

Chapter 2

 

Jennifer Madlang-Awa POV

 

"Hayssst, ano ba naman iyan Ethel! Nababaliw ka na ba? Bakit pati ako damay sa asunto ng lalaking iyun?" hindi ko na mabilang kung ilang beses ko nang natanong ang bagay na iyun kay Ethel pero wala man lang akong nakuha na kahit na anong reaction mula sa kanya! Tulala ang bruha habang nakatitig lang sa kawalan

 

Hindi ko alam kung bakit damay ako sa kaso gayung hindi ko naman sana pinabayaan ang trabaho ko! Kakapa-umpisa pa lang ng duty ko noong mga panahon na iyun at hindi pa sakop ng working hours ko ang pagkalunod ng bata! Sinagip ko pa nga pero huli na! Wala nang pulso si Ezekiel noong nakuha ko!

 

Kilala ko ang mag-inang Ethel at Ezekiel dahil sa halos mahigit isang taon kong pagta-trabaho sa Villarama-Santillan Beach resort, palagi kong nakikita ang bata na naglalaro sa buhanginan! Minsan ko na din siyang nakita na sinasaktan ng bagong kinakasama ni Ethel ngayun na si Arnulfo!

 

Wala sa sariling napaupo ako sa malamig na semintno ng selda! Ang unfair talaga ng mga mayayaman! Kung totoosin, wala akong kinalaman sa pagkamatay ni Ezekiel pero bakit ako ikinulong?

 

Mabilis na lumipas ang mga araw! Isang linggo..nagtagal pa talaga ako ng isang linggo dito sa loob ng kulungan bago dumating ang HR ng beach resort at sinabing pwede na daw akong lumabas!

 

Siyempre...sobrang tuwa ko! Sa wakas, makakalabas na din ako sa mainit at masikip na kulungan at napatunayan din na wala akong kasalanan! Kaya lang sa paglabas kong iyun ay ang isang balita na masakit tangapin!

 

"Pasensya ka na Jennifer! HIndi ka na pwedeng magreport sa beach resort!" direktang wika sa akin ng HR personnel na sa Melissa sabay abot sa akin ng isang sobre! May ibinigay din siyang papel sa akin na dapat kong pirmahan!

 

"Bakit? I mean, napatunayan na wala akong kasalanan bakit kailangan pang matangal ako sa trabaho?" seryoso kong tanong sa kanya!

 

"Hindi ko din alam! Basta dumating na lang ang kautusan mula sa Manila na kailangang masesante ang lahat ng taong

sangkot sa pagkamatay ng anak ng pamangkin ng may-ari ng resort!" malungkot na sagot sa akin ni Melissa! Wala na akong choice pa kundi ang ang tangapin na lang ang kototohanan! Maghahanap na lang ulit ng trabaho kung ganoon!

 

Sayang nga lang dahil malaki sana magpasahod ang Villarama-Santillan Beach resort! Kumpleto din sana sa mga benipisyo kaya lang kailangan tangapin ang katotohanan na ganito talaga ang buhay! Kahit na pilitin pa natin ang magpakabuti, darating at darating talaga ang oras na minsan madadamay ka sa gulo ng iba! At ito na nga ang nangyari sa akin!

 

Pagkagaling sa presinto, direcho ako uwi ng bahay kung saan nadatnan ko ang half sister kong si Madelyn at ang boyfriend kong si Robin na naghahalikan!

 

"Mga walang hiya! Ano ang ibig sabihin nito?" hindi ko mapigilang sigaw! Kaagad namang naghiwalay ang dalawa habang kitang kita ko sa mga mata ni Robin ang guilt na hindi makatitig ng direcho sa akin!

 

"Ano ang ibig sabihin nito? Bakit? Bakit?" hindi ko na mapigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata!

 

HIndi ako makapaniwalan sa aking nasaksihan ngayun lang! Ang half sister kong si Madelyn at Robin, naghahalikan?

 

NI hindi man lang nila naisipan na dalawin ako sa kulungan sa loob ng isang linggo na pagkakakulong ko tapos madadatnan ko sila sa hindi kaaya-ayang sitwasyon?

 

"Ohhh, nandito na pala ng ex convict!" wika naman ni Madelyn na sinabayan pa ng paghagikhik! Hindi ko naman mapigilan ang bugso ng aking damdamin! Mabilis akong naglakad palapit sa kanya at hinila siya sa buhok!

 

"Walang hiya ka! Makati! Makati ka!" galit kong sigaw dahil sa matinding galit! Paanong nagawa niyang agawin sa akin ang boyfrend ko? Nawala lang ako ng isang linggo ito na kaagad ang madadatnan ko?

 

"Jennifer, ano ba! bitawan mo si Madelyn! Bitawan mo siya!' narinig kong sambit ni Robin! Kaagad ko namang binitiwan si Madelyn at mabilis siyang hinarap! HIndi ko na napigilan pa ang sarili ko at kusa nang lumagapak ang palad ko sa pisngi niya!

 

"Bakit nagawa mo ito sa akin, Robin? Bakit?" umiiyak kong tanong sa kanya! Hindi naman siya nakaimik pero tulala na nakatitig sa akin!

 

"Bakit sa dinami-dami ng mga babae bakit ang half sister ko pa? Bakit si Madelyn pa!" galit kong sigaw sa kanya!

 

Halos dalawang taon na kaming magkasintahan nitong si Robin at sa loob ng dalawang taon na iyun masasabi ko na masaya naman ang relasyon namin! Hindi ko lang talaga maintindihan kung bakit nagawa niya akong lokohin ngayun!

 

"Sorry Jennifer! Lalaki ako at may mga pangangailangan din ako na hindi mo kayang ibigay sa akin! Siguro naman, hindi mo ako masisisi kung naghanap ako ng iba diba?" seryoso niyang sagot sa

akin! Hindi naman ako makapaniwala sa narinig ko mula sa kanya!

 

Alam ko kung ano ang ibig niyang sabihin! Gusto niyang ibigay ko sa kanya ang perlas ng silangan ko na never kong ginawa! Ibig sabihin, may nangyayari na sa kanilang dalawa ni Madelyn? God..kailan pa?

 

Wala sa sariling napabaling ang tingin ko kay Madelyn na noon kitang kita ko ang ngiti sa labi nito! Mukhang tuwang tuwa siya na nakikitang nahihirapan ang kalooban ko ngayun! Wala man lang kahihiyan at mukhang proud pa talaga siya sa ginawa niya!

 

"Kung ganoon, magsama kayong dalawa! Tutal, kayo naman talaga ang bagay eh! Mga imoral at walang kwenta!" galit kong bigkas at mabilis na naglakad paalis!

 

Ganito ba talaga ang mga lalaki? Porket hindi mo naibigay ang nais nila, maghahanap kaagad sila ng iba? Ang unfair nila sa totoo lang!

 

 

Chapter 3

 

JENNIFER POV

 

PAGKATAPOS ng mainit na kumprontasyon sa pagitan naming tatlo mabilis na akong naglakad paalis! Didirecho sana ako ng kwarto pero natigil din ako sa paghakbang nang makasubong ko ang aking stepmother! Ang Nanay ni Madelyn!

 

"Nakalabas ka na pala ng kulungan? Ano ang ginagawa mo sa dito sa pamamahay ko? Alam mo bang isa kang malaking kahihiyan ng pamilya?" galit niyang bulyaw sa akin! Hindi naman ako makapaniwala sa narinig mula sa kanya!

 

Imagine..nakaya niya akong pagsalitaan ng ganito gayung kung totoosin ni hindi man lang nila ako dinalaw sa kulungan! Kung hindi pa sa HR ng Villarama-Santillan Beach Resort, malabo talaga siguro akong makalabas ng kulungan!

 

"Hindi niyo po ito bahay! Pamamahay ito ng mga magulang ko kaya wala kang karapatan na magsalita sa akin ng ganiyan at kwestiyunin ako kung ano ang ginagawa ko dito!" seryoso kong sagot sa kanya!

 

"Aba at marunong ka na ngay?ng lumaban ah? Bakit, sino ba ang pinagmamalaki mo ha? Sino?" galit niyang bigkas sabay duro sa akin! Lalo namang nag-alab ang galit sa puso ko dahil sa sinabi niya!

 

Pambihira talaga! Niluko na nga ako ng boyfriend ko tapos bubungangaan pa ako ng home wrecker na ito! Kainis! Mag-ina nga silang dalawa ni Madelyn dahil pareho silang mang-aagaw!

 

"Nagsasabi lang po ako ng totoo, Tiya! Kayo po ang nagtulak sa akin para lumaban dahil sa sama ng tabas ng dila niyo!" pagalit kong ding sagot sa kanya! Akmang maglalakad na sana ako paalis nang maramdaman ko ang mariin na paghawak niya sa braso ko!

 

"At saan ka pupunta? Maldita ka talaga! Bakit ba kasi umuwi ka pa dito sa bahay at hindi ka pa nabulok sa kulungan? Tutal naman isa kang salot at walang kwenta!."

galit niyang bigkas! Hindi ko na napgilan pa ang sarili ko! Galit kong hinaklit ang kamay niya na nakahawak sa braso ko na siyang dahilan kaya lalong nag-apoy sa galit ang mga mata niya!

 

"Huwag niyo akong pilitin na labanan ka Tiya! Ang kapal din naman ng apog niyo para pagsalitaan ako ng ganito gayung kung totoosin, isa lamang kayong kabit sa pamilyang ito!" galit kong bigkas!

 

"Jennifer!" akmang sasagot pa sana si Tiya Martina nang mula sa kung saan biglang sumulot naman ang ama kong si Papa Bonifacio! Galit ito base na din sa tono ng boses na ginamit niya nang tawagin niya ang pangalan ko!

 

"Bonifacio! Wala na talaga! Wala nang galang ang anak mo sa akin!" kaagad namang sagot ni Tiya Martina! Umiiiyak na ang atribida kong stepmother na akala mo inaapi ko siya na naglakad palapit kay Papa!

 

"Ano na naman ito Jennifer? Kakauwi mo nga lang, gulo na kaagad ang dala mo? Wala ka na bang matinong kayang gawin

sa pamilya na ito?" sa sobrang lakas ng boses ni Papa halos halos mag-echo na ang boses niya sa buong paligid!

 

HIndi na ako nagulat sa ganitong kumprontasyon! Noon pa man, kinakampihan niya na ang kabit niyang si Martina kumpara sa akin na anak niya!

 

"Pa...hindi ako ang nag-umpisa ng gulo para kwestiyunin mo ng ganito! Masyado lang talagang madrama iyang kabit niyo na akala mo naman inaapi ko sila!"

 

pagalit ko ding bigkas!

 

Hindi ko inaasahan ang sunod na ginawa ni Papa! Naramdaman ko na lang kasi ang pagsayad ng palad niya sa pisngi ko

 

"Walang hiya ka! Wala kang kwentang anak! Sakit ka talaga ng ulo kaya mabuti pang lumayas ka na sa pamamahay na ito!

 

'galit na sigaw ni Papa sa akin! Wala sa sariing napahawak ako sa nasaktan kong pisngi kasabay ng pagpatak ng luha mula sa aking mga mata!

 

Masakit ang masampal pero mas masakit yata ang katagang binitiwan niya ngayun lang sa akin! Imagine, mas kinakampihan niya pa ang kabit niya kumpara sa akin na anak niya? Nasaan ang hustisya?

 

"Pa...wala na ba talaga kayong natitira na kahit na katiting na pagmamahal sa akin? Ako ang anak niyo! Sana makinig naman kayo sa akin!" umiiyak kong bigkas!

 

"Wala nang dapat pang pag-usapan, Jennifer! Isang linggo kang nawala sa bahay na ito at sa loob ng isang linggong iyun naging tahimik ang pamamahay ko! Mas masaya pa siguro ako kung nabulok ka na lang sa kulungan kaysa naman umuwi ka dito sa bahay na ito at manggulo!" muli niyang bigkas!

 

Wala sa sariling napaatras ako dahil sa sakit ng mga katagang binitiwa niya! Shit....anak ba talaga ako ng taong ito? Bakit ang sama niya? Bakit ang sama ng ugali nila!

 

Dahil sa sobrang sakit ng mga katagang binitiwan ng sarili kong ama sa akin wala sa sariilng naihakbang ko ang aking paa paalis! Hindi patungo sa kwarto kundi palabas ng bahay!

 

Siguro nga tama si Papa! Wala na akong lugar sa pamamahay na ito! Isa lamang akong sakit ng kanilang ulo ng kaniyang kerida! Wala na akong lugar sa puso niya kaya nagawa niya akong tiisin at mas kinampihan niya pa ang kabit niya kumpara sa akin na dugo't laman niya!

 

 

 

Chapter 4

 

JENNIFER POV

 

WALA akong choice kundi ang umalis ng bahay! Nakaka-suffocate at feeling ko wala akong kakampi sa buhay! Kung bakit naman kasi ang agang namatay ng Nanay ko! Heto tuloy ako ngayun, mula pagkabata, wala nang ibang ginawa ang stepmother ko kundi ang i-bully ako!

 

Kung totoosin, maayos naman sana ang buhay ko! May malawak kaming lupain sa probensyang ito na minana pa ng sarili kong Ina sa aking Lolo at Lola kaya lang walang ibang nakikinabang kundi ang pangalawang asawa ni Papa pati na din ang anak nilang si Madelyn! Gusto ko sanang maging nurse pero kailangan kong huminto sa pag-aaral dahil walang kahit na isang suporta akong nakukuha sa kanila at wala akong choice kundi ang mamasukan ng trabaho at naging lifeguard nga ako sa isang beach resort!

 

Malas nga lang dahil natangal ako sa trabahong iyun! Kung saan naman nag-eenjoy na sana ako sa trabaho kong iyun nadamay pa ako sa kabobohan at kapayabaan ng ibang tao! Ni Ethel!

 

Pisteng buhay talaga ito oo! Parang gusto ko nang sumuko ah? Pati boyfriend kong si Robin na akala ko kakampi ko sa lahat ng bagay tinalikuran na din ako! Ayun, nalason sa kamadag ng half sister kong si Madelyn at tuluyan akong tinalikuran!

 

Saan na ako ngayun pupunta? Saan ako pupulutin? Walang pamilya, walang trabaho at may kaso pa! As in wala! HIndi

ko na alam ang gagawin ko!

 

Sa isiping iyun hindi ko na mapigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata!

 

Sa totoo lang nakakapagod na! Ang akala ng nakakarami wala akong problema pero ang hindi lang nila alam pasan ko ang mundo!

 

Naglalakad ako ngayun sa kalsada na walang kasiguraduhan kung saan ako pupunta! Liban sa ama ko wala na akong maiuturing na mga kamag-anak! Mukhang sa kangkungan pa yata ako pupulutin!

 

Nasa ganoo akong sitwasyon nang maramdaman ko ang patak ng ulan sa aking balat! Wala sa sariling napatingala ako sa kalangitan at hindi ko maiwasan na makaramdam ng pagkadismaya nang mapansin ko kung gaano kadilim ng kalangitan!

 

Ano ba? Pati ba ang langit ayaw makiayon sa sitwasyon ko ngayun? Sabagay, masarap mag-emote at umiyak sa gitna

ng ulan! Mas maigi nga nag ganoon, walang makakapansin kung gaano ako ka -miserable ngayun!

 

Nasa ganoon akong sitwasyon hang mapansin ko ang paghinto ng isang itim ng sasakyan sa harapan ko! Noong una ayaw ko pa nga sanang pansinin pero nang mapansin ko ang pagbaba ng ilang mga kalalakihan na nakasuot ng kulay itim na kasuotan doon na ako naalarma! Wala sa sariiling napaatras ako at nang mapansin koong itinuro ako ng isa sa kanila wala na akong choice pa kundi ang tumakbo nang palayo!

 

Shit...malas na nga ako sa buhay, makikidnap pa yata ako eh! Pambihiria! Anong araw ba ngayun? Bakit parang ang dami naman yatang hindi kanas-nais na nangyari sa buhay ko?

 

Tuluyan na nga akong napatakbo pero hinabol naman nila ako! Narinig ko pa nga nag pagigaw ng ilan sa kanila na pinapahinto ako pero hindi ko pinakingan! Kidnap ba ito? Pero bakit... ano ang kailangan nila sa akin?

 

"Miss,, tumigil ka! Hindi ka naman makakalayo sa amin dahil kahit saan ka magpunta susundan ka namin!" narinig kong sigaw ng isa sa kanila! Nakakatakot ang boses nito dahil puno iyun ng pagbabanta! God!

 

Patuloy ako sa mabilis kong pagtakbo! Mabuti na lang at wala akong bitbit na kahit ano kaya nakakakilos ako ng maayos! kaya lang sa hindi inaasahan na pagkakataon, napatid ako sa isang maliit na bato at nadapa ako! BAgo pa ako nakabangon, tuluyan na silang nakalapit sa akin at nahawakan na ako ng dalawa sa kanila!

 

"Hindi! Please...maawa kayo sa akin! Pakawalan niyo ako!" naghihistirikal kong bigkas! Kasabay ng lamig na naramdaman ko sa buo kong sistema dulot ng pagkabasa ng ulan ay ang takot sa puso ko! Sino sila? Ano ang kailangan nila sa akin?

 

"Sumama ka na lang ng matiwasay sa amin, Miss!" narinig kong sambit ng isa sa kanila! Sino bang tanga ang basta na lang sasama ng matiwasay sa kanila gayung kidnapping itong ginagawa nila sa akin!

 

Sabagay, may choice ba ako? Wala eh.... kasi naman hawak na nila ako! Walang kahirap hirap na nadalala nila ako sa itim ng sasakyan at mabilis na isinakay sa loob!

 

Paano ako makakas sa kanila gayung ang laki ng mga pangangatawan nila? Katapusan ko na ba? Huwag naman sana! Kahit naman malungkot ang buhay ko, ayaw ko pang mamatay! Bata pa ako at marami pa akong gustong gawin! Babalikan ko pa sila Tiya Martina at Madelyn dahil gusto kong bawiin sa kanila ang kung ano ang pag-aari ko!

 

"Pasensya na Boss! Ang bilis niya kasing tumakbo eh!" naringi ko pang hinging paumanhin ng isa sa kanila! Wala sa sariling napabaling ang tingin ko sa lalaking naabutan kong prenteng nakaupo dito sa loob ng sasakyan! Direcho ang kanyang tingin sa unahang bahagi ng sasakyan habang wala akong nakitang kahit na anong reaction sa kanyang mukha!

 

"Sino ka? Ano ang kailangan mo sa akin?" nahinatakutan kong tanong sa kanya! Kakaiba siya sa mga lalaking humuli sa akin kanina! Feeling ko siya ang leader pero bakit familiar sa akin ang pagmumukha niya? Saan ko nga ba siya unang nakita?

 

 

 

Chapter 5

 

JENNIFER MADLANG-AWA POV

 

"Sino po ba kayo? Ano ang kailangan niyo sa akin?" muling tanong ko sa lalaking katabi ko ngayun! Parang hari ang kanyang awra samantalang para naman akong basang sisiw! Lamig na lamig dulot ng pagkabasa sa ulan!

 

"Are you sure hindi mo ako kilala? Ang bilis mo naman yatang nakalimot, MIss. Madlang-awa!' seryoso nyang bigkas kasabay ng pagtangal niya sa kanyang suot na eyeglasses!

 

Wala sa sariling napatitig ako sa kanya at kaagad na nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang hitsura niya! Shit, walang iba kundi ang ama ng batang nalunod!

 

Shocks, sino ba ang hindi makakakilala sa kanya? Although iba ang awra niya ngayun alam kong siya lang naman ang ama ng batang si Ezekiel!

 

"Ano ang kailangan mo sa akin? Mister Valdez...kidnaping itong ginagawa niyo at malaking kasalanan ito sa batas!" kahit na natatakot, pinilit ko pa ring magtapang -tapangan! Hindi pwedeng makita niyang natatakot ako sa kanya dahil alam ko sa sarili ko na wala akong kasalanan sa nangyari sa anak niya!

 

Biktima lang din ako! Sinungaling lang talaga si Ethel at idinawit ako sa kapabayaan na ginawa niya sa anak niya kaya nalunod ito!

 

"Kidnapping? Kung iyun ang tingin mo, I don't care!" mahina niyang bigkas! Muli niyang isinuot ang kanyang eyeglass sabay dampot ng isa pang coat at pahagis na ibinigay sa akin!

 

"Fix yourself! Sa panahon ngayun, bawal kang magkasakit dahil may mga bagay ka pang dapat gawin para naman mabayaran mo lahat ng mga pagkakasala mo sa akin! "walang emosyon niyang bigkas! Wala sa sariling muling napatitig akio sa kanya!

 

"Nakulong na ako ng isang linggo dahil sa nangyari sa anak mo at kahit wala akong kasalanan tinangap ko iyun! Huwag kang abusado Mister Valdez..pakawalan mo ako! Wala akong kasalanan na nagawa sa iyo kaya tigilan mo ako!" naiinis ko nang sagot sa kanya! Kahit na alam kong pamangkin siya ng mga may-ari ng Villarama-Santillan Beach resort hindi ko talaga siya uurungan! Tutal naman sanay na ako sa magulong buhay eh!

 

"Kulang pa ang pagkakulong mo ng isang linggo sa kapabayaan na ginawa mo! Namatay ang anak ko dahil doon kaya dapat lang na mapagbayaran mo din iyun at sisiguraduhin ko sa iyo Miss Madlang-awa...mahal akong maningil!" seryoso niya ding sagot sa akin!

 

Hindi ko naman maiwasan ang makaramdam ng matinding takot! Ano ang ibig niyang sabihin? Ano pa bang kabayaran ang gusto niya gayung malinaw pa sa dagat ng beach resort na wala akong kasalanan! Siguro naman nag -imbistiga siya pero bakit lumalabas pa rin ngayun na kasalanan ko? Baliw ba siya?

 

"Wala nga akong kasalanan sa mga nangyari! Ginawa ko ang lahat para maisalba ang anak mo pero wala na talaga eh! Wala na siyang pulso noong naiahon ko siya sa dagat!" kaagad ko ding sagot sa kanya! Hindi siya nakaimik pero napansin ko ang lalong pagsalubong ng kilay niya!

 

"Tsaka, hindi ako tutulungan ng mismong pamunuan ng beach resort kung kasalanan ko ang mga nangyari!" muling bigkas ko pero para bang wala na sa kanya iyun! Napansin ko kasing hindi

na siya siya sumagot pa kaya nanahimik na din ako.

 

Baka kasi kung patuloy pa akong kukuda, lalo siyang magalit sa akin at ihagis ako sa labas ng sasakyan! Lalong lumakas ang ulan at halos zero visibility na ang labas!

 

Tsaka, kanina pa tumatakbo itong sasakyan at sure ako na medyo malayo na kami sa baryo kung saan ako nakatira!

 

Sabagay, pinalayas na nga pala ako sa amin kaya wala na ding dahilan para pumalag pa ako! Katunayan nga hindi ko alam kung saan ako pupunta eh!

 

Hindi niya naman siguro ako sasaktan diba? Mukhang hindi naman siya mamamatay tao! Nagkataon lang siguro na galit siya kaya medyo nakakatakot ang awra niya pero kung may balak siyang masama sa akin, baka kanina niya pa ginawa!

 

Haysst! Bahala na nga siya! Wala naman na akong choice kundi ang sumunod sa agos ng buhay eh! Hindi niya naman siguro ako gagawan ng masama dahil kilala ko ang mga relatives niya! Dinig ko

mabait ang angkan nila kaya hihdi niya naman siguro ako ipapatay nang dahil lang galit siya sa akin!

 

Wala sa sariling napahigpit ang pagkakahawak ko sa jacket na ibinigay niya! Dahil sa pagkabasa sa ulan, nakakaramdam na ako ng panlalamig! Dagdagan pa na bukas pa yata ang aircon ng sasakyan!

 

"Mister Valdez..pwede bang pakipatay muna ng aircon? Tutal naman medyo malamig ang panahon eh! Basa ako at baka magkasakit ako!" Lakas loob kong bigkas! Tinitigan niya lang ako kasabay ng pagtaas ng kabilang sulok ng labi niya!

 

"Kung basa ka..maghubad ka, problema ba iyun?" seryoso niyang bigkas! Kaagad ko naman siyang pinanlakihan ng mga mata!

 

Baliw ba siya? Maghubad daw, eh makikita niya ang pinakakaingatan kong yaman? Haysst, bahala na...titiisin ko na lang ang lamig kaysa naman maghubad ako sa harapan niya noh! Pervert yata ang gagong ito eh!

 

 

Chapter 6

 

JENNIFER POV

 

Hindi ko mapigilan na mapabalikwas ng bangon nang maramdaman ko na nakahiga na ako sa isang malambot na kama!

 

Hindi ko alam kung ano ang nangyari dahil ang huli kong natatandaan ay nakasakay ako sa sasakyan kasama ni Mister Valdez na bumibyahe sa kung saan! Paanong sa muling pagmulat ng aking mga mata nandito na ako sa isang silid!

 

Hindi ko na din suot ang damit kong basa! Anong nangyari? Paanong nakarating ako sa silid na ito? Tsaka, sino ang nagbihis sa akin?

 

Sa isiping iyun hindi ko mapgilan ang ilibot ang paningin sa buong paligid! Nasaan nga ba ako? Nasa hotel? Kung ganoon, nasa hotel kami at si Mister Valdez ba ang naghubad sa akin para mapalitan ako ng kasuotan?

 

Sa isiping iyun biglang salakay ng kaba sa puso ko! Dali-dali akong bumaba ng kama at kaagad na hinanap ang pintuan nang matigil ako nang biglang bumukas iyun! Mula sa labas, may pumasok na dalawang babaeng naka-uniform!

 

"Naku, mabuti naman at gising ka na Mam!" bigkas ng isa sa kanila! Nagtatakang napatitig ako sa kanila!

 

"Si-sno kayo? Nasaan ako?" kandautal kong tanong sa kanila

 

"Nandito po kayo sa bahay ni Mister Elijah Villarama Valdez, Mam!" nakangiting sagot nito kasabay ng paglapag ng dalawa ng tray na may pagkain sa maliit na mesa!

 

"Paanong nakarating po ako dito? Ibig kong sabihin.....wala po akong naalala kung paano ako nakarating sa silid na ito! "naguguluhan kong bigkas!

 

"Ayyy, oo Mam! Wala po talaga kayong maalala kasi noong dumating kayo kagabi, inaapoy po kayo ng lagnat!" sagot naman ng isa sa kanila! Gulat na gulat naman ako!

 

"Siguro dahil sabi ni Sir, nabasa po kayo sa ulan! Heto nga po pala Mam, kain muna kayo para makainom kayo ng gamot niyo!" nakangiting bikgas ng isa pa! Hindi naman ako makapaniwala!

 

Pambihira...nagkasakit daw ako? Paanong nangyari iyun? Tsaka, ano ba talaga ang kailangan ni Mister Valdez at bakit niya ako dinala dito sa pamamahay niya?

 

"A-ano po ba ang pangalan niyo Manang! Tsaka nasaan po si Mister Valdez?"

 

seryosong tanong ko

 

"Tawagin mo na lang akong Precy at siya naman si Salve!" nakangiti nilang pakilala sa akin

 

"Ako naman po si Jennnifer! Teka lang, nabangit po ba sa inyo ni Mister Valdez kung ano ang kailangan niya sa akin? At bakit niya ako dinala dito sa bahay niya? tsaka, sino po ang nagbihis sa akin kagabi?"

 

seryosong tanong ko

 

"Ha...naku, marami pa pala kaming gagawin Mam Jennifer! Iyang mga tanong mong iyan si Sir Elijah lang ang pwedeng sumagot! Sige po...kain na muna kayo! Lalabas na muna kami!" nakangiting paalam ng dalawa sa akin! Naiwan naman akong gulong gulo

 

'Ano ba? Ano ang ginagawa ko sa bahay na ito? Tsaka anong lugar ito?'

 

Sa naisip kong iyun dali-dali akong naglakad patungo sa may bintana! Hinawi ang makapal ng kurtina at dumungaw sa labas at ganoon na lang nag panlalaki ng mga mata ko nang kaagad na sumalubong sa paningin ko ang isan malawak na gaden! Napapalibutan iyun ng mga nagagandahang mga bulaklak at sa kabilang bahagi ay may isang malapad at malaking pool

 

Nasaang probensya ba ako? Anong lugar ito at paano ako makakaalis dito?

 

Sa isiping iyun hindi ko mapigilan ang makaramdam ng pagkadismya! Siguro nasa second floor ako na bahagi ng malaking bahay! Maluwang itong kwarto na kinaroroonan ko at maaliwalas naman ang buong paligid

 

Hindi ito ang typical na pinaglalagyan ng mga taong nakidnap! Sa mga napapanood ko sa kasi sa mga pelikula, kadalasan ay dinadala sa mga maruruming lugar or lumang warehouse ang mga taong nakidnap! Pero itong kinaroroonan ko ngayun ay kakaiba! Nandito lang naman ako sa isang napakagandang silid at mukhang masarap din iyung pagkain na dala ng mga kasambahay!

 

Hindi ko mapigilan ang mapabuntong hininga! Tinapunan ko ng tingin ang mga pagkain na nakalatag sa maliit na mesa at naglakad patungo sa may pintuan! Dahan -dahan na binuksan iyun at ganoon nalang ang tuwa ko dahil hindi naka-lock! Ibig sabihin, hindi ako nakidnap! Baka nagmagadang loob lang si Mister Valdez sa akin kaya dinala niya ako dito sa bahay niya!

 

"Saan ka pupunta?" Iyun nga lang ang kung ano mang positibong naisip ko ay bigla ding nagalaho dahil nang tuluyan ko nang nabuksan ang pintuan at akmang lalabas na sana ako, ang seryosong mukha ni Mister Valdez ang kaagad na sumalubong sa akin!

 

Unlike kahapon, iba na ang kasuotan niya ngayun! Naka-cotton shorts lang siya at white cotton t-shirt! Wala na din siyang suot na eye glass kaya kitang kita ko ang kabuuan ng kanyang mukha!

 

Yawa..ang gwapo pala ng taong ito? Ang tangos ng ilong at ang mga mata...shit titig pa lang pero parang feeling ko natutunaw na ang puso ko! Charr!

 

"Miss Madlang-awa! I said saan ka pupunta?" halos pasigaw na tanong niya sa akin kaya naman hindi ko mapigilan ang mapatalon sa gulat!

 

Piste talaga! Ano ang palagay niya sa akin? Bingi? Magkaharap lang kami pero kung makasigaw akala mo naman kilo-kilometro ang layo namin sa isat isa!

 

Gwapo nga sana pero ang sungit naman! Malamang, minus points siya sa langit!

 

 

Chapter 7

 

JENNIFER POV

 

""TATAKAS! Tatakas sana kung hindi mo kaagad ako nahuli!" mataas din ang boses na sagot ko sa kanya! Bakit siya lang ba ang may karapatan na sumigaw? Ako din dapat dahil hindi naman siya inaano nagagalit kaagad!

 

"Don't dare na tumakas Miss Madlang-awa dahil kahit saan ka pa magpunta, masusundan at masusundan kita!" galit niya ding sagot sa akin!

 

Hindi ko naman maiwasan na mapangiwi! Tingnan mo ang taong ito? Ang lakas ng loob na magbanta gayung wala pa naman sana akong ginagawa! Hindi pa nga ako nakakalabas ng pintuan kung anu-ano na ang ibinibintang sa akin? Hindi siguro siya mahal ng Nanay niya?

 

"Ano ba kasi ang kailangan mo? Bakit mo ako dinala sa bahay na ito? Tsaka anong lugar ito?" nakataas ang kilay na sagot ko sa kanya!

 

HIndi ako maniniwala na masamang tao siya dahil kahit na kaunting kurot wala pa naman akong natatangap mula sa kanya! Mas masamang tao pa nga yata ang sarili kong ama kumpara sa kanya eh! Kasi ang Tatay ko ang bilis na pagbuhatan ako ng kamay samantalang itong kaharap ko na mukhang masama ng ugali ay kahit na isang pitik hindi pa niya ginawa sa akin!

 

"Pumasok ka sa loob ng kwato! Hindi ka pwedeng lumabas hangat hindi ko sinasabi!" imbes na sagutin niya ang katanungan ko, ibang kataga naman ang lumabas sa bibig niya! Ang hirap niya palang kausap!

 

"Hindi ako papasok hangat hindi mo sinasagot ang tanong ko! Ano ba ang ginagawa ko sa pamamahay mong ito? Bakit ako nandito?" seryosong tanong ko!

 

"Miss Madalang-awa! Sinabi kong pumasok ka sa loob ng kwartong iyan eh! "galit na naman niyang sigaw! Wala tuloy sa sariling napaatras ako at mabilis na pumasok sa loob ng kwarto!

 

Piste talaga! Ano ba ang nangyayari sa lalaking ito? Bakit palaging galit? Kung makaasta akala mo naman pasan ang mundo eh!

 

"Bakit hindi mo kinain ang mga pagkain na iyan? Gusto mo bang magpakamatay?" hindi ko na naman mapigilan ang mapaiktad sa gulat nang muli na naman siyang sumigaw! Ni hindi ko man lang naramdaman na pumasok din pala siya dito sa loob ng kwarto?

 

"Ano ba? Hindi ako mamatay sa gutom pero papatayin mo yata ako sa gulat eh! Hindi ka ba marunong magsalita na maayos? Palaging nakasigaw eh hindi naman ako bingi!" naiinis ko ding sagot sa kanya!

 

Sumusobra na talaga ang lalaking ito! Liban sa pagiging gwapo, wala na akong nakikitang magandang katangian sa kanya! Feeling ko hindi ko taaga sya kayang makasama ng matagal dahil baka mamatay ako sa hypertension! Hindi ako high blood pero maha-highblood yata ako sa palaging pagsigaw niya eh! Akala mo

palaging may kaaway!

 

"Kainin mo iyang mga pagkain na iyan at pagakatapos niyan mag-usap tayo!" muli niyang wika! SA pagkakataon na ito, hindi na siya nakasigaw pero ramdam ko sa boses niya ang inis! Mabilis na din siyang naglakad palabas ng kwarto kaya naman salubong ang kilay na nasundan ko na lang siya ng tingin!

 

Feeling ko inuubos niya din ang pasensya ko! Pitikin ko kaya niya ang bayag niya para tumino ang kukute niya? Nakakainis ang lalaking iyun! Kahapon ko lang siya nakilala pero feeling ko ang dami niya nang ibinigay na stress sa akin!

 

Dahil gutom na din ako naman ako, wala na akong choice kundi ang maupo na lang at umpisahan nang kumain! In-fairness, masasarap ang mga pagkain na nasa harapan ko! Gustong gusto ko ang lasa! Lasang mayaman eh!

 

Ilang saglit lang, nag-enjoy din naman ako sa pagkain! Saktong kakatapos ko lang kumain, muling pumasok ang dalawang kasambahay para ligpitin ang

mga pinagkainan ko! Sa pagkakataon na ito, napansin kong pareho na silang ilag sa akin na labis kong ipinagtataka!

 

"Ahmmm, Manang! Nasaan ang banyo dito?" hindi ko na mapigilang tanong. Kanina pa ako naiihi kaya lang bawal nga daw akong lumabas sa silid na ito diba? Tsaka, saan kaya ang banyo?

 

"Mam, may sarili po kayong cr dito sa loob ng silid niyo! Ayan po oh.. " kaagad namang sagot ni Manang Salve sabay turo sa akin sa isang nakasarang pintuan! Mabilis akong naglakad palapit doon at binuksan ang pintuan para lang magulat sa hindi ko inaasahan na masilayan!

 

"Shit...kung gaano kaganda ng silid kung nasaan ako ngayun, super ganda din ng banyo! Kumikinang sa sobrang linis at amoy pa lang, parang nakakahiya yatang mag-poops!

 

Napalingon pa nga ako sa dalawang kasambahay nang mapansin ko na sabay na silang lumabas ng silid! Nang mapag-isa na ako, mabilis na din akong pumasok sa loob ng banyo! Manghang mangha ako sa aking nakikita lalo na nang dumako ang paningin ko sa cetralized ac na nakakabit

 

Saan ka ba makakakita ng banyo na may aircon? Kung ganoon, sobrang yaman din pala nitong si Mister Valdez! Parang gusto ko na tuloy makalabas dito sa silid na ito at mag-ikot-ikot sa labas! Gaano kaya kaganda ang bahay na ito at bakit ganito karangya ang mga nakikita ko?

 

 

 

Chapter 8

 

JENNIFER MADALANG-AWA POV

 

HIndi ko alam kung ilang minuto na ako dito sa loob ng banyo na walang ibang ginawa kundi ang tumunganga lang! Naikot ko na yata lahat ng kasuluk-sulukan at mas lalo akong natuwa nang mapansin ko na kumpleto na sa gamit!

 

 

Mula sa toiletries at mga towel pati nga bath robe ay meron na rin!

 

Na-engganyo tuloy akong maligo! Lahat din kasi nang nakikita kong mga gamit sa katawan ay puro imported eh! Parang kay sarap gamitin!

 

Pakialamera sa kung pakialmera ako ng gamit nng may gamit pero bahala na! Nandito na din lang, gusto ko ding ma-experience maligo sa banyo ng mga mayayaman!

 

Pati tubig may heater din! May bathtub din akong nakikita at jacuzzi! Shit...ang sarap pala ng buhay ng Valdez na iyun? Ang ipinagtataka kong lang, paano kayang naatim ni Ethel na iwan si Mister Valdez gayung kung totoosin pwede pala siyang magbuhay reyna sa lalaking ito

 

Sa halos isang taon kong nakikita si Ethel sa resort, masasabi ko na nakadalawa na siyang kinakasama! Noong una, hiniwalayan daw nito dahil nananakit! Sinasaktan din ang batang si Ezekiel per iyung latest na lalaki niya ngayun wala ding ipinagkaiba sa una! Nananakit din at minsan nga, may black-eye pa si Ethel kung pumasok sa beach resort eh! Receptionist ito doon at tinatakpan na lang niya ang kanyang pasa at black eye sa pamamagitan ng make-up!

 

Haysst, minsan hindi mo din maintinidhan kung anong tumatakbo sa isip ng isang tao! Nasa kama na lumipat pa sa banig! Bakit kaya naghiwalay silang dalawa ni Mister Valdez gayung may anak naman sana sila? Kawawala naman pala si Ezekiel! Mayaman ang ama pero namatay na hindi niya ito nakasama ng matagal! Namatay ang bata na hindi masyadong naaalagaan!

 

Hindi ko mapigilan ang mapailng! Kahit papano, masama din ang loob ko sa pagkamatay ng batang iyun! Palagi kong nakikita ang batang iyun at minsan inaabutan ko ng snacks dahil naaawa din ako! Sa buong oras ng duty ng Ina nito, wala itong ginawa kundi ang hintayin si Ethel!

 

Sa edad na pitong tanong gulang, dapat nag-aaral na din ang batang iyun pero hindi nga nakakapasok ng School dahil hindi naman priority ni Ethel ang education! Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak ng babaeng iyun at kung bakit nakaya niyang tiisin si Ezekiel noong nabubuhay pa!

 

Mayaman naman pala ang ama ng bata! Kung alam niya sa sarili niya na hindi niya naman pala kayang alagaan si Ezekiel dapat ibinigay niya na lang sa ama nito!

 

Habang naliligo ako, hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng lungkot! Bigla din tuloy akong napaisip kung ano ba talaga ang kailangan ni Mister Valdez at bakit niya ako dinala dito sa bahay niya?

 

Alam kong galit ang lalaking iyun sa akin! Na sinisisisi din ako nito sa nangyari sa anak niya!

 

Pero may kasalanan ba ako? Parang wala naman! Ginawa ko naman ang lahat para mailigtas si Ezekiel pero huli na! Wala na itong pulso noong na-rescue ko!

 

Dapat nga ang kapalitan kong lifeguard ang sinisi ni Mister Valdez! Hindi ako dahil pagkadating ko sa post ko, ilang minuto nang nalulunod ang bata! Kaya nga hindi ko na nailigtas dahil wala nang pulso noong naiahon ko sa tubig!

 

Hangang sa natapos akong maligo, laman pa rin ng isipan ko ang nangyari kay Ezekiel! Kawawang bata! Namatay dahil sa iresponsableng ina! Kung naging kapatid ko lang siguro si Ethel, baka kinutusan ko na din eh! Kung hinayaan niya sanang pumasok ng school ang bata eh hindi sana ito tumatambay ng halos araw-araw sa buhay nito sa beach resort!

 

Pagkatapos kong maligo, nagpasya akong gamitin ang isa sa mga bathrobe na nakita ko! Pagkatapos noon, pinunasan ko ang basa kong buhok nang malinis na tuwalya bago ako naglakad palabas ng banyo

 

Iyun nga lang, pagkalabas ko hindi ko maiwasan na magulat nang maabutan ko sa silid si Mister Valdez! Prenteng nakaupo sa kama at halatang inaabangan ang paglabas ko ng banyo

 

"Ano ang ginagawa mo dito?" nagtataka kong tanong sa kanya! Napansin ko pang kaagad na naglakbay ang paningin iya sa kabuuan ko kaya naman wala sa sariling napayakap ako sa sarili ko!

 

Kahit naman naka-bathrobe ako, nahihiya akong isipin na para bang hinuhubaran niya ako ngayun sa paraan ng pagkakatitig niya sa akin!

 

"Pamamahay ko ito at sino ka para tanungin ako ng ganiyan?" salubong ang kilay na tanong niya sa akin! Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi!

 

"Oo nga, bahay mo ito at dinala mo ako dito sa hindi ko malamang dahilan! Pinagamit mo sa akin ang silid na ito at wala na ba akong karapatan na magatanong? Tsaka, paano ang privacy ko? Kung yaw mong lumabas-labas ako ng silid, igalang mo naman ako! Lalo na ang perlas ng silangan ko!" makapal ang mukhang sagot ko sa kanya! Napansin ko pa nga ang pag-angat na kabilang sulok ng labi niya at naniningkit ang mga matang nakatitig sa akin!

 

"Hindi ko alam kung saan ka kumukuha ng lakas na loob para sagot-sagutin mo ako ng ganiyan! Remember, may nagawa kang kasalanan sa akin at nandito ka ngayun sa harapan ko para

mapagbayaran iyun!" seryoso niyang bigkas!

 

 

 

Chapter 9

 

JENNIFER POV

 

"WALA nga akong kasalanan! Hindi ko kasalanan ang nangyari sa anak mo! Siguro naman nagpa-imbistiga ka na diba? Kaka-start lang ng duty ko noong nakita kong nasa dagat na si Ezekiel at ginawa ko naman ang lahat para maisalba siya pero hind na nangyari!" seryoso kong sagot sa kanya!

 

Once and for all, gusto kong

magkalinawan kami dahi pati ako biktima din sa mga nangyari! Dapat nga sa akin siya may utang dahil pinakulong ako at napagkamalan pa akong ex convict ng Tatay ko pati ng step mother ko!

 

Nakulong lang ako ng isang linggo, pati ang boyfriend kong si Robin naagaw na ng malandi kong half sister na si Madelyn!

 

"Shut up! Ang lakas ng loob mo para bangitin ang pangalan ni Ezekiel gayung pareho nating alam na nawala siya dahil sa kapabayaan niyong dalawa n Ethel!" galit niyang sagot sa akin! Muli, nakita ko ang galit sa mga mata niya habang nakatitig sa akin kaya hindi ko na mapigilan pa ang mapalunok ng sarili kong laway!

 

Nagtatapang-tapangan lang ako pero takot din ako noh! Alam kong kahit na anong gawin niya sa akin, wala talaga akong magiging laban! Lalaki siya at mayaman at alam kong lahat ng nais niyang gawin masama man or mabuti ay magagawa niya sa akin!

 

"Ano ba talaga ang nais mo? Bakit mo ba ako pinadukot? Kung ayaw mong maniwala sa akin, bahala ka na! Basta, malinis ang konsensya ko at wala akong ginagawang masama!" muli kong bigkas!

 

"Gusto kong bigyan mo ako ng anak!" walang paligoy-ligoy pero diretasahan niyang sagot sa akin! Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa gulat!

 

"A-ano? Anong sabi mo?" gulat kong bigkas!

 

"Hindi ka naman siguro bingi diba? Makakaalis ka lang sa mga galamay ko kung matupad na ang nais ko na mabigyan mo ako ng anak, Miss Madalang-awa!" seryoso niyang bigkas!

 

"Nahihibang ka na ba? HIndi pwede! Ayaw ko!" nahintakutan ko pang bigkas sabay yakap sa aking sarili

 

Aanakan niya daw ako? Baliw ba siya? Wala ba siyang nobya para iyun na lang ang buntisin niya at huwag ako dahil nananahimik ako!

 

"You heard it right Miss Madlang-awa!

 

Namatay ang anak ko sa mga kamay mo at dapat lang siguro na palitan mo iyun! Bibigyan mo ako ng anak na lalaki sa lalong madaling panahon at hindi ka pwedeng tumanggi!" maawtoridad niyang bigkas!

 

Pakiramdam ko bigla akong nawalan ng lakas dahil sa sinabi niya! Dahan-dahan akong naglakad patungo sa kabilang bahagi ng kama at naupo!

 

God! Ano ba itong napasukan ko? BAliw ba itong si Mister Valdez? Gwapo naman sana siya at siguro naman maraming mga babae diyan ang magkakandarapa para mabigyan siya ng anak? Bakit ako pa gayung nananahimik ako?

 

"Paano kung ayaw ko? Ano ang magiging kapalit kung sakaling tatanggi ako?" natatakot man sa posible niyang maging sagot pero kailangan kong lakasan ang loob ko! Mukha kasing desidido na siya sa desisyon niya eh!

 

"Hindi mo ba narinig ang sinabi ko sa iyo kanina? HIndi ako papayag na tanggihan mo ako! Lalaking anak at pagkatapos noon, malaya ka na!:" seryoso niyang sagot!

 

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig ko mula sa kanya! Feeling ko may sakit na siya sa utak eh! Delikado ang virginity ko sa lalaking ito kung nagkataon! Siyempre, gusto niyang magkaanak sa akin kaya ibig sabihin nito, kailangan naming mag-sex para makabuo?

 

SA naisip kong iyun wala sa sariling naitakip ko ang aking kamay sa aking bibig! Hindi ko maimagine ang sarili ko na makikipag-sex ako sa isang lalaki na may saltik! Hindi ko yata kayang ibigay ang sarili ko sa lalaking istranghero sa akin!

 

Si Robin nga na boyfriend ko, hindi naka-score sa akin eh! Ito pa kayang si Mister Valdez na mukhang nakakatakot?

 

God, ngayun pa lang kailangan ko nang pagplanuhan ang lahat! Kailangan kong makatakas bago niya pa maisakatuparan ang nais niya! Hindi ako papayag na maging palahian niya noh! Ayaw ko!

 

"Paano kung baog ako? Paano kung wala din akong kapasidad na bigyan ka ng anak? Palalayain mo ba ako?" kinakabahan pero seryosong tanong sa kanya!

 

"Baog ka? Naranasan mo na bang makipagtalik sa mga lalaki na walang proteksiyon at hindi kayo nakabuo?" walang paligoy-ligoy na tanong niya sa akin!

 

Parang normal lang sa kanya ang tanong na iyun pero nakakailang pala! Hindi ko keri! Tsaka, talagang ginamitan niya pa ng term na 'mga lalaki'! Ano ang palagay niya sa akin, prostitute? Yawa!

 

"Maganda ako at nagkaroon na din ako ng boyfriend dati pero hindi naman ako nabuntis, so ibig sabihin, baka nga baog ako!" labas sa ilong kong bigkas at kaagad na nag-iwas ng tingin sa kanya!

 

Gosh, ang hirap magsinungaling pero kailangan kong gawin! Gusto kong ma-discourage siya sa akin para huwag niya nang ituloy ang balak niya!

 

Anak na lalaki ang gusto niya! Paano kung sakaling maisakatuparan niya ang nais niya tapos mabuntis ako tapos hindi naman lalaki ang unang bata na lumabas sa sinapupunan ko? Ano ang mangyayari? Haysst ang labo niya!

 

 

 

Chapter 10

 

JENNIFER POV

 

"Hindi ka nabubuntis? Baka hindi marunong mambuntis ang boyfriend mo?

 

"kaswal pero may diin sa boses niya habang sinasabi niya ang katagang iyun!

 

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig mula sa kanya! Ang bastos ng bunganga niya! Parang hindi siya edukado kung magsalita!

 

"Ayusin mo iyang sarili mo! Sumama ka sa akin, may pupuntahan tayo!" seryoso niyang bigkas!Mula sa pagkakaupo sa kabilang bahagi ng kama, tumayo siya at mabilis na naglakad palabas ng kwarto! Naiwan naman akong tulalang nasundan ko na lang siya ng tingin!

 

So totoo lang, kanina pa ako kinakabahan! Nararamdaman ko na seryoso siya sa kung ano man ang sinasabi niya kanina at ngayun pa lang sobrang natatakot na ako sa posibleng mangyari! Hindi ako palahian at lalong wala akong balak na ipagamit ang matres ko para masunod lamang ang kung ano man ang tumatakbo sa isipan niya! Siguro, ngayun pa lang kailangan ko nang planuhin ang pagtakas ko!

 

Delikado ang taong iyun! Baka magising na lang ako isang umaga na ginawa niya na akong palahian at ayaw kong mangyari iyun! Marami pa akong gustong gawin sa buhay ko!

 

Nasa malalim akong pag-iisip nang marinig akong na may kumatok sa pintuan! Himala, may kumakatok samantalang akala ko walang galang ang mga tao dito dahil bigla na lang silang pumapasok dito sa silid na ito!

 

"Bukas iyan! pasok lang!" walang gana kong bigkas habang hind ko inaalis ang aking tingin sa pintuan kung saan iniluwa ulit ang dalawang kasambahay! Sila Manang Salve at Manang Prec§å!

 

"Mam, heto na po ang mga damit niyo! Pinapasabi po ni Sir Elijah na bilisan niyo daw pong kumilos! Hinihintay niya po kayo sa ibaba!'"kaagad na wika ni Manang Salve sabay lapag sa harapan ko ang kanilang mga dalang paper bag! Dali-dali kong tiningnan iyun at hindi ko pa rin naman mapigilan ang makaramdam ng tuwa nang mapansin ko na mga damit ang laman noon! Sa wakas, may maisusuot na ako! hindi na ako magtatiyaga dito sa suot kong bathrobe!

 

"SAan daw po kami pupunta, Manang?" alam kong imposble akong makakakuha ng matinong sagot dito pero kailangan ko pa rin subukan!

 

"Hindi ko po alam Mam! Wala pong nababangit si Sir!" sagot nito at pagakatapos noon mabilis nang nagpaalam. Naiwan naman akong walang choice kundi kalkalin ang mga gamit na dala nila!

 

In fairness, kumpleto naman sa mga pesonal na gamit ang laman ng paper bag! HIndi lang mga damit ang nakikita ko kundi may mga kasama nang mga underware! Lahat iyun puro bago kaya pwede ko na din talaga gamitin na hindi na kailangan pang labhan

 

Pumili ako ng damit na alam kong magiging kumportable ako at saktong kakatapos ko lang magbihis, muling dumating si Manang Salve at tinanong niya ako kung ready na daw ako, sasamahan niya na daw ako sa ibaba! Wala na akong choice kundi ang sumang-ayon na lang! HIndi ko kabisado ang lugar kung nasaan ako ngayun at nakakatakot na baka maligaw ako!

 

Pagkalabas ko nang silid, unang tumampad sa paningin ko ang isang malawak at maaliwalas na pasilyo! Dalawang nakasaradong pintuan ang nadaanan namin bago namin narating ang isang napakagandang hagdan!

 

Mula sa kinatatayuan ko, hindi ko pa nga mapigilan ang mapatingal at makaramdam ng pagkamangha nang tumampad sa paningin ko ang isang kumikinang na chandelier! Ang mga bato noon ay kumikinang na parang diyamante! Ngayun ko lang lubos na narealized kung gaano pala kayaman si Mister Valdez!

 

"Mam, mag-ingat po kayo sa paghakbang niyo!" narinig ko pang sambit n Manang Salve! Wala sa sariling napatingin dito at doon ko narealized na tumigil na pala ako sa paghakbang habang nakatingala. Nagmumukha na tuloy akong tanga

 

"Ha...naku! Pasensya na po Manang! Nadala lang ako sa mga nakikita ko! Sabihin mo nga sa akin Manang, talaga po bang bahay ito ni Mister Valdez?" hindi ko mapigilang tanong at halos talunin ko ang bawat baitang ng hagdan para maabutan siya kaagad!

 

Pambihira...grabeng hagdan ito! Ang taas tapos paikot pa! Mula sa kinatatayuan ko ay kitang kita ka ang living area at isa lang ang pumasok sa isipan ko sa mga sandaling ito! Kahit na siguro magtrabaho ako umaga at gabi, never akong magkaroon ng ganito kagandang bahay!

 

Sila na ang mayaman! Ang swerte naman ni Mister Valdez! kaya siguro kay bilis lang sa kanya na ipadukot ako at kung sakaling idemanda ko man siya dahil sa ginawa niyang pagkidnap sa akin, tiyak akong hindi ako papaniwalaan ng korte! Dinukot niya nga ako pero dinala niya naman ako sa malapalasyo niyang bahay na never kong naimagine na nag-eexist pala!

 

"Manang, gaano kayaman si Mister Valdez?" hindi ko pa nga mapgilang tanong kay Manang! Napatigil naman ito sa paghaikbang bago ako hinarap!

 

"Sobrang yaman Mam! Pero kahit na mayaman sila, mababait sila kaya wala kang dapat na ikatakot! Basta maging tapat ka lang kay Sir wala kang dapat na ikatakot sa kanya!" nakangiti niyang sagot sa akin!

 

"Paano pong maging tapat Mahang?"

 

nagtataka kong tanong

 

"Basta, kung ako sa iyo huwag mong galitin si Sir para hindi ka din niya pagmalupitan!" nakangiti niyang sagot bago niya itinuloy ang paghakbang pababa ng hagdan! Tahimik na lang din akong napasunod sa kanya habang wala pa ring tigil ang pag-ikot ng paningin ko!

 

 

Chapter 11

 

JENNIFER POV

 

Tama si Manang! Pagkalabas ko kasi ng bahay, kaagad na sumalubong sa akin ang naiinip na si Mister Valdez! Matalim na naman ang mga matang nakatitig sa akin na akala mo may nagawa na naman akong pagkakamali!

 

"Why did you take so long to come down?

 

"naiirita niya ng kaagad na tanong sa akin! English iyun ha? Yes, english nga pero pasigaw naman! Hayssst!

 

"Naligo at nagbihis pa ako! Nag-ayos ng sarili! Binilisan ko na nga ang kilos may reklamo pa rin!" naiirita ko ding sagot sa kanya! Siya lang ba may karapatang magalit? Ako din dapat!

 

"Pack!" narinig kong bulong niya at mabilis akong tinalikuran! Nagtatakang nasundan ko na lang siya ng tingin!

 

Akala ko ba aalis kami, eh bakit ako nilayasan? Hayssstt! Ang labo ng lalaking iyun! Bahala siya! Makaikot na nga lang sa paligid kaysa naman pansinin ko ang sabaw niyang pag-uugali!

 

Nakangiti kong inilibot ang paningin ko sa paligid hangang dumako ang mga paningin ko sa isang fountain! Yes.. fountain talaga at kay ganda! Akmang

ihahakbang ko na sana ng mga paa ko papunta doon nang maramdaman ko ang paghawak ng kung sino sa braso ko!

 

"Saan ka pupunta?" narinig kong bigkas na naman ng galit na boses ni Mister Elijah Valdez! Pambihira, tinalikuran niya na ako kanina pero bakit bumalik na naman siya?

 

"Doon!" sagot ko sabay nguso sa fountain! Napansin kong lalong nagsalubong ang kilay niya! Hindi marahil natutuwa sa naging sagot ko!

 

"Aalis tayo! Hindi ba nabangit sa iyo ng dalawang kasambahay na aalis tayo?" bakas na bakas ang pagkayamot sa boses niya ngayun!

 

"Ehhh, aalis ba? Akala ko hindi matutuloy eh! Umalis ka kasi at---" hindi ko na natuloy pa ang sasabihin ko nang bigla na lang niya akong hilahin!

 

"Miss Madlang-awa, sinusubukan mo ba ang pasensya ko? Bakit ba feeling ko ang tigas ng ulo mo?" naiinis niyang bigkas! Hindi naman ako nakaimik! Kahit kasi

hinihila niya ako hindi ko pa rin mapigilan ang sarili ko na ilibot ang paningin ko sa buong paligid! Nakakamangha kasi talaga ang mga nakikita ko! Nakaka-amazed at sa lahat ng nakidnap ako yata ang pinakamaswerte sa lahat!

 

"Sakay!" muli akong napatingin kay Mister Elijah Valdez nang bigla niyang itinigil ang paghila sa akin! Magtatanong sana ako kung saan ako sasakay pero mula sa peripheral vision ko napansin kong nakatayo na pala kami dito sa gilid ng sasakyan at bukas na iyun!

 

"Saan tayo pupunta?" nagtataka kong tanong sa kanya! Matalim ang mga matang tinitigan niya ako kaya naman hilaw ang ngiti sa labi na mabilis na lang akong sumakay ng kotse!

 

Ibang sasakyan itong sinakyan namin ngayun! Pero malaki din naman at may sarili pa rin siyang driver! Siguro hindi marunong magdrive itong si Mister Elijah Valdez!

 

"Saan po tayo pupunta Mister Valdez? Tsaka, ano nga pong lugar ulit ito?" hindi ko mapiglang tanong! Palabas na ang sasakyan sa mataas na gate at hindi ko mapigilan ang mamangha nang mapansin ko na puro malalaking bahay ang aking nakikita! Isang gate pa ang aming nilabasan pagkatapos noon kaagad na tumampad sa paningin ko ang isang busy na kalsada!

 

Ibat ibang sasakytan ang nakikita ko! May mga bus, trucks, taxi, mga kotse at kung anu-ano pa! May mga napapansin din akong mga taong abala na naglalakad paroon at parito

 

"Mister Valdez..nasa Pilipinas pa ba ako?" hindi ko mapigiliang maisatinig! Hindi ganito ang awra ng mga kalapit na probensya kung saan ako nakatira at lumaki!

 

"Idiot! Nasa Pilipinas na ka pa rin at nandito tayo sa Manila!" napipilitan niyang sagot sa akin! Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa gulat!

 

Shit. ano ang nangyari sa akin? Ano ito..

 

basta na lang ako nagising isang umaga na nandito na ako sa Manila? Ang labo ha? Ni hindi ko nga namalayan ang malayong biyahe!

 

Kung ganoon, malabong matatakasan ko siya? Wala akong alam sa buhay dito sa Manila at dinig ko pa naman marami daw masasamang naglipana sa lugar na ito! Kung sa probensiya ang Stepmather ko lang at ang half sister ko ang kaaway baka mas lumala pa ang buhay ko dito sa Manila!

 

Nang marealized ko na nandito nga kami sa Manila hindi na ako nakaimik! Inabala ko ang sarili ko sa kakatingin sa labas at pilit kong tinatandaan dinadaanan namin kaya lang feeilng ko pare-pareho lang ang nakikita ko! Wala akong matandaan at feeling ko kay hirap imemorized ang bawat daan!

 

 

Chapter 12

 

JENNIFER POV

 

"BOSS, nandito na po tayo!" natigil lang sa kakaikot ang paningin ko nang maramdaman ko na huminto ang sinasakyan namin sa isang mataas ng gusali! May kung sino ang nagbukas sa pintuan ng sasakyan kaya wala sa sariling napatingin ako kay Mister Valdez!

 

"Baba!'" pautos niyang bigkas kaya mabilis akong tumalima! Anong lugar kaya itong pinagdalhan niya sa akin?

 

"Nandiyan ba si Director Elias Valdez?" narinig ko pa ngang tanong niya sa isang guard! Kaagad namang sinabi ng guard na nasa opisina daw kaya mabilis akong hinawakan ni Mister Valdez sa aking braso at hinila papasok sa loob!

 

"Teka lang, anong lugar ito?" naguguluhan kong tanong sa kanya!

 

"Hospital! Hindi ka ba marunong magbasa or sadyang tanga ka lang?"

 

maanghang niyang sagot sa akin! Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi!

 

Kailan kaya ako makakarinig nang matinong salita mula sa kanya? Tsaka, ano ang ginagawa namin dito sa hospital? Don't tell me na tatangalan niya ako ng laman loob dahil galit siya sa akin? Shit... hindi pwede!

 

Sa naisip kong iyun bigla akong napahinto sa paghakbang! Nahintakutan akong napatitig kay Mister Valdez!

 

"Hindi mo naman siguro ako papatayin diba?" natatakot kong tanong sa kanya!

 

"Tsk! Stupid!" bigkas niya at muli niya akong hinila patungo sa may elevator! Kahit na natatakot, wala na akong choice kundi ang magpatianod na lang! Bahala na nga!

 

Wala naman akong magagwa kundi ang sumunod sa agos ng buhay! Hawak niya ang kapalaran ko dahil naniniwala talaga siya na kasalanan ko kung bakit nalunod ang anak niya!

 

Ang saklap ng buhay! Paano ba ako makakatakas sa ganitong kalagayan?

 

Sumakay kami ng elevator at dumirecho kami sa top floor! Pagkalabas namin ng elevator, naglakad kami sa pinakadulo kung nasaan nakikita kong abala ang ilan sa mga staff sa kanilang ginagawa sa harap ng computer!

 

"Nandiyan ba sa loob si Elias?" narinig kong tanong niya sa isang babaeng na may puting kasuotan! Napansin ko ang pagkagulat na kaagad na rumihistro sa mga mata nito at nagmamadaling tumayo!

 

"Good afernoon, Sir Elijah! Opo...nasa loob po ng ospisina niya si Sir Elias!" nakangiti nitong sambit! Napansin kong makailang ulit pa ako nitong sinulyapan pero deadma lang din ako! Abala kasi ang isipan ko kung ano ang ginagawa namin sa lugar na ito!

 

Sa ibaba hospital pero dito sa top floor ay mukhang opsina!

 

"Let's go!" narinig kong wika ni Mister Elijah Valdez sa akin! Iginiya niya ulit ako patungo sa isang nakasarang pintuan at pagkatapat namin doon, walang sabi-sabing basta niya na lang iyun itinulak pabukas para lang magulat sa aming naabutan!

 

Hindi ko mapigilan na mapatutop sa aking bibig nang tumampad sa paningin ko ang dalawang taong abala sa kanilang ginagawa sa ibabaw ng office table! Nakabukaka ang babae habang nakatirik ang mga mata habang abala naman ang lalaking kapartner niya sa kakakadyot sa kanya!

 

"What the pack!" narinig ko pang sambit ni Mister Elijah Valdez sa tabi kaya wala sa sariling napabaling ang tingin ko sa kanya! Pagkatapos kong gawin iyun, muli akong napatitig sa lalaking walang humpay sa kakakadyot sa babaeng kapareha niya!

 

"Ka-kamukha mo?" wala sa sariling bulalas ko kasabay ng pagtakip ng dalawa niyang palad sa mga mata ko!

 

"Elias! Pati ba naman dito sa loob ng opisina?" narinig kong galit na bigkas ni Mister Elijah Valdez habang nakatakip pa rin ang dalawa niyang kamay sa mga mata ko! Pilit kong tinatangal iyun pero sadyang malakas siya kaya hindi ko magawa!

 

Pambihira, bakit ang damot niya? Libre at live na palabas ayaw niyang ipakita sa akin? Ang sama ng ugali niya! Nakakainis!

 

'What the pack, dude! Ano ang ginagawa niyo? Bakit hindi ka man lang kumatok" narinig kong sambit ng isa pang boses! Kung hindi ako maaring magkamali siya iyung lalaking nasa loob ng opisina na abala sa kakaararo sa babaeng kasama niya! Tapos na ba? hindi pa yata dahil hindi pa rin inaalis ni Mister Elijah Valdez ang kamay niya sa mga mata ko!

 

"Magbihis ka nga! Ang baboy nito!" naiinis na bigkas ni Mister Elijah Valdez!

 

Ilang minuto din na katahimikan ang namayani sa buong paligid nang sa wakas tinangal niya na ang pagkakatakip sa aking mga mata! Sumalubong sa paningin ko ang isang babae na nakadamit ng pang nurse na nakayukong lumabas ng opisina samantalang ang lalaking nakakabayo na dito ay maayos nang nakaupo sa kanyang swivel chair! May ilang mga papel akong nakitang nakakalat sa sahig! Nahulog siguro habang abala sila sa pagkakabayuhan kanina!

 

"Ano ba naman iyan Elijah! Kahit na sabay tayong lumabas sa sinapupunan ni Mommy kaunting respito man lang! Ni hindi ka man lang kumatok sa pintuan ng may pintuan?" seryosong bigkas nito! Napansin kong ilang saglit itong napatitig sa akin bago muling ibinaling ang tingin kay Mister Elijah Valdez!

 

Kaya pala sila magkamukha dahil kambal sila! Pero magkaiba naman sila ng appearance! Si Mister Elijah Valdez kasi ay medyo bigotelyo samantalang ito namang isa ay clean cut! Parehong matikas ang tindig pero feeling ko mas matikas si Mister Elijah Valdez!

 

"Respito? Tsaka ka na manghingi ng lintik na respito na iyan kung kaya mo nang magtrabho dito sa loob ng opisina mo na hindi mo hinahaluan ng makamundo mong pagnanasa! Abat ilang nurse at Doctor na ba ang napahiga mo sa table na iyan?" naiinis namang sagot ni Mister Elijah Valdez! HIndi ko naman maiwasan na mapangiwi!

 

Palekero pala itong kakambal niya eh! Eh itong si Mister Elijah Valdez kaya...ilan na kayang babae ang naikama nito? Hindi ako maniniwala na si Ethel lang dahil nasa genes yata nila ang pagiging palekero dahil alam kong hinahabol-habol sila ng mga kababaihan dahil sa talglay nilang kagwapuhan, status sa buhay at mukhang daks!

 

 

 

Chapter 13

 

JENNIFER POV

 

""SO, what do you want? Akala ko talaga habang buhay mo na akong hindi kikibuin pero heto ka ngayun! Nandito sa loob ng opisina at mukhang may kailangan ka?" nakangising tanong ni Mister Elias Valdez! Kakambal nga siya ni Mister Elijah Valdez!

 

"Kailangan ko ng magaling na obgyne para icheck ang status ni Jennifer! Gusto kong ma-make sure kung kaya niya bang magbuntis sa magiging anak ko!"

 

seryosong sagot ni Mister Elijah sa kapatid niya na labis kong ikinagulat!

 

Wala talaga akong idea kung bakit nandito kami ngayun sa hospital na ito!

 

"Te-teka! Pumapayag na ba ako? Hindi pa ako pumapayag ah? Tsaka, ayaw ko!" kaagad ko ding sabat sa pag-uusap nila!

 

Pambihira! Hindi ko akalain na sigurista pala itong Elijah na ito eh! Ni hindi man lang niya nabangit sa akin ang planong ito at mukhang desidido talaga siyang anakan ako bilang kapalit sa namatay niyang anak!

 

"Hindi daw siya sang-ayon! Ang what is her name again?" seryosong tanong ni Doc Elias! Isa siyang doctor base na din sa

nakikita ko sa suot niya nang id ngayun!

 

"Jennifer! Her name is Jennifer at gusto kong dalhin niya sa sinapupunan niya ang magiging anak ko!" seryosong sagot naman ni Mister Elijah sa kakambal niya!

 

"Jennifer! Wow, ang galing mong pumili ng magiging genes ng anak mo Bro ah? Hi Jennifer, may name is Doc Elias! Kambal ko iyan at pagpasensyahan mo na ang ugali niyan!" nakangiting wika ni Doc Elias sabay lahad ng kamay niya!

 

Nag-aalangan naman akong tangapin ang pakikipagkamay niya! Kahit naman nag-alcohol na siya pagkatapos niyang makipag-araruhan doon sa isang nurse, nakaramdam pa rin ako ng pandidiri na makipagkamay sa kanya! Baka mamaya hindi pa patay ang bacteria eh!

 

"Doc, mukhang baliw nga itong kapatid niyo! Hindi pa po ako pumapayag sa nais niyang mangyari! Ayaw ko po!" direktang sagot ko! HIndi na nga ako nakipagkamay sa kanya pero sinabi ko naman sa kanya ang kung ano ang laman ng isipan ko! Ayaw ko talaga, as in ayaw ko!

 

"Ayaw daw Bro! Hanap ka na lang kaya ng iba! Maraming mga babae diyan na willing magpabuntis sa iyo kaya sila na lang! Mukhang mabait si Jennifer at kagalang-galang na babae kaya bakit siya pa?" nakangiting bigkas ni Doc Elias! MUkhang walang narinig si Mister Elijah at ako naman ang pinagbalingan niya ng tingin!

 

"Wala ka namang choice kundi ang pumayag diba? Remember, malaki ang kasalanan mo sa akin at kailangan mong pagbayaran iyun sa pamamagitan ng pagbubuntis sa aking anak!" seryoso niyang bigkas! Hindi ko na naman tuloy mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway!

 

Ano ba itong napasukan ko? Mukhang kay hirap labasan dahil desidido talaga itong si Mister Elijah sa plano niya!

 

"Available sila Doctor Arif Lagdameo at Doctora Francisca Garcia! Pwede ko kayong i-book ng appointment ngayun din kung gusto niyo!" nakangiting sagot ni Doc Elias! Kaagad namang tumutol ang kalooban ko sa narinig kong iyun pero may magagawa ba ako? Mukhang wala dahil kahit na tumanggi man ako nang makailang ulit, magiging bingi lang itong si Mister Elijah at susundin niya talaga ang kung ano man ang nais niya!

 

Haysst! Nakakainis! Hindi pa ako ready na magkaanak at tiyak ako na kapag maisagawa niya ang pakay niya sa akin, kukunin niya lang ang bata at itatapon niya lang ako na parang basahan at iyun ang ayaw kong mangyari! Wala pa man pero natatakot na ako sa mga posibleng nangyari!

 

Hindi talaga oobra ang pagtatapang-tapangan ko sa kanya! Kailangan ko ng plan B at iyun ang tumakas!

 

"Sa babaeng Doctor na lang! I want to make sure na hindi baog si Jennifer para naman hindi sayang ang binhi ko kung sakali! Gusto kong makabuo kaagad kami ng anak!" seryosong sagot ni Mister Elijah! Pigil ko naman ang sarili ko na maiyak!

 

Ganito pala ang feeling na wala kang kakampi! Kahit na magmakaawa pa siguro ako sa harapan nila, hindi talaga sila makikinig sa akin! Sabagay, sino ba naman ako para pakingan nila diba?

 

Napansin kong kaagad na iniangat ni Doc Elias ang telepono at may kinausap! Ang clinic ng Doctor na tinutukoy niya kanina at pagkatapos nitong makipag-usap sa kabilang linya, sinabi niya sa amin ni Mister Elijah na pwede na daw kaming bumaba!

 

Naghihintay na daw si Doc sa akin!

 

Sorang natatakot ako sa gagawing procedure sa akin! Ayaw ko sana kaya lang nang muling hawakan ako ni Mister Elijah sa braso wala na akong nagawa pa kundi ang magpatianod na lang! Kahit na ang totoo, natatakot ako!

 

 

 

Chapter 14

 

JENNIFER POV

 

"Wala na akong nagawa pa nang sapilitian akong dalhin ni Mister Eijah sa clinic ni Doctora Francisca Garcia! Ang obgyne na inirekumenda ni Doc. Elias!

 

Narinig kong pag-aari pala nila ang naturang hospital. Wala talaga akong laban at kahit na ilang beses akong nakiusap kay Elijah na ayaw kong pumayag, nagmistula siyang bingi at ayaw akong pakingan!

 

"Mamili ka...mabubulok ka sa kulungan or dadalahin mo sa sinapupunan mo ang anak ko!" seryoso niya pa ngang bigkas kanina bago kami lumabas sa opisina ni Doc. Elias!

 

Parang gusto kong piliin na magpakulong na lang pero noong sinabi niya sa akin na mabubulok ako sa kulungan dahil kakasuhan niya daw ako ng murder doon na ako sobrang natakot! Wala akong balak na mamatay sa kulungan tsaka ano ba ang pwede kong maging laban sa kanya kung

sakali?

 

Mayaman siya at sigurado akong hawak niya din ang batas at mas pahihirapan niya lang din ako kung hindi ako susunod sa agos ng buhay!

 

"She's healthy! Mabubuntis siya kaagad kung naisin niyo Mister Elijah Valdez!' nakangiting imporma ni Doctora Francisca Garcia dito pagkapos ng ilang check-up an ginawa niya sa akin! Lalo akong kinabahan!

 

"She's safe, right doc?" tanong naman ni Elijah!

 

"Yes...of course! Virgin pa si Mam and healthy naman sa kanya ang magbuntis at her age of twenty two!" nakangiting bigkas ni Doc Garcia! Wala sa sariing napatingin ako kay Mister Elijah at muling nag-iwas ng tingin nang mapansin kong nakatitig siya sa akin!

 

"So not required para sa artificial insemination kagaya ng plano ko noon, Doc Garcia?" nakangiting tanong ni Mister Elijah dito!

 

"No! I suggest na mas mabilis kung magbuntis si Mam sa normal na pamamaraan! " nakangiting sagot ni Doc. Gracia. Hindi ko naman malaman ang gagawin ko!

 

God! Ayaw ko nang marinig pa ang pinag-uusapan nila! Para kasi akong kinikilabutan eh! Normal na pamamaraan daw ng pagbubuntis? Ibig sabihin, magsesex kami? Hayssst!

 

Kaya ko ba? Parang hindi eh! Tsaka, nakita ko kanina ang kargada ng kakambal niya...malaki at sure akong malaki din itong kay Mister Elijah! Ayaw ko pang mawasak ang perlas ko noh!

 

Sa isipin kong iyun parang gusto kong kutusan ang sarili ko! Ano ba itong naiisip ko? Bakit wasakan na kaagad ng perlas ang takbo ng isipan ko? Bakit, susuko na ba ako? Tatakas pa ako diba? Tatakas ako bago pa may wasakan ng perlas na mangyayari!

 

"Magreresita ako ng mga vitamins para inumin ni Mam upang mapabillis ang pagdadalang-tao niya Mister Elijah Valdez!" nakangiting muling wika ni Doc bago siya nagsulat sa kanyang prescription paper! Hayyy naku, ito na nga! Mukhang wala na talaga akong kawala nito! Yari na!

 

Pagkapos ibigay ng Doctor ang papel kung saan nakasulat ang mga vitamins na dapat ko daw inumin para mapabilis ang pagbubuntis ko, tahimik kaming lumabas ni Mister Elijah sa clinic nito! Hindi na kami dumaan pa sa opisina ng kakambal niyang si Doc. Elias at direcho na kami sa exit area ng hospital kung saan naghihintay ang sasakyan na sinakyan namin kanina!

 

"Pumapayag na ba ako? Hindi pa diba?" wala sa sariilng sambit ko habang nag-uumpisa nang umusad ang sasakyan palabas sa vicinity ng hospital! Napansin kong napabaling ang tingin niya sa akin habang nakangisi!

 

"Akala ko ba baog ka? Sabi ni Doc, healthy ka daw at posible kang mabuntis agad-agad!" nakangisi niyang sagot sa akin! Hindi naman ako nakaimik!

 

 

"Alam mo bang sa lahat ng ayaw ko ay iyung pinagsisinungalingan ako? Bakit mo nabangit sa akin kanina na eksperto ka na sa sex gayung ang sabi ni Doc. Gracie, virgin ka pa daw?" muli niyang sambit! Pakiramdam ko biglang nanayo lahat ng buhok ko sa aking katawan! Piste...naalala niya pa iyun! Pervert nga!

 

"Wala akong sinabing expert ako sa sex!" naiinis kong sagot sa kanya!

 

"Wala ba? pero sinabi mo sa akin na may nangyayari sa inyo ng boyfriend mo? And who is this guy? May boyfriend ka? May contact number ka sa kanya? Ngayun pa lang hiwalayan mo na siya dahil ayaw kong may kahati sa magiging Ina ng mga anak ko!" seryoso niyang bigkas! Wala sa sariling mabils akong napabaling ng tingin sa kanya!

 

"Mga anak? Bakit naging 'mga'? Baliw ka ba?" naiinis kong tanong.

 

"Mga..dahil kung babae ang unang lumabas sa sinapupunan mo, bubuntisin ulit kita hangang sa mabigyan mo ako ng lalaking anak!" nakangisi niyang sagot!

 

Napansin ko pang hinagod niya ako ng tingin bago niya dinilaan ang sarili niyang labi!

 

"Manyak!" mangiyak-iyak kong sigaw sabay yakap ko sa aking sarili!

 

Diyos ko po! Ano ba itong napasukan ko? Parang mas matitiis ko pang makasama ng matagal ang plastic kong stepmother kaysa sa manyak na si Mister Elijah Valdez!

 

"Manyak! Well, let's see! Simula ng mga oras na ito, iready mo ang sarili mo dahil matitikman mo kung gaano ako kamanyak soon, Sweetie!" natatawa niyang sagot! Hindi naman ako nakaimik lalo na ngayung pinipigilan ko na ang sarili kong maiyak!

 

 

Chapter 15

 

JENNIFER POV

 

Dumaan lang kami sa drugstore para bilihin ang mga resetang vitamins na ibinigay ni Doctora Garcia bago kami umuwi ng bahay!

 

As if naman na iinumin ko ang mga vitamins na iyan! Wala akong balak at bahala siya sa buhay niya!

 

Hindi ako pwedeng magpaka-kampanti! Tatakas ako at bahala na kung ano man ang mangyari sa akin!

 

Pagkahinto ng sasakyan sa parking area ng bahay ni Mister Elijah mabilis na akong bumaba ng kotse! Kusa na kasing binuksan ang pintuan ng sasakyan ng isa sa mga gwardiya kaya malaya akong nakababa at inilibot ang tingin sa paligid!

 

Hangat hindi pa nawawasak ni Mister Elijah ang perlas ko kailangan kong pagplanuhan ang pagtakas! Hindi ako papayag na maisagawa niya ang maitim na balak sa akin!

 

"Manang, samahan mo si Jennifer sa kwarto niya!" hindi ko mapigilan ang mapaiktad sa gulat nang bigla na lang nagsalita si Mister Elijah sa likuran ko! Ni hindi ko man lang namalayan ang paglapit niya sa akin? Ang akala ko talaga nasa loob pa siya ng sasakyan eh!

 

"Opo Sir! Mam, Jennifer, halika na po!" narinig kong sagot ni Manang Salve sabay yaya sa akin! Wala sa sariling napalingon ako kay Elijha at nang mapansin ko ang kakaibang paraan ng pagtitig niya sa akin mabilis akong napahakbang paalis! Gosh... aminado naman akong gwapo siya pero nakakatakot pa rin siya! Lalo na kapag naiisip ko na may hindi maganda syang balak sa akin!

 

Direcho akong naglakad papasok ng bahay! Kung kanina, gandang ganda ako sa aking nakikita ngayun hindi na! Lalo na at sobrang bigat ng kalooban ko! Namumroblema din ako kung paano ba ako makakatakas sa sitwasyon kong ito!

 

"Manang, nauuhaw po ako! Saan po ang kusina dito?" wala sa sariling bigkas ko!

 

Wala pa akong planong pumasok ng kwarto! Gusto ko sanang ikutin ang paligid ng bahay hindi para humanga kung gaano kaganda ang paligid kundi gusto kong imemorized ang mga bagay-bagay! Alam kong suntok sa buwan ang plano kong pagtakas dahil napansin kong maraming bantay sa may gate na pinasukan namin tapos ang taas pa ng bakod pero pwede ko namang subukan diba? Basta huwag lang akong sumuko!

 

"Naku, ako na ang bahala! Dadalhin ko na lang sa kwarto mo ang tubig!"

 

nakangiting sagot ni Manang Salve! Hindi ko naman maiwasan na mapangiwi!

 

"Okay lang po, Manang! Tsaka, parang gusto kong mag-ikot-ikot na muna eh! Wala naman akong gagawin sa kwarto at tiyak akong mabo-bored lang ako doon!" nakangiti kong sagot sa kanya! Umasa ako na sana pumayag siya!

 

"Eh Mam, malapit na kasing dumilim eh! Baka magalit si Sir! Kung gusto niyo po... bukas na lang ng umaga kayo mag-ikot-ikot! Para mas ma-enjoy niyo po ang view ng paligid ng bahay!" nakangiting suggestion nito! Hindi ko naman maiwasan na makaramdam ng pag-aalinlangan!

 

Magagabi na nga pala! Shocks! Natatakot ako! Paano na lang kung bigla na lang akong gapangin mamaya ni Mister Elijah Valdez sa kwarto ko? Ano ang mangyayari sa akin?

 

"Hindi po ba talaga pwede ngayun na Manang? Hindi pa naman ako pagod eh!" giit ko!

 

"Sorry po Mam pero hindi po talaga pwede! Sige na...ihahatid na muna kita sa kwarto mo pagkatapos noon, dadalhan na lang kita ng tubig!" nakangiti niyang bigkas! Wala na akong nagawa pa kundi laglag ang balikat na ihakbang ang mga paa patungo sa may hagdan!

 

Wala talaga akong magagawa! Mukhang hawak ni Mister Elijah sa leeg itong mga kasambahay niya! Sabagay, sino ba naman ako para panigan nila? Bago pa lang ako sa pamamahay na ito at baka nga isang bihag ang tingin nila sa akin eh!

 

Wala na akong nagawa pa kundi ang sundin ang nais nila na pumasok sa loob ng kwarto! Pagkapasok sa loob, direcho ako sa may bintana at dumungaw sa labas!

 

Ayaw nila akong payagan na mag-ikot-ikot sa buong paligid, pwede ko naman sigurong pag-aralan ang buong paligid kahit nasa kwarto ako diba?

 

Iyun nga lang, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng pagkadismaya nang mapansin ko ang dalawang gwadiya na para bang nagroronda! May dalawang gwardiya din ang nakatayo sa may gate at nagbabantay!

 

"Hayyy! Paano ba ako nito makakatakas?

 

"mahina kong bulong at sinabayan ko na ng mahinang pagbuntong hininga! Napalingon ako sa pintuan ng silid nang marinig ko ang pagkatok mula doon! Mabilis kong inayos ang nakahawi ng kurtina at naglakad patungo doon para pagbuksan ang kung sino man ang kumakatok!

 

"Heto na po ang tubig niyo Mam! Tsaka, bilin ni Sir Elijah na kailangan niyo daw po itong inumin!" si Manang Salve habang may hawak na foodtray at sa ibabaw nito ay isang basong tubig at isang tableta! Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway!

 

Ito iyun vitamins na nireseta ng Doctor kanina na kailangan ko daw inumin para mabuntis daw kaagad ako! Ayaw na ayaw kong inumin ito! Bahala na!

 

"Eh, Manang! Ayos na po ang pakiramam ko at wala na po akong sakit!" hilaw ang ngiting bigkas ko! Sana lang makalusot kung hindi yari na!

 

 

 

Chapter 16

 

JENNIFER POV

 

"Mam, hindi po pwede! Bilin ni Sir Elijah na dapat niyo daw po itong inumin ngayun!" bigkas ni Manang kaya naman wala na akong choice pa kundi ang damputin ang tableta kasama ng tubig! Pilit ang ngiti sa labi na tumitig ako sa kanya bago ako muling nagsalita!

 

"Pwede mo na akong iwan, Manang! Iinumin ko na po ito!" palusot ko! Wala akong balak inumin ang tableta! Balak kong itapon sa basurahan pagkaalis niya!

 

"Pasensya na po kayo Mam Jennifer! Utos po kasi ni Sir Elijah na kailangan niyo daw po itong inumin sa mismong harapan ko! Pasensya na po Mam, sumusunod lang po sa utos!" mahinang bigkas ni Manang!

 

"Ha? Iinumin ko naman po eh!" giit ko

 

"Inumin niyo po ngayun Mam! Pakiusap po!" seryosong sagot nito! Kahit na labag sa kalooban, wala na akong choice kundi ang isubo sa bibig ko ang tableta

pagkatapos noon ininom ko ang isang baso ng tubig! Hindi ko pa nga mapigilan ang maluha pagkatapos kong gawin iyun!

 

Shit lang talaga! Bakit ba napaka-segurista nila? Bakit feeling ko lahat ng kilos ko gusto nilang bantayan? Haysst! Nakakainis!

 

"Thank you po Mam!" narinig kong sambit ni Manang Salve bago ito naglakad palayo! Naiinis na nasundan ko na lang ito ng tingin!

 

Wala talagang ibang tutulong sa akin kundi ang sarili ko lang! Naiinis kong ibinalibag pasara ang pintuan ng kwarto at naglakad patungo sa kama!

 

Patihaya akong nahiga habang tulalang nakatitig sa kisame!

 

Nandito nga ako sa magandang bahay pero feeling ko nakakulong ako! Ano ba ang pwede kong gawin para hindi matuloy ang nais ni Mister Elijah sa akin?

 

"Nakakanis!" mahina kong sambit! Bumangon ako ng kama at hinablot ang unan at mahigpit na niyakap!

 

"Ano ang gagawin ko ngayun? Ethel... kasalanan mo talaga ito eh! Dapat lang talaga siguro sa iyo mabulok ka sa kulungan dahil sa ginawa mong ito sa akin eh! Ikaw talaga ang dahilan kaya nandito ako sa sitwasyong ito! BAkit mo ba ako idinawit sa pagkakamali mo gayung nananahimik ako?" himutok kong bigkas!

 

Hindi ko alam kung nakalabas na ba ang babaeng iyun sa kulungan! Kung hindi man, mabuti nga sa kanya dahil siya ang dahilan kung bakit nandito ako sa hindi kaaya-ayang sitwasyon!

 

Hindi ko na namalayan pa kung ilang minuto na akong nakatitig sa kawalan pero muling napabaling ang tingin ko sa pintuan ng silid nang may kumakatok doon! Natatamad akong bumaba ng kama at binuksan iyun!

 

"Good evening Mam! Pinapasabi ni Sir Elijah na bumaba na daw po kayo para sabay na kayong kumain ng dinner!'" anang Manang Salve! Siya na naman!

 

Hindi ba siya napapagod sa kakaakyat -baba sa maraming baitang ng hagdan?

 

"Sasabay po ako sa amo niyong baliw? Ayaw ko!' sagot ko naman na sinabayan ko ng sunod-sunod na pag-iling! Nai-stress na ako sa sitwasyon ko ngayun tapos sasabay ako sa Elijah na iyun kumain? No!

 

"Naku Mam! Huwag po kayong magsalita ng ganiyan! Baka marinig po kayo ni Sir!" halos pabulong ng bigkas ni Manang! Napansin kong paimple pa itong tumingin sa kung saan kaya naman kaagad kong nasundan ng tingin ang kung ano iyun at hindi ko maiwasang manlaki ang mga mata ko sa gulat nang mapansin ko na may cctv palang nakakatutok dito sa may pintuan ng aking kwarto!

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang kaagad na makaramdam ng takot!

 

"Manang, gumagana po ba iyang camera? "mahinang tanong ko dito! Kaagad naman itong tumango!

 

"Opo Mam! Gumagana po!" mahinang bulong nito! Hindi ko na napigilan pa na mapalunok ng sarili kong laway sa sobrang tension na nararamdaman!

 

Lagot na! Kung narinig ni Mister Elijah ang sinab ko tiyak akong kakastiguhin ako noon! Ang mga baliw na tao ay hindi nila tangap na mapagsabihan sila ng baliw! Hayssst! Ano na ang gagawin ko ngayun?

 

"Ganito na lang Mam! Ang mabuti pa sumama ka na lang sa akin sa dining area! Ayaw na ayaw ni Sir Elijah na pinaghihintay kaya halika na!" muling bigkas ni Manang! Wala na akong choice pa kundi ang ihakbang ang aking mga paa palabas ng silid! Dahan-dahan kong isinara ang pintuan bago ako muling napasulyap sa camera at naglakad papuntang hagdan!

 

Two points kaagad ang nagawa kong kasalanan! Ibinalibag ko ang pintuan ng silid kanina tapos sinabihan ko pang baliw si Mister Elijah! Mas lalo akong malalagot nito eh! Dapat kasi hindi ako gumagawa ng mga bagay-bagay na nakakagalit sa kanya! Malay mo naman, baka magbago pa ang isip niya kapag nakikita niyang mabait naman pala ako!

 

Imbes na ako ang buntisin niya, maghanap na lang siya ng ibang mga babae diyan! Iyung mga babaeng willing na bumukaka sa harapan niya!

 

Huwag lang ako dahil matino akong babae! WAla akong balak na maging palahian niya noh!

 

 

Chapter 17

 

JENNIFER POV

 

Ang dining area na tinutukoy ni Manang ay kasinglaki yata ng buong bahay namin sa probensya! Bumungad sa akin ang mahabang dining table na maraming mga pagkain na nakalapag. Sa harapan ng mga pagakin ay ang nakaupo na si Mister Elijah at halata sa mukha ang pagkayamot! Nang mapansin niya ang pagdating ko mas lalong nagsalubong ang kilay niya!

 

"Bakit ang tagal mo?" paasik na tanong niya sa akin! Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi!

 

"Sorry!" mahinang bulong ko! Wala namang mangyayari kung makipagtalo pa ako sa kanya eh! Kakaiba pa naman ang takbo ng utak niya kaya naman simula ngayun kailangan kong magbait-baitan! Umaasa pa rin kasi talaga ako na makakatakas eh! Hangat walang pagwasak ng perlas na mangyayari, hindi ako susuko!

 

"Sit down!" maawtoridad niyang bigkas! Mabilis naman akong ipinaghila ng upuan ni Manang sa mismong tagiliran ni Mister Elijah at sininyasan na maupo kaya kaagad na din akong tumalima!

 

Ang dami kasing pagkain sa mesa eh! Mukhang puro masasarap kaya kahit na nasa hindi kaaya-aya akong sitwasyon, kaagad na din akong nakaramdam ng gutom!

 

"Kumain ka na! House rules, alam mo bang bawal na pinapahintay ang grasya sa mesa kaya kapag sumapit ang alas siyete ng gabi, dapat nandito ka na sa dining area para kumain ng dinner!" muli niyang bigkas! Wala sa sariling napatango ako!

 

"Masusunod po Mister Elijah Valdez!" mahinang bigkas ko!

 

Ang daldal niya! May pa-grasya-grasya pa siyang nalalaman eh ang sama nga ng ugali niya! Ang dapat niyang isipin ay hindi grasya ang aabutin ko sa kanya kapag maisakatuparan niya ang plano niya sa akin kundi disgrasya!

 

"And one more thing Jennifer! Stop calling me Mister Valdez! Instead, you can call me Elijah! Masyadong formal kung lalagyan mo pa ng 'Mr' ang pangalan ko since simula ngayun, dito ka titira sa bahay ko hangang sa maipanganak mo na ang anak ko!" muli niyang sambit!

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway! Heto na naman kami sa topic na ito! Nasambit niya na naman ang anak-anak!

 

"Jennifer...naiintindihan mo ba ang sinasabi ko?" muli niyang bigkas kasabay ng malakas na pagkalansing ng kobyertos! Para naman akong biglang nagising at mabilis na napatango!

 

"O-opo! Opo Mister...este Elijah!" kaagad kong sagot!

 

Hyassst, kailan kaya ako makakaganti sa kanya? Ang sarap niya na talagang sipain sa bayag! Kainis!

 

"Eat this one! Maganda daw ito sa kalusugan!" narinig kong muling bigkas niya at nagulat nalang ako nang bigla niyang lagyan ng mga pagkain ang aking pingan! Tulala tuloy akong napatitig sa kanya! Hindi ko kasi inaasahan na gagawin niya iyun dahil sa tanang buhay ko wala pa kasing gumagawa nito sa akin! Wala pang sino man ang gumawa na lagyan ako ng pagkain sa sarili kong pingan!

 

"Salamat po!" mahinang bulong ko sabay yuko!

 

Ano ba itong nararamdaman ko! Nilagyan niya lang ako ng pagkain sa pingan pero pakiramdam ko napakalaking bagay na niyun sa akin! Para bang may bahagi ng utak ko na nagsasabi na hindi naman masamang tao itong si Mister Elijah Valdez! Na mabait naman talaga siya at kaya siya nagkakaganito dahil namatayan nga siya ng anak diba?

 

Tahimik kaming kumain! Kahit naman hindi palagay ang loob ko na makasama sa pagkain si Mister Elijah, kahit papaano na -enjoy ko naman ang mga pagkain! Masasarap eh! Lasang mayaman!

 

"Simula ngayung gabi, bawal kang magpuyat! Seryoso ako sa pakay ko sa iyo, Jennifer! Masyadong malungkot sa akin ang pagkawala ng anak ko at ito lang ang alam kong paraan para mawala ang lungkot na iyun!" seryoso niyang bigkas!

 

"Bakit ako? I mean, marami namang mga babae diyan pero bakit ako? Alam kong alam mo na wala akong kasalanan!" lakas loob kong sagot sa kanya!

 

"Bakit ikaw? I don't know! Siguro may mga bagay akong nakita sa iyo na hindi ko nakikita sa iba! Magpahinga ka na!" seryosong sagot niya sabay tayo! Naglakad palabas ng dining area kaya naman mabilis na din akong napatayo bago nagsalita!

 

"Ano ba talaga ang nangyari? Kung totoosin, hindi naman solusyon ang palitan ang anak mo sa katauhan ng ibang bata diba? Tsaka, kung mahal mo si Ethel, hindi ba pwedeng i-pursue mo siya? Pwedeng siya naman diba? At least iyun may tendency pa na magiging kamukha ang pangalawa niyung anak ni Ezekiel!" lakas loob kong sagot!

 

Napansin kong napahinto siya sa paghakbang at naglakad pabalik sa akin! Huminto sa tapat ko at galit akong tinitigan sa mga mata!

 

"Ayaw ko nang muling marinig pa ang katangang iyun sa bibig mo! Si Ethel ay bahagi na lang ng nakaraan ko! Ayaw ko na siyang makita or makadaupang palad in the future dahil para sa akin wala siyang kwento! Nilayasan niya ako noon sa hindi ko malaman na dahilan! Itinago niya ang anak ko ng maraming taon! Malupit ang babaeng iyun at wala din akong balak na sumalo sa isang buto na pinagsawaan na ng iba!" seryoso niyang sagot sa akin!

 

Wala sa sariling napaatras ako! Nakakailang! Required ba talaga na magsalita siya ng sobrang lapit? Hayssst!

 

"Okay! Sorry!" mahinang sagot ko sabay yuko! Next time hindi ko na talaga babangitin ang pangalang Ethel sa harapan niya! Mukhang galit na galit siya sa babaeng iyun eh! Sorry naman!

 

 

 

Chapter 18

 

JENNIFER POV

 

Kanina pa ako pabaling-baling sa aking kinahihigan! Kumportable naman ako dito sa silid pero hindi talaga ako makatulog! Kanina pa ako hindi mapalagay na hindi ko mawari!

 

Sa totoo lang, natatakot ako! Alas diyes na ng gabi at natatakot akong baka bigla na lang pumasok dito sa silid ko Mister Valdez at umpisahan niya nang gawin ang project na dapat niyang gawin sa akin!

 

Hindi pa ako ready noh! God...baka hindi ko kayanin! Kung hindi ako maaraing magkamali, mahigit six foot ang height at matikas ang pangangatawan niya at sure ako na daks talaga siya eh! Bago ako mabuntis, wawasakin niya muna ng perlas ko! Baka hindi lang isang beses kundi maraming beses pa!

 

Hayssst, ito na nga ba ang sinasabi ko eh! May nagawa ba akong malaking kasalanan sa nakaraan kong buhay kaya nangyayari ito sa akin ngayun? Posible kayang makarma ako gayung wala naman sana akong naalalang pagkakamali sa buhay ko?

 

Sa naisip kong iyun muli akong napaupo sa kama! Tulalang napatitig sa pintuan ng

kwarto bago muling nahiga!

 

Sa totoo lang inaantok na ako pero hindi ako makatulog! Hayssst, kung bakit naman kasi napaka-advance mag-isip ng utak ko! Mukhang wala naman sigurong balak na ngayun gawin ni Elijah ang nais niya sa akin dahil kung gugustuhin niya, nandito na sana siya sa silid na ito kanina pa diba?

 

Nabangit sa akin n Manang kanina na pagkatapos namin kumain ng dinner umalis daw si Elijah eh! Kung saan man nagtungo, iyun ang hindi niya daw alam so ibig sabihin, walang dapat na ipangamba! Walang wasakan ng perlas ang mangyayari kaya dapat kong i-relax ko ang kalooban ko!

 

Sa naisip kong iyun, patagilid akong nahiga! Nagtalukbong ng kumot at niyakap ang isang unan! Mukhang effective naman ang ginawa kong iyun dahil ilang saglit lang, pipikit-pikit na ang mga mata ko hangang sa nakatulog ako!

 

Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulog pero napabalikwas ako ng bangon nang maramdaman ko ang pabukas -sara sa pintuan ng silid! Wala sa sariling napatitig ako doon at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang masilayan ko si Elijah!

 

'Shit, sinasabi ko na nga ba eh! Ngayung gabi na magaganap ang wasakan ng peralas!'" mahina kong sambit at akmang bababa na sana ako ng kama nang maramdaman ko ang bigat nang katawan niya na basta na lang dumagan sa akin!

 

"Shaan ka pupunta? Tatakas ka?" narinig ko pang tanong niya sa akin! Lalong dumagundong sa kaba ang puso ko nang maamoy ko ang alak sa hininga niya!

 

"Ha? A-ano ang ginagawa mo dito Mister Elijah!" nahintakutan kong tanong! Napansin kong malakas itong natawa habang lalong idiniin ang kanyang bigat sa katawan ko! Hindi ako makagalaw dahil ang bigat niya!

 

"Mister Elijah? Hindi ba't nabangit ko na sa iyo kanina na huwag na huwag mo akong tawagin ng ganiyan? I am only thirty two baby girl at tiyak ako na kapag makabuo tayo, magiging maganda ang lahi natin!" nakangisi niyang sambit!

 

"Hi-hindi pa po ako pumapayag! Hindi pa po ako ready!'" nahintakutan kong sagot sa kanya! Ni hindi ko na nga mapigilan ang maluha dahil sa takot! Pilit ko siyang itinutulak mula sa pagkakadagan sa ibabaw ko pero walang saysay ang lakas ko kumpara sa lakas niya!

 

"Kailan ka maging ready? Hmmm? Alam mo, kung nauna siguro kitang nakilalala, baka sa iyo ako ma-inlove eh! Walang wala si Ethel kumpara sa iyo!" nakangisi niyang muling sambit? Hindi naman ako nakamik! Lasing siya at hindi talaga kami nito makakapag-usap ng matino!

 

"Hindi ako ganito eh! Hindi ako ito! Alam ng mga pinsan ko kung anong klaseng tao ako, Jennifer! Hindi mo ako dapat katakutan! Hindi ako masamang tao at nagkataon lang talaga na ikaw ang gusto kong magdala ng magiging anak ko dahil wala na akong plano pa na sumugal ulit sa lintik ng pag-ibig!'" seryosong bigkas niya habang titig na titig sa akin!

 

"Sa tanong mo kanina kung bakit ikaw ang pinili ko na maging Ina ng magiging anak ko, hindi ko din alam ang sagot! Basta bigla ko na lang naisip iyun habang nakatitig ako sa puntod ng kawawa kong anak na si Ezekiel!" muli niyang bigkas!

 

"Ang totoo, kailan ko lang din nalaman ang tungkol kay Ezekiel! Inilihim siya sa akin ni Ethel at kung hindi pa sa pinsan kong si Kenneth at kakambal kong si Elias, hindi ko malalaman na nasa Villarama-Santillan Beach resort lang pala si Ethel! Hindi ko malalaman na may anak pala kami kaya lang kung saan abot kamay ko na sana siya...kung saan makakasama ko na sana ang anak ko, bigla naman siyang kinuha sa akin! Masakit...sobrang sakit dahil sa loob ng mahigit pitong taon ni hindi ko man lang nalaman na nag-eexist pala siya!

 

Hindi naman ako nakaimik! Sa hindi malaman na dahilan bigla akong nakaramdam ng awa sa kanya! Sinasabi ko na nga ba eh! Mabait talaga siya at may

dahilan siya kaya niya ito ginagawa.

 

"Pagpasensyahan mo na ako pero kung umaasa ka na magbabago pa ang isipan ko hindi na mangyayari iyun! Siguro kung magiging masama ako sa paningin mo wala na akong pakialam pa! Walang mas mahalaga sa akin ngayun kundi ang magkaroon ng anak!" muli niyang bigkas at naramdaman ko na lang ang pagpatak ng luha niya sa pisngi ko!

 

Gosh, umiiyak siya? SA hindi malaman na dahilan, bigla tuloy akong nakaramdam ng awa sa kanya! Siguro nga, sobrang lungkot niya talaga dahil nawalan siya ng anak!

 

"Don't worry, hindi naman ako ganoon kasama! Alam kong hindi ka pa ready sa gusto kong mangyari, pero hindi ibig sabihin na makakatakas ka na sa akin! Ikaw ang pinili ko kaya wala ka nang takas!" muli niyang bigkas kasabay ng pag -alis niya sa ibabaw ko at patihayang nahiga sa tabi ko!

 

Hindi naman ako nakakilos! Hindi ko din kasi inaasahan na sa isang iglap, biglang nagbago ang tingin ko sa kanya!

 

Sabi ko na nga ba, mabait siya eh! Mabait naman pala si Elijah Valdez dahil hindi niya ako pinwersa ngayung gabi!

 

 

 

Chapter 19

 

JENNIFER MADLANG-AWA POV

 

HINDI ko alam kung ilang oras na akong parang tanga na walang ibang ginawa kundi ang nakantunghay lang kay Elijah!

 

Naririnig ko na ang mahina niyang paghilik pero hindi ko pa rin maiwasan na titigan siya! Kay sarap kasi sa mga mata ang shape ng kanyang mukha!

 

Matangos ang ilong at may manipis at mamula-mulang labi! Feeling ko hindi siya naninigarilyo! Tsaka tingnan mo naman ang mukha. kahit na may balbas

siya ang pogi niya pa rin! Basta, mahirap mag-explain pero overall ang gwapo niya talaga!

 

Aminado akong ngayun ko lang na-appreciate ang looks niya! Hindi ko masyadong nakikita ang kapogian niya kapag nag-uusap kami dahil mas nangingibabaw ang takot at pagkailang ko sa kanya! Pero ngayung natutulog siya, nagmistula tuloy siyang anghel sa paningin ko!

 

Ang bait ng mukha niya na para bang hindi siya gagawa ng masama! Parang gusto ko pa tuloy siyang makilala at alamin kung anong klaseng tao ba talaga si Mister Elijah Valdez!

 

Ramdam ko kanina sa boses niya ang sakit habang nagkikwento siya tungkol sa kanyang anak na si Ezekiel! Ama siya at alam kong nangungulila siya sa anak niya kaya lang ano pa nga ba ang magagawa namin! Nangyari na ang hindi dapat mangyari at wala na si Ezekiel!

 

Hindi ko maiwasan ang mapabuntong hininga! Sana lang talaga tuluyan nang maghilom ang sugat sa puso niya at makapag-moved on na din siya! Sana lang talaga makahanap na din siya ng babaeng pwede niyang ibigin at maibagay sa kanya ang anak na gusto niya!

 

Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin pero wala sa sariling naiangat ko ang aking isang kamay at marahan iyung humaplos sa kayang pisngi! Hindi ko pa nga mapigilan ang mapangiti nang dumapo daliri ko sa kanyang ilong!

 

Ichecheck ko lang naman sana kung tunay ba ang kanyang ilong at walang halong retoke pero ganoon na lang ang gulat ko nang bigla na lang siyang dumilat at direktang tumitig sa akin!

 

'What are you doing? Bakit gising ka pa?" seryosong tanong niya! Ewan ko kung gising ba talaga siya or baka naman naalimpungatan lang kaya sa takot ko mabilis kong binawi ang palad ko na nasa pisngi niya at wala sa sariling mabilis na napahiga sa kama! Mamaluktot patalikod sa kanya habang pigil ko ang aking paghinga.

 

Nakakahiya! Baka kung ano pa ang isipin niya sa akin! Naramdaman niya kaya ang paghaplos ko sa pisngi niya? Sana hindi dahil nakakahiya talaga!

 

Iniisip ko na lang na baka naalimpungatan lang kanina si Elijah dahil ilang saglit lang, muli ko nang narinig ang mahina niyang paghilik! Hindi ko na din ako nag-attempt pa na muli siyang lingunin bagkos ipinikit ko na din ang aking mga mata!

 

Natatakot na din kasi akong gumalaw! Baka kasi magising siya eh nakainom pa naman at baka mapwersa niya pa ako na gumawa na ng bata ng wala sa oras!

 

Sa naisip kong iyun hindi ko maiwasan na mariin na maipikit ang aking mga mata! Ano ba itong naiisip ko! Nakakahiya!

 

Ilang saglit lang, muli na din naman akong dinalaw ng antok! Basta sa muling pagmulat ng aking mga mata wala na si Elijah sa tabi ko! Dali-dali pa nga akong bumangon at sinipat ang pwesto ng kinahihigaan niya kagabi para masiguro na hindi lang ako nanananginip kagabi!

 

Na lasing siyang pumasok dito sa loob ng silid at tumabi pa nga sa pagtulog sa akin! Na tabi kaming natulog!

 

Wala sa sariling mabilis akong bumaba ng kama! Naglakad patungo sa bintana at hinawi ang makapal na kurtina! Kaagad na pumasok ang liwanag na nagmumula sa araw! Mukhang tinanghali yata ako ng gising at nang mapatingin ako sa orasan hindi ko mapigilan ang mapatakip sa aking bibig nang mapansin ko na alas otso na pala ng umaga! Tanghali na nga at wala man lang nagtangkang gumising sa akin?

 

Dali-dali akong naglakad patungo sa banyo! Ginawa ko ang aking morning routine at dumirecho na din ako sa pagligo! Ilang saglit lang presko na akong lumabas ng banyo at kaagad na hinagilap ang paper bag na ibinigay sa akin kahapon at naghanap ng damit na maisusuot!

 

Pinili ko ang isang maiksing shorts at puting t-shirt! Sinuklay ko ang mahaba kong buhok bago ako nagpasyang lumabas ng silid! Nagugutom na ako at mukhang kailangan kong bumaba ng dining area para makakain!

 

"Good Morning Mam! Ano po ang gusto niyung almusal?" nakangiting kaagad na bati sa akin ni Manang Salve nang maabutan ko siya dito sa dining area na abala sa kung anong nililigpit!

 

"Ayos na po ako sa kape at tinapay Manang!" nakangiti kong sagot! Aminado ako na masarap ang gising ko kanina kaya magaan ang pakiramdam ko ngayun! Nasa mood din akong makipag-usap ngayun!

 

"Ganoon ba? Saglit lang at ipaghahanda kita! nakangiting sagot ni Manang at nagalakad patungo sa isang counter! Tinanong niya pa ako kung ano ang gusto kong kape! Nang sabihin ko na cappuccino, nakangiti siyang tumango at mabilis na inoperate ang coffee machine na nasa harapan niya!

 

Mangha naman ako sa aking nakikita! Ang galing! Ang hightech pala ng bahay na ito! Sa probensya, 3in1 coffee ayos na

eh!

 

"Heto po Mam! May mga tinapay na din po! Pili lang po kayo kung ano ang gusto niyo! May cake din po pala Mam! Dala iyun ni Madam Miracle noong nakaraang araw! Gusto mong tikman?" nakangiting alok ni Manang Salve! Hindi ko naman maiwasan na mapakunot noo nang may narinig akong babaeng pangalan na nabangit niya! Bigla tuloy akong nagkaroon ng interes!

 

"Madam Miracle---? pabitin kong tanong

 

"Opo! Si Madam! Ang Mommy ni Sir Elijah! Dumalaw siya noong nakaraang araw para bisitahin ang anak niya at may dala na kung anu-anong mga pagkain! Iyung iba kinain niyo kagabi pero ang dami pa rin sa ref! Teka lang, ikukuha kita ng cake!" nakangiti niyang bigkas at mabilis na naglakad palabas ng dining area! Wala sa sarilng nasundan ko na lang siya ng tingin!

 

Dumadalaw pala sa bahay na ito ang Mommy ni Elijah? Kung ganoon, mag-aabang ako sa muilng pagdalaw ng Mommy ni Elijah at isusumbong ko ang lalaking iyun sa maitim na balak nito sa akin! Kaya lang kakampihan naman kaya ako? Isa pa rin akong istranghera sa pamamahay na ito kung totoosin eh!

 

 

 

Chapter 20

 

JENNIFER MADLANG-AWA POV

 

"Palagi po bang dumadalaw si Madam... ibig kong sabihin si Mommy Miracle dito sa bahay Manang?" tanong ko kay Manang nang sa mismong harapan ko, ini -slice niya ang cake! Nilalagay niya na sa harapan ko ang isang platito kasama ng cappuccino na nirequest ko sa kanya kanina!

 

"Paminsan-minsan lang po Mam! Kadalasan kasi, si Sir Elijah ang dumadalaw sa bahay niya! Minsan, doon din natutulog sa bahay nila si Sir Elijah lalo na at nag-iisa na lang ang Mommy niya sa buhay! Wala na din po kasi ang DAddy nila eh!" pagki-kwento ni Manang! Hindi ko naman maiwasan na magulat

 

"Wala na din ang Daddy ni Elijah? Ibig niyo pong sabihin, patay na din ang Daddy niya?" seryosong tanong ko! Kaagad namang tumango si Manang!

 

"Opo! Dalawang taon na pong patay ang Daddy ni Sir Elijah! Medyo may edad na din po kasi! Ang alam ko malaki ang agwat ng edad sa isa't-isa ang Mommy at Daddy ni Sir Elijah!" bigkas ni Manang! HIndi ko naman maiwasan na makaramdam ng awa kay Elijah!

 

Kaya siguro malungkot si Elijah kasi nawalan na nga siya ng ama, tapos nawalan pa siya ng anak noong kailan lang! Haysst, halos sunod-sunod na dagok!

 

"Nasaan na po pala si Elijah, Manang?" wala sa sariling tanong ko kay Manang!

 

"Maagang pumasok ng opisina, Mam! Si Sir kasi ang pumalit sa posisyon ng ama niya dahil ang kakambal niyang si Sir Elias ay isang Doctor!" sagot naman ni Manan sa akin! Wala sa sariling napantango ako

 

"WAla po ba silang ibang kapatid? Dalawa lang po ba sila ni Doc Elias sa pamilya Manang?" tanong ko! Susulitin ko na ang kakatanong kay Manang dahil mukhang willing siyang sumagot sa lahat ng mga katanungan ko ngayung araw!

 

"Opo Mam! Silang dalawa lang at kambal pa! Pero malaki naman ang angkan nila Mam! May tatlong kapatid si Madam Miracle at lahat iyun may mga anak na din! Maraming mga pinsan iyang si Sir! Malaki ang angkan nila at lahat sila mababait!" nakangiti niyang sagot sa akin! Muli akong napatango!

 

"Teka, ano ba iyan napa-kwento na naman ako! Sige po Mam, kung wala na po kayong kailangan, maiwan na muna kita! Kain lang po kayo diyan Mam at kapag may kailangan po kayo nasa kusina

lang ako! Tawagin niyo lang po ako!" nakangiti niyang paalam sa akin at mabilis na siyang lumabas ng dining area!

 

Naiwan naman akong kaagad na inumpisahan nang kumain ng breakfast!

 

Ang agang tsismis pero at least dami kong nakuhang information! Malaking angkan pala sila at dalawa lang sila ni Doc Elijah sa pamilya! Tapos ang Mommy niya ay mag-isa na lang sa buhay!

 

Haysst, kaya siguro gustong gusto ni Elijah na magkaanak dahil gusto na din siguro niyang madagdagan ang miyembro ng pamilyla nila! Ang laki ng bahay na ito at sino nga naman ang magmamana ng mga kayamanan nila kung sakaling hindi siya magkaanak?

 

Bigla ko tuloy naisip na kung sakaling papayag pala ako na maging Ina ng anak niya, hindi malabong mabubuhay na parang prinsepe or prinsesa ang anak ko?

 

Sure na ang kinabukasan nila at baka magpasalamat pa sa akin ang mga anak ko in the future dahil pumayag ako sa nais ng ama nila na ipagamit ang matres ko?

 

Pero kaya ko ba talaga? Hayssst, parang hindi pa talaga eh! Hindi ko pa nakikita ang sarili ko na maging Ina tapos basta iwan na lang ang anak ko at hindi ko makakasama habang buhay!

 

Ano ba...ang gulo ng utak ko! Napagmasdan ko lang ang kabuuang hitsura ni Elijah kagabi, naging hati na ang takbo ng isipan ko! Bigla yata akong nakaramdam ng crush sa kanya! Sabagay, pogi naman kasi eh! Walang panama ang haliparot at manluluko kong boyfriend na si Robin!

 

Yes, and speaking of Robin...magsama silang dalawa ng half sister kong si Madelyn! Bahala na sila sa buhay nila!

 

 

 

 

 

Chapter 21

 

JENNIFER POV

 

PAGKATAPOS kong kumain ng agahan, pinayagan na din ako sa wakas ni Manang SAlve na maglakad-lakad sa labas! Palagay ang kalooban ko dahil walang Elijah ang nasa paligid lang!

 

lyun nga lang, habang nag-iikot-ikot ako, doon ko lubusang narealized na malabo pa sa tinta ng pusit na makakatakas ako sa pamamahay na ito! Ang daming bantay eh! Hindi nga ako pwedeng lumapit sa may gate at kung balak ko namang umakyat ng bakod, malabong mangyari dahil sobrang taas niyun at napansin ko ding maraming cctv camera ang nagkalat sa buong paligid!

 

Haysst, ano ba kasing klaseng bahay ito! Bakit ang higpit ng security? Ganito ba talaga ang mga mayayaman? Maraming mga nakabantay sa mga ari-arian nila?

 

Hindi lang din si Manang Salve at Manang Precy ang mga kasambahay kundi may iba pa! May hardenero din na

nagmementain daw sa kagandahan ng garden! Daming pinapaswelduhan! Grabe!

 

"Mam..Mam! Naku, nandito lang po pala kayo! Halika po! Dumating na po ang mga regalong padala ni Sir Elijah sa inyo!" abala ang mga mata ko sa kakamasid sa buong paligid nang biglang dumating ang hiniingal na si Manang Precy! Puno ng pagtataka na napatitig ako sa kanya!

 

"Ano ang nangyari sa iyo Manang? Bakit hingal kabayo ka?" nagtataka kong tanong!

 

"Dumating na po ang mga gamit mo Mam! Halika...para maikyat na sa silid mo!" nakangiting bigkas niya! Gulat naman ako sa nalaman at wala sa sariling naihakbang ko ang mga paa ko pabalik ng bahay kung saan pagkapasok ko sa loob, kaagad na sumalubong sa akin ang tatlong kalalakihan at dalawang babae na may pare-parehong kasuotan! May mga bitbit silang kung anu-ano ang iba pa nga ay nasa lapag na!

 

"Ano po ang ibig sabihin nito?" nagtataka kong tanong!

 

"Miss Jennifer Madlang-awa? Good Meeting po! Pasensya na po sa abala! Mga gamit niyo po na personal na nirequest ni Mister Elijah Villarama Valdez ?a boutique namin!" nakangiting sagot ng isa sa kanila! Kaagad namang nanlaki ang mga ko sa gulat

 

"Para sa akin lahat ang mga iyan? Ano ang mga iyan?" takang-taka kong sagot!

 

"Mga wardrobe at pesonal na gamit Mam! Mga ibat ibang personal collections na mga damit, bags and shoes!" halos magkasabay pa nilang sagot! Wala sa sariling dinampot ko ang isa sa mga paper bag at binuksan iyun at confirm, damit nga ang laman!

 

"Bakit ang dami naman yata?" nagtataka kong tanong!

 

"Request po ni Sir Elijah Valdez, Mam!" nakangiting sagot nila! Hindi naman ako makapaniwala sa narinig ko!

 

Ano kaya ang tumatakbo sa isipan ni Elijah at bakit nagawa niya kong bilhan ng sangkatutak ng gamit? Nababliw na ba talaga ang lalaking iyun? Balak niya ba talaga akong ikulong sa pamamahay na ito? Hayssst, sa ginawa niyang ito ngayun mas lalong tumibay ang paniniwala ko na hindi niya talaga ako lulubayan hangat hindi ko siya mabigyan ng anak! Imbes na matuwa ako sa mga regalong ito, hindi ko tuloy maiwasan na makaramdam ng takot!

 

Wala na akong nagawa pa nang iwan na ng mga staff ang mga dala nilang mga gamit para daw sa akin! Kaagad naman iyung pinagtulungan ng mga kasambahay na iakyat sa aking silid!

 

"Dito po ang walk-in closet mo Mam! Gusto niyo po bang tulungan na namin kayo ni Salve na mag-ayos ng mga gamit mo?" tanong ni Manang Precy sa akin nang kaming tatlo na lang ang naiwan dito sa silid! Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa ginagawa nitong si Elijah pero wala na akong choice kundi ang magpatulong sa kanila para matapos kaagad!

 

Parang balak yatang magbenta ni Elijah ng mga gamit sa dami mga pinadiliver niyang mga gamit ko! Duda din ako kung magagamit ko ba lahat ang mga ito eh! Mga mamahalin pa namang mga items dahil halos nalula ako sa presyo nang tingnan ko ang ilan sa mga iyun!

 

Kung sa size, kapansin-pansin na ka-size ko nga din ang mga damit Pati na din ang ilan sa mga paris ng sapatos!

 

Naging abala ang sumunod na sandali ng buhay ko! Buti nalang at tinulungan ako nila Manang na mag-ayos ng mga gamit kung hindi baka gabihin ako nito sa kakaayos eh!

 

Pagkatapos mag-ayos, pagod akong napahiga ng kama! Ni hindi ko na nga namalayan pa na nakatulog na pala ako at basta nalang naalimpungatan nang maramdaman ko na para bang hindi na ako nag-iisa dito sa loob ng silid!

 

"Elijah?" wala sa sarilng bigkas ko at mabilis na napabangon sa kama! Huling huli ko siya na nakatayo sa gilid ng kama at nakatitig sa akin!

 

"Sorry to disturb you! Hindi ko lang talaga matiis na hindi ka silipin dito sa silid! Late na at sabi ni Manang, hindi ka pa raw bumababa ng dining area para kumain!" seryoso niyang bigkas! Naupo siya sa may gilid ng kama kaya mabilis naman akong napadistansya sa kanya!

 

"Ahmmm oo! Kasi...bigla kaming naging busy sa kakaayos ng mga gamit na pinadala mo!" seryosong sagot ko sa kanya!

 

"How about it? Nagustuhan mo ba ang bagong gamit mo?" seyosong tanong niya!

 

"Ha...ahmmm...oo! Pero bakit parang ang dami naman yata?" nagtataka kong tanong!

 

"Kaunti pa lang iyun! Balak nga sana kitang isama sa mga malls para pesonal na makapamili ka ng mga gusto mo kaya lang nag-aalala naman ako na baka takasan mo ako!" walang paligoy-ligoy pero seryoso niyang sagot habang hindi niya inaalis ang pagkakatitig sa aking mukha! Kaagad naman akong nag-iwas ng tingin.

 

Guilty kasi ako sa huling katagang binigkas niya kasi iyun pa rin ang balak ko! Kapag mabigyan ng chance, hindi pa rin talaga ko mag-aalangan na takasan siya!

 

 

 

Chapter 22

 

JENNIFER POV

 

"Hindi ako tatakas!" kaagad kong bigkas pero sa kaloob-looban ng puso ko, kapag mabigyan ng chance tatakas pa rin ako!

 

Nagbabakasakali lang naman ako na baka mapaniwala ko siya ngayun eh!

 

"Hindi ka tatakas? Sa palagay mo, maniniwala ako sa iyo? Get up! Samahan mo akong kumain ng dinner!" seryosong sagot niya sa akin at mabilis na naglakad palabas ng silid! Wala sa sariling mabilis akong bumaba ng kama!

 

Gutom na din ako eh! Dahil sa maghapong abala kanina, huling kain ko kaninang lunch time pa!

 

Mabilis akong pumasok ng banyo at nagmumugmog tapos nagsukalay lang ng buhok and presto ready na akong kumanin ng dinner kasama ang gwapo at nagsusungit na si Mister Elijah Valdez!

 

Pagdating ng dinning area, kapansin pansin ang maraming pagkain na nakahanda sa mesa! Bilib na talaga ako sa mayayaman! Akala mo palaging may handaan sa dami ng mga pagkain na nasa mesa eh!

 

Paano kaya nila ito nauubos? Kaninang lunch time dami ding inihanda nilang pagkain sa akin! Feeling ko, kapag magtatagal ako sa bahay na ito, baka dito ako tataba!

 

"Sit down!" seryosong bigkas ni Elijah nang mapansin niya ang presensya ko! Kahit naman papaano, hindi na siya nakaangil ngayun! Baka bigla niyang

narealized na hindi talaga tama na gawin niya ang maitim niyang balak sa akin!

 

"Thank you!" mahinang sagot ko! Wala lang, gusto ko lang magthank you sa kanya dahil kahit na bihag niya ako, pinapasabay niya ako sa pagkain niya! Tsaka, malaya din akong nakakagala sa labas at higit sa lahat, ipinagshopping niya pa ako!

 

Saan ka nga naman pala makakakita ng isang bihag na parang buhay mayaman? Ako lang iyun dahil kadalasan sa bihag na napapapnood ko sa mga pelikula ay nakatali tapos hindi din masarap ang pagkain!

 

Tahimik pero magana naman kaming dalawa na kumain! Pagkatapos kumain, nagtaka pa nga ako dahil niyaya ako ni Elijah patungo sa living area kung saan nag-utos pa siya sa kasambahay na dalhan kami ng tea!

 

"So, ano ang pwede kong gawin para pumayag ka sa nais ko?" seryosong tanong niya sa akin!

 

"Huh? Ano-ano ang ibig mong sabihin? "nagtataka kong tanong!

 

Feeling ko balik na naman kami sa topic na kailangan ko siyang bigyan ng anak!

 

"Hawak kita sa dalawa kong mga kamay at kung totoosin malaya akong gawin lahat ng nais kong gawin na labag sa kalooban mo! Pero gusto ko pa ring bigyan ka ng option, Jennifer! Ibabilk ko sa iyo ang pabor na hinihingi ko basta pumayag ka lang sa nais ko!" seryoso niyang sagot sa akin! Hindi naman ako makapaniwala sa narinig ko mula sa kanya

 

"Alam mo ba kung bakit binibigyan kita ng option ngayun? Dahil unang-una, ayaw kong mabuo ang anak ko na kailangan pa kitang pilitin! Pangalawa, gusto kong magkaroon ng anak sa normal na paraan at pangatlo, gusto ko ding may mapapakinabangan ka sa deal na ito!" muli niyang bigkas!

 

"Paano kong ayaw ko pa ring pumayag? Mahirap para sa akin ang bagay na hinihingi mo Mister Valdez at siguro naman, kung gusto mong magkaroon ng anak sa normal na paraan, marami naman sigurong mga babae diyan na willing na ibigay sa iyo ang gusto mo! Huwag lang ako dahil hindi pa ako ready! Tsaka, kung sakaling magkakaanak man ako, wala din akong balak na iwan siya sa ama nila! Gusto ko kasama ako sa pagpapalaki sa kanila!" seryosong sagot ko! Hindi naman siya nakaimik kaya muli akong nagsalita.

 

"Hindi ako masamang tao! Lumaki akong hindi ko kasama ang biological mother ko dahil maaga siyang nawala tapos nag-asawa din kaagad ang ama ko ng iba! Hindi masaya ang ganoong set-up at ayaw kong maranasan ng magiging anak ko ang bagay na iyun! Besides, alam kong darating at darating ang time na muli kang iibig at natatakot akong isipin na baka ang naranasan ko noong bata pa ako ay mararanasan din ng anak ko!" muli kong bigkas!

 

"Wala an akong balak pang mag-asawa!" seryoso niyang sagot!

 

"Nasabi mo lang iyan ngayun dahil sariwa pa ang sugat sa puso mo!" kaagad ko ding sagot sa kanya!

 

"Well, kung sakaling dumating man ang babaeng muli kong iibigin, sisiguraduhin kong mamahalin niya din ng sobra ang magiging anak ko!" seryosong sagot niya!

 

Haysst, ano pa ba ang gagawin ko para makumbinsi siya na huwag na lang! Na huwag ako gayung halatang buo na talaga ang desisyon niya!

 

"Bukas, hindi ako makakauwi dito sa bahay dahil may out of town ako! Hindi ako sigurado kung kailan ako makakauwi at sila ni Manang na muna ang bahala sa iyo!" muli niyang bigkas sabay tayo! Mukhang tapos na ang pag-uusap namin kaya naman mabilis na din akong napatayo!

 

"Aasahan ko na sa muling pagbabalik ko, may positibong sagot na ako mula sa iyo dahil kung ayaw mo pa rin....sorry sa posible kong gawin!" muli niyang bigkas at kaagad na naglakad paalis! Naiwan naman akong gulong gulo!

 

 

Huysst, akala ko ba walang pilitan pero bakit may pagbabanta sa huling katagang binitiwan niya?

 

 

 

Chapter 23

 

JENNIFER POV

 

NAGING maayos naman ang mga sumunod na araw ng buhay ko sa bahay ni Mister Elijah Valdez!

 

Dahil din sa out of town na huling nabangit ni Elijah noong huli kaming nagkausap, mahigit isang linggo na din itong hindi umuuwi ng bahay at sa loob ng mahigit isang linggong iyun hindi ko talaga maintindihan ang sarili ko!

 

Hinahanap-hanap ko kasi talaga ang presensya niya eh! Para bang bigla ko siyang na-miss at wala na akong ibang gusto ngayun kundi ang makita siya ulit!

 

Ipokrita ako kung sabihin ko na hindi ako hag-eenjoy sa pag-stay sa bahay na ito! Pinagsisilbihan ako ng lahat at natutulog sa kumportable na kwarto! Twenty four seven ang aircon at masasarap na pagkain! In short, naranasan ko ang mamuhay na parang isang mayaman!

 

lyun nga lang, sa kabila ng karangyaan na nararanasan ko ngayun, hindi ko pa rin maiwasan na makaramdam ng lungkot! Para bang may hinahanap ang puso ko na hindi ko mawari! Namimiss ko siya! Na-mimiss ko ang sagutan naming dalawa ni Elijah!

 

"Haysst, kailan kaya siya uuwi? Grabe ang lalaking iyun, kung saan bumait na siya sa akin tsaka naman hindi nag-uuwi dito sa bahay! Siguro nakalimutan niya ako or baka naman nakahanap na ng ibang babaeng bubuntisin para matupad ang nais niyang magkaroon ng anak?"" hindi ko pa nga mapigilang bulong sa sarili ko habang naglalakad dito sa may garden!

 

Wala sa sarillng napatitig ako sa tubig ng swimming pool! Bigla ko tuloy na-miss ang dati kong trabaho at bigla parang gusto kong maligo!

 

Magaling akong lumangoy dahil lumaki ako sa isang baryo kung saan napapalibutan ng dagat! Napalinga-linga pa ko sa buong paligid at nang mapansin ko na mag-isa lang ako, walang sabi-sabing naglakad ako patungo sa may pool at mabilis na tumalon sa tubig!

 

Pasok naman siguro sa criteria ng paliligo sa swimming pool itong suot ko dahil nakasuot lang naman ako ng maiksing shorts at puting t-shirt!

 

"Grabe, kung alam ko lang na ganito pala kasarap ang tubig sa pool na ito, dapat noon pa ako naligo dito!" tuwang tuwa ko pang bigkas! Nag-enjoy ako sa paglalangoy hangang sa napansin ko ang mabilis na naglakad palapit patungo dito sa akin na si Manang!

 

"Naku Mam, baka magkasakit ka niyan! Hapon na tapos naliligo kayo?" narinig kong bigkas nya! Nakangiti akong mabilis na lumangoy palapit sa kanya!

 

"Ayos lang po ako Manang! Sanay po ako sa tubig! Tsaka, mas masarap magbabad sa tubig kapag medyo padilim na! Hindi na masakit sa balat ang araw!" nakangiti kong sagot!

 

"Naku, ikaw talagang bata ka! Baka mamaya, mapagalitan kami ni Sir dahil diyan sa mga pinanggagawa mo!" bigkas nito!

 

'Walang 'Sir' na magagalit sa inyo Manang dahil wala naman siya! Tsaka, hindi niya naman malalaman ito diba?" nakangiti kong bigkas!

 

"Sabagay! Okay...bahala ka! Pero next time kung maligo ka ng pool huwag hapon ha? Baka sipunin ka eh! Teka lang, ikukuha kita ng juice at towel!" bigkas nito at mabilis na naglakad papasok ng bahay! Hindi ko naman maiwasan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko!

 

Ngayun ko lang tuluyang na-appreciate ang buhay mayaman! Ang sarap pala!

 

Dahil sobrang nag-enjoy ako sa paglalangoy sa tubig ng pool, hindi ko na namalayan pa ang paglipas ng oras! Hindi ko na nga mabilang kung ilang beses na nagpapabalik-balik si Manang para paahunin ako! Baka daw magkasakit ako sa ginagawa kong ito eh! Malalagot daw siya sa Sir niya!

 

Hindi ko pinakingan dahil walang Sir na magagalit dahil wala nga si Elijah! Hindi pa nakakauwi kaya tuloy ang ligaya!

 

Iyun ang akala ko dahil pagkalipas lang ng ilan pang minuto na pagbababad sa swimming pool, hindi ko mapigilan ang magulat nang mapatingin ako sa kabilang bahagi at kaagad na nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Elijah!

 

Nakatayo siya sa may gilid ng pool habang seryoso ang mukha na nakatitig sa gawi ko! Hindi ko tuloy mapigilan ang mapakagat ng labi dahil sa kaba na nararamdaman!

 

Bakit nandito na siya? Kung saan naman first time kong nagdecide maligo ng pool tsaka naman siya dumating! Haysst, ang pagkakataon nga naman!

 

Dali dali akong lumangoy patungo sa gawi niya! Kahit naman nakaka kaba ang presensya niya, wala akong choice kundi ang harapin siya! Baka mas lalong magalit kapag 1-ignore ko siya eh!

 

"What are you doing? Alam mo ba kung anong oras na? Alas siyete na ng gabi at nandiyan ka pa sa pool?" seryosong kaagad na bigkas niya pagkalapit ko! Nanguyapit ako sa gilld ng pool habang nakalubog pa rin ang katawan ko sa tubig

 

"Night swimming! Hindi ba uso ang night swimming dito sa Manila?" nakangiti kong sagot sa kanya!

 

Pinilit kong ignorahin ang galit niya ngayun dahil ayaw kong masira ang gabi ko!

 

"Umahon ka na diyan!" seryosong sagot niya! Hindi ko naman maiwasan na mapasimangot!

 

"Paano kung ayaw ko? May magagawa ka?

 

"natatawa kong tanong sabay layo sa kanya! Muli akong nagdive patungo sa pinakagitnang bahagi ng pool para hindi niya ako mapilit! Napansin kong salubong ang kilay niya na nakatitig sa akin kaya hindi ko na din mapigilan ang matawa!

 

Manigas siya diyan! Ang sarap ng tubig dito sa pool! sakto lang ang temperatura at kahit siguro mamaya pa akong alas nuebe umahon okay lang!

 

Lalong nagdiwang ang kalooban ko nang sa muli kong pagtingin sa gawi ni Elijah wala na siya sa kinatatayuan niya! Baka pumasok na siya sa loob ng bahay!

 

Iyun ang akala ko dahil nang akmang lalangoy na naman sana ako bigla ko nalang naramdaman na may yumapos sa may baiwang ko! WAla sa sariling napalingon ako at kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang masilayan ko ang seryosong hitsura ni Elijah!

 

"Hindi ko akalain na sobrang tigas pala ng ulo mo, Jennifer! Now, tingnan natin kung hangang saan ang tapang mo!" seryoso niyang bigkas habang nakatapat ang kanyang bibig sa may punong tainga ko! Hindi ko namana miwasan na mapalunok ng sarili kong laway dahil sa ginawa niyang iyun! Kahit na nakalubog ang buo kong katawan sa tubig, ramdam ko ang init na nagmumuala sa sarili niyang katawan! Dagdagan pa ang init na nagmumula sa kanyang hininga dahil halos nakadikit ang kanyang bibig sa may tainga ko!

 

 

Chapter 24

 

JENNIFER POV

 

"TEKA lang! Mister Valdez, ano ang ginagawa niyo!" mahina kong sambit at pilit na kumakawala sa kanya! Gosh, hindi ko ito napaghandaan ah? Kung alam ko lang na gagawin niya ito ngayun sa akin, kanina pa sana ako umahon dito sa swimming pool eh! Minsan talaga, hindi maganda ang sobrang pagiging pasaway

eh!

 

"Anong teka lang? Alam mo bang sobrang napagod ako sa ilang araw na conventions at business meetings na dinaluhan ko pagkatapos pagdating dito sa bahay, madadatnan kita dito sa pool na naging dahilan kaya uminit ang dugo ko?"

 

narinig kong sambit niya! Lalo yatang humigpit ang pagkakayapos niya sa akin ngayun na siyang nagbigay sa akin ng kakaibang damdamin sa buo kong pagkatao!

 

Kahit na pareho kaming nakalublob dito sa tubig ng swimming pool, ramdam na ramdam ko talaga ang init na nagmumula sa kanyang katawan! Dagdagan pa na nakayapos siya sa aking baiwang ngayun!

 

"Sorry! Na-naengganyo lang naman ako na mag swimming at wala naman talaga akong ibang balak na gawin! Aahon din naman ako kapag magsawa ako sa kakasisid!" mahina kong sambit!

 

"Okay..sabi mo eh! I think ngayun na din ang right time para magsisiran tayo" narinig kong bigkas niya!

 

Shit, bakit ba ganito siya kung magalita?

 

Bakit palaging nasa gilid ng tainga ko ang bibig niya? Ramdam ko ang mainit niyang hininga na dumadapo sa balat ko kaya naman hindi talaga ako mapalagay!

 

Feeling ko din kakapusain na ako sa aking paghinga dahil sa kakaibang damdamin na lumulukob ngayung sa buo kong pagkatao!

 

"Eh, lalangoy kasi ako eh! Pwede bang bitaw muna? Hindi ako makakilos ng maayos eh!" lakas loob kong bigkas! Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isipan niya pero ganoon na lang ang gulat ko nang bigla niya na lang akong hilahin palubog ng tubig.

 

Hindi ko napaghandaan iyun at lalong hindi ko napaghandaan ang sumunod niyang ginawa! Habang nakalubog kami naramdaman ko na lang ang bigla niyang pag-angkin sa labi ko!

 

Yes...bigla ko niya na lang akong hinalikan sa labi at hindi lang basta halik iyun dahil halos lamutakin niya na ang lips ko. Sobrang nagulat ako sa ginawan niya at pilit na umibabaw mula sa ilalim ing tubig! Nagawa ko namang pumsaibolsaw iyun nga lang hindi nagawang bumitaw ang labi niya sa labi

 

Ramdam ko ang kapusukan niya habang pilit niya ding ipinapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko! Aminado ako na ito ang unang pagkakataon na mahalikan ako sa labi dahil kahit na may kasintahan ako noon, never akong nagpahalik sa kanya sa lips! Hangang pisngi lang muna dahil katwiran ko maraming taon pa ang bibilangin bago ako lumagay sa tahimik or pumasok sa buhay pag-aasawa!

 

"Pack! Open your mouth! I want to taste inside you!" narinig kong mahina niyang angil! Tikom na tikom kasi ang bibig ko dahil sa sobrang gulat! Ni hindi ko din alam kung paano magrespose sa mga pinangagawa niya pero nang maramdaman ko ang kanyang isang palad sa loob ng aking t-shirt at naglakbay iyun patungo sa may dibdib ko hindi ko mapigilan na mapaawang ang aking bibig nang maramdaman ko na bigla niya na lang pisilin ang isa sa mga umbok doon!

 

Nagulat ako sa ginawa niya na siyang dahilan kaya hindi ko napigilan na mapaawang ang aking bibig na naging tsansa niya kaya nagawa niyang maipasok ang sarili niyang dila sa loob!

 

Ni hindi ko na nga namalayan pa na kusa na pala akong napakapit sa kanya! Shit... ano ba itong ginagawa niya sa akin? Bakit parang ang sarap!

 

Habang walang humpay niyang sinipsip ang labi ko at ginagalugad ng sarili niyang dila ang bibig ko salitan naman na hinihimas ng isa niyang palad ang magkabilaan kong bundok!

 

Nakakapanginig ng laman at kakaibang damdamin ang biglang lumukob sa buo kong pakatao na ngayun ko lang nararanasan

 

"Ahhh, Elijah!" mahina ko pang sambit nang sa wakas, pinakawalan niya din ang bibig ko! Bumaba ang halik niya patungo sa akin leeg! Kung hindi lang siguro ako mahgpit na nakakapit sa kanya baka kanina pa ako lumubog sa tubig eh! Bigla akong nawala sa huwesyo dahil sa mga bagay-bagay na ginagawa niya ngayun sa katawan ko!

 

Init na init ako at parang may kung anong bagay ang hinahanap ang katawan ko na hindi ko mawari!

 

"Pack...hindi pwede ito! Hindi ko na kaya pang magpigil! Let's go to your room! Doon natin itutuloy ang ginagawa natin gayun!" mahina niyang bigkas nang sa wakas itinigil niya din ang pagpapak sa leeg ko! Tulala lang akong nakatitig sa kanya! Bigla kasing naging blanko ang utak ko at hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko!

 

Naging sunod-sunuran na lang din ako lalo na nang nag-umpisa niya na akong hilahin paahon sa swimming pool! Pagkaahon namin, kusa niya na din akong binuhat at mabilis ang hakbang niyang naglakad papasok sa loob ng bahay!

 

 

Chapter 25

 

JENNIFER POV

 

"Tanga lang ba ako or sadyang marupok lang katanungang naglalaro sa isipan ko habang nakakapit ako sa leeg ni Elijah!

 

Karga-karga niya lang naman ako ngayun habang paakyat siya ng hagdan! Parehong tumutulo ang tubig mula sa aming katawan dahil kakaahon nga lang namin pareho sa swimming pool at pareho kaming basa!

 

Hindi ko maiwasan na mapatitig sa kanyang mukha kung saan aminado akong sobra ko din naman siyang na-miss! Alam ko sa sarili ko na unti-unti nang nahuhulog ang loob ko sa kanya at aminado akong nakakaramdam ako ng takot!

 

Baka kasi magising na lang ako isang umaga na pag-aari niya na ako!

 

SA ngayun, may pagkakataon pa ako para tumanggi pero habang palapit kami nang palapit sa silid na aking inuukupa naramdaman kong lalong dumuble ang kabog ng dibdib ko!

 

Natatakot ako at the same time nakakaramdam ako ng excitement! Alam kong malabo iyun pero iyun ang nararamdaman ko!

 

May pagmamadali sa bawat paghakbang ni Elijah at ilang saglit lang, naramdaman ko na lang na binubuksan niya na ang aking silid! Nang makapasok kami pareho, kaagad niya na din naman iyung isinara gamit ang isa niyang paa at naglakad patungo sa kama at dahan-dahan akong inilapag!

 

Dahil basang basa ang katawan ko, kaagad ko ding naramdaman ang lamig ng buga ng aircon sa aking balat kaya wala sa sariling mabilis akong napabangon ng kama!

 

"Te-teka lang! Basa ako! Mababasa ang kama!" mahina kong bigkas at akmang babangon sana nang mabilis niya akong pigilan!

 

'Stay! Wala akong pakialam sa bagay na iyan basta isa lang ang sure ako ngayun!

 

Nauuhaw ako sa kailangan kita!" seryoso niyang bigkas habang isa-isa niyang hinuhubad sa mismong harapan ko ang kanyang kasuotan!

 

Nag-umpisa siya sa kanyang t-shirt at parang namamagnet ang mga mata kong titig na titig sa kanyang ginagawa!

 

Sino ba naman kasing babae ang hindi hahanga sa nakikita ngayun! Kung gaano ka-gwapo ng mukha nitong si Elijah hindi din naman pahuhuli ang katawan niya!

 

Hindi ko alam kung tama bang sabihin pero bakit parang napaka-unfair? Halos perpekto ang lahat sa kanya! May gwapong mukha, magandang pangangatawan at higit sa lahat mayaman! Hindi ko alam kung swerte ba ang maituturing na natikman ko ang halik niya ngayung gabi pero parang ganoon na nga!

 

Wala na! Tuluyan na akong ipinagkanulo ng sarili kong katawan! Naturingan akong napakahigpit pagdating sa usaping sexual at hindi ako mapilit-pilit ni Robin na makipag sex sa kanya pero sa isang iglap lang parang gusto kong bumigay kay Elijah rigayun!

 

"Teka lang ano-ano ang ginagawa mo?

 

"kinakabahan kong tanong sa kanya nang mapansin kong dahan-dahan niya nang ibinaba ang kanyang shorts! Hinila niya pababa iyun kasama na yata ang kanyang pinakahuling saplot sa kanyang katawan at hindi ko mapigilan ang magulat nang tuluyang tumampad sa aking mga mata ang kanyang galit-galit na alaga!

 

Tama nga ako noon ng iniisip! Daks nga siya at halos lumabas na ang ugat noon sa sobrang tigas!

 

"Yeah...ganiyan nga! Titigan mo ako Jennifer dahil simula ngayung gabi, akin ka na! Ayaw ko nang mangyari ulit ang mga nangyari na noon at simula ngayun mananatili ka sa tabi ko hangat gusto ko!"

 

mahina niyang bigkas kasabay ng pagpatong ng buong bigat niya sa akin!

 

Sa pangalawang pagkakaton, muli niyang inangkin ang labi ko! Hindi ko alam kung paano tugunin iyun pero pwede ko naman sigurong subukan diba? Wala namang masama kung pag-aaralan ko!

 

"Yeah, ganiyan nga baby girl! Kiss me back! Gayahin mo lang ang bawat galaw ng labi ko at matutunan mo din iyan!" narinig ko pang mahina niyang anas!

 

Kaagad na din naman akong tumalima sa nais niya at ilang saglit lang, feeling ko natuto na ako!

 

Marunong na din kasing makipaglaban ang dila ko sa dila niya! Lalong lumalim ang halikan naming dalawa at lalong sumiklab ang init na nagmumula sa aming mga katawan!

 

Bahala na! Mas maganda na din siguro kung kay Elijah ko ipagkaloob ang sarili ko kaysa sa boyfriend kong manluluko!

 

Ilang saglit lang, naramdaman kong kusa na din naman siyang bumitaw! Parehong habol ang aming hininga habang kapansin -pansin ang ngiti na nakaguhit sa labi niya at ilang saglit lang ang leeg ko na naman ang kanyang pinagdiskitahan!

 

Kinakagat at sinipsip niya ako sa bahaging iyun na siyang nagbigay sa akin ng kakaibang kiliti sa buo kong sistema! Shit lang talaga! Bakit ang sarap? Ito na ba iyung tinatawag nilang love making? Nakaka-adict at gusto ko pa!

 

"Ahhh, Elijah!" mahina kong usal nang ilang saglit lang, naramdaman ko ang isa niyang palad na biglang pumaloob sa aking suot na basang t-shirt! Gumapang iyun patungo sa may dibdib ko na siyang nagbigay sa akin ng kakaibang sensasyon na ngayun ko lang naranasan sa tanang buhay ko!

 

"Hayaan mong tangalin ko ang sagabal sa katawan mo, baby girl!" mahina niyang sambit! Hinawakan niya ang laylayan ng basa kong t-shirt at mabilis na itinaas iyun! Kusang umangat ang aking katawan para tuluyan niyang mahubad iyun at narinig ko pa nga ang mahina niyang pagpalatak ng tuluyan niyang tumampad sa paningin niya ang malulusog kong dibdib!

 

 

 

 

Chapter 26

 

JENNIFER POV

 

"As expected, ang ganda mo Jennifer!" narinig kong mahina niyang sambit at hindi ko na napigilan pa ang pagkawala ng mahinang ungol sa aking bibig nang bigla na lang sakupin ng isa niyang palad ang isa sa mga boobs ko!

 

Noong una, pumipisil lamang siya sa bahaging iyun pero hindi naglaon, kusang bumaba ang kanyang mukha at nagulat na lang ako nang bigla niya na lang isubo ang isa sa mga nipple ko! Marahan niyang sinipsip iyun na akala mo may nakukuha siyang gatas!

 

"Ahhhh, Elijah!" mahina kong usal! Hindi pa siya nakontento sa at ang kabilang nipple ko naman ang kanyang pinagdiskitahan habang ang isa niyang palad ay patuloy ang paghimas sa kabilang boobs ko! Para akong mababaliw sa sarap!

 

"Sige, ganiyan nga Jennifer! Sambitin mo ang pangalan ko! God, hindi mo lang alam kung gaano kalaking epekto sa akin ang presesnya mo dito sa bahay ko!

 

Muling nabuhay ang matinding pagnanasa na nararamdaman ko sa buo kong pagkatao!" narinig kong sambit niya pero hindi ko na pinagtoonan pa ng pansin iyun!

 

Abala kasi ang isipan ko sa kakadama ng mga pinanggagawa niya sa akin! Lalo na nang maramdman ko ang isa niyang kamay na nag-umpisang naglakabay pababa sa aking katawan! Noong una, pumipisil at humahaplos lamang iyun sa may tiyan ko pero kaagad na nanlaki ang mga ko sa gulat nang bigla niya na lang hawakan ang garter ng suot kong shorts!

 

Hindi na ako nakapalag pa ng mabilis niya iyung hinubad kasama ng under ware ko!

 

Heto na! Wala nang atrasan pa! Ito na siguro ang gabi na tuluyan nang mawawasak ang aking pinakaiingatang perlas dahil wala naman akong plano na pigilan siya!

 

Ngayun pa ba ako magpapakipot gayung darang na darang na ako sa sobrang init na ginagawa niya sa akin ngayun! Tuluyan niya na ding napukaw ang matinding pagnanasa sa aking katawan kaya naman wala ng atrasan pa! Ibibigay ko ang nais niya ngayung gabi din mismo at bahala na ang bukas sa akin!

 

"Ohhh....ahhh...ohhh Elijah! Teka lang! Pa -parang nakaka...ahhh!" hindi ko na napigilan pa ang pa ang impit na mapasigaw nang maramdaman ko ang kanyang daliri sa aking perlas ng silangan habang ang isa niya ng kamay ay abala pa rin sa kakalapirot at kakamasa sa magkabilaan kong boobs!

 

Nag-umpisa na kasi iyung naglumikot sa aking namamasa ng perlas and it feels so good!

 

"Elijah....shit! ughhh!" halos pasigaw kong bigkas nang nagtangka siyang ipasok ang isa niyang daliri sa aking perlas ng silangan! Masakit kasi iyun at mabuti na lang talaga at hindi niya itinuloy bagkos muli siyang nag-concentrate sa paghalik sa aking labi!

 

Pababa sa aking leeg at muling nakarating sa aking dibdib! Muli, salitan niyang sinipsip ang aking nipples at nang magsawa marahil, bumaba ang halik nya patungo sa aking tiyan pababa nang pababa!

 

"OH...my Elijah! Ughhh!" halos patili kong sambit nang bigla niya na lang isubsob ang kanyang bibig sa aking perlas ng silangan! Masarap! WAlang kapantay na sarap!

 

Dinig na dinig ko ang tunog ng kanyang bibig habang patuloy sa paghagod sa bahaging iyun! May mga pagkakataon pa nga na sinipsip niya ang aking mani kaya naman hindi ko na din alam kung saan ko ikakapit ang aking dalawang kamay!

 

Kahit basang basa pa ang katawan ko dulot sa paliligo sa pool, ramdam ko na ang pawis sa aking noo! Halos tumirik ang mga mata ko sa sarap at hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko!

 

First time ko ito pero nakaka-adict pala! He lick, suck and sip it! Paulit-ulit na proseso at parang gusto ko nang panawan ng ulirat sa kanyang ginagawa!

 

Wala sa sariilng napakagat ako sa sarili kong labi nang maramdaman ko na may kung anong bagay na gustong kumawala sa puson ko! Naiihi ako na hindi ko mawari kaya wala sa sariling napasabunot ako sa kanyang buhok!

 

"Teka, Elijah sandali! Naiihi yata ako!" mahina kong sambit at kusa kong hinila ang buhok niya para mapukaw ang attention niya pero wala yata siyang balak na tumigil! Hindi ko na mapigilan pa ang lahat-lahat at ilang saglit lang may kung anong bagay ang biglang sumabog sa kaloob-looban ko! Hindi ihi iyun pero masarap sa pakiramdam!

 

Ilang sandali pa siyang nakasubsob sa pagitan ng aking hita at nang magsawa siguro, muli siyang pumaibabaw sa akin! Ipinwesto ang kanyang sarili at bago pa ako nakapagreact, naramdaman ko na ang matigas at naghuhumindig niyang alaga na nasa bukana na ng aking perlas ng silangan!

 

 

Chapter 27

 

JENNIFER MADLANG-AWA POV

 

"Sobrang ganda mo Jennifer and I really like you!" mahinang sambit ni Elijah sa akin habang nakatitig ang namumungay niyang mga mata sa mukha ko! Kitang kita ko ang matinding pagnanasa sa mga mata niya kaya naman hindi ko malaman ang kung gagawin ko! Alam kong wala na akong kawala sa karisma niya!

 

Tsaka, ano ang sabi niya? Gusto niya ako?

 

Ganoon na ba ako kaganda para magustuhan niya? Aba't isang malaking karangalan sa akin na marinig ang katagang iyun mula sa bibig niya!

 

Nang maramdaman ko na lalo niyang ibinuka ang hita ko hindi ko na mapigilan pang mapapikit! Siguro ang pinakamabisang magagawa ko ngayun ay damhin ang kung ano man ang ginagawa niya!

 

Hindi naman siguro ito magtatagal kung sakling maging cooperative ako diba? Basta, bahala na! Wala naman sigurong masamang sumubok lalo na at ganito kagwapong lalaki ang nagpapaligaya sa iyo! Ilang beses na nga akong umungol kanina, ngayun pa ba ako ayaaw!? Matapang ako at kaya ko ito!

 

Iyun nga lang, nang maramdaman ko na dahan-dahan niya nang idinidiin ang alaga niya sa perlas ng silangan ko muli akong napadilat! Basang-basa ako sa bahaging iyun kaya naman ramdam ko ang dahan-dahan niyang pagbaon sa bahaging iyun! Ni hindi ko na mapigilan ang mapakapit sa bisig niya nang maramdaman ko na masakit pala! Para akong pinupunit sa bahaging iyun!

 

Agad namang napahinto si Elijah at nag-aalalang tumingin sa akin.

 

"Elijah, masakit!." mahina kong bigkas! Hindi ako nagbibiro dahil sobrang sakit naman talaga! May malaki at matigas na bagay ang pilit na pumapasok sa masikip kong lagusan at duda talaga ako kung magkakasya ba ang alaga niya sa akin!

 

"I know pero kailangan mong tiisin! Saglit Ing ito, baby girl, ganyan talaga sa umpisa, pero magugustuhan mo din ito. Halos nasa kalahati na ang pumasok, kunti na lang papasok na lahat". Marahan na wika nito habang pinupunasan ang aking luha.

 

Hindi ko naman maiwasan na magulat! Kalahati pa lang ba? Bakit feeling ko, nakapasok na lahat?

 

"Pwede bang tsaka na lang, ang sakit talaga.. Hi-hindi ko kaya, baka hindi kasya yan sa akin, ang laki kasi eh!" naluluha kong bigkas! sabi ko matapang ako pero bakit naiiyak ako ngayun?

 

"Hindi pwede! Nandito na tayo! Don't worry, ako ang bahala sa iyo! Magtiwala ka sa akin-" muli niyang bigkas kasabay ng paglapat ng labi niya sa labi ko! Muli naming pinagsaluhan ang mainit na halik pero hindi ko napaghandaan ang sumunod niyang ginawa! Sunod-sunod na madiin na ulos ang pinakawalan niya na siyang dahilan kaya muli akong napasigaw sa sakit!

 

"AHhhh, Elijah! Ang sama mo!" pasigaw kong bigkas kasabay ng muling pagtulo ng luha mula sa aking mga mata! Ano bang parusa ito? Bakit ganito? HIndi na talaga ako uulit!

 

Tumigil naman siya sa pagalaw sa ibabaw ko pero ramdam ko ang kanyang kahabaan sa loob ng aking perlas ng silangan! Punong puno ang pakiramdam ko pero nandoon pa rin ang sakit at hapdi

 

"Sabihin mo sa akin kapag hindi na masakit para ituloy ko na okay?" masuyong bigkas niya at muli akong hinalikan sa labi, marahan naman akong tumango dito at tumugon ulit sa mga halik Niya.

 

Parang bang nakakalimutan ko ang sakit sa pagkawasak ng aking perlas ng silangan tuwing hinahalikan ako ng ganito ni Elijah.

 

Maya-maya pa ay kusang gumalaw ang aking balakang na naging hudyat kay Elijah upang ituloy ang nasimulan niya na! Naramdaman ko na nilabas pasok nito ang pagkalalaki sa aking lagusan. May kunding hapdi pa rin akong naramdaman pero nangingibabaw ang sarap at kiliti.

 

Sabay kaming napaungol sa ligayang dala ng pag-iisa ng aming katawan.

 

"Ahgghhhh Jennifer, your so tight.... Ang sarap mo. " narinig kong bigkas nito. Walang humpay ang ginagawa niyang pag -ulos sa ibabaw ko! Mabuti na lang talaga at matibay itong kama kung hindi baka bumigay na ito sa sobrang gigil niya sa akin!

 

"Ahmmm Elijah,... Ahhhhh... Ughh" ungol ko naman. Mahigpit ang kapit ko sa kanya habang walang humpay ang paglabas pasok nito sa aking perlas ng silangan.

 

Wala na ang sakit at kakaibang sarap ang nararamdaman ng bawat himaymay ng aking laman! Mahigpit pa rin akong nakakapit sa kanya at sa sa bawat pagbaon niya sa akin ay para akong dinadala sa kakaibang dimention ng buhay ko! Tama siya,. dapat akong magtiwala sa kanya dahil sa umpisa lang naman pala ang sakit! Kakaibang hatid na ligaya ang hatid sa akin sa pag-iisa ng aming katawan!

 

"Malapit na ako, Jennifer! Ayan na!" narinig ko pang mahina niyang sambit! Ramdam ko na halos dumuble ang sukat niya sa loob ko at ilang saglit lang muli kong naramdaman na may kung anong gustong lumabas sa akin. Halos manginig ang buo kung katawan. Patuloy lang sa pag-ulos si Elijah at ilang sandali pa ay naramdaman ko na may kung anong mainit na bagay na sumabog sa aking sinapupunan.

 

Hindi ako tanga para hindi ko malaman kung ano iyun! Sperm ni Elijha at alam kong may tendency na makabuo kaagad kami!

 

"Ahhhh! Ohhhh!" halos magkasabay pa naming bigkas! Muli niyang inangkin ang labi ko at sa pagkakataon na ito ramdam ko na ang pagsuyo! Nanatili ang alaga niya sa loob ng perlas ng silangan ko! Wala yata siyang balak na tuluyang hugutin iyun!

 

"How about it? Masakit pa rin ba?" nakangiti niyang tanong sa akin

 

Ewan ko lang kung namamalikmata ba ako pero hindi ko mapigilan ang mapatitig sa kanya dahil sa ngiting iyun! First time kong nakita siyang ngumiti ng ganito at feeling ko sulit ang pagtitiis ko sa sakit kanina!

 

Sulit talaga dahil sobrang nag enjoy din naman ako!

 

"Ayos naman..." mahinang sambit ko kasabay ng pag-iwas ko ng tingin sa kanya! Gusto ko pa sanang dugtungan na sobrang nasarapan ako pero masyado nang nakakahiya iyun!

 

"Round two?" nakangiti niyang tanong! Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat

 

"Ha? Eh, hindi ka pa pagod?" gulat kong bigkas.

 

"No! never! Simula ngayung gabi, never akong mapapagod sa iyo, Jennifer!" nakangiti niyang sambit kasabay ng muling pagdaiti ng labi niya sa labi ko!

 

 

 

Chapter 28

 

JENNIFER POV

 

Kinaumagahan......

 

Nauuhaw ako at akmang babangon na sana ako nang maramdaman ko na para bang may mabigat na bagay na nakadagan sa katawan ko! Wala sa sariling napabaling ako ng tingin at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko sa gulat nang sumalubong sa paningin ko ang nahihimbing na natutulog na si Bryan!

 

Biglang salakay sa alaala ko ang nangyari kagabi at hindi ko mapigilan ang mapatutop sa aing bibig nang muli kong naalala ang kung ano man ang nagyari! God...bumukaka na ako sa harapan niya ng makailang ulit at nawasak nga ang perlas ko!

 

Sa hindi ko inaasahan na dahilan bigla ko na lang nararamdaman ang pamamasa ng aking mga mata!

 

Bakit ba napakarupok ko? Bakit ba ako bumigay ng ganoon kadali? Paano na ako nito?

 

Muli akong napatitig sa nahihimbing na natutulog pa ring si Elijah! Hindi ko alam kung talagang ganito siya kapag natutulog pero kitang kita ko pa nga na may bahid ng ngiti ang labi niya! Na para bang satisfied siya sa mga nangyari sa amin kagabi!

 

Eh paano ako? Paano ako? God..sa tuwing naalala ko kung paano ako umungol at game na game sa mga nangyari sa aming dalawa parang gusto kong kutusan ang sarili ko! Hindi ko akalain na may itinatago din palang kalandian ang inner side ko!

 

'Masarap kagabi, pero bakit sobrang sakit na ngayun?'

 

Iyun ang nararamdman ko nang tinangka kong igalaw ang aking katawan! Oo, may makapal na comforter na nakatakip sa akin at ramdam ko ang kahubadan ko ngayun! Nakayapos si Elijah ngayun sa akin at ramdam ko ang init na nagmumula sa katawan niya na alam kong hubot hubad din siya ngayun.

 

Hindi ko alam kung anong oras na kami nakatulog kagabi dahil hindi lang round one, two or three ang nangyari kagabi sa aming dalawa ni Elijah! Makailang ulit at basta na lang akong nakatulog dahil sa pagod!

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mag-aalala ngayun! Paano na ako? Hindi ko na magiging kontrolado ang lahat sa akin gayung naisuko ko na ang perlas ng silangan ko sa kanya?

 

Ibig bang sabihin nito, mabubuntis na ako? Paano na? Paano na ang magiging baby ko nito?

 

Hayssst, bakit ba naging padalos-dalos ako? Bakit ba hindi ako nag-iisip at basta na lang bumukaka kagabi?

 

Dapat talaga siguro hindi ako naligo sa pool eh! Dapat hindi naging matigas ang ulo ko!

 

Akmang tatangalin ko na sana ang brasong nakayapos sa akin nang mas lalo namang humigpit iyun! Muling napatingin ako kay Elijah at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang mapansin kong nakadilat na siya!

 

Gising na siya at direktang nakatitig sa akin ngayun! Hindi ko tuloy mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway dahil sa biglang dagsa ng kaba sa puso ko!

 

"Good Morning! Ang aga mo namang nagising! Tulog pa!" bigkas niya gamit ang malat ng boses! Halatang antok na antok pa talaga siya dahil namumungay pa ang mga mata niyang nakatitig sa akin!

 

"Nauuhaw ako! Tsaka, gusto kong gumamit ng banyo! Pwede bang bitaw muna?' seryosong sagot ko sa kanya! Napansin kong ilang saglit din siyang napatitig sa akin bago dahan-dahan na bumitaw sa pagkakayapos sa akin! Bumangon siya ng kama at kaagad na din akong nag-iwas ng tingin sa kanya nang mapasin ko na kagaya ko hubot hubad pa nga din siya! Ni wala siyang kahit na anong saplot sa kanyang katawan at lalo pa akong nawindang nang bigla na lang siyang bumaba ng kama!

 

Mahabagin! Bakit ganoon? Bakit ang lakas ng loob niyang ipakita sa akin ang katawan niya?

 

"Come on! Gusto mo bang gumamit ng banyo? Bumangon ka na diyan!" bigkas niya at parang wala lang na naglakad patungo sa banyo! Walang imik na nasundan ko na lang siya ng tingin!

 

"Ano ba? Bakit ganon? Bakit parang kay dali lang sa kanya na ibalandra sa harapan ko ang katawan niya!

 

WAla sa sariling napahawak ako sa aking dibidb! Ramdam ko ang malakas na tibok ng puso ko kaya naman malalim akong napabuntong hininga

 

"Kalma Jennifer! Kalma! Si Elijah lang iyan at ayos lang naman kung nakahubo siya harapan ko diba? Tutal naman nahawakan ko na din ang katawang iyun kagabi kaya dapat lang na masanay na ako ngayun!

 

Sa naisip kong iyun, dahan-dahan na akong bumangon ng kama! Ni hindi ko na nga mapagilan ang mapangiwi nang maramdaman ko ang nananakit kong katawan! Feeling ko bugbog na bugbog ang katawan ko kaya lang wala akong choice kundi ang bumangon ng kama dahil kailangan kong gumamit ng banyo!

 

Kung gaano kasarap ang naranasan ko mula sa piling sa piling ni Elijah kagabi, kabaliktaran naman ang nararamdaman ko ngayun! Masakit ang buo kong katawan at feeling ko nahihilo ako!

 

"Kaya mo ba? Tutulungan na kita!' wala sa sariling mahigpit akong napahawak sa makapal ng comforter nang bigla na lang lumabas si Elijah mula sa loob ng banyo!

 

Sa pagkakataon na ito, halatang nakahilamos na siya at may suot na siyang bathrobe! Mabilis ang hakbang na naglakad siya palapit sa akin?

 

"Hindi...ayos na ako! Pwede bang- - iwan mo na muna ako?" pautal-utal kong bigkas! Kung siya kaya niyang ibalandra ang hubad niyang katawan sa harapan ko, ako hindi! Kailangan ko ng privacy ngayung umaga lalo na at wala akong ni isang saplot sa aking katawan!

 

 

 

Chapter 29

 

JENNIFER MADLANG-AWA POV

 

"Don't tell me na hangang ngayun nahihiya ka pa rin sa akin? Nakita ko na ang lahat sa iyo kagabi kaya wala ka nang dapat na itago sa akin!' may bahid ng panunudyo sa boses niya habang sinasabi niya ang katagang iyun!

 

"Hindi! Bakit naman ako nahihiya? Hindi lang talaga ako sanay na may kasamang lalaki sa isang silid kaya pwede bang iwan mo muna ako?" kaagad ko ding sagot sa kanya! Naramdaman ko pa nga na nag-uumpisa na namang mag-init ang pisngi ko dagdagan pa na hindi pa rin humihinto sa malakas na pagkabog ang dibdib ko!

 

Hindi ko alam kung swerte or malas ba ito pero feeling ko ang swerte ko pa rin ngayung umaga! Imagine, sa unang pagdilat ng aking mga mata, ang gwapo niyang mukha ang una kong nasilayan?

 

"Tsk! Tsk!" narinig kong malakas niya sambit at hindi ko mapigilan ang impit na mapatili nang bigla niya na lang hablutin ang makapal na comforter na nakatakip sa aking katawan!

 

"Elijah! Ano ba! Bastos nito!" naiinis kong bigkas at hindi ko malaman kung ano ba ang una kong tatakpan! Ang nakabuyangyang ko bang dalawang boobs or ang aking perlas ng silangan?

 

Kaya lang ang pagtatalo ng isipan ko ay wala na ding kwenta dahil nagulat na lang ako nang bigla niya na lang akong buhatin na parang isang sakong bigas!

 

"Elijah, ano ang ginagawa mo? Ibaba mo ako! God...ibaba mo ako!" halos pasigaw kong bigkas! Nakasampay ako sa balikat niya habang ang dalawa niyang kamay ay nasa may pwetan ko! Pinilit ko ding magkakawag para ibaba niya ako!

 

"Stay! Huwag kang malikot! BAka mabitawan kita ang mahulog ka!" narinig kong bigkas nang seryoso niyang boses at bago pa ako nakapiyok magkasunod na dalawang beses na hihampas niya ang pwet ko damit ng isa niyang palad!

 

Mahina lang naman at hindi naman masakit kaya lang hindi ko pa rin maiwasan na magulat at lalo akong nakaramdam ng pag-iinit ng aking pisngi!

 

Bakit kay dali lang sa kanya na gawin ito?

 

Hubot-hubad ako tapos ang lagkit pa ng pakiramdam ko dahil yata sa mga laway na galing sa kanya kagabi! Tsaka, feeling ko nangangamoy na din yata ang perlas ko dahil sa makailang ulit na nangyari sa amin kagabi! Kailangan ko na talaga makapaghugas!

 

Sa ginawang iyun ni Elijah, parang biglang naumid ang dila ko! Hindi na ako nakapagsalita pa hangang sa makapasok kami ng banyo!

 

Ramdam ko sa kilos niya ang pag-iingat nang ibaba niya ako malapit sa toilet bowl! Pagkatapos noon, hiangod nya ako ng tingin mula ulo hangang paa kaya wala sa sariling kaagad kong nakrus ang dalawa kong braso para matakpang ng kahit na kaunti ang nakabuyangyang kong katawan!

 

"Anong tinitingin-tingin mo diyan? Labas! Lumabas ka na!" kunwari galit kong bigkas pero sa kaloob-looban ng puso ko sobrang nahihiya ako sa kanya!

 

"Tsk! Sungit! May mali ba sa ginagawa ko ngayun? Inaano ba kita?" seryoso niyang tanong sa akin!

 

Aba't ano ba ang nangyayari sa kanya? Bakit biglang nag-iba ang ihip ng hangin? Kagabi ko pa siya napapansin na hindi na nagsusungit ah?

 

"Wala naman sigurong masama kung titigan ko ang pag-aari ko diba?" seryoso niyang bigkas! Hindi na ako nakapalag pa nang bigla niya na lang akong hawakan sa magkabilaan kong balikat at seryosong tinitigan sa mga mata!

 

"Sobrang nag-enjoy ako kagabi and it doesn't matter kung mabubuntis man kita kaagad or hindi!" nakangiti niyang bigkas kabay ng banayad na pagsaya ng labi niya sa labi ko! Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat! Hindi ko talaga kasi inaasahan iyun!

 

"Maiiwan na kita! See yah later..." muli niyang bigkas at mabilis na naglakad palabas ng banyo! Naiwan naman akong parang itinulos sa aking kinatatayuan!

 

Ano kaya ang drama ng lalaking iyun? Tsaka, anong sabi niya...ayos lang daw na huwag na muna akong magbuntis? So ibig sabihin, hindi na siya interesado ngayun sa bata?

 

Saan na siya interesado ngayun? Hayssst, hindi ko tuloy malaman kung ano ang mararamdaman ko ngayun! Ano kaya ang tumatakbo sa isipan niya? Tsaka, bakit ganito...bakit feeling ko naging kumportable naman ako kung nasaan man ako ngayun!

 

 

Chapter 30

 

JENNIFER POV

 

KAHIT hirap na hirap ako dahil sa naramdamang sakit sa buo kong katawan pinilt ko pa ring kumilos at maglinis ng sarili. Hindi din nakaligtas sa paningin ko ang mga kissmark na naiwan sa balat ko! Hindi ko alam kung matatangal ba ito kaagad pero sana matangal kaagad!

 

Walang hiyang Elijah...kung makasipsip at makakagat sa balat ko wagas!

 

Ginawa ko ang aking morning routine at nang masiguro ko na malinis na ang katawan ko, kumuha lang ako ng isang bathrobe at isinuot iyun at paika-ikang naglakad palabas ng kwarto!

 

Hindi ko na naabutan pa si Elijah dito sa silid pero kapansin-pansin na malinis na ang kama! Napalitan na ang kobre kama na labis kong ipinagpasalamat! May mga patak kasing dugo doon at medyo basa din! Mabuti na lang at malinis na ang sapin at buong kwarto para makapagpahinga ako ng maayos!

 

Balak kong matulog maghapon dahil feeling ko magkakasakit pa yata ako!

 

Parang kay sarap din sanang magpamasahe! Bugbog na bugbog ang katawan ko at nananakit din ang kalamnan ko!

 

Akmang maglalakad na sana ako patungo sa walk in closet para sana kumuha ng damit na isusuot nang biglang bumukas ang pintuan ng silid! Pumasok si Elijah habang nakasunod sa kanya sila Manang Salve at Manang Precy na may bitbit na mga pagkain!

 

"Pakilapag ng mga pagkain sa mesa at pwede na kayong lumabas!" narinig ko pang utos ni Elijah sa dalawa na mabilis namang tumalima! Para naman akong ipinako sa aking kinatatayuan na nakatitig lang sa kanya!

 

Shit...bakit ang yummy niyang tingnan?

 

Nakasuot lang siya ng puting-t-shirt at cotton shorts pero ang fresh niyang tingnan! Tsaka, ang laki na din ng ipinagbago ng apperance niya!

 

Maaliwalas na ang kanyang mukha! Hindi kagaya ng dati na sa tuwing nakakaharap ko siya ay palaging nakakunot ang noo na akala mo pasan niya ang mundo!

 

"Come on, maupo ka muna diyan sa may kama! Water...hindi ba't sabi mo nauuhaw ka kanina? Here...inumin mo muna ito!'" bigkas niya pa habang sinasalinan niya ng tubig ang baso! Pagkatapos noon, naglakad siya palapit sa akin at iniabot niya ang isang basong tubig!

 

"Thank you!" mahina kong sambit sabay inom ng tubig! Kanina pa nga pala ako nauuhaw kaya lang mas pinili ko na mabanyo muna para makapaglinis ng katawan!

 

"Pagkatapos kong maubos ang isang baso ng tubig ay kaagad na din namang kinuha ni Elijah sa kamay ko at ipinatong iyun sa ibabaw ng isang mini table kung saan nakapatong din ang mga pagkain na dala nila Manang kanina! Naamoy ko pa nga ang halimuyak ng mga pakain na dala nila kaya hindi ko maiwasan na makaramdam ng gutom!

 

"Kumusta ang pakiramdam mo? Bakit parang ang putla mo? May masakit ba sa iyo?" seryosong tanong niya!

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapasimangot! Ang lakas ng loob niya para tanungin ako ng ganito gayung alam niya sa sarili niya kung ano ang ginawa niya sa akin kagabi. Hindi niya kaya ako tinigilan hangang sa makatulog ako!

 

"Ayos lang ako!" mahinang sagot ko sa kanya at dahan-dahan na humakbang patungo sa walk in closet! Ni hindi ko mapigilan ang mapangiwi nang maramdaman ko kung gaano kasakit ang aking perlas ng silangan! Pakiramdam ko na para bang may nakabaon pa rin sa bahaging iyun kahit na wala naman!

 

Shit...feeling ko talaga may sugat ako sa bahaging iyun dahil nang umihi din ako kanina ay nakakaramdam ako ng sobrang hapdi!

 

"Hey...ako na ang bahala! Mukhang may masakit sa iyo ah? Maupo ka na muna dito! Ako na ang bahala!" muli niyang bigkas sabay hawak niya sa magkabilaan kong balikat at iginiya paupo sa kama!

 

Wala na akong choice kundi ang mapatianod na lang! Wala pa akong karapatan na magmatigas ngayun lalo na at may dinaramdam pa ako sa katawan ko!

 

Hinayaan ko na lang si Elijah na siya na ang kumuha ng damit na isusuot ko! Iyun nga lang pagkalabas niya ng walk-in closet ay nagulat na lang ako sa sunod niyang ginawa!

 

"Elijah...ano ba? Kaya ko na ang sarili ko na magpalit ng damit!" paangil kong bigas! Paano ba kasi balak niya nang hubarin sa akin ang bathrobe na suot-suot ko ngayun!

 

Hindi ko na kaya pang makita niya ulit ang hubad kong katawan noh! Masyado nang nakakahiya iyun sa panig ko!

 

"Hindi mo pa kaya ang sarili mo kaya hayaan mong tulungan kita!" masuyo niyang bigkas habang kinakalas niya ang pagkakabuhol ng bathrobe sa aking likuran!

 

"Alam ko na hindi maayos ang kalagayan mo ngayun kaya wala kang dapat na ikabahala! Hindi ako magti-take advantage sa iyo!" muli niyang bigkas! Hindi na ako nagprotesta pa dahil alam kong gagawin niya pa rin naman ang kung ano ang nais niya!

 

Pagkahubad niya sa suot kong bathrobe napansin kong saglit siyang natigilan! Inniiwasan ko na din namang mapatitig sa kanya dahil naiilang ako! Nababasa ko na naman kasi sa mga mata niya ang hindi maipaliwanag na damdamin!

 

"Dress ang dala niyang pamalit sa akin at mabilis lang naman sana iyung isuot sa katawan ko pero hirap na hirap si Elijah na gawin iyun! Hindi ko alam kung pasmado lang ba siya dahil ramdam ko kasi ang panginging ng kamay niya eh!

 

"Alam mo ba talaga kung paano iyan isuot sa akin?" hindi ko na napigilan pang tanong sa kanya. Para na kasi siyang tood na imbes na isuot niya na sa akin ang dress nakatayo na lang siya sa harapan ko ngayun habang hinahagod ako ng tingin!

 

"Alam ko! Stay...ako ang bahala!" mahina nvang sambit kasabay ng pagbitaw niya sa hawak niyang damit! Kasunod noon, hinawakan niya ako sa magkabilaan kong pisngi kaya napaangat ako ng tingin at napatitig sa kanyang mga mata.

 

"Ano ba! Ano na naman?" mahinang tanong ko! Isang makahulugang ngiti sa labi ang pinakawalan niya at hindi na ako nakapalag pa nang muling dumampi ang labi niya sa labi ko!

 

 

 

 

 

Chapter 31

 

JENNIFER POV

"Gusto ko lang sabihin sa iyo na alam mo bang nakaka-

addict ka?" mahina niyang bigkas!

Sa hindi inaasahan na pagkakataon, muli na namang

dumampi ang labi niya sa labi ko. Masuyo iyun at

napakasarap!

Kung nakaka-addict ako para sa kanya, ganoon din

naman siya sa akin! Ni hindi ko na nga alam kung ano

ang gagawin ko? Na sa kaloob-kalooban ng puso ko,

sana huwag nang matapos ang sandaling ito!

Ilang araw ko pa lang siyang nakakasama at hindi

naman kami masyadong magkakilala pero iba na

talaga ang epekto niya sa akin!

Nag-uumpisa na namang magningas ang init sa

pagitan naming dalawa nang maramdaman ko na bigla

na lang siyang tumigil sa ginagawa niyang paghalik sa

akin! Napansin kong natigilan siya kasaby ng

pagdampi ng palad niya sa noo ko!

"May sinat ka?" seryosong tanong niya! Wala sa

sariling napahawak din ako sa noo ko at doon ko

napagtanto na umiinit na nga ang temperatura ko!

Shocks, mukhang matutuluyan pa yata akong

magkasakit ah?

 

 

 

"Baka iyan na iyang epekto sa pagbababad mo sa pool

ng ilang oras kahapon!" muli niyang bigkas at itinuloy

niya na nga na damitan ako!

Sa hindi malanang dahilan, ramdam ko ang pag

aalala niya sa akin at pagkatapos niya akong damitan,

inalalayan niya pa nga akong makasandal sa

headboard ng kama bago siya kumuha ng mga pagkain

na dala ng mga kasambahay kanina at muling lumapit

sa akin!

Naupo sa harapan ko habang matim na nakatitig sa

akin!

"Masakit ang ulo mo? Kain ka na muna!" seroyoso

niyang bigkas!

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapasimangot nang

marinig ko ang tanong niya na kung masakit daw ba

ang ulo ko!

Kung alam niya larng, hindi lang ulo ang masakit sa

akin kundi ang buo kong katawan!

"Kaya ko na ang sarili ko! Lagnat laki lang ito!" pilt

ang ngiting sagot ko! Akma kasing susubuan niya ako

ngayun eh! Nakakahiya! Hindi pa naman ako lumpo

para gawin niya ito sa akin!

"Huwag nang matigas ang ulo! BAkit ba lahat ng gusto

kong gawin, kinukuntra mo ha?" seryosong tanong

niya! ! Hindi niya pa rin inaalis ang kanyang paningin sa

 

 

aking mukha na para bang may kung anong bagay

siyang tinititigan doon! Kaagad naman akong nag-

iwas ng tingin sa kanya at tinangap na lang ang unang

subo na ginawa niya sa akin!

Wala eh..nasa punto na ako ng buhay ko na manahimik

nalang muna dahil masama nga ang pakiramdam ko!

Gusto kong tapusin na kaagad ang pagkain para

makahiga na ako! Gusto ko parng matulog!

Habang nagtatagal, lalo kong naramdanan na mas

uminit ang temperatura ng aking katawan! Trankaso

nga talaga siguro ito! Nasobrahan kagabi! Charr....

"Ayaw ko na! Busogna ako!" mahinang bigkas ko

pagkatapos lang ng halos limang beses na pagsubo

niya sa akin! Wala akong malasahan sa kinakain ko.

"Ayaw mo na? Kaunti pa lang naman ang nakain mo ah?

"kunot noo niyang tanong

00, kaunti pa nga lang at kung hindi lang sana masama

ang pakiramdam ko, payag na akong subuan niya ako

ng ganito! Ang sarap kaya sa pakiramdam ang ganoon

at swerto ko dahil wala naman akong maipagmalaki sa

buhay pero nagawa akong subuan ng isang bilyonaryo!

 

 

 

Oh diba, parang siya ang alipin ko ngayun!

Pinagsisilbihan niya ako!

"oh...bakit ganoon? Lalo yatang tumaas ang lagnat mo

ah? Teka lang...nahiga ka na muna! Tatawag ako ng

Doctor para matingnan ka!" narinig kong sambit niya!

 

 

 

Inilapag niya sa mini table ang hawak niyang pingan na

may lamang pagkain pagkatapos noon, inalalayan niya

akong mahiga sa kama! Kinumutan at masuyo niyang

hinaplos ang buhok ko!

"Basa pa ang buhok mo! Saglit lang, tatawagan ko

muna si Doctor Elias para matingnan ka tapos

papatuyuin natin iyang buhok mo!" seryoso niyang

bigkas sabay tayo! Dinampot niya ang kanyang

cellphone at ilang saglit lang, narinig ko nang may

kausap na siya!

Ang kakambal niyang doctor na si Elias at kung

makapag-utos sa kapatid niyang pumunta dito sa

bahay ay akala mo alipin niya ang kakambal niya! Siya

na nga itong may kailangan, siya pa itong parang

matapang at very dominante kung magsalita! Bigla

yatang bumalik sa dati ang pag-uugali niya!

Pagkatapos niyang makiapag-usap sa kapatid niya,

pumasok lang siya sa loob ng banyo at paglabas niya,

bitbit niya na ang hair dryer! Inayos niya lang ang

buhok ko at ilang saglit lang, narinig ko na ang

pagtunog ng hair dryer at inuumpisahan niya nang

patuyuin ang buhok ko!

Hindi ko tuloy mapigilan an mapapikit! Kay sarap kasi

talaga sa pakiramdam ang bawat paghagod ng kamay

niya sa buhok ko! Nagbibigay iyun sa akin ng kaunting

kaginhawaan kahit na masama ang pakiramdam ko!

May idea na ako kung bakit ako nilalagnat ngayun i!

 

 

Siguro dahil napuyat or nasobrahan sa ilang beses na

pag-angkin niya sa akin kagabi!

 

 

 

Chapter 32

JENNIFER MADLANG-AWA POV

"Hindi kasi ganoon ang pagtrato sa babaeng first

timer! Natural, magkakaroon talaga siya ng sugat

dahil ipinanganak tayong mga daks!" hindi ko alam

kung nananaginip lang ba ako dahi sa naririnig ko na

may ibang boses dito sa loob ng silid!

"Hmmp, pwede ba? Tama na! Ibigay mo na sa akin ang

gamot na kailangan ni Jennifer at umalis ka na!"

narinig kong seryosong sagot naman ni Elijah! Yes...

kahit na nakapikit ako, alam kong si Elijah ang

nagsasalita! Kabisaong kabisado ko na kaya ang timbre

ng boses niya!

"Hindi nga pwede! Kailangan ko munang makita ang

kondisyon ng katawan at 'ano' niya bago ako

makakapagbigay ng resita!" narinig kong bigkas ng

kausap niya!

"ULol! Maghahalo muna ang balat sa tinalupan bago

mangyari iyun kaya tigilan mo ako Elias! Huwag mo

nang dagdagan pa ang kasalanan mo sa akin!" bakas na

ang galit sa boses ni Elijah habang sinasabi niya ang

katagang iyun!

Isang malakas na pagtawa naman ang naging sagot ng

kausap niya na alam kong si Doc Elias kaya naman

hindi ko na napigilan pa na idilat ang mga mata ko para

 

 

makita kung ano na ang nangyayari!

Ang kambal na seryosong nag-uusap! Akala mo

nagdedebate eh!

Kung totoosin, magkamukha talaga ang dalawa!

Magkaiba lang sila sa gupit ng kanilang mga buhok at

damit na suot! Si Doctor Elias kasi ay naka-formal

attire samantalang si Elijah naman ay nakapambahay

lang!

Pero sa tindig at postura, mas dominante tingnan si

Elijah! Mas matikas din at mas macho!

Ang pagkakatulad lang nila ay pareho silang gwapo!

Magkamukha eh!

"Bro, sa wakas! In-love ka na ulit sa isang babae!

Congratulations!" narinig kong sagot naman ni Doc

Elias na akala mo tuwang tuwa!

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig! Totoo kaya

ang sinasabi ni Doc Elias? Na inlove na sa akin si

Elijah? Posible kaya iyun? Maniniwala ba ako?

"Ang daming daldal! sige na, ibigay mo na sa akin ang

gamot na pwedeng bilihin para gumaling na si

Jennifer! Mataas ang lagnat niya kanina pa at

kailangan niya nangmakainomn ng tamang gamot!"

narinig kong bigkas ng seryosong boses ni Elijah!

Hindi ko naman mapigilan ang makaramdam ng

pagkadismaya! Hindi niya kasi sinagot ang tanong ng

kakambal niyang si Doctor Elias kung inlove na ba siya

 

 

sa akin!

"Okay...may recommendation is bawal mo muna

siyang gamitin hangat hindi pa naghihilom ang sugat

niya! Kahit na hindi mo ipapakita sa akin, alan kong

may sugat siya sa vagina and hindi pwedeng mapwersa

iyun at baka magkaroon ng impection! May cream

akong ireresita na pamahid doon pati na din garmot

para bumnaba ang lagnat niya! Regarding naman sa

kanyang mga kiss mark, iwasan mong lagyan siya

noon dahil kawawa naman ang skin niya! Wala tayong

lahing bampira para manipsipngbalat ng kapareha!"

narinig kong mahabang paliwanag ni Doc Elias!

"Tsk, pasasamahin ko ang driver ko sa iyo at ikaw na

ang bahalang bumili ng mga gamot na kailangan ni

Jennifer!" narinig kong sagot naman ni Elijah! Pautos

na naman ang tono ng boses niya na akala mo siva ang

boss!

""Aba'tnautusan pa nga ako! Bro, may sarili din akong

pinagkakaabalahan sa buhay at ang pagpapapunta mo

sa akin dito ay malaking kawalan na sa time ko! Buti

sana kung bayaran mo ako sa time na nawala sa akin,

ayos lang!" nagrereklamong sagot naman ni Doctor

Elias!

"Okay, ibigay mo sa akin ang resita pero asahan mo na

malalaman ni Mommy ang mga pinanggagawa mo sa

hospital!" seryosong sagot naman ni Elijah sa

kakambal niya!

 

 

"Aba't walang ganiyanan! Pareho lang tayo! Si Jennifer

nga hindi mo pa naipakilala kay Momny eh!'" reklamo

naman ni Doctor Elias!

"Ipapakilala ko din siya! Hihintayin ko larng na

gumaling siya sa sakit niya at ako na mismo ang

kusang magdadala sa kanya kay Mommy para mnakilala

nila ang isat-isa!" sagot naman ni Elijah!

" Yowwwn! Ang galing umasenta ni Kupido! Sapul na

sapul angE pihikangpuso! Asintado at walang kawala!"

natatawang sagot ni Doctor Elias at kaagad na itong

naglakad palabas ng silid! Muli na din akong napapikit.

Nagpaiwan kasi si Elijah dito sa kwarto na muli kong

naramdaman na naupo sa may tagiliran ko! Gusto kong

ipakita sa kanya na tulog pa ako!

"Magpagaling ka! Ako ang bahala sa iyo!" narinig kong

sambit niya kasabay ng pagdarmpi ng palad niya sa noo

ko!

Parang gusto ko tuloy maluha! Sa ilang beses na

nagkasakit ako sa tanang buhay ko, ngayun ko lang

naranasan na may nag- aalaga sa akin ng ganito at

mula pa talaga sa isang Elijah Villarama Valdez!

Dahil sa masama ang pakiramdam, hindi ko na

namalayan pa na mnuli na pala akong nakatulog! Muli

lang akong nagising nang maramdaman ko na may

malamig na bagay na dumadampi sa aking perlas ng silangan!

 

 

Sa gulat ko, mabilis kong naidalat ang aking mga mata

at ganoon na lang ang gulat ko nang masilayan ko si

Elijah na abala sa paglalagay ng kung ano sa

pagkakabae ko!

Te-teka! Ano-ano ang ginagawa mo?" kinakabahan

kong tanong! Gosh, nakakahiya! Nasa paanan ko siya

habang nakabuyangyang ang perlas ng silangan ko sa

harapan niya! Wala pa naman akong suot na panty kaya

alam kong malaya niyang napagmamasdan ang hindi

dapat pagmasdan!

 

 

 

Chapter 33

ELIJAH VILLARAMDA VALDEZ POV

""Ano iyan? Ano ang ginagawa mo?" dumating na ang

cream at iba pang gamot para kay Jennifer at mukhang

hindi niya talaga matangap na ako ang personal na

naglalagay noon sa kanyang perlas ng silangan!

"Hey, relax! Huwag malikot! maalapit nang matapos!"

malat ang boses na sagot ko sa kanya dahil sa sobrang

lakas ng tension na nararamdaman ko!

God, nag-iinit na naman ako at kung hindi lang ako

naaawa sa kalagayan niya ngayun, gustong gusto ko na

ulit siyang maangkin!

Kaya lang kailangan ko munang magpigil. Mahigpit na

bilin ng kapatid kong si Elias na huwag muna at hayaan

ko munang mag heal si Jennifer para hindi ito

masyadong mahirapan

Nilagnat na nga diba kaya kailangan kong magtis!

Ilang arawna pagtitiis at gagaling din siya!

Ako ang dahilan kaya biglaan siyang nagkasakit

ngayun kaya nga mas ginusto ko na lang mag-stay dito

sa bahay kaysa naman pumasok ng opisina! Gusto ko

muna siyang alagaan dahil alam kong nahihirapan siya

sa kalagayan niya ngayun!

Aninado ako sa sarilli ko na sobrang nakalimot ako! Ni

 

 

hindi ko naisip na first time niya pala at hindi man lang

ako nagdalawang isip na angkinin siya ng paulit-ulit!

Ewan ko ba! Totoo ang sinabi ko sa kanya ng paulit-ulit

kagabi na sobrang nakaka-addict siya! Kakaiba siya sa

mga babaeng nakilala ko atni sa hinagap, hindi ko

akalain na may babaeng virgin pa pala sa edad na bente

dos?

Aminado ako sa sarili ko na unang kita ko pa lang sa

kanya noon sa beach resort ay gandang ganda na ako sa

kanya! Lalo na at napaka-sexy niyang tingnan sa

kanyang kasuutang swimwear! Lifeguard nga pala siya

sa beach resort na pag-aari nila Tito Rafael at Tita

Arabella!

Kung hindi lang siguro sumabay ang trahedya ng

pagkawala ng anak kong si Ezekiel sa unang pagkikita

namin nitong si Jennifer baka mas na-appreciate ko pa

ang ganda niya noon pa eh!

Iyun nga lang, puno ng pagluluksa ang puso ko ng mga

sandaling iyun kaya nakagawa ako ng desisyon na

alam kong unfair sa kanya!

Well, bumawi naman ako! Ako din kasi ang nag utos

para palabasin siya ng kulungan! Sa kabila ng

pagluluksa ko kay Ezekiel, hindidi kasi mawala sa

balintataw ko ang hitsura ng babaeng ito eh! Kaya nga

isang pasya ang nabuo sa isipan ko!

Kukunin ko siya at gagawin ko siyang Ina ng magiging

 

 

anak ko!

Well, iyun ang una kong desisyon sa buhay pero hindi

ko alam kung pagiging Ina lang ba ng magiging mga

anak ko ang magiging papel ni Jennifer sa buhay ko!

Simula nang tumira siya dito sa bahay, alam kong

hindi na lang ang simpleng pagtira niya sa bahay na ito

ang magiging papel niya sa akin! Gusto ko na kasing

angkinin siya ng buo at ma-solo ng lubusan!

Hindi na ako papayag pa na sa pagkakataon na ito, muli

akong mawalan! Ang akin ay akin lang at wala nang

sino man ang makaagaw pa sa akin!

Nadala na ako! Masyado na akong nasaktan sa

pagkawala ni Ethel noon sa buhay ko at ayaw ko nang

maulit ito ngayun! Nakapag-invest na ako ng time at

emotion at mananatili si Jennifer sa piling ko hangat

gusto ko!

Hindi na siya makakatakas pa sa akin! Magiging akin

na siya kahit na ano pa ang mangyari!

Alam kong isa itong weird na kaisipan at unfair sa

panig ni Jennifer pero sa pagkakataon na ito, gusto

kong pairalin ang pagiging sigurista ko!

"Ano ba iyan, matagal pa ba?" muli akong bumalik sa

huwesyo nang marinig ko na naman siyang

nagreklamo! Napatitig naman ako sa mukha niya at

hindi ko malaman kung tatawa ba ako or hindi lalo na

at kitang kita ko na sobrang pulang pula na ng kanyang

 

 

mukha!

Alam kong nahihiya siya sa sitwasyon ngayun! Hindi

siya sanay kaya normal lang din naman ang

nararamdaman niya!

Dahil sa kapilyuhan na naisip, bigla ko na lang sinagi

ang kanyang perlas kaya naman narinig ko na ang

mahina niyang mura! Napaiktad din siya kaya hindi ko

na mapigilan ang matawa!

"Bastos!" galit niyang sigaw sa akin! Naniningkit na

din ang mga mata niya sa inis! Imbes naman na

magalit ako dahil sa pagtawag niya ng bastos sa akin,

para bang may kumikiliti sa akin na mas lalo pa akong

natawa.

"Ang likot mo kasi eh! Tingnan mo, kung saan-saan na

tuloy nakakarating ang kamay ko!! Huwag malikot at

baka kung saan na naman mapunta itong daliri ko!"

may halong pagbabanta sa boses na bigkas ko kaya

mariin na siyang napapikit ng kanyang mga mata!

Ni sa hinagap, hindi ko talaga inaasahan na ganoon

kadaling nahulog ang loob ko sa kanya! Ang akala ko

talaga hindi na ako magiging masaya sa isang babae

pero nagkakamali ako! May dahilan na para muling

lumaban sa buhay at tumawa araw-araw!

May dahilan na para muling ibalik ang dating ako na

masayahin basta palagi ko lang kasama si Jennifer!

 

 

 

Chapter 34

JENNIFER POV

Muli akong nagising na mas maayos ang aking

pakiramdam!

Dahan-dahan akong bumangon at inilibot ko ang

tingin sa buong paligid at nang napagtanto ko na mag

isa lang ako dito sa loob ng silid mabilis na akong

bumaba ng karma.

Hindi ko mapigilan ang mapabuntong hininga! Sa

totoo lang, hindi pa rin ako makapaniwala sa mga

nangyari sa akin!

Naisuko ko na ang aking perlas ng silangan sa lalaking sa

umpisa pa lang, alam kong anak lang ang habol sa akin!

Pero hindi! Hindi ako papayag! Buo na ang desisyon ko

na kung sakaling mabuntis man, kusa na din akong

aalis sa pamamahay na ito! Hindi ako papayag na ako

ang mawalan ng karapatan sa sariil kong anak!

Kailangan kong maging malakas! Kailangan kong

sumunod sa agos ng buhay dito sa siyudad at hindi ako

papayag na ako ang magiging kawawa sa bandang huli!

"Ayyy Mam! Gising na po pala kayo!" hindi ko

mapigilan na mapaiktad nang may biglang nagsalita!

"Manang Salve! Ano po ang ginagawa niyo dito sa loob

 

 

ng kwarto?" nagtataka kong tanong! Hindi ko napansin

ang presensya niya kanina dahil nasa bandang gilid

siya ng kwarto!

"Utos poni Sir na bantayan daw po kayo habng

natutulog! Teka lang, ngayung gising na po kayo,

ikukuha ko muna kayo ng makakain niyo Mam!"

nito at mabilis na naglakad palabas ng silid!

bigkas

Nasundan ko naman siya ng tingin.

Hindi na masyadong masakit ang aking perlas ng silangan

kaya naman maayos na akong nakakapaglakad

ngayun! Nagtungo ako sa may bintana at hinawi ang

makapal na kurtina para lang magulat nang masilayan

ko na madilim na pala sa labas! Gabi na at nang titigan

ko ang relo ganoon na lang ang gulat ko nang

mapansin ko na halos alas diyes na pala ng gabi!

Kung ganoon, kawawa naman pala si Manang Salve!

Ilang oras niya kaya akong binabantayan habang

natütulog?

Nasaan kaya si Elijah? Bakit wala siya?

Sa isiping iyun dali-dali kong ibinalik sa dati ang

makapal na kurtina! Muli akong naglakad patungo sa

kama at naupo!

Napahaba ang tulog ko at duda ako kung makakatulog

pa ba ako ngayung gabi!

Hindi naman nagtagal bumalik din si Manang Salve!

May bitbit na siyang mga pagkain at muling inilapag sa

 

 

mini table!

Tinanong ko siya kung nasaan si Elijah pero sinabi nito

na umalis daw! Hindi daw sinabi kung saan nagpunta

pero kabilin-bilinan daw na alagaan ako at icheck

palagi ang aking temperatura!

Oo nga pala! Nilagnat nga pala ako!

"Ayos na po ako Manang! Pwede niyo na po akong iwan!

" sagot ko naman sa kanya. Gusto ko nang matulog

siya dahil halata na sa mga mata nito ang puyat!

"Naku, hindi po pwede Mam! Kabilin-biliinan ni Sir-

"Maayos na ang pakiramdam ko Manang! Tsaka, baka

manonood na lang ako ng television magdamag dahil

hindi naman na ako makakatulog nito!" sagot ko

naman sa kanya! Inumpisahan ko nang kumain dahil

gutom na din talaga ako!

"Ahh ganoon ba Manm? Sige po, hintayin ko na lang na

matapos kang kumain para maibaba ko na din ang mga

pinagkainan mo! Basta ayos na ang pakiramdam mo

ha?" nakangiting sagot niya sa akin! Tanging tipid na

pagtango ang naging tugon ko

Pagkatapos ko ngang kumain, iniwan na nga ako ni

Manang dito sa aking silid! Nag toothbrush lang ako at

bago ako bumalik ng kama dinampot ang remote

control ng malaking television at ini-on na iyun! Sakto

dahil mukhang naka-connect sa net flex at maraming

 

 

 

pwedeng pagpipilian na pelikula!

Nag enjoy naman ako sa napili kong palabas na gusto

kong panoorin! Ni hindi ko na nga namalayan pa ang

oras at nagulat na lang ako nang bigla na lang

bunukas ang pintuan ng silid at iniluwa ang

kakarating lang na si Elijah!

Naka- formal attire siya at napansin ko pa ang

pagkagulat sa mukha niya habang palipat-lipat ang

tingin sa akin at sa nakabukas na television!

"Ano ang ginagawa no? Bakit gising ka pa?

seryosong tanong niya! Hindi ko nanan mapigilan ang

mapasimnangot!

"Eh hindi ako makatulog kaya nagpasya na muna

akong mag movie marathon! HIndi naman siguro

bawal diba?" sagot ko din sa kanya!

Hindi talaga bawal dahil kung bawal, hindi na sana siya

naglagay ng television dito sa silid na ito!

"Hindi bawal kahit twenty four hours ka pang nasa

harapan ng tv pero kailangan mong magpahinga sa

ngayun! May sakit ka diba?" seryosong tanong niya!

Naglakad siya palapit sa akin at nagulat na lang ako

nang bigla na lang dumampi ang palad niya sa noo ko!

Pakatapos noon, naupo siya sa tabi ko at ang leeg

naman ang sunod niyang hinipo

"Wala na akong lagnat! Maayos na ang pakiramdam ko!

sagot ko sa kanya habang hindi ko mapigilan ang

 

 

mapangiti nang mapansin ko na naghahalikan na ang

bidang babae at lalaki sa pinapanood ko! Kaunting

kaunti na lang at matatapos na ang palabas at hindi ko

deserved na may mang- iisturbo sa tabi kol!

"Ilyan tayo eh... ang hilig mo pala sa ganiyang mga

palabas eh hindi mo man lang naiapply sa sarili mol"

narinig kong sambit niya at nagulat na lang ako nang

bigla niya nalang akong hawakan sa magkabilaan kong

pisngi! Matim akong tinitigan sa mga mata bago

dumampi ang labi niya sa labi ko!

Shit.ano ba? Mag-shuta na ba kami? Bakit may

kissing na naman?

Pero in fairness, ang sarap niya talagang humalik!

Hindi talaga siguro ako magsasawa! Nakakapang-init

ng laman! Nakakadarang din dahil naramdaman ko na

lang ang sarili ko na unti-unti na pala akong

tumutugon! Aba't mukhang nasanay na yata ako sa

halikan ah? Ang bilis kong bumigay!

 

 

 

Chapter 35

JENNIFER MADLANG-AWA POV

Tsaka, ang pinapanood ko? Shit.hindi ko na

nasubaybayan ang kissing scene ng bidang babae

lalaki at babae! Tapos na ang palabas! End na at hindi

ko nakita dahil dito kay Elijah!

Natapos din kasi ang scene ng halikan sa palabas

kasabay ng pagkatapos ng halikan naming dalawa!

'Ano ba iyan! Tabi ka nga! Isturbo naman eh!" naiinis

kong bigkas kay Elijah pagakapos niyang pakawalan

ang labi ko! Ang inaabangan kong wakas ng palabas ay

hindi ko na nakita.

Tsk, ang sungit! I-off mo na iyang telivision at

matulog na!' seryoso niyang bigkas at mabilis na

naglakad palabas ng kwarto! Nagtataka naman akong

nasundan siya ng tingin!

Ganoon lang? Pagkatapos niya akong isturbuhin basta

niya na lang akong layasan? Ang unfair niya ha?

Pero teka lang, ano ba ang gusto ko? Gusto ko ba

siyang mag-stay sa loob ng kwarto ko? Hindi ba

nakakatakot iyun lalo na at hindi pa naka -recover ang

aking perlas! Masakit pa rin at baka bigla na namang

may mangyari sa pagitan naming dalawa na hindi

inaasahan!

 

 

 

Sa naisip kong iyun parang gusto ko tuloy kutusan ang

sarili ko! Ano ba arng nangyayari sa akin? Bakit kung

anu-ano na lang ang naiisip ko?

Shocks, mahalay na yata akol Nakakahiya na ang isip

ko! Kung anu-ano na kasi ang pumapasok eh!

Tsaka, saan kaya galing si Elijah? Gabi na siya kung

umuwi? Ano pala ang pinakakaabalahan niya?

Nasa ganoon akong pag-iisip nang muli akong

napatingin sa pintuan ng silid at iniluwa si Elijah! Sa

pagkakataon na ito, naka-white tshirt at boxer shorts

na lang! Wala sa sariling napayakap tuloy ako sa sarili

ko lalo na nang mapatingin ako sa umbok sa pagitan ng

hita niya!

"Ano angginagawa mo Bakit ka nandito sa silid ko?"

kinakabahan kong tanong sa kanya! Hindi niya inaalis

ang pagkakatitig sa akin habang naglakad sya palapit

at nang makalapit, basta na lang siyang nahiga sa tabi

ko! Nakasandal ako sa headboard na kama at basta

nalang siya durmikit sa akin at yumakap sa may

baiwang ko!

"Grabe, nakakapagod ang araw na ito! Ang daming

ganap!" narinig kong mahina niyang bigkas kasabay

ng pag-agaw niya sa remote control na hawak ko!

Pinidot niya ang off button kaya namatay na ang

telivision at basta niya na lang inihagis kung saan ang

remote control at muling niyakap ako!

 

 

"Ano ba iyan? Bakit ka nandito? Huwag mong sabihin

na dito ka matutulog? Usog nga!" kunwari galit-

galitan kong bigkas pero sa totoo lang soberang

naiilang ako sa posisyon namin ngayun!

"You're right! Dito ako matutulog dahil feeing ko hindi

ako makatulog kapag wala ka sa tabi ko! Alam mo bang

birthday ni Momny Miracle kanina at balak kong sa

bahay na lang namin matulog pero hindi ko kaya!

Hinahanap talaga ng balintataw ko ang amoy mo!"

narinig kong bigkas niya at lalo pang humigpit ang

pagkakayapos niya sa akin! Gulat naman ako sa narinig

Kung ganoo, galing siyang party party at umuwi lang

ako!

dito sa bahay para makasama niya à

Halaka! Hindi kaya in- love na siya sa akin? Pero bakit

ako? I mean, ibigbang sabihin nito, burado na sa puso

at isipan niya si Ethel?

Sa naisip kong iyun, parang gusto ko na namang

muling kutusan ang sarili ko! Grabe ang imagination

ko, kung anu-ano na lang ang ang naiisip!

Mahirap ang umasa at kailangan kong itatak sa kukute

ko na imposibleng ma-inlove sa akin ang isang Elijah

Valdez! Imposibleng imposible kaya ngayun palang

dapat ko nang sanayin ang sarili ko na hwag din

mahulog ng tuluyan ang loob sa kanya!

Ang nangyari sa amin kagabi ay bunga lamang ng init

ng katawan tsaka naka-inom siya noon eh! Nabigla

 

 

lang din siguro siya!

"Ano ang ginagawa mo? Mahiga ka na ng maayos at

matulog na tayo!" narinig kong mahina niyang bigkas!

Halata na sa boses niya ang pagkaantok kaya naman

wala na akong choice kundi ang umayos na din ng higa!

Inunat niya pa nga ang kanyang isang braso sa ilalim

ng aking ulo at hinila ang makapal ng comforter para

maitakip sa buo naming katawan!

"KUmusta na ang pakiramdam mo? Ayos ka na ba?"

muli niyang tanong sa akin! Hindi ko mapigilan ang

mapangiti!

Bakit ang lambing niya? Kahit na nakapikit na siya at

halatang hinihila na siya ng antok nagawa niya pa ring

kumustahin ang kalagayan ko!

"Maayos na ang kalagayan ko kaya matulog ka na!"

mahinang sagot ko din sa kanya! Tumagilid ako

paharap sa kanya kaya naman malaya kong nasilayan

ang gwapo niyang mukha! Halatang tuluyan na siyang

nakatulog kaya naman pwede ko nang gawin lahat ng

nais ko! Pwede ko na siyang titigan magdamag!

 

 

 

Chapter 36

JENNIFER POV

Muli akong nagising kinaumagahan na wala na sa tabi

ko si Elijah! Halos umaga na siyang nakatulog kanina

pero nagawa niya pa ring gumising ng mas maaga

kumpara sa akin!

Parang gusto ko tuloy pagsisisihan kung bakit

nagpuyat ako kagabi! Hindi ko na tuloy siya naabutan

dito sa loob ng silid! Gustong gusto ko pa naman na

palaging napagmamasdan ang gwapo niyang nukha!

Alam kong dumating na ako sa punto na nagiging

malandi na yata ako pero bahala na! Maayos ang

pakikitungo niya sa akin kaya dapat lang na suklian ko

din iyun ng pagiging maayos!

Wala narman na akong magagawa eh! Wala na din

naman akong mauuwian na pamilya at siya itong nasa

tabi ko kaya naman dapat lang din na maging grateful

ako doon!

Nag- inat muna ako sa ibabaw ng kama bago ako

nagpasyang bumangon! Akmnang bababa na sana ako

ng kama nang matigilan ako

Kaagad kasing naagaw ang buo kong attention sa mga

bulaklak na nasa ibabaw ng kama! Isang bugkos iyun

kaya dali-dali kong dinampot!

 

 

 

Binasa ko ang note at hindi ko mapigilan ang

makaramdam ng kilig nang mapagtarnto ko na galing

kay Elijah iyun!

"Grabe na siya? Ano ba? May relasyon na ba karmi?

Bakit may pabulaklak? Bakit may paganito? Shocks

baka mamaya masanay ako nito eh!"

"Ang bango!" mahina kong muling sambit habang

inaamoy-amoy ko ang mga bulaklak. Red roses na

lalong nagpagdag kung gaano kasarap gumising sa

umaga!

First time kong makatangapng bulaklak mula sa isang

lalaki at galing pa talaga kay Elijah na kung tutoosin

isa lamang akong bihag niya!

Gosh, hindi lang yata katawan ko ang gusto niyang

bihagin kundi pati ang puso ko!

SA naisip kong iyun lalong dumuble ang galakna

nararamdaman ng puso ko! Ayaw na ayaw ko munang

mag-isipng mga negatibong bagay lalo na at masaya

ako ngayun!

Minsan lang akong magiging masaya kaya sulit-

sulitin ko na!

Ginawa ko muna ang aking morning routine bago ako

nagpasyang lumabas ng kwarto! Naglalakad na ako

patungo sa may hagdan nang makasalubong ko si

Manang Salve! Napansin kong nagulat siya nang

 

 

makita niya ako!

"Mam, bakit po kayo bumangon? Naku, baka mapaano

kayo niyan! Papunta na sana ka sa silid niyo para

icheck kung gising na kayo para mai-ready na ang

pagkain niyo!" bigkas niya sa akin!

"Ayos na po ako Manang! Magaling na po ako kaya

huwag kayong mag- alala!" nakangiti kong sagot sa

kanya!

"Kahit na! Hindi po pwede na pwersahin niyo ang

katawan niyo! Balik na po kayo sa kwarto Marn at

isusunod ko na lang doon ang pagkain niyo!" nakangiti

niyang sagot sa akin!

Parang gusto ko na tuloy mahiya! Bakit ba sobrang

hapakamaalaga niya sa akin?

"Sige, pero kailangan ko din po ang flower vase! May

ilalagay po akong mga bulaklak!" nakangiting sagot ko!

"Ganon ba? Sige, ako na ang bahala! Sige na, balik ka

na muna sa kwarto at baka kami naman ang nalalagot

nito kay Sirkapag malaman niya na pinabayaan namin

kayo!" nakangiti niyang sagot sa akin!

Sinasabi ko na nga ba eh! Utos na naman ni Elijah kaya

wala na akong choice kundi sundin ang nais niya! Siya

naman itong mag- akyat baba kaya bahala siya!

Hindi ko alam kung panaginip lang ba ang mga

nangyayari sa akin at kay Elijah pero sa bawat araw na

 

 

Chapter 36

nagdaan napapansin kong mas lalo siyang naging

maalaga sa akin!

Sinisigurado niya din na naibibigay niya lahat ng mga

pangangailangan ko! Feeling ko nga para na akong

isang prinsesa na pinagsisilbihan ng lahat!

Sa tuwing nagigising ako sa umaga, hindi din talaga

siya pumapalya na mag-iwan ng mga bulaklak sa

kama! Hindi ko alam kung ano ang gusto niyang

ipahiwatig dahil wala naman siyang sinasabi na kahit

na ano pero masaya ako! Masayang masaya ako

a nararamdaman ko na unti-unti na palang

hangang sa nar

nahuhulog ang loob ko sa kanya!

Pero siyempre, alam kong ang isang love story ay hindi

perpekto lalo na isang araw may isang bisitang

dumating na hindi ko inaasahan!

Fully recovered na ako at habang nandito ako sa

garden, napatingin ako sa may gate at doon ko nakita

ang isang familiar na bulto! Nakikipagtalo siya sa mga

guards kaya wala sa sariling naglakad ako palapit doon!

"Ethel?" mahinang sambit ko pa nga nang makalapit

na ako! Napansin kong napatitig ito sa akin at kaagad

na nanlaki ang mga mata marahil sa pagkagulat nang

makita niya ako!

"Jennifer? Jennifer, ano ang ginagawa mo dito?" gulat

niyang bigkas! Sinuyod niya pa nga ako ng tingin mula

ulo hangang paa kasabay ng paniningkit ng mga mata

 

 

niya!

"Ano ang ginagawa mo dito? Ano ang ginagawa mo sa

bahay ni Elijah?" mataas ang tono ng boses niya kaya

naman hindi ko na din mapigilan pa angmakaramdam

ng inis!

"Hindi ba obvious? Dito na ako nakatira!" nakataas

ang kilay na sagot ko sa kanya!

"Ano? Anong sabi mno? Dito ka nakatira? Eh ano ka

dito? Isa ka ba sa mga maids niya? Taga -kuskos ng

kubita?" halata ang pang- iinsulto sa boses niya

habang sinasabi ang katanga iyun kaya naman kaagad

ko na din siyang pinagtaasan ng kilay!

"Hindi ko alam kung ano ang papel ko sa bahay na ito

pero isa lang ang gusto kong ibalita siya! Katabi ko

siyang matulog sa kama gabi-gabi!" nagmamayabang

kong bigkas! Wala lang! Siya naman ang nauna eh!

Umpisa pa lang mataas na ang timbre ng boses niya at

hindi pwede sa akin iyun!

Remember, siya ang sumira sa career ko bilang

lifeguard at siya din ang dahilan kaya nakulong ako ng

isang linggo kaya hindi talaga ako patatalo sa

katarayan nitong si Ethel!

 

 

 

Chapter 37

JENNIFER POV

"Dito ka nakatira? Kung ganoon, talagang ginawa mo

ang lahat para maakit si Elijah?" galit na bigkas niya!

"Dito ako nakatira pero mali ka iyung sinabi mo na

inakit ko siya! Oh by the way, ano ang ginagawa mo

dito? Ayaw kang papasukin ng mga guards? Huwag mo

nang ipilit at baka mabigo ka lang!" seryoso ko ding

sagot sa kanya!

Kung hindi niya ako inunahan na tarayan, baka ako pa

mismo ang makiusap sa mga guards na papasukin siya

eh! Kaya lang kung anu-ano na kaagad ang

pinagsasabi niya na nakakakulo ng dugo!

"Maaring ayaw nila akong papasukin ngayun pero

darating din ang oras na ako ang magigingreyna ng

bahay na iyan!" puno ng kumpyansa ang boses na

bigkas niya! Hindi ko naman mapigilan ang matawa!

Ano kaya ang nangyari sa Ethel na ito! Bangag ba siya?

Depress or nababaliw? Nag-uumapaw kasi talaga ang

kumpyansa sa sarili eh!

"Maging Reyna? Oh well, libreng mangarap at

karapatan mo iyan!" nakataas ang kilay na sagot ko din

sa kanya!

Ang alam ko matagal na silang hiwalay ni Elijah! Siya

 

 

 

ang unang sumuko sa relasyon nilang dalawa noon at

dalawa na nga ang naging ka-live in niya bago ulit sila

nagkita!

Galit sa kanya si Elijah dahil sa nangyari kay Ezekiel at

malabong babalikan siya nito! Malabong malabo kaya

hindi ako dapat makaramdam ng insecurities!

"Kilala ko si Elijah! Babaero siya at darating din ang

oras na pagsasawaan ka niya!" seryoso nyang bigkas!

Hindi naman ako nakaimik

Bigla kasi akong nakaramdan ng takot! Paano nga ba

kung dumating ang time na bigla na lang akong

ayawan ni Elijah? Ano ang mangyayari sa akin?

"Sa ngayun karapatan mong i-enjoy ang mga attention

na ibinibigay niya sa iyo pero ito lang ang sigurado ako

Jennnifer! Ako ang first love niya at babalik at babalik

pa rin siya sa akin!" imuli niyang bigkas!

Peke naman akong natawa! Kunwari, nakakainsulto ko

siyang tinitigan mula ulo hangang paa!

00, maganda naman talaga itongsi Ethel kaya lang

mas hamak na bata at fresh alko sa kanya noh!

"Biro iyun diba? Isang malaking biro?" natatawa kong

tanong sa kanya!

"Hiniwalayan ko na si Arnulfo at si Elijah mismo ang

nagrequest sa mga kapulisan na palayain ako! Ibig

sabihin, may pagpapahalaga pa rin siya sa akin! Ako pa

 

 

rin ang nagmamay- ari sa puso niya at gagawin ko ang

lahat para muling maging kami!" seryoso niyarng

sagot!

"Okay, hihintayin ko ang araw na sinabi mong muli

kayong magkabalikan pero sa ngayun, akin muna siya!

Akin muna ang buo niyang attention! Akin muna ang

oras niya!" nakangiti kong sagot sa kanya pero sa

kaloob-kalooba ng puso ko nakaramdama ako ng agam

-agam!

Hindi pwede! Hindi ako papayag na basta na lang

g baliwalain ni Elijah!

akong b

Wala na din akong ibang mapuntahan! Nakuha niya na

din ang isang mahalagang kayamanan na meron ako at

isa pa alam kong sa sarili ko na unti-unti na ding

nakukuha nito ang puso ko!

"Ang kapal ng mukha mo para sabihin sa akin na sa iyo

muna siya! Tandaan mo Jennifer, kahit na ano ang

mangyari, hindi pa rin magbabgo ang katotohanan na

ako ang first love niya at alam kong babalik din siya sa

akin!" muli niyang bigkas!

Paulit-ulit? siya nga ang first love at wala akong

magagawa doon! Pero hindi din naman ako susuko!

Ako ang kasama ngayun ni Elijah ngayun at gagawa din

ako ng paraan para mahulog ang loob nito sa akin!

Hindi din naman ako basta-basta susuko!

Sa ilang linggo na magkasama kami sa bahay na ito,

 

 

nakita ko at naramdaman ko ang pag- aalaga niya! Aasa

ako at hindi ako dapat matakot sa mga posibleng

mangyari! Sa ngayun nasa akin ang alas dahil ako ang

kasama!

Akmang ihahakbang ko na sana ang aking mga paa

paalis nE gate dahil alam ko sa sarili ko na walang

kahihinatnan na mabuti ang pag-uusap naming

dalawa ni Ethel nang bigla ko na lang napansin ang

parating na sasakayan!

Mabilis namang binuksan ng gwardiya ang malaking

gate at tuluyan nang pumasok sa loob ang nasabing

kotse na walang ibang sakay kundi si Elijah! Wala sa

sariling napasulyap din ako kay Ethel na noon ay kita

ko sa mukha nito ang galakhabang nakasunod din ang

tingin sa kotse na bagong dating!

Hindi na nag- abala pa si Elijah na iparada sa tamang

parking area ang kanyang kotse at basta na lang siyang

bumaba! Hindi ko alam kung ako ba ang una niyang

napansin or si Ethel pero sana ako! Ako itong kasama

niya araw-araw sa bahay na ito eh!

"Hey, ano ano ang ginagawa mo dito? Bakit nandito ka

sa labas? mabilis ang hakbang na naglakad siya palapit

sa akin at sa mismong harapan ni Ethel ay hinalikan

niya ako sa labi! Hindi ko naman mapigilan ang

makaramdam ng galak!

Imagine, kahit wala kami sa loob ng kwarto nagawa

niya p rin akong i-kiss! At sa mismong harap pa talaga

 

 

ng ex girlfriend niya?

"Ahmmm, may bisita ka yata eh!" mahina ang boses

na sagot ko sa kanya habang hindi inaalis ang

pagkakatitig sa kanyang mukha! Gusto kong makita

ang magiging reaction niya sa muling paghaharap

nilang dalawa ni Ethel!

 

 

 

Chapter 38

JENNIFER MADLANG-AWA POV

"WHO"' masuyong tanong niya pa nga sa akin bago

niya ibinaling ang tingin niya sa labas nggate!

Napansin ko ang pagkagulat na rumihistro sa mga

mata ni Elijah bago siyang nagsalita!

"Ano ang ginagawa mo dito?" seryoso niyang tanong

kay Ethel!

Sa hindi malaman na dahilan para bang may kung

anong bagay ang biglang kumurot sa puso! Wala pa

ngang palitan na salita na namagitan sa karnilang

dalawa pero para yatang nagseselos na ako!

"Elijah.kumusta ka na! Please...naiintindihan ko!

Valid ang nararamdaman mong galit sa akin dahil sa

nangyari kay Ezekiel pero sana naman sa pagkakataon

na ito pagbigyan mo ako! Nasaan siya? Gusto kong

makita kung saan nakalibing ang anak natin!" umiiyak

na sagot ni Ethel! Hindi ko alam kung drama niya lang

ba niya ito pero hindi talaga ako kumbinsido! Kanina

kasi habang nag-uusap kami hindi naman ang

himalayanni Ezekiel ang topic namin eh!

"Umalis ka na!" malamig ang boses na sagot ni Elijah

dito!

"Umalis? Ano ba? Kailan mo ba ako mapapatawad sa

mga nangyari? Ina din ako...nawalan din ako ng anak?

 

 

 

Bakít ba napaka-selfish mo?" umiiyak na tanong ni

Ethel! Patuloy sa pagpatak ang luha sa mga mata nito

kaya hindi ko naman malaman kung ano ang

mararamdaman ko sa kanya!

"Yes..Ina ka ni Ezekiel pero pinabayaan mo siya!

Twenty million ang hiningi mo sa akin para makuha ko

ang kustudiya ng bata! Ngayun, sabihin mo sa akin..

minahal mo ba ang bata? Inalagaan mo ba talaga siya?"m

seryosong tanong ni Elijah. Hindi naman nakaimiksi

Ethel pero patuloy pa rin ang kanyang pagluha!

"Hindi diba? Hindi mo mahal si Ezekiel dahil kung

mahal mo siya, hindi siya mapapahamak! Hindi siya

malulunod dahil imposibleng malunod siya dahil hindi

ka naka-duty ng oras na iyun! Nasaan ka noong oras na

napamahamak si Ezekiel, Ethel?" galit nang tanong ni

Elijah dito!

"Sorry! Sorry, hindi ko sinasadya! Patawarin mo ako!

Patawarin mo ako Elijah!" umiiya na sagot lang nito!

"Umalis ka na! Umalis ka na at huwag na huwag kang

magpapakita sa akin kahit kailan dahil sa tuwing

nakikita ko ang pagmumukha mo, bumabalik lang ang

sakit dulot ng pagkawala ng anak ko!" galit na sigaw ni

Elijah sabay duro kay Ethel!

Lalo namang napahagulhol ng iyak si Ethel!

"Hinding hindi ako magsasawa na humingi ng sorry sa

iyo mapatawad mo lang ako! Oo, kasalanan ko at

 

 

 

habang buhay kong dadalhin sa konsensya ko ang mga

nangyari! Pero sana pagbigyarn mo ako..gusto kong

ipakita sa iyo ang pagsisisi ko kaya sana bigyan mo ako

ng kahit na isang chance lang! Alam kong ako pa rin

ang mahal mo! Ako ang first love mo at willing na

akong bumalik sa iyo!" umiiyak na bigkas n Ethel pero

mas nagulat ako sa huling katagang binitiwan niya!

WAlang hiya! Nanliligaw ba siya? I mean.bargain ba

ito? Ang kapal naman ng mukha niya!

"Are you kidding me? Nababaliw ka na diba? Hindi mo

na alam ang mga pinagsasasabi mo!" galit na wikan

Elijah! Sa pagkakataon na ito, nakakuyom na ang

kanyang kamao siguro dahil sa galit!

"Ayaw mong maniwala dahil galiit ka sa akin! Pero

naniniwala akong malulusaw din ang galit na iyan

dahil gagawin ko ang lahat para mapatawad mo lang

ako, Elijah!" muli niyang bigas sa kabila pa rin ng

pagluha!

"NO need! Hindi na kita kailangan sa buhay ko! Hwag

mo nang ipagpilitan ang bulok na ikaw dahil hindi ako

isang aso na willing mang- agaw ng boto na

pinagsawaan na ng iba!" seryosong sagot ni Elijah!

Alam kong tagos sa puso ang binitiwan niyang salita

kaya sana naman maintindihan ní Ethel iyun!

Ano ba siya! Talagang ngayun pa niya gustong bumalik

kay Elijah? Ano siya dalaga?

 

 

"Guard, paalisin niyo na ang babaeng iyan at huwag na

huwag hayaan na makalapit kahit sa bahay na ito!

Pakisabi na din sa mnga gwardiya sa main gate na i-ban

nila ang babaeng iyan dito sa loob ng village!"

seryosongmuling bigkas ni Elijah sabay hawak sa

kamay ko at hinila niya ako papasok ng bahay! Wala sa

sariling kaagad na din naman akong napahakbang

habang hindi ko mapigilan ang mapalingon kay Ethel

na noon ay nakasunod din ang tingin sa amin!

May bahid na galit sa mga mata nito na nakatitig din sa

akin habang kinakausap siya ng mga gwardiya!

"HUwag mo nang pansinin ang babaeng iyun! SA

susunod na lumapit pa siya sa iyo huwag mo na din

kausapin!" seryosong bigkas ni Elijah kaya naman

napatitig ako sa kanya!

"Magkakilala kami at ayaw ko namang masabihan na

isnabera kung hindi ko siya papansinin!" sagot ko

naman sa kanya! Tunigil naman isya sa paghakbang at

seryosong humarap sa akin!

"Magkakilala nga kayo pero hindi kayo magkaibigan!

Nakalimutan mo na ba...gumawa siya ng kwento noon

at itinuro ka na ikaw ang may kasalanan sa nangyari

kay Ezekiel at ayaw ko nang maulit pa iyun! Ayaw kong

muli kang ipahamak ni Ethel kaya iwasan mo na siya!

Iwasan mo ang mga ganoong tao!" seryoso nyang

wika!

 

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti! Heto na

naman ako sa punto na feel na feel na naman ng puso

ko ang pag aalaga at pag- aalala niya sa akin!

Hyassst, pumapag-ibig na yata ako eh!

 

 

 

Chapter 39

JENNIFER MADLANG-AWA POV

"SIGE, sabi mo eh! Iiwasan ko na siya!" nakangiti kong

sagot sa kanya!

Gosh, bakit sobrang gaan ng pakiramdam ko

ngayun? Dumating lang siya pero para bang biglang

naglaho sa puso ko ang agam-agam dulot ng topic

naming dalawa ni Ethel kanina!

Parang hindi na yata ako maniniwala sa kasabihang

first love never dies dahil nakikita ko sa mga mata ni

Elijah kanina na wala na talaga siyang pagpapahalaga

kay Ethel! Well, hindi kaya ako na ang mahal niya?

Sana nga!

Wala naman sigurong masamang mangarap lalo na at

kaming dalawa ang palaging magkasama!

"Ano nga pala ang sinabi niya sa iyo kanina habang

wala ako? Kanina pa ba siya?" seryosong tanong niya

sa akin!

"Hindi ko alam pero ikaw ang hinahanap niya! Gusto

ka daw makausap!" seryosong sagot ko!

Tsk, hayaan mo siya! Huwag mo na lang pansinin

para hindi ka ma-stress!" seryosong sagot niya sa akin

at muli niya akong iginiya papasok ng mansion!

 

 

Kaagad na din naman akong nagpatianod!

Pagkaakyat ng second floor ng bahay imbes na sa

kwarto na inuukupa ko didirecho nagulat na lang ako

nang bigla nya na lang akong hilain patungo sa isang

silid! Gulat man sa ginawa niya pero wala naman

akong choice kundi ang magpatianod na lang!

Pagkapasok namin sa loob ng silid hindi na ako

nakaiwas pa ng bigla niya na lang akong sungaban at

siniil ng halik sa labi! Nagulat man sa kanyang ginawa

pero hindi ko na din napigilan pa ang tugunin ang

mainit niyang halik!

Sa ilang beses na may namagitan na halikan sa aming

dalawa bago kami matulog masasabi ko na naging

eksperto na din ako pagdating sa kissing! Nasanay na

ako na naging routine namin iyun lalo na at

nagpapagaling pa ako ng sugat sa aking perlas ng silangan dulot

ng una naning pinukpok!

Pero ngayun, naramdaman ko na kakaiba ang paraan

ng paghalik niya sa akin! Mapusolk at mapaghanap

kaya namnan lalong nabuhay ang init ng pagnanasa sa

kaibuturan ko!

Damang dama ko ang lambot at init na nagmumula sa

labi niya! Nagkapalitan na kami ng laway at para bang

wala siyang balak na pakawalan ang labi ko!

Nakakalunod at sobrang nag-enjoy din talaga ako!

Nang magsawa sa labi ko ay nag-umpisa nang

 

 

gumapang ang halik niya patungo sa aking leeg!

Napakagaan at nakakakiliti na para bang ayaw ko nang

matapos pa ang sandaling ito.

Nang makarating ang labi niya sa may balikat ko,

buong pananabik na hinawakan niya ang laylayan ng

suot kongt-shirt! Itinaas niya iyun hangang sa tuluyan

niya nang mahubad.

"Imiss you! Ilang linggo din akong nagtimpi at siguro

naman pwede na diba?"mahina niyang bigkas at muli

niyang idinampi ang labi niya sa may leeg ko! Pababa

sa aking balikat kasabay ng pagkatangal ng hook ng

bra ko sa aking likuran na siyang dahilan kaya ng

pagkatangal ng maliit na tela na tumatabing sa aking

magkabilaang boobs!

Pinakatitigan niya pa iyun kasabay ng paguhit ng

nakakalokong ngiti sa labi niya!

"Akin ka lang diba? Simula noong unang gabi na

inangkin kita, akin ka na!" seryoso niyang bigkas niya!

"Oo naman! Sa iyo lang ako! Sa iyong -iyo lang at

mananatili ako sa tabi mo hangat gusto mo!" mahina

ko ding sambit! Sa bawat pagdampi ng labi niya sa

balat ko ay walang kapantay na ligaya ang namayani sa

puso ko!

Bumaba ang halik niya patungo sa aking dibdib!

Salitan niyang dinilaan ang aking magkabilaang nipple

samantalang ang isa niya namang palad ay abala sa

 

 

kakamhaplos sa magkabilaan kong bundok! Kagaya

ko, para bang sarap na sarap siya sa ginagawa niya

kaya hindi ko na napigilan pa ang pagkawala ng ungol

sa aking lalamunan

"Ahmmm, Elijah! Sige pa!" mahina kong usal.

Para akong nalalasing sa sobrang sarap! Kabisadong

kabisado niya ang gusto ko at kung paano pa lalong

pasiklabin ang matinding pagnanasa sa kaibuturan ng

pagkatao ko!

"Ganiyan nga! Moan my name Jennifer! Bigkasin mno

ang pangalan ko dahil aangkinin kita ng paulit-ulit

ngayung gabi! Akin ka lang! Akin ka lang!" mahina

niyang sambit bago niya ako itinulak patungo sa kama!

Patihayang napahiga naman ako sa malambot na kama

kasabay ng paghawak niya sa garter ng suot kong

shorts at may pagmamadali sa kilos na kaagad na

ibinaba niya iyun! Hindi na ako nakapalag pa ng

tuluyan niya nang hubarin kasabay ng panty ko!

Hindi ko pa nga mapaigilan ang mapakagat ng labi ko

kung paano niya pagmasdan ang bagay na alam kong

gusto niyang makita! Ang aking perlas ng silangan!

"Spread your legs, Sweetiel Gusto kong makita ang

bagay na dapat ay akin lang! Walang sino man ang

magmay- ari kundi ako lang!"mnahina pero paos ang

boses na bigkas niya! Kitang kita ko sa mga mata niya

ang nag-dapoy na pagnanasa kaya naman wala sa

 

 

sariling ibinuka ko ang aking hita! BAhala na! Walang

hiya-hiya tutal nandito na din naman kami sa punto na

alam kong hindi na ako makakawala pa sa kanya!

"Ang sarap mo!' mahina niyang sambit kasabay ng

pagbaba ng mukha niya at walang pag-aatutbiling

hinalikan niya ang aking perlas ng silangan! HIndi ko naman

mapigilan ang muling mapaungol dahil sa ginawan

niyang iyun!

 

 

 

Chapter 40

JENNIFER POV

Damang dama ko ang dila niya na pilit na

nagsusumniksik sa aking perlas ng silangan! Hindi ko mapigilan ang

mapaliyad dahil sa naramdamang kakaibang sarap! Ni

hindi ko na nga mapigilan pa na mapasabunot sa

buhok niya kasabay ng pamimillipit pati yata daliri ng

mga paa ko!

"Elijah..ughhh, tama na! Please..please!" parang

nagdedeliryo kong bigkas! Hindi ko na kaya! Feeling ko

kakapusin na ako ng hininga sa ginagawa niyang ito sa

akin ngayun!

"Yeah tama na! Hindi ko na din kaya pa! Gusto na

kitang maangkin ngayun din Sweetie! Gusto ko nang

mapasok ang masikipat basang basa mong lagusan!:"

nakangiti niyang sambit kasabay ng pag-alis niya sa

ibaba ko!Tumayo siya at mabilisan ang kilos na

hinubad niya ang kanyang mga kasuotan! Nag umpisa

siya sa kanyang damit pangtaas hangang sa kahuli-

hulihan niyang samplot!

Hindi ko mapigilan na mapalunok ng sarili kong laway

nang muli kong mapagmasdan ang kanyang sandata!

Sobrang laki at haba talaga!

Wala na siyang sinayang na sandali! Ramdam ko ang

pananabik ng pumatong siya sa akin kasabay ng

 

 

pagsampay ng isa kong hita sa baiwang niya na naging

dahilan kaya kumiskis ang alaga niya sa naglalawa ko

nang kaselan!

Ilang saglit lang, naramdaman ko ang pagtutok ng

sandata niya sa bukana ng perlas ng silangan ko at

nagpakawala ng ilang beses na pagkadyot! Dahil

basang basa na din ako sa bahaging iyun kaagad kong

naramdaman ang pagdausdos niya papasok sa akin na

siyang dahilan kaya mahigpit akong napayakap sa

kanya!

"Oh Shit..ang sarap mo Jennifer!' mahina niyang

sambit! Muli niya akong hinalikan sa labi habang wala

siyang humpay sa pag-ulos sa ibabaw ko! Ramdam ko

kung gaano siya kalaki at pakiramdam ko punong puno

ang perlas ng silangan ko dahil sa malaki niyang alaga!

"Ughh Elijah! Ang sarap! Yes! Yesl" parang nababaliw

ko ding sambit! Wish ko lang na sana hindi talaga

mabugbog ng sobra ang perlas ko para tuloy -tuloy ang

ligaya

"Yes..ang sarap mo din Jennifer! Hindi ako

magsasawang angkinin ka gabi-gabi! Hinding hindi!"

mahina niyang bigkas kasabay ng pagkahugot ng alaga

niya sa perlas ng silangan ko! Magrereklamo pa sana ako

dahil nabitin ako pero hindi ko mapigilan na magulat

sa sunod niyang ginawa!

Bigla niya kasing isinampay ang dalawa kong paa sa

balikat niya! Pagkatapos noon, muli niyang ipinasok

 

 

ang kanyang sandata sa perlas ng silangan ko kaya muli akong

napaungol sa sarap!

Noong una, dahan dahan niya itong inilabas-pasok sa

loob ko na para bang pinapasabik niya ang bawat

himaymay ng aking laman! Umulos siya ng makailang

beses! Paulit-ulit! Napapaigtad ako dahil sarap!

Parang may kung anong bagay na kumikiliti sa loob ko!

Hangang sa naging mabilis ang galaw niya! Mas

naging sagad pero ramdam ko ang kabuuan ng sandata

niya sa akin! Buong buo itong pumasok sa kaloob-

looban ng perlas ng silangan ko!

Feeling ko nga pagkatapos ng gabing ito, mas lalo ko

siyang hahanap -hanapin! Mas lalo akong magiging

sabik sa bawat paglalaro namin!

Walang kasawaan! Patuloy siya sa walang humpay na

pag-ulos sa ibabaw ko hangang sa maramdaman ko na

lang na may kung anong bagay na gustong kumawala

sa akin!

SA wakas, sabay naming narating ang walang hangan!

Ramdam ko ang pagsabog ng katas niya sa kaloob-

looban ko. Ang sarap! Ramdam ko ang init noon!

Parehong habol ang aming hininga na para bang

ngayun lang namin naramdaman ng lubusan ang

pagkapagod!

"That was absolutely amazing Sweetie!' mahina niya

pang sambit na para bang musika sa pandinig ko!

 

 

Masaya akong malaman na sobra siyang nag-enjoy sa

katawan ko!

"Oo ngal Masarap na at wala nang sakit!" nakangiti

kong sagot!

"Mabuti naman kung ganoon! Ayaw ko nang magpigil

gabi-gabi or kapag may chance, paulit-ulit kitang

aangkinin!" seryoso niyang sagot sa akin kasabay ng

pagdampi ng labi niya sa noo ko at pagkatapos noon,

tuluyan na siyang umalis sa ibabaw ko at nahiga na sa

tabi ko!

Hindi ko naman mapigilan ang paguhit ng masayang

ngiti sa labi ko! Kinikilig ako. Bahala kung ano man

ang kahihinatnan ng lahat basta ang importante

masaya ako sa pilingniya ngayun!

Mabilis na lumipas ang mga araw at buwan! Masasabi

ko na naging maayos ang pakikitungo sa akin ni Elijah!

Kahit na nandito lang ako sa bahay niya, binubusog

niya narnan ako sa lahat ng bagay! Inaalagaan niya ako

at kung anu-ano ding mga material na bagay ang

natatangap ko mula sa kanya

Masasabi kong naging perfect ang pagsasama namin

kahit na walang kasiguraduhan kung anong level ba

ako sa puso niya!

Wala naman siyang nababangit na may gusto siya sa

akin pero sa halos gabi -gabi niya naman akong

inaangkin!

 

 

Hangang sa isang umaga, nagising nalang ako na

sobrang sama ng pakiramdamn ko!

Alam kongmay kakaibang nangyayari sa katawan ko at

nang patingnan niya nga ako sa Doctor doon na

nalaman pareho na nagdadalang-tao ako! Yes, buntis

ako at nang titigan ko din si Elijah, kitang kita ko ang

tuwa sa mga mata niya!

"Sa wakas, dumating na din ang matagal ko nang

hinihintay! Magkakaanak na ako!" narinig ko pa ngang

sambit niya pero sa hindi malamang dahilan, bigla

akong nagising sa katotohanan!

Bigla kong naalala ang dahilan kung bakit nasa poder

niya ako! Anak..gusto niya ng anak sa akin! Gusto niya

ng isang bata na magiging kapalit sa namatay niyang

anak!

 

 

 

 

 

 Chapter 41

 

 

 

 JENNIFER POV

 'HEY, bakit parang sobrang tahimik mo yata? Nahihilo ka pa rin ba? May gusto ka bang kainin?" narinig kong tanong sa

 akin ni Elijah! Kakagaling lang kami ng hospital at simula noong nalaman ko ang pagdadalang tao ko, aminado ako sa

 sarili ko na bigla akong natakot!

 Natatakot ako sa katotohanan na baka ayawan nya na ako kapag maibigay ko na ang anak na hinahanap niya sa akin!

 Ang tuwang nararamdaman ko sa tuwing kasama siya ay biglang naglaho! Bigla akong nagkaroon ng agam-agam at takot

 sa puso ko!

 Hindi ko alam kung kaya ko pa bang mabuhay kung sakaling basta niya na lang akong talikuran! Nakita ko talaga sa

 mukha niya kanina ang tuwa nang malaman niya ang tungkol sa pagdadalang tao ko!

 "Hindi, ayos lang ako! Napagod lang siguro ako sa biyahe pero ayos lang ako!" pilit ang ngiting sagot ko sa kanya!

 "Humilig ka muna sa balikat ko! Sinabi naman ni Doc kanina na normal lang na makakaramdam ka ng hilo sa lahat ng

 oras! Don't worry, nandito lang ako sa tabi mo at hindi kita pababayaan kahit na ano ang mangyari!" nakangiti niyang

 sagot sa akin! Isang tipid na ngiti ang kaagad na gumuhit sa labi ko sa baya tango!

 Sana lang talaga hindi siya magbabago lalo at ramdam na ng puso ko kung gaano siya kahalaga sa akin!

 Padating sa bahay, hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang nadatnan namin ang isang medyo may edad nang babae!

 Sa postura at pananamit nito, na-imagine ko tuloy ngayun kung gaano siya kaganda noong kabataan niya pa!

 "Mom! Napadalaw ka!" narinig ko pa ngang sambit ni Elijah! Nakaalalay siya sa akin hangang sa makapasok kami dito sa

 loob ng living area kung saan naabutan namin ang babaeng prenteng nakaupo at kahit na medyo may edad na para pa rin

 siyang diyosa kung ganda ang pag-uusapan!

 Kung ganoon, sya ang Mommy ni Elijah!

 "So, totoo nga ang nabangit sa akin ng kapatid na may babae kang ibinibahay dito?" seryosong kaagad na tanong ng

 ginang! Hindi ko naman maiwasan ng makaramdam ng kaba lalo na nang mapansin kong sinuyod ako nito ng tingin mula

 ulo hangang paa!

 "She' s Jennifer! Halos tatlong buwan na kaming nagsasama at buntis siya sa magiging anak ko!" seryosong sagot ni

 1/3

 

 

 Elijha sa Ina niya!

 Walang pormal na pagpapakilala sa pagitan ko at ng kanyang Ina kaya naman ngayun pa lang ramdam ko na kung ano ang

 naging papel ko sa buhay ni Elijah! Lalo akong nakaradam ng takot! Bigla akong nakaramdam ng pag-aalala!

 "Tatlong buwan na kayong magkasama sa iisang bubong at hindi mo man lang siya ipinakilala sa akin? Ano ang balak

 niyong dalawa? Kailan ang kasal?" seryosong tanong ng Mommy niya! Nakataas pa ang kilay nito habang nagtatanong

 kaya naman hindi ko na mapigilan pa ang mapalunok ng sarili kong laway!

 "Pwede po bang tsaka na natin pag-usapan ang tungkol sa bagay na ito, Mom? Pagod si Jennifer at ihahatid ko muna siya

 sa silid namin!" sagot naman ni Elijah sa Ina niya!

 "No! Gusto ko siyang makausap? Gusto kong malaman ngayun pa lang kung ano na ang istado ng pagsasama niyong

 dalawa!" istrikta pero may diin sa boses na bigkas nito! Lalo naman akong nakaramdam ng takot!

 "Pwede po bang tsaka na Mom? Please! Pagod si Jennifer at kailangan niya munang magpahinga!" seryosong sagot

 naman ni Elijah sa Ina niya sabay alalay sa akin paalis ng living area! Napapalingon pa ako sa Mommy nito habang

 tinatahak namin ang daan patungo sa may hagdan at hindi nakaligtas sa paningin ko ang lungkot na kaagad na gumuhit

 sa mga mata nito habang nakatingin din sa akin!

 Nang mapansin nito na nakatingin ako sa kanya, gumuhit din naman ang tipid na ngiti sa labi nito sabay tango! Hindi ko

 naman malaman ang mararamdman ko pero sa ginawang iyun ng Mommy ni Elijah doon ko napagtanto na mabait naman

 pala siya! Hindi siya ngingiti sa akin kung hindi diba?

 Ang may problema lang talaga ay si Elijah dahil hindi niya man lang kami ipinakilala ng pormal sa isat isa! Na para bang

 wala talaga siyang balak na ipakilala ako sa Mommy niya!

 "Ayos na ako! Baka importante ang kailangan ng Mommy mo sa iyo...balikan mo na siya!" nakangiti kong wika kay Elijah

 pagkapasok ko sa loob ng kwarto! Masuyo niya akong tinitigan sa mga mata sabayn ngiti!

 "Kung may kailangan ka, huwag kang mag-atubili na tawagin ako! Nasa ibaba lang ako!" nakangiti niyang bigkas.

 Hinalikan niya pa nga ako sa noo bago niya ako iniwan dito sa loob ng silid!

 Malungkot na nasundan ko lang siya ng tingin at nang masiguro ko na tuluyan na siyang nakaalis, dali-dali din akong

 tumayo at naglakad patungo sa pintuan!

 Sumilip sa labas at nang mapagtanto ko na walang ni isang tao, halos takbuhin ko ang hagdan at mabilis na bumaba!

 Hindi ako pwede magpakakampanti! Alam kong ako ang magiging topic nila Elijah at ng Mommy niya at gusto kong

 2/3

 

 

 mapakingan iyun!

 Alam kong taliwas sa mabuting asal itong gagawin ko pero hindi pwedeng basta maupo na lang ako! Gusto kong alamin

 kung ano ba talaga ang plano niya sa akin lalo na ngayung nagdadalang tao ako para naman maging handa ako sa mga

 posibleng mangyari!

 

 

 

 

 Chapter 42

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 MAAYOS naman akong nakarating malapit sa may living room kung saan nakita ko na seryosong nag-uusap ang mag-ina!

 Naghanap ako ng mapi-pwestuhan na hindi nila ako mapapansin para mapakingan ang kung ano man ang pinag-

 uusapan nila ngayun!

 Alam kong masama ang makinig sa pag-uusap ng ibang tao pero tuluyan na din akong kinain ng matinding curiosity!

 "Ano ba? Ano na lang ba ang gagawin ko sa inyong magkambal para tumino làng kayo pagdating sa pakikipag-relasyon sa

 mga babae?" katagang una kong narinig mula sa bibig ng Mommy ni Elijah kaya naman napahinto na ako! Dito sa

 pipwestuhan ko, mukhang sagap na sagap ko na ang kung ano man ang pinag-uusapa nila ngayun!

 "Mom, 1 am sorry pero buo na po ang desisyon ko! Sa mga nangyari sa buhay ko, anak na lang ang kailangan ko!"

 seryosong sagot naman ni Elijah!

 Bigla kong naramdaman ang pagkalabog ng puso ko dahil sa narinig ko sa kanya!

 KUng ganoon, confirm! Kung ano man ang pakay niya noon sa akin ganoon pa rin hangang ngayun! Ang kaibahan nga

 lang naging sweet siya sa akin ngayun at hindi niya na nababangit pa ang tungkol sa kagustuhan niyang magkaroon kami

 ng anak! Siguro dahil alam niya sa sarili niya na hindi ako papayag na anakan niya lang ako kaya hinuli nya ang loob ko.

 Baka nga ginawa niya ang lahat para mapaibig niya ako para malaya niyang magawa lahat ng nais niya sa akin!

 God, ano ba? Masyado nga ba akong naging tanga? Masyado ba akong naging kampanti?

 "Paano si Jennifer? Ganoon-ganoon na lang ba iyun Elijah? Hindi ka ba naaawa sa kanya? Mula umpisa, alam niya ba kung

 ano lang ang gusto mo sa kanya?" seryosong tanong na naman ng Mommy nito sa kanya!

 "I don't know kung may idea siya tungkol dito but walang magbabago sa desisyon ko! Anak lang ang gusto ko at wala

 akong balak na magpakasal sa kahit na kaninong babae! Tama na ang minsan akong umibig at nasaktan ! Hangang doon

 na lang iyun Mom at hwag na po kayong umasa na makikita akong nasa harap ng dambana kasama ng babaeng

 makakasama ko habambuhay dahil hindi na mangyayari iyun! Hinding hindi na po!" muling bigkas ni Elijah na lalong

 nagpadurog sa puso ko!

 Hilam ang luha sa mga matang naglakad ako paalis!

 Hindi ko na kaya pang marinig ang sunod niya pang sasabihin! Sapat na sa akin na marinig mula sa bibig niya na wala

 1/3

 

 naman palang magandang future na naghihintay sa akin sa piling niya!

 Hindi niya ako mahal at wala siyang ni katiting na pagmamahal sa akin! Para sa kanya, init lang ng katawan ang lahat!

 Nakikipagtalik siya sa akin dahil habol niya lang na buntisin ako at wala nang iba!'

 Sa naisip kong iyun feeling ko naninikip ng yata ang dibdib ko!

 Laglag ang balikat na naglakad ako paakyat ng hagdan! Hilam ang luha sa aking mga mata at feeling ko bigla akong

 nawalan ng lakas!

 Akala ko talaga ang swerte ko na! Na hindi ako masasaktan pero nagkamali ako! Ngayun ko lang din lubos na narealized na

 mahirap pala talagang magtiwala agad-agad sa isang tao na hindi mo pa masyadong kilala! Mahirap ipagkatiwala ang

 puso sa taong wala naman palang kahit na katiting na pagmamahal sa iyo!

 Hindi ko alam kung paano ako nakarating ng kwarto pero isa lang ang sigurado ako ngayun! Sobrang nasasaktan ako dahil

 sa naringi ko mula mismo sa bibig ni Elijah!

 Anak? Anak lang ang gusto niya sa akin at pagkatapos ko sigurong ibigay sa kanya iyun, itatapon niya na ako na para bang

 isang basahan?

 Kung ganoon, si Ethel pa rin ba ang mahal niya? Hindi pa rin siya nakaka-moved on sa babaeng iyun kaya naman hangang

 ngayun hindi niya pa rin kayang buksan ang puso niya na umibig para sa ibang babae?

 Peke lang pala ang ipinapakita niyang pag-aalaga sa akin? Ang galing niya namang magkunwari kung ganoon?

 Wala sa sariling napahawak ako sa aking tiyan! malungkot akong napangiti habang patuloy pa rin sa pag-uunahan sa

 pagpatak ang luha mula sa aking mga mata!

 Hindi pala ako pwedeng magsaya kahit na buntis ako dahil may chance na hindi ko makakasama ang anak ko sa paglaki

 niya!

 Siguro baka nga mawalan pa ako ng karapatan sa batang ito eh! Pero hindi! Hindi ako papayag! Wala akong planong

 sumuko at hindi ako papayag na maisakatuparan ni Elijah ang mga plano niya!

 Akin lang ang anak ko at walang sino man ang pwedeng maghiwalay sa akin sa kanya!

 Pero kaya ko ba? Kaya ko bang magpalaki ng bata gayung sa mga panahon na ito wala akong trabaho? Wala akong ipon at

 higit sa lahat wala na din akong pamilya na masasandalan?

 2/3

 

 SA naisip kong iyun feeling ko lalong dumuble ang sama ng loob na nararamdaman ko ngayun!

 Ngayun pa lang, labis ko nang pinagsisisihan kung bakit hinayaan ko ang sarili ko na mahulog kay Elijah! Dapat pala

 naging maingat ako at hindi nagpadala sa tukso!

 Sana hindi ko na lang siya minahal! Sana tinuruan ko na lang ang puso ko na maging manhid at huwag umasa sa

 matatamis na salita na narinig ko mula sa bibig niya! Sana hindi na lang ako nagpadala sa mga haplos niya!

 Sana hindi na lang ako bumukaka sa tuwing gusto niya akong angkinin! Ahhh, ang daming sana! Ang daming hindi ko

 dapat ginawa!

 Nagpdalos-dalos ako ng desisyon at hindi na maibabaik pa ang mga nangyari na!

 

 Chapter 43

 

 

 

 JENNIFER MADALANG-AWA!

 PASIMPLE kong pinunasan ang luha mula sa aking mga mata nang maramdaman ko ang pagbukas-sara ng pintuan ng

 kwarto!

 Tapos na sigurong mag-usap si Elijah at ang Mommy niya dahil nagawa niya nang bumalik dito sa silid!

 Hindi niya ako pwedeng makita na umiiyak ako kaya kaagad ko na ding ipinikit ang aking mga mata at mas sinadya ko na

 lang ang matulog-tulugan!

 Ayaw ko muna siyang makausap sa ngayun at the same time ayaw ko ding makita niya ako sa ganitong sitwasyon!

 Tiyak ako na uulanin niya ako ng mga katanungan kapag mapansin nya ang namamaga kong mga mata dulot ng pag-iyak!

 Wala naman akong planong sumbatan siya at sabihin sa kanya na alam ko na ang totoo tungkol sa kung ano man ang

 plano niya sa akin at sa ipinagbubuntis ko ngayun!

 Alam ko sa sarili ko na hindi ako mananalo kung sakaling sumbatan ko man siya ngayun kaya mas mainam na

 magkunwari sa harapan niya na wala akong nalalaman! Para naman makakilos pa rin ako ng malaya dito sa bahay!

 Tama...iyun ang pinakamabisang paraan na magagawa ko sa ngayun habang pinag-iisipan ko pa ang susunod na hakbang

 na dapat kong gawin!

 Naramdaman ko ang paglundo ng kama sa may tagiliran ko na palatandan na nandito lang siya sa tabi ko! Lalo kong

 pinanindigan ang pagtulog-tulugan ko! Ayaw ko na muna siyang makausap dahil baka hindi ko mapigilan ang bugso ng

 damdamin ko at baka kung ano pa ang masabi ko sa kanya!

 "Jennifer! Hey...kumusta ang pakiramdam mo? Masyado pang maaga para matulog!" narinig ko pang sambit niya kasabay

 ng pagdampi ng palad niya sa pisngi ko! HIndi ko naman mapigilan ang maikuyom ang aking kamao!

 Ang sweet niya sa akin diba? Grabe....kung hindi ko pa narinig ang pinag-usapan nilang dalawa ng Mommy niya baka

 magulat na lang ako isang araw na wala na akong kahit na kaunting dignidad na natira sa sarili ko!

 "Okay...mukhang napagod ka nga pala sa biyahe ah? Aalis muna ako para ihatid si Mommy sa bahay niya! See yah later,

 Sweetie!" narinig kong muling sambit niya! Naramdaman ko pa nga ang pagdampi ng labi niya sa noo ko kaya naman pigil

 ko ang sarili ko na huwag maiyak!

 1/3

 

 Kay sarap sa pakiramdam. ang mga ganitong bagay pero hindi pala ako pwedeng maging masaya dahil lahat ng ipinapakita

 niya sa akin ngayun ay peke! Walang magandang future na naghihintay sa akin sa piling niya kaya ngayun palang dapat ko

 nang iwasan pa ang mas lalong mahulog sa kanya!

 Kailangan kong i-balance ang sarili ko lalo na at magkakaanak na ako! Hindi pwedeng hayaan ko ang sarili ko na sa kanya

 lang umikot ang mundo ko! Masakit isipin na anak lang ang habol niya sa akin!

 Nang maramdaman ko na tuluyan nang nakaalis si Elijah, muli kong idinilat ang ang aking mga mata! Naupo ako sa kama

 habang hindi ko na naman mapigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata!

 Ipokrita ako kung sasabihin ko na hindi ako nasasaktan ngayun! Sakit sa damdamin na never kong naranasan noong

 niluko ako ng boyfriend kong si Robin! Kakaibang sakit na kahit ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata ay kay

 hirap yata pigilan!

 Muli akong napahagulhol ng iyak! Napaka-assuming ko naman para isipin na mahal niya na ako! Na nahulog na dinang

 loob niya sa akin!

 Siguro nga mahal niya pa si Ethel kaya hindi pa siya nakaka-moved on! First love never dies nga talaga siguro kaya hindi

 na dapat ako umasa pa!

 Dahan-dahan akong bumaba ng kama at naglakad patungo sa may bintana!! Hinawi ko ang makapal na kurtina at mula sa

 kinatatayuan ko, saktong nakita ko pa ang paalis na sasakyan ni Elijah!

 Malungkot akong napangiti! Siguro, malabo pa sa sabaw ng pusit na maging akin ang puso niya! Ako lang kasi itong

 masyadong naging kumportable sa piling niya kaya nasasaktan ako ngayun!

 Pasimple kong pinunasan ang luha sa aking mga mata! Ayaw ko nang umiyak dahil alam kong makakasama ito sa

 pagbubuntis ko pero hindi ko talaga kaya!

 Maganda nga siguro na umalis na muna ng bahay si Elijah para naman malaya akong umiyak nang umiyak! Para naman

 malaya kong mailabas ang sakit na nararamdaman ng puso ko!

 

 

 Chapter 44

 

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

'GOOD evening Mam! Ready na po ang dinner niyo! Gusto niyo po bang dalhan ko nalang kayo ng pagkain dito sa silid niyo

 po or bababa kayo ng dining area?" magalang na tanong ni Manang Salve sa akin!

 Nakahiga pa rin ako ngayun sa kama at sobrang tinatamad akong bumangon! Alam kong maga na din ang mga mata ko sa

 halos maghapon na pag-iyak pero kailangan ko ding bumaba ng dining area para makakain! Gutom na ako at kahit na

 nasasaktan ako ngayun kailangan kong isipin ang baby na nasa sinapupunan ko!

 "Sige po Manang! Bababa na po ako! Si Sir Elijah niyo nga po pala... nandiyan na ba siya?" mahinang tanong ko! Kapag

 nandito sa bahay si Elijah, dito siya palagi sa silid tumatambay! Inihatid niya lang naman ang mommy niya sa bahay nito

 kaya alam kong uuwi din siya dito!

 "Wala pa po Mam! Pero tumawag po siya na baka po gagabihin siya! Birthday daw po kasi ngayung ng isa niyang pinsan at

 kailangan niya pong umattend!" nakangiting sagot naman ni Manang Salve sa akin!

 Muli parang gusto kong maiyak! Alam kong malaki ang pamilya nila Elijah pero ni isa sa kanila hindi niya man lang ako

 nagawang ipakilala! Ilang birthday at special occasions na ba ang napuntahan niya na never niya akong isinasama!

 God! Bakit ang tanga-tanga ko? Bakit ang mga ganoon pahiwatid hindi ko man lang naramdaman?

 Wala talaga siyang balak sa akin! Kaya siguro binuro niya na ako dito sa loob ng bahay dahil wala naman talaga siyang

 balak akong ibalandra sa labas at ipakilala sa mga kaibigan at kamag-anak niya! Isa lamang pala talagang palahian ang

 turing niya sa akin!

 Kaya nga siguro palagi siyang nakikipag-sex sa akin dahil gusto niyang mabuntis kaagad ako at ako naman itong tanga,

 wala nang ibang ginawa kundi ang bumukaka kaagad sa kaunting haplos at halik nya lang!

 "Sino po ang may birthday, Manang?" mahinang tanong ko!

 "Anak po ng Tito Rafael Villarama niya Mam! Sa mansion lang naman po gaganapin ang party pero tumawag po si Sir

 Elijah kanina para ibilin na huwag niyo daw po kalimutan na inumin ang gamot na nireseta ng doctor sa iyo kanina!"

 nakangiting sagot nito sa akin!

 Pilit naman akong napangiti sabay tango! Pagkatapos noon, sinabihin ko na si Manang na susunod na ako sa dining area!

 1/3

 

 

 Nang mapag-isa ulit ako dito silid, muli na namang nag-uunahan sa pagpatak ang luha mula sa aking mga mata!

 KUng hindi lang siguro ako buntis, baka kanina ko pa inuntog ang ulo ko sa pader eh! Ang tanga ko talaga! Ang tangal-

 tanga ko talaga para maniwala sa kanya!

 Halos tatlumpong minuto din akong walang ibang ginawa kundi ang hayaan sarili ko na lumuha! Wala naman akong ibang

 masasandalan sa ngayun kundi ang umiyak lang para naman kahit papaano gumaan man lang sana ang bigat na

 nararamdaman ng puso ko!

 pero walang epekto dahil nandoon pa rin ang sakit!

 Napansin marahil ni Manang Salve na wala na akong balak pang bumaba ng dining area kaya pagkatapos ng halos isang

 oras, muli niya akong binalikan dito sa kwarto na may dalang mga pagkain!

 Nagsorry na lang ako sa kanya at nagdahilan na masakit lang ang ulo ko kaya hindi na ako nakababa! Ewan ko lang kung

 maniwala siya dahil halata naman kasi talaga sa mga mata ko na galing ako sa pag-iyak!

 Nang muli akong mapag-isa dito sa silid, pinilit ko ang sarili ko na kumain! Kusa ko na din ininom ang mga vitamins na

 para sa pagbubuntis ko at pagkatapos noon, nagpasya na akong pumasok ng banyo para makapaglinis ng katawan!

 Alam ko sa sarili ko na sobrang miserble ko ngayun at kung sakaling umuwi man ngayung gabi si Elijah ayaw kong

 maabutan niya ako sa ganitong sitwasyon!

 HIndi ko hahayaan na isipin niya na alam ko na ang plano niya! Wala din akong balak na kumprontahin siya dahil ayaw

 kong dumating ang time na paghigpitan niya ako lalo na at dinadala ko na sa sinapupunan ko ang magiging anak niya!

 Mas pabor kasi sa akin na iparamdam sa kanya na wala akong nalalaman para kahit papaano, makakilos ako ng maayos!

 SA ngayun, pakikisamahan ko siya ng máayos para naman kapag dumating na ang oras na aalis na ako sa poder niya, hindi

 na ako mahihirapan pa!

 Hinding hindi talaga ako makakapayag na maisakatuparan niya ang maitim niyang balak sa akin! Bahala na kung ano ang

 mangyari sa akin pero wala akong balak na iwan sa kanya ang anak ko kahit na ano pa ang mangyari!

 Walang Elijah na umuwi buong gabi kaya halos buong gabi din ako walang tulog! Kinaumagahan, latang lata na ang

 pakiramdam ko sabayan pa na halos umiikot na ang buo kong paligid!

 Mabuti nalang talaga at naisipan ni Manang Salve na icheck ako dito sa silid ko at nang mapansin niya ang hindi ko kaaya-

 ayang sitwasyon, kaagad nitong tinawagan si Elijah! Halos isang oras din ang lumipas nang dumating ito kasama ng

 kakambal niyang doctor na si Elias!

 2/3

 

 "Anong nangyari?" kaagad na tanong niya sa akin! Halata sa mukha nito ang matinding pag-aalala at mabilis niya akong

 dinaluhan! Hindi ko naman alam kung ano ang isasagot ko dahil alam ko sa sarili ko na kitang kita naman sa mukha ko na

 mukha akong ewan! Ilang oras akong walang ibang ginawa kundi ang umiyak pagkatapos halos buong gabi din akong

 walang tulog! Nagmumukha na nga yata akong zombie eh!

 

 Chapter 45

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 "NAMAMAGA ang ma mata mo? Ano ang nangyari? Masama ba ang pakiramdam mo?" muling tanong ni Elijah sa akin!

 Hindi ko naman malaman kung ano ang isasagot ko!

 Sa totoo lang masama talaga ang loob ko sa kanya at hangang maari, iniiwasan kong magsalita dahil baka hindi ko

 mapigilan ang sarili ko at kung ano pa ang masabi ko sa kanya!

 Buong gabi siyang hindi umuwi at nagawa niyang tumawag sa kasambahay samantalang sa akin hindi!

 Sabagay, sino ba naman ako sa buhay niya? I think, simula ngayung araw, hindi na ako aasa pa na magiging pareho ang

 pagtrato niya sa akin noon kumpara sa ngayun!

 "Pwede ko na ba siyang tingnan? Pwede ko na bang icheck ang heatlh conditions niya?" narinig ko namang tanong ni Doc

 Elias kaya wala sa sariling napatingin ako sa kanya!

 May ngiting nakaguhit sa labi nito habang nakatayo siya sa likuran ni Elijah at kanina pa yata nakikinig sa mga tanong ng

 kakambal niya sa akin!

 "Ayos lang po ako Doc! I think normal lang sa isang babaeng buntis itong nararamdaman ko!" mahina kong sagot!

 Kakatapos lang ng check- up ko kahapon tapos check up na naman ngayun! Aba't talagang ipinapakita ni Elijah sa akin

 kung gaano siya ka-concern sa kalusugan ng anak niya!

 Hindi para sa akin itong ginagawa niya kundi para sa magiging anak namin! Masakit man isipin pero ayaw kong ipahalata

 sa kanya na sobrang nasasaktan ang kalooban ko!

 ''Ayos lang daw siya kaya hindi na ako kailangan dito! I have to go!" seryosong sagot naman ni Doc Elias at akmang aalis

 na sana nang bigla naman itong pigilan ni Elijah!

 "Sandali? Doctor ka diba? Nakita mo naman siguro kung ano ang sitwsasyon niya ngayun diba?' seryosong wika naman

 nito sa kapatid niya!

 Wala akong balak na makinig sa pinag-uusapan nila ngayun kaya kaagad ko na ding ipinikit ang aking mga mata!

 BAhala sila diyan! Praning lang talaga itong si Elijah at kaunting kibot, tawag kaagad ng Doctor!

 1/3

 

 

 "Paano ko siya machecheck kung nakaharang ka diyan? TAbi kasi muna at kukunan ko siya ng blood pressure!" halata na

 ang inis sa boses ni Doc Elias habang sinasabi ang katagang iyun kaya naman kaagad na ding tumayo si Elijah mula sa

 pagkakaupo sa may tagiliran ko!

 Pumalit si Doc Elias at mabilis niya akong inexamine!

 "Kumusta ng pakiramdam mo? Nahihilo ka pa rin ba? Nasusuka at hirap matulog?" seryosong tanong niya! Wala sa

 sariling tumango na lang ako!

 Doctor na ang nagtanong sa akin at nakakahiya naman kung deadmahin ko siya diba? Si Elijah lang ang may kasalanan sa

 akin kaya naman sa kanya ako dapat galit!

 "Pwede bang pakikuha ng hot water? Kailangan niya iyun!" seryosong utos ni Doc Elias kay Elijah Walang kasambahay sa

 paligid kaya naman alam kong direkta kay Elijah ng utos niya!

 "Tatawag ako sa baba para magdala ng hot water dito sa kwarto!" kaagad namang sagot ni Elijah at akmang ilalabas niya

 na sana ang kanyang phone kaya lang mabilis na ding nagsalita ulit si Doc Elias!

 "Bro! Ano ba...buntis si Jennifer at ikaw ang Tatay at dapat lang na mag-effort ka din! Ikaw ang kumuha ng tubig dahil

 kailangan na ni Jennifer iyun! Anong oras na at kahit tubig wala pang pumapasok sa katawan niya!" seryosong bigkas ni

 Doc Elias kaya naman matalim itong tinitigan ni Elijah!

 Kung hindi niya lang siguro kailangan ang serbisyo ng kakambal niya baka kanina niya pa ito pinaalis eh! Pwede naman

 mag-utos sa mga kasambahay bakit kailangang siya pa ang pumunta ng kusina para kumuha ng hot water!

 "OKay...fine! Ako ang kukuha basta ayusin mo lang iyang trabaho mo!" halata ang inis sa boses ni Elijah at mabilis na

 itong lumabas ng silid! Naiwan naman kaming dalawa ni Doc Elias dito sa kwato at pagkalabas pa lang ni Elijah sa room

 itinigil niya na din naman ang kanyang ginawang pagchecheck sa akin!

 "Buntis ka at kahit saang angulo tingnan bawal sa iyo ang ma-stress!"' seryoso niyang wika sa akin! Hindi ako nakaimik!

 Pangalawang beses ko pa lang siyang nakikita at hindi ko alam kung anong klaseng tao talaga siya liban na lang sa

 pagiging palikero!

 "Hindi ko alam kung ano ang pinagdadaanan ng relasyon niyo ng kakambal ko pero kung ano man iyun dapat lang na

 magpakatatag ka! Binuntis ka na niya lahat-lahat at dapat maging palaban ka na din! Huwag kang magpatalo sa kanya!

 KUng nagalit ka dahil hindi siya nakauwi kagabi, normal lang na sumabatan mo siya para naman gumaan ang kalooban

 mo! Hindi iyung itinatago mo ang hinanakit sa puso mo at sa bandang huli ikaw itong ma-stress ng sobra!' muli niyang

 2/3

 

 bigkas!

 "Hindi po ganoon kadali iyun, Doc!" mahinang kong sambit sabay titig sa kanya! Napansin kong kaagad na napataas ang

 kilay niya habang titig na titig sa akin!

 "Ano ang ibig mong sabihin?" seryosong tanong niya!

 "Alam kong alam niyo po umpisa pa lang kung ano ba talaga ang pakay sa akin ni Elijah! Wala po akong karapatan na

 magdemand ng kahit na ano sa kanya dahil wala naman kaming relasyon!' seryosong sagot ko at hindi ko na napigilan pa

 ang muling pagpatak ng luha sa aking mga mata!

 Kaagad ko din naman iyung pinunasan dahil nakakahiya naman sa doctor na kaharap ko ngayun!

 "Hindi niya pa rin ba nakalimutan ang tungkol sa bagay na iyun?" seryosong tanong niya! Kaagad naman akong

 tumango!

 "Well, valid nga iyang nararamdaman mo ngayun! Pero payong kaibigan lang Jennifer. .huwag na huwag kang magpatalo

 sa kanya! isipin mo na ang pagbubuntis mo ngayun ay isang alas para mapasunod mo si Elijah sa kung ano ang nais mo!"

 nakangiti nitong bigkas!

 "Ano ang ibig mong sabihin?" naguguluhan kong tanong!

 "Pahirapan mo din siya para makaganti ka! Kung kinakailangan gamitin mo ang pagbubuntis mo or cravings mo para

 makaganti sa kanya gawin mo! Huwag kang pumayag na ikaw lang ang ma-stress sa sitwasyon niyo ngayun! Dapat siya

 din!" nakangiti nitong sagot sa akin kasabay ng pagbukas ng pintuan ng silid at pumasok si Elijah!

 May bitbit na itong isang basong tubig at mabilis na lumapit sa akin!

 

 Chapter 46

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 'I HAVE TO GO! Tapos ko na siyang tingnan at maayos naman ang kalagayan niya! Pero siyempre, need niya ng pahinga at

 bigyan mo siya ng mga masusustansiyang pagkain! Need niya din ang makapag-relax at magpahinga at iwasan mo siyang

 ma-stress!'' kaagad na bigkas ni Doc Elias sabay tayo! Naglakad na ito patungo sa may pintuan ng silid at muling

 lumingon!

 "Jennifer.ang sinabi ko sa iyo kanina, tandaan mo!" pahabol nya pang bigkas bago tuluyang lumabas ng pintuan ng silid!

 Napansin ko pa ngang kunot noo itong nasundan ni Elijah ng tingin! Nagtataka marahli sa huling katagang binitiwan ng

 kakambal niya!

 "Anoa ng sabi niya? Ano ang ginawa sa iyo ng kapatid ko?" seryosong tanong niya sa akin! Ipinatong niya ang dala niyang

 tubig sa table at mabilis na naglakad palapit sa akin! Inayos ang unan pagkatapos inalalayan niya akong maisandal sa

 headboard ng kama!

 "Inexamine niya lang ako at maayos naman daw ang kalagayan ko! KUng ano man daw ang mga nararamdaman ko

 ngayun, normal lang daw lalo na at ito ang unang pagkakataon na nabuntis ako!" mahina kong sagot!

 Parang gusto kong i-congratulate ang sarili ko dahil hindi man lang ako pumiyok habang sinasabi ang katagang iyun! Oo,

 masama pa rin ang loob ko sa mga nalaman pero I think tama si Doc Elias! Hindi ko dapat hayaan ang sarili ko na ma-

 stress!

 "Mabuti naman kung ganoon! Kung alam ko lang na masama pala ang pakiramdam mo, dapat pala umuwi na lang ako

 kagabi pagkatapos ng party! Pasensya ka na!" mahina niyang sambit! Pilit naman akong ngumiti.

 "Ayos lang basta ang importante, nag-enjoy ka!" malamig ang boses na sagot ko! Napansin kong natigilan ito habang

 titig na titig sa akin!

 "GAlit ka ba sa akin? Bakit may feeling ako na masama ang loob mo sa akin?" seryosong tanong niya! Kaagad naman

 akong umiling!

 "Wala! Ayos lang ako! Medyo masama pa rin kasi ang pakiramdam ko at nagugutom din ako!" seryosong sagot ko sa

 kanya.

 "Oh, right! Hindi ka pa pala kumain! Ano nga pala ng gusto mong kainin?" seryosong tanong niya! Dinampot niya ang

 1/3

 

 tubig na dala

 niya kanina at ibingiay sa akin pero mabilis akong umiling!

 "Gusto ko ng tunay na pagkain! Maybe rice at ulam!" seryosong sagot ko!

 "Ha...okay, sige, uutusan ko ang mga kasambahay na magdala ng mga pagkain dito sa kwarto!" seryosong sagot niya!

 "No need! Bababa ako ng dining area at doon ako kakain!'" sabay alis sa pagkakasandal sa headboard ng kama at akmang

 bababa na sana pero maagap niya akong inalalayan!

 Wala na siyang nagawa pa nong sinabi ko na sa dining area ako kakain!

 Iyun nga lang, pagdating ng dining area lahat ng pagkain na nasa harapan ko ay kunwari hindi ko gusto!

 "Ayaw mo? Why? I mean.Jennifer naman kailangan mong kumain kung hindi baka mapaano ang baby natin!" seryoso

 niyang bigkas! Isang sunod-sunod na pag- iling ang naging sagot ko at kunwari malungkot akong napatitig sa kanya!

 "Hindi ko talaga kaya eh! Ayaw tangapin ng sikmura ko ang mga pagkain na iyan at baka kung pipilitin ko ang sarili ko

 baka masuka lang ako!" kunwari nahihiya kong sagot!

 Tama si Doc Elias! Masyadong pinasama nitong si Elijah ang kalooban ko simula noong nalaman ko ang kung ano man

 ang pakay niya sa akin at sa pagbubuntis ko at ito din ang tamang pagkakataon para makaganti ako sa kanya!

 Pasimpleng ganti at gagamitin ko ang cravings ko kuno para pahirapan siya at pagkatapos noon, lalayasan ko talaga siya

 kaagad! Makaganti man lang ng kahit kaunti sa lahat ng sakit ng kaloobn na ginawa niya sa akin!

 "Okay...ano ang gusto mong kainin! Tell me para maipabili ko kaagad!" seryoso niyang tanong! Pigil ko naman ang sarili

 na mapangiti!

 Lagot talaga siya sa akin! Ito na ang chance ko para siya naman ang pahirapan ko!

 "Gusto ko ng fried chicken at fries!" kunwari nahihiyang sagot ko sabay bigkas ng isang sikat na fast food chain! Napansir

 kong natigilan siya habang pasimple nitong tiningnan suot niyang relo! Chini-check niya marahil kung bukas na ba

 ngayun ang fast food chain na nabangit ko!

 "Okay.mag-uutos ako sa driver na bilhan ka!" nakangiti niyang sagot sa akin! Kunwari kaagad kong pinalungkot ang

 hitsura ko!

 "Hindi! Ayaw ko na! Huwag na lang!" kunwari naiiyak kong sagot! Napansin kong natigilan siya habang nagtatakang

 2/3

 

 nakatitig sa akin.

 "come on Jennifer! Bakit ang bilis naman yatang magbago ng isip mo? Kaya kitang bilhan kahit na ilang fried chicken at

 fries pa iyan!" seryoso niyang bigkas sabay hawak sa kamay ko!

 "Alam ko naman iyun eh kaya lang kung ibang tao ang bibili huwag na lang! Gusto ko kasi ikaw mismo ang bumili noon!:"

 naluluha kong sagot!

 Napansin kong natigilan siya sabay kamot sa kanyang ulo! Halatang hindi siya sang- ayon sa gusto kong mangyari pero

 tingnan ko lang kung ano ang magagawa niya kung tuluyan ko na siyang iyakan!

 "Kung ayaw mo, huwag na lang! Titiisin ko na lang ang cravings ko!" naluluhà kong sambit sabay dampot ng kutsara na

 nasa harapan ko sabay sandok ng sinangag na kanin! Isinubo ko iyun at approved naman sa panlasa ko kaya lang

 kailangan ko ngang magdrama kaya kunwari nabitiwan ko ang kutsara sabay takip sa aking bibig!

 Nagdrama akong naduduwal at naramdaman ko naman na mabilis niya akong dinaluhan!

 '''Achhkkkk!" maarte kong sambit! Lalo kong ginalingan ang pag-arte at maluha-luha na tumitig ako sa kanya

 "Sorry, okay...fine kung gusto mo ng friend chicken ako mismo ang bibili noon sa iyo!" seryoso niyang bigkas at mabilis

 na tumayo!

 Hinalikan niya pa ako sa noo bago siya naglakad palabas ng dining area! PIgil ko naman ang paguhit ng ngiti sa labi ko

 habang nasundan ko na lang siya ng tingin!

 Uto-uto talaga! Sige lang.mag-alala siya! Alagaan niya ang anak niya sa tummy ko para healthy ang paglabas!

 

 Chapter 47

 

 

 JENNIFER MADLANG AWA POV

 "NAKAALIS na ba si Elijah, Manang?" nakangiting tanong ko kay Manang habang nakaupo pa rin ako dito sa dining area!

 Tinangal na nila ang mga pagkain na nasa harapan ko dahil ayaw kong kainin at nagdrama pa ako kanina na nasusuka!

 "Opo Mam! Kagaya po ng gusto niyo, siya po ang bibili ng gusto niyong fried chicken!" nakangiting sagot nito sa akin!

 Hindi ko na napigilan pa ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko! Hindi ko talaga akalain na susundin nil Elijah ang nais

 ko ngayung umaga!

 "Eh, nasaan na po ang sinangag, Manang?" tanong ko1

 "Ha? Bakit po, kakainin niyo po?" nagtataka niyang tanong!

 "Opo! Para kasing masarap eh! Pakihain na lang po at kakain na po ako! Gutom na po talaga ako eh!" nakangiting sagot ko

 sa kanya!

 Napansin ko pa nga ang pag-aalangan sa mukha ni Manang habang muling ibinabalik sa harapan ko ang mga pagkain na

 niligpit na nila kanina! Hindi ko na lang pinansin pa bagkos mabilis na din akong kumain!

 Wala akong nararamdamang cravings bagkos gutom lang talaga ako! Wala din naman akong balak na kainin ang iniutos

 kong pagkain kay Elijah! Sasabihin ko na lang siguro mamaya sa kanya na wala akong gana!

 Tama! Iyun na lang ang gagawin ko at bahala na siya!

 Binilisan ko lang ang pagkain ko at pagkatapos noon mabilis na akong nagpaalam kay Manang! Binilinan ko pa nga ito na

 huwag sabihin kay Elijah na kumain na ako! Wish ko lang na sundin niya ang nais ko! Si Elijah pa rin naman ang amo nila

 at wala akong magagawa kung sakaling hindi niya susundin ang nais ko!

 Mabilis na din akong bumalik ng kwarto! Pagkapasok sa loob, naglinis lang ako ng katawan at nahiga sa kama! Ilang saglit

 lang, kaagad na din akong dinalaw ng antok!

 Nagising na lang ako sa mahinang tapik sa aking pisngi! Nang imulat ko ang aking mga mata ang nag-aalalang mukha ni

 Elijah ang kaagad na sumalubong sa akin!

 "BAkit?" nagtataka kong tanong sa kanya! Antok na antok pa ako at gusto ko pang matulog!

 

 

 "Sorry to disturb you pero hindi ka pa kumakain! Bumangon ka muna! Heto na ang mga pinabili mong mga foods!"

 seryoso niyang sagot sa akin!

 "No! Ayos lang ako! mas gusto kong matulog na muna!" bigkas ko at mabilis na umikot pagtalikod sa kanya!

 Nagtalukbong ako ng kumot at muling nakatulog.

 Hindi ko alam kung ilang oras or minuto na ba akong nakatulog pero muli akong nagising na may kung sino ang

 nagtangal ng kumot sa katawan ko! Wala sa sariling mabilis akong napabangon habang kinukusot ko ang aking mga mata!

 "Elijah, ano ba? Hindi ka ba nakakaintindi? Sabi ko inaantok pa ako!" mainit ang ulong bigkas ko! Ano ba ang problema ng

 lalaking ito? Bakit ang kulit niya?

 "Hindi ka pa kasi kumakain! Almost lunch time na at nakalimutan mo na ba ang sinabi ni Elias kanina? Kailangan mong

 kumain! Kailangan mong alagaan ang katawan mo lalo na at buntis ka!" seryoso niya namang bigkas! Naiinis na mabilis

 akong bumaba ng kama!

 "Okay...saglit lang! Nabili mo ba iyung mga pagkain na sinabi ko?" yamot kong tanong sa kanya!

 Napansin kong natigilan siya habang titig na titig sa akin! Nagulat marahil sa pagtataray ko!

 Well, hindi naman ako natatakot sa kanya lalo na at may panangga ako! Ganito naman siguro ang ibang buntis diba?

 Minsan mainitin ang ulo?

 Pero sa totoo lang mainit talaga ang ulo ko ngayun! Ikaw ba naman na isturbuhin sa pagtulog eh, ewan ko lang kung hindi

 iinit ang ulo mo!

 Hindi ko na nga hinintay ang sagot niya at padabog na akong pumasok ng banyo! Naghilamos, toothbrush at suklay lang

 pagkatapos lumabas din naman kaagad át lumabas ng kwarto! Direcho ako sa dining area habang tahimik lang na

 nakasunod si Elijah sa akin! Nagtataka marahil siya sa biglang pagbabago ng ugali ko!

 "Nasaan ang food?" walang gana kong tanong! May napansin akong mga plastic na may logo ng fast food chain na iniutos

 ko kay Elijah kanina na bilihin pero talagang nagtanong pa ako! Para effective ang pag-iinarte ko diba?

 "Here! Fried chicken and french friend, right?" kaagad na din naman sagot ni Elijah at siya na mismo ang nagbukas ng

 mga plastic! Inilibas niya ang mga pagkain at inilapag sa harapan ko!

 "Ayaw ko niyan!" malamig ang boses na bigkas ko pagkatapos kong sipatin ng tingin ang mga pagkain na nasa hrapan ko!

 Napansin ko ang pagkagulat na kaagad na rumihistro sa mga mata niya habang nakatitig pa rin sa akin!

 

 

 "What? Why...ayaw mo? Hindi ba't ito iyung request mo kanina na pagkain sa akin?" nagtataka niyang tanong sa akin!

 Kitang kita ko din ang pagkadismaya na nakaguhit sa mukha niya kaya naman lihim na nagdiwang ang kalooban ko!

 "Basta! Ayaw ko na niyan! Malamig na at hindi na masarap!" nakataas ang kilay ná sagot ko sa kanya sabay halukipkip!

 Kitang kita ko ang pagkayamot na kaagad na gumuhit sa mga mata nito!

 "Pwede naman natin initin diba? Come on Jennifer...nag effort ako na bilihin ang mga pagkain na iyan at wala ka pang

 kahit na anong kinain simula kaninang umaga! Pwede bang tikman mo muna bago mo ayawan?" seryosong tanong niya!

 Halata na ang pagkabanas sa boses niya at mukhang sa maiksing sandali, ubos kaagad ang pasensya niya sa akin kaya

 naman kailangan ko na naman sigurong ilabas ang pagiging best actress ko!

 "Galit ka ba? Sabihin mo lang sa akin kung nahihirapan ka na! Huhuhu!" madramang bigkas ko at pekeng umiyak!

 Talagang tinakpan ko pa ng dalawa kong kamay ang aking mukha para mas epektibo!

 "Shit Why are you crying? Jen naman.huwag mo namang gawin ito oh! Nag-alala lang ako sa sitwasyon mo pero hindi ako

 galit!" kaagad niya din namang bigkas sabay haplos niya sa likod ko! Kunwari, lalo naman akong napahagulhol ng iyak!

 Tingnan ko lang kung sino sa aming dalawa ang puputi kaagad ang buhok sa konsumisyon!

 

 

 

 

 

 Chapter 48

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 "SIGE, kung ayaw mo na nang mga pagkain na ito, ano na lang ang gusto mo?" malumanay na tanong niya sa akin

 Patuloy pa rin ako sa peke kong pag-iyak! WAlang luha kaya ayaw kong tangalin ang dalawa kong kamay na nakatakip sa

 aking mukha! Mahirap na at baka mahuli niya pa ako na nagda-drama lang eh!

 "Huwag na lang! Galit ka na eh!" bigkas ko na sinabayan ko pa ng paghikbi! Para mas epektibo!

 "Hindi pwedeng huwag nalang! Ano na lang ang mangyayari sa iyo at sa baby natin kung ganiyan ka? Well, ganito na

 lang...kung hindi ka makapagdecide kung ano ang gusto mong kainin... mabuti pang lumabas tayo!" bigkas niya kaya

 naman hindi ko maiwasan na magulat! Pigil ko din ang sarili ko na mag-angat ng tingin dahil baka mahuli niya ako na

 nagdadrama ako!

 "Lalabas? Saan?" mahiang tanong ko sa kanya! Talagang pinalungkot ko pa ang boses ko.

 "SA mall kung saan pwede kang makapamili ng mga pagkain na pwede mong kainin!" narinig kong sagot niya!

 Lalo akong nagulat! Ito kasi ang unang pagkakataon na niyaya niya akong mamasyal sa isang mall at ito din ang unang

 pagkakataon na makalabas ako ng bahay para mamasyal! Siyempre, hindi ko pakakawalan ang pagkakataon na ito!

 "'TAalga? Sigurado ka?" hindi ko na napigilan pa ang sarili ko at kaagad ko nang tinangal ang dalawa kong kamay na

 nakatakip sa aking mukha! Nag-angat ng tingin at tumitig sa kanya para masiguro kung seryoso ba talaga siya sa sinasabi

 ngayun lang!

 "Yes...bakit ayaw mo ba?" masuyong tanong niya!

 "Syempre...gusto! Gustong gusto ko!" nakangiti ko nang sagot! Bigla kong nakalimutan ang drama-drama portion pero

 ibabalik ko din iyun kapag may pagkakataon! Ang importante sa ngayun, makapamasyal ako sa labas!

 "Great! Paano ba iyan.mag-ayos ka na at nang makalabas na tayo! But before that...kain ka kaya muna!" nakangiti niya

 din namang tanong sa akin! Kaagad naman akong umiling!

 Sigurista ako at ayaw kong kumain dahil baka biglang magbago ang isip niya at hindi niya na ako ipapasyal sa labas! Mas

 mahirap iyun at ayaw kong mabigo!

 1/3

 

 

 "Hindi! Ayos lang ako! WAla kasi talaga akong gana eh at baka kapag pilitin ko ang sarili ko baka masuka lang ako!" pilit

 kong pinalungkot ang boses ko habang sinasabi ko ang katagang iyun at effective naman! Mabilis kasi siyang tumango!

 "Magbibihis lang ako!" paalam ko sa kanya at hindi ko na hinintay pa ang sagot niya! Mabilis na akong naglakad palabas

 ng dining area na hindi ko na napigilan pa ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko!

 Pagdating ng kwarto, direcho ako ng banyo para maligo! Well, unang pasyal sa labas kaya dapat lang na magmukha akong

 presentable!

 Jyun nga lang, habang abala ako sa paliligo nagulat na lang ako nang biglang bumukas ang pintuan ng banyo! Pumasok

 dito sa loob si Elijah kaya naman wala sa sariling naitakip ko ang dalawa kong kamay sa aking maseselang bahagi ng aking

 katawan!

 Ang isang kamay ay sa may boobs ko at ang isa naman ay sa aking perlas ng silangan pero alam kong hindi sapat iyun! Hubot -

 hubad ako at kahit na maraming beses na may nangyari na sa aming dalawa hindi pa rin naman ako sanay na

 nakabuyangyang ang katawan ko sa harap niya!

 "Ano ang ginagawa mo? Na-naliligo pa ako!" taranta kong bigkas! Parang walang narinig na naglakad siya patungo dito

 sa shower room habang naglalakbay ang paningin niya sa buo kong katawan! Hindi ko na tuloy malaman ang gagawin ko!

 "Sasabay na ako sa paliligo mo, Sweetie!" nakangiti niyang sagot sa akin! Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa gulat

 nang walang sabi-sabing isa-isa niyang hinubad ang lahat ng saplot sa kanyang katawan!

 WAla siyang itinira na kahit na isa kaya naman muling tumampad sa mga mata ko ang malaki ang mataba niyang alaga! Ni

 hindi ko na tuloy mapigilan ang mapalunok ng aking laway dahil sa tension na nararamdaman ng buo kong pagkatao!

 "You're mine, Jennifer tandan mo iyan!" mahinang bigkas niya kasabay ng paghawak niya sa magkabilaan kong kamay!

 Sa ilalim ng rumaragasang tubig ng shower ay inangkin niya ang labi ko! Para siyang uhaw na uhaw at ramdam ko ang

 pananabik niya!

 "Elijah, pwede bang hayaan mo muna akong makatapos maligo?" mahinang tanong ko sa kanya nang sa wakas ay

 pinakawalan niya din ang labi ko!

 "Why? Don't tell me na hangang ngayun nahihiya ka pa rin sa akin?" nakangiti niyang tanong sa akin! Kitang kita ko sa

 mga mata niya ang matinding pagnanasa.

 "Huwag ka nang mahiya sa akin! Hmmm, Jennifer?" mahina niyang sambit kasabay ng pagdampi ng labi niya sa leeg ko!

 2/3

 

 Chapter 49

 

 

 

 JENNIFER POV

 Hindi ko alam kung epekto pa ba ito ng pagbubuntis ko pero automatiko na naipikit ko ang aking mga mata nang gawin

 niya iyun!

 Biglang nabuhay ang matinding pagnanasa sa bawat himaymay ng aking laman lalo na at nag-umpisa nang maglakbay

 ang dalawa niyang kamay sa buo kong katawan!

 Humahaplos iyun kaya naman ramdam ko ang init mula doon! Lalo na at inumpisahan na ng isa niyang kamay ang

 pagmasa sa magkabilaan kong boobs ang isa naman ay humahaplos na sa aking perlas ng silangan!

 Abala din ang kanyang labi sa paghalik sa aking leeg pababa sa aking balikat! Hindi ko na tuloy napigilan pa ang

 pagkawala ng mahinang ungol mula sa aking lalamunan!

 Bigla ko tuloy nakalimutan na kailangan ko nga palang bilisan na maligo dahil mamamasyal kami!

 Sabagay, pwede naman iyun ipagpaliban! Ibang pasyal muna ang gagawin namin dito sa loob ng banyo! hehehe!

 "Ughhh! Ahmmm, Elijah!" mahina kong usal habang abala ang bibig niya sa pagsipsip sa aking magkabilaang nipple!

 Oo na! Marupok nga ako dahil lahat ng tampo na nararamdaman ko para sa kanya ay biglang naglaho!

 Shit...kaunting haplos at halik lang bumigay na naman ang katawang lupa ko!

 Ni hindi ko na nga ramdam ang tubig na patuloy sa pagadaloy sa aming mga katawan! Para na akong lalagnatin sa sobrang

 init na nararamdaman ng buo kong pagkatao!

 "Elijah! Please...." mahina kong anas!

 "Please...what! Tell me!" mahina niyang sambit! Nakaluhod na siya sa harapan ko habang nasa may tiyan ko na ang labi

 niya!

 "Malamig! Nilalamig na ako!" mahina kong sambit pero sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko!

 Iba ang gusto kong bangitin na kataga sa kanya pero kusang lumabas sa bibig ko na nilalamig na ako!

 "Okay. hayaan mong paliguan kita!" mahina niyang sambit at muling tumayo! Itinodo niya ang tubig sa shower at ilang

 1/3

 

 saglit lang naging abala na siya sa pagsabon sa buo kong katawan na siyang naging dahilan kaya lalong nadagdagan ang

 init na nararamdaman sa buo kong pagkatao!

 Sa ilalim ng tubig ng shower ramdam ko din ang mataas na level ng pagnanasa meron si Elijah! Ramdam ko sa kilos niya

 ng pamamadali at pagkatapos niya akong sabunin, kaagad niya na din akong binanlawan! Nang masiguro nyang tangal na

 lahat ng sabon sa aking katawan mabilis niyang kinuha ang tuwalya at ibinalot sa akin!

 "Lalabas na ako! Maligo ka na!" mahina kong sambit! Hindi ako makatingin ng direcho sa kanyà dahil ayaw kong mabasa

 niya ang matinding pagnanasa na bumabalot sa kaibuturan ng pagkatao ko! Nahihiya ako

 "Makakapaghintay ang pagsa-shower kaya hayaan mo munang pagsilbihan kita!" mahina niyang anas kasabay ng

 muling pagyapos niya sa akin!

 Ramdam ko ang matigas na ari niya sa may likuran ko kaya naman hindi ko na mapigilan pa ang makaramdam ng

 excitement!

 Ilang saglit lang, bigla kong naramdaman ang pag-angat ko sa iri! Binuhat niya lang naman ako at mabilis ang kilos na

 lumabas ng banyo!

 Direcho kami ng kama kung saan pagkalapag niya sa akin, kaagad niya ding tinangal ang nakabalabal ng tuwalya sa

 katawan ko! Hubot-hubad ako sa harapan niya at kitang kita ko ang matinding paghanga na nakaguhit sa mga mata niya

 habang walang kakurap-kurap na pinagmamasdan niya ako!

 Kagaya ko, wala siyang kahit na isang saplot sa kanyang katawan at nang mapasulyap ako sa malaki niyang alaga kitang

 kita ko na parang lumalabas na ang ugat noon! Galit na galit na at ready na yatang manakmal!

 "Ano ang ginagawa mo? Don't tell me na titigan mo na lang ako ng ganiyan?" malandi kong tanong sa kanya!

 Ni hindi ko nga alam kung bakit bigla na lang namutawi sa bibig ko ang katagang iyun pero parang gusto kong maglaro

 muna kami bago kami mamasyal sa mall!

 "Pack! Alam mo bang kanina pa ako nagtitimpi sa iyo?" seryosong tanong niya! Kaagad ko siyang pinagtaasan ng kilay

 kasabay ng pagbuka ko ng aking hita! Kitang kita ko ang gulat sa mga mata niya nang gawin ko iyun at hindi na siya

 marahil pa nakapagpigil!

 Bigla na lang siyang sumampa sa kama at walang sabi-sabing dinaganan ako! Siniil ako ng halik sa labi kasabay ng

 pagkiskis ng alaga niya sa bukana ng aking perlas ng silangan!

 "Uhmmm, Elijah!" mahina kong anas nang walang sabi-sabing bigla na lang siyang umulos! Madiin at makailang ulit

 2/3

 

 

 

 

 

 iyun kasabay ng pagbulusok niya patungo sa kailaliman ng perlas ng silangan ko!

 Ramdam ko kung gaano siya kalaki kaya naman halos panawan ako ng ulirat dahil sa kakaibang sarap na nararamdaman

 ko

 "Ahhh, Ahhh Elijah! Sige pa! SArap!" halos pasigaw kong bigkas!

 Paulit-ulit ang ginawa niyang pagbaon sa akin at halos tumirik na ang aking mga mata! Habang tumatagal kasi lalong

 bumibilis ang pagbayo na ginagawa niya sa akin!

 "Ganiyan nga Sweete! Moan my name! akin ka! Ang sarap mo! You're so tight! You drive me crazy! ughh!" malakas niya

 ding ungol na para bang musika sa pandinig ko!

 Hawak niya ang magkabilaan kong binti habang madiin at mabilis ang kanyang pag-ulos! RAmdam ko ang dulas sa aking

 perlas ng silangan dahil sobrang basang basa ako sa bahaging iyun! Parehas na din kaming pawisan habang kitang kita ko din na

 tagaktak na ang pawis sa kanyang noo. Pulang pula na din ang kanyang mukha habang kitang kita ko sa mga mata niya

 ang matinding kaligayahan!

 "Ahhh! Ohhh! Elijah! Ganiyan nga! Sige pa..." paulit-ulit kong bigkas na parang nababaliw! Mahigpit akong nakakapit sa

 kobre kama dahil halos buo kong katawan ay umaalog na! Ang lakas at diin kasi talaga ng pagkabayo niya sa akin!

 Ramdam ramdam ko ang gigil niya at ilang saglit lang bigla kong naramdaman na halos dumuble pa yata ang sukat ng

 alaga niya sa loob ko!

 "I am cumming, Sweetie! Uhmmm!" malakas niyang anas pero patuloy pa rin siya sa pagbayo!

 Ilang pagbayo pa ang ginawa niya sa ibabaw ko nang sabay naming narating ang ruruk ng tagumpay. Tumagas ang mainit niyang katas

 sa sinapupunan ko at pagod niyang isinubnob ang kanyang mukha sa aking leeg!

 

 Chapter 50

 

 

 JENNIFER POV

 Pagkatapos ng mainit na sandali na pinagsaluhan namin ni Elijah, parehong habol ang hininga namin pero masaya!

 Nanatili pa rin siya sa ibabaw ko habang nasa loob pa rin ng hiyas ko ang kanyang lupaypay ng pagkalalaki! Ramdam ko

 din ang malakas na tibok ng puso niya habang nakapatong pa rin siya sa akin

 "Okay ka lang ba?" malambing niyang tanong s akin pagkatapos ng ilang saglit!

 Isang matamis na ngiti ang kaagad na gumuhit sa labi ko! Siyempre, okay lang ako lalo na at sobrang satisfied ako sa

 performance niya ngayung tanghali!

 "Yeah…..okay lang ako! Sa sobrang galing mong bumayo parang bigla na lang nawala ang gutom na nararamdaman ko!'

 ngiting ngiti kong sagot sa kanya! Isang malakas na pagtawa ang naging sagot niya sa akin kasabay ng pagdamping labi

 niya sa ibabaw ng aking ilong

 Mukhang masaya din talaga siya ah? Pero No! Hindi porket masaya siya ligtas na siya sa mga fake cravings ko! Nag-

 uumpisa pa lang kaya ako!

 "Take a rest! Magpapaluto ako ng mga pagkain na magugustuhan mo!" nakangiti niyang sambit sabay alis mula sa

 pagkakadagan sa akin! Akmang bababa na sana siya ng kama pero naging maagap akong hawakan siya sa kanyang kamay!

 "Hindi na ba tayo aalis? Akala ko ba ipapasyal mo ako?" seryosong tanong ko! Napansin kong natigilan siya habang

 seryosong nakatitig sa akin!

 "Aalis pa ba tayo? Hindi ka ba napagod?" nagtatanong tanong niya!

 "Hindi at hindi din pwedeng i-cancel mo ang promise mo sa akin!" seryosong sagot ko sa kanya!

 "Pwede natin ipagpabukas ang pag-alis para makapagpahinga tayo pareho! What do you think?" nakangiti niyang

 tanong!

 "No! Hindi pwedeng bukas dahil gusto ko ngayun din ay mamamasyal tayo!" seryosong sagot ko sa kanya!

 Mabilis akong bumangon ng kama at kahit na hubot-hubad ako, wala akong pakialam na naglakad ako patungo ng banyo!

 Ramdam ko ang lagkit ng aking hiyas at kailangan kong maghugas muna bago magbihis!

 1/3

 

 

 

 "But, Jen.baka kung mapaano ka! Medyo nakakapgod ang- ----" hindi na natuloy pa ang sasabihin ni Elijah nang

 kunwari galit ko siyang hinarap!

 Pagkakataon ko na naman ngayun para maipakita sa kanya ang sungay ko! Nasa katwiran din naman siya na huwag nang

 umalis ng bahay pero parang mas gusto ko siyang inisin eh! Alam kong sa aming dalawa, siya itong mas pagod!

 "Kung ayaw mo di huwag! Pangako ka nang pangako tapos hindi mo naman tinutupad!" kunwari galit kong sigaw sa

 kanya! Kitang kita ko sa mga mata niya ang matinding pagkagulat pero hindi ko na pinansin pa! Mabilis na akong

 pumasok sa loob ng banyo at inilock ang pintuan pagkatapos kong makapasok sa loob!

 Para pa nga akong baliw na natatawa pagkapasok ko sa loob! hindi naman ako galit pero kailangan kong magalit-galitan

 para mas effective ang lahat!

 "Jen...please! Open the door! Huwag ka namang magalit sa akin oh! Ikaw lang naman itong inaalala ko lalo na at----"

 "Go to hell!" kunwari galit ko na ding sigaw mula sa loob ng banyo! Kinuha ko ang hair dryer at ibinato ko iyun sa pintuan

 na siyang dahilan kaya naglikha iyun ng malakas na ingay!

 Lalo yatang nagpanic si Elijah sa labas ng banyo dahil lalong lumakas ang pagkatok niya sa pintuan! Halos sirain niya na

 nga ang pintuan ng banyo pero duda ako kung mabubuksan niya pa ba iyun! Hindi ko na naman tuloy mapigilan ang

 matawa at mabilis na naglakad patungo sa may lavatory para makapag-toothbrush!

 Hinayaan ko si Elijah na patuloy na kumakatok sa pintuan ng banyo! Naging bingi ako sa mga pakiusap niya! Gusto ko

 siyang turuan ng leksyon para naman magtanda siya!

 Huwag na huwag niya akong subukan sa mga panahon na ito dahil hawak ko ang alas niya! Ang baby na nasa sinapupunan

 ko kaya gagawin ko ang lahat ng nais ko!

 "Okay…..fine! Jen, open this door! Pumapayag na ako! Mamasyal tayo ngayun din!" narinig kong sambit niya kaya naman

 pigil ko ang sarili ko na magtatalon sa tuwa!

 Hindi ko akalain na sa kaunting acting mapapasunod ko si Elijah sa nais ko!

 Pero siyempre para mas epektibo ang drama...dapat magpakipot din muna ako ng kaunting kaunti lang!

 "Huwag na! Hayaan mo na! Huhuhu!" nagdadrama kong sagot na kunwari sinabayan ko pa ng pag-iyak!

 "Jen naman! Ano ba ang gusto mo? Lumabas ka na diyan sa banyo! Hindi mo naman kailangan iyakan ang isang bagay lalo

 na at sinabi ko nang aalis na tayo!" may lambing pa rin sa boses na bigkas niya! mahina naman akong natawa!

 2/3

 

 

 "Fine….ipagsa-shopping kita! Lahat ng gusto mo ibibigay ko kaya sige na! Lumabas ka na diyan! Please...please Sweetie!"

 malambing na muli niyang bigkas!

 Kikiligin na sana nag kipay ko pero pinigilan ko lang!

 

 

 Chapter 51

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 NGITING tagumpay ako habang sakay sa kotse kasama ni Elijah patungo sa mall!

 Nabangit niya sa akin sa mall na pag-aari daw ng Villarama Clan ang punta namin na lalo pang nagpa-excite sa akin! Ito

 din ang first time kong mag malling simula noong dumating ako sa poder niya kaya naman hindi ko talaga maitago ang

 galak na nakaguhit sa mukha ko!

 Dahil hindi naman ganoon ka-traffic mabilis lang din naman kaming nakarating sa mall kung saan hindi ko mapigilan na

 humanga sa mga istraktura na aking nakikita!

 "Wow, dito ba iyun? Ang ganda!" pabulalas ko pang bigkas sabay tingala!

 "I am very happy dahil nagustuhan mo! By the way, gusto mo bang kumain muna bago tayo maglibot?" nakangiti niyang

 tanong na kaagad ko na din namang sinang-ayunan!

 "Yes! kain na muna tayo! Gutom na kami ni Baby!" ngiting ngiti kong sagot sabay hawak ko sa aking impis na tiyan!

 Napansin kong kaagad na gumuhit ang masayang ngiti sa labi nito at hinila niya ako patungo sa isang restaurant na kung

 hindi ako maaring magkamali, mamahaling restaurant ito!

 Sabagay, lahat ng mga nakikita ko ay puro yata mga mamahalin! Mukhang pangmayaman siguro talaga itong Carissa

 Villarama Shopping Center!

 Hindi ko alam kung sino siya pero tiyak ako na malaki ang ambag niya sa ekonomiya! Pinangalan ba naman sa kanya ang

 napakagandang mall na ito eh

 Pero isa lang ang sure ako! Kamag-anak nil Elijah ang may ari ng mall na ito!

 Pagkapasok namin sa loob ng restaurant kaagad na din naman kaming sinalubong ng mga staff! Inassist kami patungo sa

 aming magiging mesa at binigyan kami ng menu!

 Halos malula ako sa nakita kong presyo at nang tanungin ako ni Elijah kung ano ang gusto kong kainin, siyempre wala

 akong maisagot!

 Maliban sa kay hirap sambitin ng mga pangalan ng mga foods sa menu, hindi din familiar sa akin ang mga putahe!

 1/3

 

 "Ano ang gusto mong kainin?" nakangiting tanong ni Elijah sa akin! Hindi ko tuloy mapigilan ang mapatitig sa kanya!

 Mukhang genuine naman ang ngiti na nakaguhit sa labi niya sa kabila nang kagaspangan ng pag-uugali na ipinakita ko sa

 kanya kanina pa! Parang hindi naman masama ang loob niya sa akin sa kabila ng mga kaartehan na ipinapakita ko sa

 kanya sa nakalipas na mga oras!

 "Hindi ko alam eh! Hindi familiar sa akin ang mga foods, pwede bang ikaw na lang ang pumili ng mga pagkain para sa

 akin? Iyung masarap ha?" nakangiti kong tanong!

 "Sure.iyun lang pala eh! Ako ang bahala sa iyo, Sweetie ko!" sambit naman niya at mabilis na sinenyasan ang waiter na

 nakaantabay sa amin!

 Sinabi niya dito ang mga pagkain na gusto niyang orderin! Mabilis lang naman dahil mukhang kabisado ni Elijah ang mga

 pagkain sa nasabing restaurant at wala pa ngang tatlong minuto pagkatapos niyang umuoder, may mga dumating nang

 pagkain sa table namin! Ayun kay Elijah, appetizer daw namin iyun kaya naman kaagad ko na ding tinikman!

 Sunod-sunod na din naman ang pagdating ng mga pagkain at siyempre, dahil first time ko sa isang fine dining restaurant

 hindi ko talaga maiwasan ang mag-enjoy! Ganado kong kinain lahat ng mga pagkain ng inorder ni Elijah para sa akin

 habang kitang kita ko naman sa mga mata nito ang tuwa!

 Laking pasalamat siguro niya dahil simula kaninang umaga, ngayun lang ako kumain ng ganito kagana! Sabagay, halos

 mag-alas sinko na pala ng hapon at ang huling kinain ko ay ang sinangag na hindi niya din yata alam na kinain ko

 kaninang umaga! Mukhang hindi nabangit nila Manang na kumain naman ako kaya kung mag-alala siya sa akin ngayun

 ay sobra-sobra!

 "Elijah!" kasalukuyan kong nilalantakan ang dessert nang mula sa pintuan ng nasabing restaurant napansin ko ang

 pagpasok ng isang magandang babae! Nakangiti itong naglakad palapit sa table naming dalawa ni Elijah habang may

 ngiting nakaguhit sa labi!

 Ngingiti na din sana ako kahit na hindi ko siya kilala pero mula sa likuran niya, napansin ko ang isang familiar na mukha!

 Si Ethel na malaki ang ipinagbago sa physical na kaanyuan simula noong last naming nagkita. Nagmukha na siyang tao at

 masasabi ko na lalo na din siyang gumanda!

 "Veronica! Hi!" narinig kong bati ni Elijah dito! Napansin ko ang genuine na ngiti na kaagad na gumuhit sa labi nito na

 akala mo tuwang tuwa siya sa presensya ng babaeng bagong dating at ni Ethel! Pakiradam ko, bigla akong nawalan ng

 panlasa at ang pagkain sa dessert ay bigla akong nawalan ng gana!

 Matamlay kong binitiwan ang kutsara at iniiwas ang tingin sa kanila!

 2/3

 

 "Hindi ko akalain na magkikita tayo dito sa restaurant! Teka lang, tapos na ba kayo? Pwede bang maki-share ng table?"

 narinig ko pang sambit ng babaeng Veronica daw ang pangalan!

 Hindi na ako umaasa pa na ipakilala ako ni Elijah dito dahil nga sa papel na ginagampanan ko sa buhay niya!

 Sa isiping iyun pigil ko na naman tuloy ang sarili ko na magsenti!

 "Oh, may kasama ka?" narinig ko pang sambit ni Veronica kaya walang choice kundi muli akong napatingin sa kanya!

 Nakangiti naman siya sa akin at mukhang mabait naman siya kaya lang may demonyita yata sa likuran niya!

 Kitang kita ko kasi kung paano ako titigan ni Ethel ng masama na akala mo may malaki akong pagkakamali na nagawa

 dito! Tsaka, mukhang hindi talaga siya masaya sa presensya ko!

 Comments   Support

 3/3

 TNIC

 Bingo Party

 © Free Bingo Game

 Play Now

 

 Chapter 52

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 "OH right! Si Jennifer nga pala...Sweetie, si Veronica, asawa siya ni Uncle Rafael Villarama!" pakilala ni Elijah sa akin at

 kay Veronica na labis kong ikinagulat! HIndi ko kasi talaga iyun inaasahan! Ini-expect ko na hindi niya ako ipakilala dito

 pero kabaliktaran ang nangyari!

 "Hi! My name is Veronica. Nice to meet you, Jennifer!" nakangiting bigkas pa nga nito kaya walang choice kundi ang

 tumayo na din ako para sana makipagkamay!

 Kaya lang, iba pala siguro ang mga mayayaman! Nagulat na lang ako ng bigla na lang ako nitong yakapin at nakipag-beso

 sa akin! Siyempre, nawindang yata pati atay at balun-balunan ko dahil alam kong hindi basta-bastang babae itong nasa

 harapan ko ngayun! Amoy pa lang, mayaman na eh!

 "Nice to meet you din po!" nahihiya kong bigkas!

 "SA wakas, na meet din kita! Naikwento ka na sa akin ni Elias and I don't know kung bakit hindi ka isinama nitong si Elijah

 kagabi! Nakilala ka man lang sana ng buong pamilya!" nakangiting sagot nito sa akin!

 Hindi naman ako makapaniwala sa narinig! Napasulyap pa nga ako kay Elijah na noon ay kinakain niya na ang dessert ko!

 "She's pregnant at bawat sa kanya ang magpuyat!" maiksing sagot ni Elijah na kaagad na ipinanlaki ng mga mata ni

 Veronica sa gulat! Kitang kita ko din ang biglang pagsimangot ni Ethel na noon ay tahimik lang na nakatayo sa likuran ni

 Veronica! Ano kaya ang papel niya sa buhay ni Veronica? Alalay? Malamang!

 "Wow! Really! Well, congratulations!" nakangiting sagot ni Veronica sabay hila sa upuan! Naupo na ito sabay baling ang

 tingin kay Ethel!

 Muli na din akong napaupo habang nakaalalay na naman sa akin si Elijah!

 "I hope you don't mind, Ethel! Have a sit! Join na lang tayo sa kanila dahil parang gusto kong makilala pa si Jennifer!"

 nakangiting bigkas ni Veronica kay Ethel na noon ay alam kong masama ang loob! Nakabusangot na kasi ang mukha eh!

 Bakit ba kasi dito pa sa table namin gustong maupo itong si Veronica gayung may kasama naman sana siya!

 "I know her! Magkasama kami dati sa Villarama-Santillan Beach Resort!" malamig ang boses na sagot ni Ethel! Imbes na

 sundin niya ang utos ni Veronica na maupo na siya hindi niya ginawa!

 1/3

 

 

 "Ah nabangit mo na ba siya sa akin? Well, hindi kayo magkaibigan?" nakangiting tanong ni Veronica!

 "Hindi! Kasalanan niya kung bakit -- ---"

 "Shut up! KUng hindi mo kayang makasalo si Jennifer sa iisang table mabuti pang sa kabilang table ka na maupo!"

 malamig ang boses na putol ni Elijah sa sasabihin nito!

 Toxic na babae! Pati ba naman dito sa isang mamahaling restaurant dala-dala niya pa rin ang galit sa akin!

 "Ate Ethel...move-on! Alam na ng buong pamilya kung ano ba talaga ang nangyari! Napa-imbistigahan na iyun at kung

 patuloy kang ganiyan, hindi ka talaga magkakaroon ng peace of mind sa puso at isipan mo!" seryosong bigkas naman ni

 Veronica dito

 "Veronica, kaibigan mo ako! Don't tell me na mas kakampi ka ngayun sa Jennifer na iyan na ngayun mo lang nakilala?"

 kaagad na ding sagot ní Ethel! Sa pagkakataon na ito mataas na ang tono ng kanyang boses na siyang dahilan kaya kaagad

 an nagsalubong ang kilay ni Elijah! Tiim bang na tinitigan nito si Ethel kaya wala sa sarilng mabilis akong napahawak sa

 braso nito!

 Nakakatakot! Baka biglang magkagulo at nakakahiya sa ibang mga kumakain!

 ' 'Tama na! Hayaan mo na si Ethel! Hangang ngayun kasi naniniwala pa rin siya na kasalanan ko ang nangyari kay Ezekiel

 gayung siya naman ang Ina at dapat responsibilidad niya ang anak niya!" mahina pero walang patumpik-tumpik kong

 bigkas!

 "How dare you para banggitin mo ang pangalan ng anak ko?" galit na wika n Ethel sa akin sabay duro! Sa pagkakataon na

 ito, mataas na ang tono ng boses niya at ramdam ko din ang tension kay Elijah! Mas lalo ko pang hinigpitan ang

 pagkakahawak dito dahil kitang kita ko na din ang galit sa mga mata nito!

 "Ate Ethel naman! Mukhang bad mood ka ngayun ah? Kung maint ang ulo mo, mabuti pang umalis ka na muna!Tsaka na

 tayo mag-usap ulit!" kaaad na ding wika ni Veronica na labis kong ikinagulat!

 Hindi ko kasi talaga inaasahan na ito ang isasagot niya kay Ethel! Na imbes na kampihan niya ang pagta-tantrums nito

 dahil magkaibigan daw sila mukhang hindi din siya masaya sa ipinapakitang pag-uugali nito!

 "Veronica! Ano ba? Ganiyan ka na ba ka-walang puso sa akin? Mas kakampihan mo pa si Jennifer kumpara sa akin na best

 friend mo?" puno ng hinanakit sa boses ni Ethel habang sinasabi niya ang katagang iyun kaya naman mabilis na ding

 napatayo si Veronica!

 "Malaki ang pagalang ko sa iyo Ate Ethel dahil you are may Ate! Pero kung ganitong mainit ang ulo mo at binabastos mo

 2/3

 

 

 ang girlfriend ng pamangkin ng asawa ko, hindi naman yata pwede iyun! Unfair kay Jennifer lahat ng katagang lumabas sa

 bibig mo lalo na at nagdadalang tao siya!" seryosong bigkas naman ni Veronica!

 God, parang ngayun palang gusto ko na siya! Imagine, ni kahit na katiting na panghuhusga, wala man lang akong

 naramdaman mula sa kanya! Imbes na si Ethel ang kampihan niya dahil magkaibigan naman pala sila, naging neutral siya

 kahit na hindi niya pa ako kilala at first time naming nagkita!

 

 Chapter 53

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 "So, mas kinakampihan mo sya kumpara sa akin na kaibigan at Ate mo?" seryosong tanong ni Ethel kay Veronica!

 "Ate! Please...mukhang mainit yata ang ulo mo at wala ka sa mood ngayung araw! Ang mabuti pa, umuwi ka na muna

 kaysa naman kung anu-ano pa ang mga salitang maibato natin sa isat isa at pareho pang sumama ang loob natin!"

 seryosong sagot naman ni Veronica!

 Kitang kita na sa mukha nito ang matinding disappointment dahil sa ipinapakitang kagaspangan ng pag-uugali ni Ethel!

 Hindi ko alam kung ano ang gustong palabasin nitong si Ethel at bakit napaka-dominante niya naman yata?

 "Tatawagan na lang kita! Parating na din si Rafael at wala na din naman tayong time na magbonding. Isa pa, may

 importante din kaming pag-uusapan since nandito na pala si Elijah!" muling bigkas ni Veronica!

 Parang gusto ko tuloy pumalakpak! Iyan ang tunay na pag-uugali ng isang tao! Hindi marunong kumampi sa taong may

 tantrums!

 "Narinig mo naman siguro ang sinabi ni Veronica diba? Pwede ka nang umalis!'" malamig din ang boses na sabat ni

 Elijah! Napansin kong matalim muna akong tinitigan ni Ethel bago padabog na naglakad paalis!

 Gigil naman na nasundan ko na lang ito ng tingin! Siya ang nakaraan ni Elijah at hindi ko din naman maiwasan na

 makaramdam ng agam-agam! Lalo na at kaibigan pala niya itong si Veronica! Paano na lang din kasi kung hilingin nito

 kay Veronica na siya ang kampihan? Kagaya sa mga napapanood kong mga teleserye na ang kontra bidang babae ay

 palaging may side kick at kakampi?

 Pero hindi! Hindi ako dapat mag-isip ng ganoon dahil mukhang wala naman sa bokabularyo ni Veronica na maging side

 kick ni Ethel diba?

 Pero teka? Talaga bang Veronica lang din ang itawag ko sa kanya? Pwede kayang Ate na lang? Pero parang nakakahiya!

 KUng titingnan kasi ito parang teenager lang eh! Napakabata niya pang tingnan! Ilang taon na kaya siya?

 "Akala ko wala na kayong communication ni Ethel?" narinig kong tanong ni Elijah kay Veronica nang tuluyan nang

 nakalayo si Ethel!

 "Ate Ethel needs help and kahit na ano ang mangyari, siya pa rin ang Ate ko!" maiksing sagot n Veronica sabay kaway sa

 nakaantabay na waiter!

 1/3

 

 "May gusto pa ba kayong kainin? Jennifer..kain ka pa! Sabayan mo akong kumain!" nakangiting baling nito sa akin!

 Hindi ko maintindihan ang sarili ko pero sobrang gaan ng loob ko sa kanya! Siguro kung naging lalaki lang ako baka na-

 inlove na ako dito kay Veronica eh! Bagay sa maganda niyang mukha ang ugali niya! Para tuloy siyang isang anghel sa

 paningin ko na hindi marunong gumawa ng kasalanan!

 "Busog na ako...pero gusto ko ng cake!" nakangiti kong sagot na kaagad niya naman binangit sa waiter ang kung ano ang

 gusto ko! Si Elijah naman, tuluyan na nitong inubos ang dessert na para sana sa akin! Mukang nagustuhan niya din ang

 lasa dahil pati juice ko ay ininon niya din! Hindi na din ako nagreklamo pa lalo na at umorder naman siya ng isa pa!

 "So, kumusta kayong dalawa? Elijah, isama mo naman minsan si Jennifer sa mansion para makilala din siya ng mga Ate at

 mga Kuya pati na din ng mga pinsan!" nakangiting muling wika ni Veronica! Wala sa sariling napabaling ang tingin ko kay

 Elijah dahil bigla na lang kasi itong naubo na para bang nabulunan!

 Hindi ko tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay! Alam ko na ang mga ganitong galawan ni Elijah eh! Wala talaga siyang

 plano na ipakilala ako sa lahat ng mga kamag-anak niya dahil pagkalabas ng baby namin alam kong balak niyang

 iitsapwera ako! Hayssst, ang lungkot na buhay pero hindi ako dapat magpaapekto! Hindi ako dapat umiyak, dahil

 nakakahiya sa mga taong makakakita! Tsaka na lang ako iiyak kapag nasa loob ako ng kwarto at mag-isa!

 SA ngayun kailangan kong mag-enjoy at sulitin ang attention na ibinibigay sa akin ni Elijah!

 Naging maayos naman ang pagpapalitan ng pag-uusap naming dalawa ni Veronica! Naging tahimik na din naman si Elijah

 at mukhang hinahayaan niya lang kaming dalawa ni Veronica na makapag-usap at lalong makilala ang isat isa!

 Napag-alaman ko na isa pala sila sa may ari ng Villarama-Santillan Beach resort! Asawa din pala siya ng bunsong anak ng

 mga Villarama na ngayun ay CEO na ng Villarama Empire! Hindi ko tuloy maimagine kung gaano pala siya kayaman! Lalo

 na at ang mall na ito ay kasama din pala na pinapatakbo ng Villarama Empire!

 Inimbitahan din ako nito sa darating na weekend na bumisita ng mansion dahil family day daw iyun ng angkan nila!

 Hindi naman ako maka-oo kasi nasa kay Elijah pa rin naman ang final decision! Kailangan ko din tangapin sa sarili ko na

 kahit na ano ang mangyari, hindi ako magiging bahagi ng pamilya nila! Hindi seryoso si Elijah sa akin at kailangan kong

 itatak sa kukute ko na anak lang ang habol nito sa akin!

 Pero ganoon pa man...pwede ko pa rin namang maging kaibigan si Veronica diba? HIndi naman siguro bawal iyun lalo na

 at mabait naman siya!

 2/3

 

 Chapter 54

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 Masarap kausap si Veronica...iyun ang napatunayan ko habang magkaharap kami at kumakain! HIndi din siya nauubusan

 ng kwento hangang sa bigla na lang kaming lapitan ng isang matangkad at gwapong lalaki! Kaagad na naagaw ang

 attention namin lalo na nang biglang tumayo si Veronica at sinalubong ito ng mahigpit na yakap at halik sa labi!

 '''Rafael...mabuti naman at dumating ka na!" nakangiting bigkas ni Veronica! Kitang kita ko ang sweetness sa pagitan ng

 dalawa kaya naman parang kinilig na din tuloy ako lalo na at alam kong ito iyung lalaki na naikwento niya kanina na

 asawa niya at hinihintay niyang dumating

 Grabe..kitang kita talaga sa mga kilos at galaw nila kung gaano nila kamahal ang isat isa at isa lang ang sigurado

 ako...bagay sila!

 "Uncle... nagkita ulit tayo!" narinig ko ding bati ni Elijah! Hindi ko naman maiwasan na magulat!

 Uncle? Talaga? Eh bakit parang magkasing edad lang sila? Paano nangyari iyun?

 "Shut up! Ilang beses ko bang sabihin sa iyo na huwag mo akong matawag-tawag na Uncle!" seryosong sagot naman nito!

 Pigil ko tuloy ang sarili ko na mapangiti.

 Hindi talaga ako nagsisisi na kinulit ko itong si Elijah na mamasyal kami dahil may nakilala akong kamag-anak niya!

 "Hayaan mo na iyang si Elijah, Sweetheart! Parang hindi ka naman na nasanay sa kanya! By the way...si Jennifer nga pala!

 Elijah's girlfriend!" nakangiting pakilala ni Veronica sa akin sa gwapo niyang asawa!

 Hindi ko naman maiwasan na magulat! Wala sa sariling napasulyap ako kay Elijah dahil alam namin pareho na hindi niya

 ako girlfriend! Oo, nagsesex kami pero wala kaming relasyon! Nabuntis niya ako pero wala kaming label!

 Nang mapansin ko na blanko ang expression ng mukha ni Elijah, pinilit ko pa ring magpakahinahon! Muli kong ibinaling

 ang tingin kina Veronica at Rafael.

 Grabe, ngayun ko lang din lubos na naisip na ang gaganda pala ng lahi ng angkan nila! Gwapo din naman si Elijah pero

 parang mas hamak na gwapo yata ang asawa ni Veronica!

 "Jennifer..si Rafael nga pala! Husband ko!" nakangiting pakilala pa nito sa akin kaya kimi akong ngumiti!

 1/3

 

 "Nice to meet you, Jennifer! Sana lang talaga mapatino mo iyang pamangkin ko at mapag-usapan niyo na din ang kasal!

 Medyo nagkaka-edad na iyang si Elijah at medyo napag-iiwanan na ng panahon!" bigkas ni Rafael kaya hindi ko na

 mapilan na mapangiti!

 Kagaya ni Veronica, mukhang mabait din naman ang asawa nitong si Rafael!

 "Oh, paano ba iyan! Sweetheart, gutom ka ba? Gusto mo bang kumain na muna?" nakangiting tanong ni Veronica sa

 asawa niya!

 "'NO! Kumain ako sa office at busog pa ako! So, let's go?" nakangiting pagyayaya ni Rafael sa asawa niya na siyang sinang-

 ayunan naman ng huli

 Mabilis na silang nagpaalam sa aming dalawa ni Elijah! Ilang beses pang sinambit ni Veronica na isama daw ako sa

 darating na weekend sa mansion pero hindi na din naman ako umaasa pa na mangyayari iyun! Knowing Elijah, iba ang

 takbo ng isip niya! Hindi na ako aasa pa na magsasama kami habang buhay dahil alam kong malabong mangyari iyun!

 "So, ano ang gusto mong gawin? Pasyal na tayo?" nakangiting tanong sa akin ni Elijah nang kami na lang dalawa ang

 naiwan dito sa restaurant pero umiling ako!

 Ngayun lang ulit siya ngumiti samantalang kanina sobrang seryoso niya! Ni hindi ko man lang nakita sa mukha niya na

 proud siya sa akin lalo na noong ipinakilala ako ni Veronica sa asawa nito.

 Haysst sabagay ano pa ang magagawa ko? Bakit pa nga ba ako aasa gayung wala naman talagang kami nitong si Elijah!

 "Hindi na! Huwag na...uuwi na tayo!" sagot ko naman sa kanya!

 "Why….pagod ka na ba? Akala ko ba gusto mong magshopping?" seryosong tanong niya sa akin! Napatingin ako sa

 salamin na dingding ng restaurant at kita kta ko na gabi na pala!

 Grabe...kay bilis talaga ng oras! Ni hindi ko man lang namalayan ang paglipas nito!

 "Hindi! Wala akong bibilihin at wala din akong pera kaya uuwi na tayo!" seryosong sagot ko sa kanya!

 Kaagad niya na din tinawag ang waiter at kinuha ang aming bills! Pagkatapos niyang magbayad, nauna na akong naglakad

 palabas ng restaurant habang mabilis naman siyang napasunod sa akin

 "Hey..may problema ba? Bakit biglang nagbago yata ang mood mo?" tanong niya sa akin! Iling lang ang naging sagot ko!

 Hindi na ako nagsalita at nang mapansin niya na bigla akong nawalan ng mood, isang mahinang buntong hininga ang

 narinig ko sa kanya at niyaya niya na akong umuwi na!

 2/3

 

 

 Sinabi niya panga na baka pagod na daw ako at kailangan ko ngpahinga!

 Sana nga lyun ang dahilan pero hindi eh! BAsta, sa hindi malaman na dahilan bigla na lang akong nakaramdam ng

 lungkot!

 Pagdating namin ng parking area, tahimik na din akong sumakay ng kotse! HIndi na din ako nagsalita pa muli hangang sa

 nakarating kami ng bahay! Nanahimik na lang din naman si Elijah na siyang labis kong ipinagpasalamat!

 Mabilis na lumipas ang ilang sandali! Pagdating ng bahay, direcho ako sa kwarto at sinabi k na din kay Elijah na gusto ko

 nang magpahinga! Na hindi na ako kakain ng dinner dahil antok na antok na ako pero sa totoo lang, gusto kong mag-isa

 at mag-isip-isip!

 Ewan ko ba para kasi akong biglang nakaramdam ng lungkot! Simula noong nakita ko kanina sila Veronica at ang asawa

 nito kung gaano kasaya para bang bigla akong nakaramdam ng inggit sa hindi ko malaman na dahilan!

 Kaya nga noong umalis na sila, nawalan na din ako ng gana na mamasyal! Mas gusto ko na lang umuwi dito sa bahay at

 mapag-isa at mag-isip sa mga bagay na gusto kong gawin!

 Ngayun ko lang din tuluyang narealized na para bang nakakulong ako! Yes...feeling ko naging kulungan ko ang malaking

 bahay na ito at hindi ako pwedeng lumabas kapag walang pagpayag mula kay Elijah!

 

 Chapter 55

 

 

 

 ELIJAH POV

 KANINA pa ako hindi mapakali habang paroon at parito ako dito sa aking kwarto!

 Hindi maalis sa isipan ko si Jennifer! Hindi ko alam kung epekto lang ba ng pagdadalang tao niya ang pagbabago ng ugali

 niya pero feeling ko talaga may something sa kanya na hindi ko mawari eh! Kay bilis kasi talagang uminit ng ulo niya!

 Aminado ako sa sarili ko na sobrang na- excite ako nang napag-alaman kong buntis siya! Gustong gusto ko na talagang

 magkaanak ulit dahil tama si Uncle Rafael.. napag-iwanan na ako ng panahon!

 Iyun nga lang, mahirap palang maghandle ng babaeng buntis! Kay bilis uminit ng ulo! Kapag gusto niya at gusto niya

 talaga ay hindi mababali iyun! Lalo na ngayun at kay hirap niyang pakainin!

 Hindi bale! Ayos lang naman! Kaya ko namang ihandle ang ugali ni Jennifer basta ang importante sa akin, lumabas sa

 sinapupunan ang baby namin ng healthy!

 Iyun lang at wala nang iba!

 Wala sa sariling napasulyap ako sa relo at nang mapansin ko na halos alas diyes na ng gabi, dali-dali akong lumabas ng

 silid para sana i-check ang kalagayan nito sa sarili nitong kwarto! Iyun nga lang, pagkadating ko sa harapan ng kwarto

 nito at pagpihit ko sa seradura, hindi ko mapigilan ang makaramdam ng pagkadismaya nang mapansin kong naka-lock na

 ito!

 Pambihira.talagang ini-lock niya ang pintuan gayung hindi niya naman sana ito ginagawa dati? Kakaiba din magbuntis

 itong si Jennifer eh! Feeling ko tuloy nasá stage na siya ng paglilihi at ako ang pinaglihian niya!

 Ayaw ko naman siyang bulabugin sa loob ng silid dahil feeling ko natutulog na siya kaya naman wala na akng choice kundi

 ang bumalik na sa sarili kong kwarto! Gusto ko pa naman sanang tumabi sa pagtulog sa kanya kaya lang mukhang mainit

 yata ang ulo! Hayaan ko na muna siya at baka lalong magalit!

 Kagabi pa ako walang matinong tulog at babawi ako ng tulog ngayung gabi!

 TAma, iyun ang pinakaminam ng gawin lalo na at kailangan kong pumasok ng maaga bukas sa opisina dahil may maaga

 akong meeting kay Mister Sey!

 Pagkabalik ko ng kwarto, naglinis lang ako ng katawan at wala pang halos dalampung minuto, kaagad na din akong

 1/3

 

 

 nahiga sa kama! Siguro dahil sa puyat ng nagdaang gabi, mabilis na din akong nakatulog!

 Tyun nga lang, ang inaasam kong mahimbing ang kumpletong pagtulog ay hindi na yata mangyayari! Basta na lang kasi

 ako nagising na may kung sino na basta na lang sumiksik sa katawan ko!

 "Ahmmm, bakit?" mahina ko pang bigkas! Talagang hinihila ang diwa ko patungo sa mahimbing ng pagtulog kaya lang

 may isturbo sa tabi ko! Pinipisil nito ang ilong ko kaya wala sa saring napadilat ako at ganoon nalang ang pagkunot noo

 ko nang sumalubong sa aking paningin ang nakangiting mukha ni Jennifer!

 Nakatunghay siya sa akin kaya wala sa sariling kinabig ko siya payakap sa akin pero mabilis siyang nagpumiglas bago

 nagsalita!

 "Elijah...gising! Mamaya ka na matulog!" mahina niyang bigkas na sinabayan niya pa ng pagtapik sa pingi ko!

 Siguro sa ibang pagkakataon, magagalit ako eh pero dahil nakatatak ngà sa isipan ko na buntis itong si Jennifer, mukhang

 kailangan ko talaga ng medyo mahaba-habang pasensya!

 "Nagugutom ka? Gusto mong samahan kita sa kitchen?" mahinang tanong ko sa kanya! Halos hindi ko maidilat ang mga

 mata ko sa antok pero wala akong choice kundi ang pilitin na gumising ang natutulog kong diwa!

 "Ahmmm...sana! Gusto kong kumain pero kung ayaw mong bumangon dyan hayaan mo na! Titiisin ko na lang ang gutom

 ko!" bigkas nito na halata na sa boses niya ang pagtatampo! Bumaba na din siya ng kama na nagpataranta sa akin!

 Wala sa sariling mabilis kong naidilat ang aking mga mata sabay bangon! Kailangan kong gisingin ang natutulog kong

 diwa dahil buntis itong si Jennifer at nagugutom daw! Hindi pwedeng hintayin niya pa ang umaga bago kumain lalo na at

 halos ala una pa lang ng madaling araw!

 Yes, ala-una pa lang and supposed to be nasa kahimbingan ng pagtulog ang lahat pero heto si Jennifer, naghahanap ng

 makakain at wala akong choice kundi ang samahan ito sa kusina at baka kung mapaano pa ito!

 "Okay...okay! Huwag nang magtampo! Sasamahan na kita sa kusina para makakain ka!" bigkas ko na sinabayan ko pa ang

 paghikab! Kaagad namang gumunit ang ngiti sa labi nito!

 Hindi ko tuloy napigilan ang mapatitig sa kanya! Ang cute niya kasing tingnan habang nakangiti eh! Parang ayaw ko na

 tuloy siyang samahan sa kusina at pakainin! Parang ako yata ang biglang nakaramdam ng gutom at ibang putahe ang

 gusto kong kainin ng mga sandaling ito!

 "Eh...wala sa kusina ang gusto kong kainin eh! Iba ang gusto ko!" nakanguso niyang sagot sa akin! Hindi ko maintindihan

 ang kung ano ang ibig niyang sabihin kaya kaagad na nagsalubong ang kilay ko!

 2/3

 

 

 

 Pareho yata kami ng gustong kainin ah? Well, buong puso ko talaga siyang pagbibigyan! Kahit na magdamag pa kaming

 magkainan walang problema sa akin!

 "Ayos lang ba na bumili tayo ng pizza?" muli niyang bigkas na labis kong ikinagulat!

 "Ha? Pizza? Nang ganitong oras?" mahina kong tanong! Ang inaasahan kong kainan portion na naglalaro sa isipan ko

 kani-kanina lang ay biglang naglaho! Pambihira...pizza daw? Nang ganitong oras?

 Saan ako maghahanap ng pizza ng ala una ng madaling araw? Lagot ako nito!

 

 

 Chapter 56

 

 

 

 ELIJAH POV

 "Jen, hindi ba pwedeng ibang pagkain na lang ang kainin mo? Promise, bukas na bukas din ibibili kita ng pizza! Kahit na

 ilan pa iyan!" malumanay kong wika sa kanya! Sana lang talaga pumayag siya kung hindi baka kailangan kong ikutin ang

 buong Metro Manila para lang makahanap ng pizza parlor.

 "Hindi ba pwede ngayun na lang?" mahinang bigkas niya naman! Ramdam ko sa boses niya ang matinding pagkadismaya

 kaya naman hindi ko maiwasan na makaramdam ng kirot ng puso!

 God...bakit ganito kalungkot ng expression ng mukha niya? Hindi ko kayang makita siyang ganito kalungkot.

 "Kung pwede lang naman. Gabi na at mahihirapan na tayong makahanap ng pizza sa labas dahil tiyak akong karamihan sa

 mga restaurant na nagtitinda ng pizza ay sarado na!" mahina kong sagot. Sana lang talaga matindihan niya kaya lang

 noong napansin kong nag- umpisa nang mangilid ang luha sa kanyang mga mata lahat yata ng antok sa buo kong sistema

 ay biglang naglaho!

 "Sabihin mo lang kung ayaw mo! Hindi iyung ang dami mo pang sinasabi!" may bakas nang inis sa boses niya habang

 sinabi ang katagang iyun! Napansin kong nag-umpisa na ding mangilid ang luha sa kanyang mga mata!

 liyakan pa yata ang pizza na hindi naman dapat!

 "Okay....okay! Sige..maghahanap ako ng pizza para sa iyo! Huwag ka nang umiyak!" malambing kong sagot sa kanya.

 Tuluyan na din akong bumaba ng kama at nilapitan siya!

 Kinabig ko siya payakap sa akin habang napahagulhol naman siya sa pag-iyak!

 Wala na! Tuluyan niya na ngang iniyakan ang pizza! Shit...ganito ba talaga ang mga buntis? Mahirap ispilingin?

 "Kung napipipilitan ka lang, huwag na lang! Huhuhu!" bigkas niya na sinabayan niya pa ng paghikbi!

 Hindi ko tuloy malaman kung tatawa or ilyak na lang din ba ako para masabayan siya? Sa huli, hinaplos ko na lang ang

 likod niya gamit na isa kong palad para pakalmahin siya pagkatapos noon, buong pagsuyo na hinawakan ko siya sa

 magkabilaan niyang pisngi sabay titig sa maganda nitong mukha na basa ng luha.

 "Sorry. Don't cry na! Ibibili na kita ng pizza! Promise!" nakangiti kong sambit! Isang mahinang paghikbi ang naging sagot

 niya kaya naman pinunasan ko na din ang luha mula sa kanyang pisngi! Pagkatapos noon, iginiya ko siya paupo ng kama!

 1/3

 

 Naging masunurin naman kaya ayos na din! Masuyong hinalikan ko siya sa kanyang noo bago ako naglakad patungo sa

 walk in closet para makapagbihis at nang makahanap na ng pizza! Masamang magalit ang babaeng buntis kaya kailangan

 ko talaga na mahaba-habang pasesnya!

 "Sama ako!" narinig kong mahina niyang bigkas! Nakapagbihis na ako lahat-lahat at ready na sana akong umalis eh!

 Siguro sa mga expressway ako pupunta dahil sure ako na may mga bukas pang mga pizza restaurant doon! Kung sa mga

 malls kasi tiyak akong sarado na!

 "Ha...sama ka? Are you sure? Hindi ka ba inaantok?" tanong ko sa kanya na kaagad naman siyang umiling!

 Sa pagkakataon na ito, hindi na siya umiiyak pero namumula pa rin ang mga mata niya dulot ng pag-iyak kanina! Hayssst,

 kapag ganito palagi ang ugali niya baka kailangan ko na ding i-adjust ang oras ng tulog ko! Gabi ba naman eh kung

 manghingi ng pagkain!

 "Hindi na! Nakatulog na ako kanina tapos noong nagising ako, gutom ako!" mahinang sagot niya! Wala na akong choice

 kundi ang tumango na lang!

 Muli akong naglakad pabalik ng walk in closet at kumuha ng sombrero at coat! Isinuot ko iyun sa kanya para hindi siya

 lamigin sa labas pagkatapos noon, inakay ko na siya palabas ng kwarto!

 Direcho kami ng parking area at pumiling masakyang kotse! Pinili ko ang merecdez Benz ko na SUV para hindi matagtag

 sa biyahe si Jennifer at gusto kong kumportable siya!

 Mahirap na! Nasa first trimester pa lang siya ng pagbubuntis at dapat talaga ng dobleng ingat.

 HIndi ko na din binulabog pa ang driver ko para ipagdrive kami! Ako na lang ang magmamaneho tutal naman mas gusto

 kong ganito! Ako ang magda-drive para hanapin ang cravings nitong si Jennifer!

 Dahil alanganing oras na...bihira na lang ang makikitang sasakyan sa kalsada! Kahit na maluwang ang kalsada, buong

 ingat pa rin akong nagmaneho! Mahirap na....dapat takbong pogi lang dahil kasama ko ang Ina ng magiging anak ko!

 Ilang saglit lang, binaybay na namin ang mahabang epressway papuntang north! Ang alam ko kasi maraming mga kainan

 ang bukas kapag mga ganitong oras dahil mga biyahero ang target nilang parokyano na hindi naman ako nagkamali!

 Meron nga akong natatanaw na pizza restaurant kaya kaagad ko nang tinunton ang way patungong parking area!

 "Yes..meron nga!" narinig kong sambit ni Jennifer! Hindi ko na napigilan pa ang mapangiti

 Halata kasi at talagang excited siya sa pizza eh! Well, ayos na din! Makita ko lang na masaya siya, ayos na ako! Kaya ko ito!

 2/3

 

 Kayang kaya kong pagsilbihan ang babaeng nasa tabi ko!

 Kayang kaya kong ibigay lahat ng nais niya kahit na sa alanganing oras niya pa hihilingin iyun! Ako yata si Elijah

 Villaramda Valdez at walang imposible sa akin!

 

 

 Chapter 57

 

 

 

 ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 "Hmmm, sarap talaga!" hindi ko na mabilang pa kung ilang beses ko nang narinig iyun mula sa labi ni Jennifer habang

 abala siyang kumakain ng pizza! Ganado siyang kumain at halata nga talagang gutom siya!

 Hindi ko naman mapigilan ang makaramdam ng tuwa! Sulit ang panggigising niya sa akin dahil kinain niya naman ang

 cravings niya! Unlike sa pinabili niyang fried chicken na hindi niya man lang tinikman kaya ang ending mga helper ng

 bahay ang kumain kaysa naman sa masayang!

 "Ayaw mo ba? Kain ka din, Elijah!" narinig kong sambit niya kaya automatiko akong napangiti!

 "Kung bibigyan mo ako, siyempre kakain na din ako!" sagot ko naman kaagad sa kanya kaya naman bigla na lang itong

 natawa!

 Hmmm, mukhang nasa mood ngayun ang buntis ah? Hindi kagaya kanina na malakas ang tantrums dahil sa pizza na

 gusto niyang kainin!

 "Hindi ko kayang ubusin ito kaya pwede talaga! Tsaka, inorder mo na ba ang take out natin?" tanong niya! Muli akong

 natawan sabay tango!

 Mukhang pizza ang pinaglilihian niya ngayung araw ah? Hindi ganoon ka healthy na food pero ayos na din! Magpapabili

 na lang ako ng mga fruits mamaya para kahit papaano makakain siya ng mga masusustansiyang pagkain! Uutusan ko na

 lang sila Manang Precy at Manang Salve na iserve dito kay Jennifer habang nasa opisina ako! Para naman kahit papaano,

 may healthy food siyang nakakain!

 "Of course, ako na ang bahala sa take out natin kaya kumain ka lang!" masuyong sagot ko sa kanya! Dinampot ko ang kape

 na inorder ko para sa sarili ko at sumimsim ng kaunti! Pampagising ng dugo ko!

 Mukhang hindi na ako nito makakabalik sa pagtulog eh! Wala nang time dahil halos alas kwatro na ng madaling araw!

 Saktong pag-uwi namin mamaya ng bahay, maghahanda na din ako sa pagpasok ng opisina!

 Sakripisyo lang talaga dahil kailangan eh! Ganito pala talaga kapag may kasama kang buntis! Ang mga bagay na hindi ko

 nagagawa dati ay nagagawa ko ngayun!

 Kung noon, walang nag-uutos sa akin, iba na ngayun! Si Jennifer na yata ang boss ko at kaka-start pa lang ng first

 trimester niya napaka- demanding na!

 1/3

 

 

 Ayos lang naman sa akin lalo na at alam ko sa sarili ko na sobrang hirap magbuntis! Nakikita ko iyun sa mga pinsan kong

 naunang nagsipag-asawa! Buti nga mild lang hinihinging cravings nitong si Jennifer eh! Hindi pa siya naghahanap ng

 mga weird na mga pagkain at mahirap hanapin at wish ko lang na hindi mangyayari iyun.

 "Jennifer? Jennifer, ikaw nga?" kasalukuyang abala si Jennifer sa kanyang kinakain nang marinig ko ang boses ng isang

 lalaki na tumawag sa pangalan nito! Halos sabay pa nga kaming napalingon ni Jennifer dito at hindi ko mapigilan ang

 mapataas ng kilay nang sumalubong sa paningin ko ang isang lalaki at babaeng halos kasing edad lang din yata nito.

 "Madelyn..Robin? Napababa kayo ng bundok? Ano ang ginagawa niyo dito sa siyudad?" kaagad na ding sagot ni Jennifer

 sa kanila! Hindi ko na napigilan pa na magsalubong ang kilay ko!

 KIlala niya ang dalawang ito? Well, maari kasi nabangit niya ang pangalan eh!

 "Kami ang dapat na magtanong kung ano ang ginagawa mo dito? Medyo matagal kang hindi nakauwi ng bahay so iniisip

 naming lahat na tuluyan ka na ngang naglayas!'' seryosong sagot naman ng babae! Mukhang maldita at bastos kong

 sumagot kay Jennifer kaya naman hindi ko mapigilan ang makaramdam ng inis!

 "Hindi mo ba napapansin? Kumakain! Kumakain ako dito sa loob! Halata naman siguro diba?" pabalang na sagot ni

 Jennifer dito!

 Mukhang palaban nga pala talaga itong si Jennifer eh! Sabagay, nakikita ko iyun sa ugali niya sa ilang buwan naming

 magkasama sa loob ng bahay!

 Hindi ko tuloy ma-imagine sa sarili ko kung ano na lang ang nangyari sa buhay ko kung wala siya! Ngayun ko lang lubos

 na narealized na kahit papaano, nagkaroon ng kulay ang buhay ko simula noong nakasama ko siya!

 Palagi na din akong umuuwi ng bahay na never kong ginagawa noon! Kadalasan kasi sa mga bars ako tumatambay kasama

 ng mga pinsan kong mga binata pa! Ang dalawa sa triplets na sila Charles at Christopher na wala din yatang balak na

 magsipag-asawa at walang ibang ginawa kundi ang magliwaliw.

 "UMuwi ka na daw sabi ni Papa!" nakabusangot na wika ng babae na ang narinig kong pangalan kanina ay Madelyn!

 "No! Naglayas na ako kaya hindi na ako uuwi noh! Sabihin mo na kalimutan niya na ako lalo na at marami nang beses na

 itinakwil niya na ako!" nakataas ang kilay na sagot ni Jennifer!

 Kanina ko pa gustong sumabat sa topic nila kaya lang huwag na lang muna! Gusto kong makita kung paano ba i-handle

 nitong si Jennifer ang mga ganitong sitwasyon

 "Hmmm! Bahala ka! Kung hindi ka uuwi, eh di huwag! Pero huwag ka nang umasa pa na babalikan ka nitong si Robin

 2/3

 

 

 dahil ikakasal na kami." nakataas ang kilay na sagot nito sabay kapit niya sa kasama niyang lalaki! Napansin kong

 napataas ang kilay ni Jennifer dahil doon...

 '''Eh di magpakasal kayo! Pakialam ko ba?" walang gana namang sagot ni Jennifer sabay kagat ng pizza! Mukhang hindi

 talaga siya interesado na makipag usap sa mga taong nasa harapan namin ngayun!

 "May sasabihin pa ba kayo? Kung wala na, umalis na kayo! Iniiturbo niyo ang pagkain niya eh!" seryoso pero may

 pagbabanta sa boses na sabat ko! Kaagad namang napabaling ang tingin ng dalawa sa akin na para bang ngayun lang nila

 ako napapansin.

 

 

 Chapter 58

 

 

 

 JENNIFER MADLANG AWA POV

 Nasunod ang nais ko na kumain ng pizza ngayung madaling araw pero may mga asungot naman na biglang dumating.

 Si Madelyn at ang ex kong si Robin! Shit..ano ang ginagawa ng dalawang ito sa Metro Manila? Don't tell me na sinundan

 nila ako? Pero imposible naman yata iyun!

 "Who are you ba? Sugar Daddy ka ba nitong half sister kong si Jennifer kaya ang tapang-tapang niya na ngayun?" narinig

 kong sambit ni Madelyn pagkatapos sabihin ni Elijah sa mga ito na umalis na sila sa harapan namin!

 Sabagay, nasa mood akong kumain ng pizza at ayaw ko sana ng isturbo! Imagine, talagang ginising ko pa talaga itong si

 Elijah para pabilihin ng pizza tapos sisirain lang ni Madelyn at Robin ang moment ko? Ano ba talaga ang kailangang ng

 mga taong ito? Bakit ang lakas ng loob nilang lapitan ako gayung hindi naman na kami bati!

 "Sugar Daddy? God! Sweetie, sino ba ang mga ito?" kunot noong tanong sa akin ni Elijah! Mukhang naisulto sa sugar na

 daddy na binangit nitong si Madelyn!

 LIntik na Madelyn na ito! Hindi niya ba nakikita? Bulag ba siya? HIndi niya ba napapansin kung gaano kagwapo ang

 lalaking kasama ko ngayun?

 Dahil talagang naiinis na din ako imbes na sagutin ko ang tanong ni Eiljah sa akin, mabilis akong tumayo at dinampot ang

 large size kong softdrinks na wala pang bawas! Naiinis kong tinitigan si Madelyn sabay tapon sa pagmumukha nito ang

 laman ng baso. Napansin ko ang pagkagulat na kaagad na rumihistro sa mga mata nito pagkatapos kong gawin iyun!

 "Jennifer! Ano ba?" galit niyang sigaw! Napatayo na din si Elijah dahil nagulat din marahil sa ginawa ko!

 "Isturbo ka sa pagkain ko eh! Alam mo ba iyun?" galit kong sigaw dito! Lalo pa akong nakaramdam ng inis nang pagtingin

 ko sa pizza ko ay basang basa na iyun ng softdrinks! Pati ang masarap kong pizza nadamay pa sa init ng ulo ko!

 "Walang hiya ka! Walang breeding at salot ka talagang babae ka!" galit n sigaw ni Madelyn at kaagad na nanlaki ang mga

 mata ko nang mapansin kong bigla niya na lang itinaas ang kanan niyang palad at akmang sasampalin niya na sana ako!

 Hindi naman ako nakakilos sa gulat pero bago pa niya nailapat ang palad niya sa mukha ko nasalo na ni Elijah!

 "How dare you para saktan si Jennifer!" galit na wika ni Elijah! Napansin ko ang galit na nakarehistro sa mga mata nito!

 "Sino ka ba talaga ha? Aray...arayyy, masakit!" reklamo ni Madelyan na para bang nasasaktan siya! Paano ba naman kasi,

 1/2

 

 bigla na lang pinilipit ni Elijah ang kamay niya bago nito galit na binitiwan! Kaagad na nagdiwang ang kalooban ko nang

 mapansin ko na halos mangiyak-iyak na si Madelyn habng ini-inspection nito ang nasaktang kamay!

 Basang basa din ang mukha niyo dahil sa softdrinks na isinaboy ko! Well, kaunting bagay ang ginawa ko sa kanya ngayun

 kumpara sa pambu-bully niya sa akin noon! Ilang beses na din akong nakatikim ng sampal mula sa Nanay niya noon.

 "Umalis na kayo dito lalo na at alam niyo sa mga sarili niyo na masyado na kayong nakakaisturbo!" malamig pero puno ng

 pagbabanta sa boses na muling wika ni Elijah!

 Napansin ko ang bigalng pagkuyom ng kamao ni Robin! Siyempre, nasaktan ang baliw niyang girlfriend na si Madelyn

 kaya kakampi talaga siya dito or worst gustong gumanti ng gago!

 Sumugod nga siya kay Elijah pero bago pa siya nakalapit dito kaagad na siyang binigyan ng flying kick ng huli na siyang

 dahilan kaya tumaslik ito patungo sa isa pang table! Bumagsak siya doon na siyang dahilan kaya natumba ang table at

 napatingin na sa amin ang ibang mga costumers dito sa loob ng restaurant! Mabilis na ding napalapit sa amin ang mga

 guards at ilang mga staff.!

 Galit na boses ni Madelyn ang pumailanlang sa buong paligid at mabilis nitong dinaluhan si Robin na halos mawalan ng

 malay dahil sa sakit ng katawan na tinamo nya! Mabuti nga sa kanya!

 "Walang hiya ka talaga Jennifer! Sisiguraduhin ko na hindi ka na makakaapak sa lugar natin!' galit na sigaw ni Madelyn sa

 akin! WAla sa sariilng napaupo ako! Ramdam ko ang malakas na kabog ng dibdib ko dahil sa mga nangyari!

 Grabe...masyadong intense ang mga kaganapan at hindi ko akalain na may sakitang magaganap! Ang galing ni Elijah!

 "Sir, Mam bawal po ang mag-away dito sa loob ng resto!" narinig ko pang wika ng guard! PInagtulungan na ng iba pang

 mga staff si Robin na makaupo sa isang upuan!

 "Sino ba ang nanguna? Kayong mga gwardiya, dapat palagi kayong nakabantay! May cctv naman siguro kayo sa lugar na

 ito diba? Icheck niyo kung sino ang nanguna! Hindi ko matangap na wala kayong ginawa para pigilan ang dalawang iyan

 na bastusin ang fiancee kong buntis dito sa mismo sa loob ng restaurant niyo!" galit naman na sagot ni Elijah.

 Dumagundong ang malakas na boses nito sa buong paligid kaya napatitig na din sa kanya ang halos lahat!

 

 

 Chapter 59

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 "Si Mister Elijah Villarama Valdez ba iyan?" narinig kong bulungan nang ibang mga costumers dito sa loob ng restaurant!

 Hindi ko tuloy mapigilan ang mapaisip! Gaano ba kasikat si Elijah at bakit parang kilala siya ng lahat ng mga tao dito sa

 loob ng restaurant? Artista ba siya...model or sadyang kilala lang siya ng lahat dahil mayaman ang angkan nila!

 Wala sa sarilnig napatitig tuloy ako dito na parang wala lang naman sa kanya ang attention na pinupukol sa kanya. Na

 para bang sanay naman siya na kilala na siya ng halos lahat!

 "Ang gwapo niya kaya lang may fiancee na pala tapos buntis!" narinig kong sambit ng isa pang babae na nakaupo sa isang

 table na malapit lang sa table naming dalawa ni Elijah! Halatang crush nito si Elijah dahil kung makatitig para bang gusto

 niyang lamunin ng buo ito!

 Hindi ko tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay at napairap!

 Ngayun ko lang lubos na napatunayan na marami palang nagkakagusto kay Elijah! SAbagay, gwapo din naman kasi at

 siguro sinwerte lang ako na sa akin siya nagkaroon ng interes! Interes na anakan!

 "Mister Valdez. humihingi po kami ng pasensya sa mga nangyari! Hayaan niyo po, hindi na mauulit ito!" bigkas ng manager

 ng restaurant!

 Isa pa ito! Kialala niya din si Elijah at kahit na alam ng lahat na si Elijah ang nanakit kay Robin parang wala lang sa mga

 ito! No big deal at siguro kung pangkarinawang tao ang gumawa noon baka kanina pa sila tumawag ng mga pulis!

 "Babayaran ko lahat ng damage ot nasira! Kung kinakailangan dalhin sa pagamutan ang taong iyan gawin niyo! Ako ang

 bahala sa expenses!" malamig ang boses na sagot ni Elijah! Pigil ko naman ang sarili ko na matawa!

 Imagine...pagkatapos niyang bigyan ng flying kick si Robin, may balak pa pala siyang ipagamot? Mabait din naman pala

 siyang tao!

 "Huwag na! Huwag mo nang ipagamot! Mas maigi nga na nilumpo mo nalang siya eh!" kaagad ko na ding sabat gamit ang

 malakas na boses! Napansin kong napabaling ang tingin sa akin ni Madelyn at galit akong tinitigan. Kaagad ko din naman

 syang inirapan!

 "How dare you!" galit niyang sigaw sa akin sabay duro! Kaagad din naman siyang sinaway ng gwardiya!

 1/2

 

 

 "Hmmp. talaga naman ah? Pasalamat ka at mahina lang ang pagkakasipa sa kanya ni Elijah kung hindi goodbye ka talaga

 diyan sa boyfriend mong mukhang ewan!" nakalabi kong sagot.

 Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Elijah kaya napatitig ako sa kanya! Nakatayo ako sa gilid niya dahil nakikiusyuso nga

 ako sa nangyari kay Robin samantalang nakaupo ito at nagulat na lang ako nang bigla niya na lang akong hilain!

 Lumanding ako sa kandungan nito at mahigpit ako nitong niyapos.

 "Mukhang nawala ang cravings mo sa pizza ah? Mas gusto mo na yata ngayun na mambali ako ng buto ng iba?" natatawa

 niyang bigkas!

 "Pwede ba iyun? Kung pwede why not? Basta si Robin lang!" sagot ko! Isang malakas na pagtawa ang naging sagot nito

 kaya naman napatingin ulit ang halos lahat sa amin at ibat ibang reaction sa mukha nila nang mapansin nila na

 nakakandong na ako kay Elijah!

 May naiinggit at ang iba naman ay masaya at kinikilig! Ano man ang reaction nila basta ang importante lang sa akin ay

 masaya ako sa attention na ibinibigay nito sa akin!

 "Tyan ang huwag mong paglihian dahil ayaw kong lumabas at lumaki ang baby natin na basagulero!" natatawa niyang

 bigkas sabay pisil sa ilong ko! Muli akong natawa at wala sa sariling napatingin muli kina Madelyn na noon ay nakatitig

 din pala sa akin na halos nanlilisik ang mga mata!

 Inggit na naman siguro ang bruha dahil nakabingwit ako ng lalaking kagaya ni Elijah!

 "Sayang talaga! Dapat dinagdagan mo pa ang pwersa sa pagsipa mo kanina eh! Iyung tipong hindi na siya makakabangon

 sa sakit1" muil kong bigkas. Lalo tuloy nagsalubong ang kilay ni Madelyn! Pulang pula na din ang mukha nito at kulang na

 lang yata sugurin ako dahil sa mga pinagsasabi ko!

 "Jennifer...sumusobra ka na talaga eh! Makikita mo, isusumbong talaga kita kay Papa!" galit niyang wika sa akin!

 "Eh di isumbong mo! Gusto mo samahan pa kita eh! Tsaka, pakisabi nga pala kay Papa na kukunin ko na ang lupang mana

 ko! Uuwi ako doon sa atin sa mga susunod na araw!" kunwari seryoso kong sagot! Haysst, parang kay sarap mang - asar ng

 taong walang ibang ginawa kundi ang i-bully ako noon!

 

 

 Chapter 60

 

 

 

 

 JENNIFER MADLANG-AWA POV

 Mainit ang ulo sa akin nitong si Madelyn noon pa man at duda na tuloy ako ngayun kung magkapatid ba talaga kami!

 Matanda lang ako ng isang taon sa babaeng ito at ang pakilala ni Papa sa akin noon ay magkapatid daw kami dahil habang

 nagsasama sila ni Mama noon, may iba na siyang babaeng kinakalantari at ang nanay nga iyun ni Madelyn na saksakan ng

 sama ng ugali!

 Parang gusto ko na tuloy na magpa DNA para magkaalaman na dahil kung hindi naman talaga siya anak ni Papa wala

 siyang karapatan sa lupain na minana pa ng sarili kong Ina sa kanyang mga magulang! Hindi ako papayag na mapunta sa

 kamay ng ibang tao ang lupain na iyun!

 "Hmmm, mangarap ka dahil hindi mangyayari iyun! Tsaka, hindi porket ikaw ang nakakalamang ngayun makakaligtas ka

 na sa galit ni Papa!" nakaingos niyang sagot sa akin! Hindi ko naman mapigilan na maikuyom ang kamao ko! Tingnan mo

 ang babaeng ito...ang sama talaga ng ugali! Ako pa talaga ang tinakot niya!

 "Hayaan mo na! Huwag mo nang patulan! Ready na ang take out pizza natin! Uwi na tayo!" narinig kong sambit ni Elijah!

 Mula sa pagkakandong sa kanya mabilis na din akong tumayo lalo na at napansin kong naglalakad palapit sa amin ang

 manager ng restaurant para personal na iabot ang take out order na pizza ko!

 Muli itong nanghingi ng pasensya kay Elijah at sinabi pa nitong hindi na mauulit ang kung anong nangyari ngayun!

 Marami pa silang pinag-usapan tungkol sa sitwasyon ni Robin bago kami hinatid nito patungo sa sasakyan!

 Inalalayan pa nga ako ni Elijah na makasakay bago ito pumwesto sa drivers seat! Habang paalis kami, napatingin pa ako sa

 restaurant. Salamin ang dingding ng restaurant kaya kitang kita ang mga costumers sa loob kung saan napansin kong

 nakatitig din sa gawi namin si Madelyn! Halatang galit pa rin sa akin pero kapansin-pansin pa rin ang pagtataka sa

 kanyang mukha!

 Hindi na ako nakatiis! Binukasan ko ang bintana ng kotse at kumaway pa ako dito! Wala lang, paraan ko iyun para lalo pa

 siyang galitin! heheheh!

 "Tkaw talaga! Pero teka lang, are you sure na half sister mo ang babaeng iyun? Hindi kayo magkamukha" tanong ni Elijah

 sa akin habang nakatutok ang kanyang paningin sa unahan ng sasakyan!

 "Hindi...hindi ako sure pero feeling ko hindi eh!" sagot ko naman sa kanya! Napansin kong natawa lang ito at hindi na

 nagsalita pa!

 

 Maayos naman kaming nakarating ng bahay. Kahit naman papaano, kontento ako sa kinain ko kaya naman kaagad na din

 akong nagpaalam kay Elijah na gusto ko nang matulog! Nagpresenta naman siya na ihahatid niya daw ako sa aking silid na

 kaagad naman akong pumayag!

 Kahit papaano, masaya ako dahil kahit na alanganing oras nag effort talaga siya na mahanap ang pagkain na gusto kong

 kainin! Ramdam ko din ang kanyang pag-aalaga sa akin at sapat na iyun para ipagpatuloy ang buhay na kasama siya!

 "Sleep well!" narinig kong mahina niyang sambit at binigyan niya ako ng magaan na halik sa labi!

 "Ayaw mo ba akong samahan na matulog dito sa kwarto?" nakakunot ang noo kong tanong sa kanya! Napansin kong muli

 siyang napangiti!

 "Gusto pero mamayang gabi na siguro! Maaga akong papasok ng opisina ngayun! May meeting ako kaya hindi pwedeng

 hindi ako darating!" sagot niya!

 Hindi ko naman maiwasan ang magulat! Ang akala ko kasi talaga wala siyang pasok sa opisina at sasamahan niya ako

 maghapon dito sa bahay!

 Ginising ko pa naman siya tapos may trabaho pala siya ngayun! So ibig sabihin, puyat siya nang dahil sa akin!

 Hindi ko tuloy napigilan ang mapakagat ng labi! Biglang salakay ng guilt sa puso ko dahil sa nagawa ko! Bigla akong

 nakaramdam ng hiya kay Elijah!

 "Hey…nanahimik ka na diyan? Don't worry, kapag wala naman masyadong gagawing trabaho sa opisina, uuwi din kaagad

 ako dito sa bahay! SA ngayun kailangan ko munang magtrabaho para naman may maipangtustos tayo sa paglabas ni

 Baby!" nakangiti niyang bigkas! Parang gusto ko naman matawa sa sinabi niya!

 Hindi ko tuloy maiwasan na makaramdam ng kilig sa salitang binitiwan niya. Bigla tuloy ang nagkaroon ng hope sa sarili

 ko na baka naman kasama na ako sa future na plano niya! Na hind lang ang anak namin ang habol niya at kasama na ako

 na ako doon! Na sabay naming palalakihin ang anak namin na magkasama kami!

 hayssst, sana! Sana ganoon na lang para naman hindi na ako malulungkot dahil aminado din naman ako sa sarili ko na

 masaya ako sa tuwing kasama siya! Na kontento ako tuwing nasa paligid lang siya!

 "Sleep well Sweetie! See you later!" muli niyang sambit at muli niya akong binigyan ng magaan na halik sa labi bago siya

 naglakad paalis! Tulala tuloy na nasundan ko siya ng tingin at nang tuluyan na siyang nakapasok sa kabilang kwarto tsaka

 pa lang din ako nagpasyang tuluyang pumasok sa saril kong silid!

 Naglinis lang ako ng katawan at nahiga sa kama! Wala naman na akong ibang gagawin ngayung araw kundi ang matulog lang!!

 

 

 

 

 

Chapter 61

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

HINDI ko na mabilang kung ilang beses na akong humikab! antok na antok na talaga ako at gusto ko nang ipikit ang aking mga mata!

 

Alas nwebe pa ang meeting ko kay Mister Sey pero feeling ko gusto ko nang i-cancel muna iyun para matulog! Kakaibang antok talaga ang nararamdaman ko ngayun eh! Sanay naman sana ako sa puyatan pero iba talaga ang pakiramdam ko ngayun!

 

Nakadalawang baso na din akong kape pero hindi talaga kaya! Gusto ko munang ipikit ang aking mga mata kahit saglit lang.

 

Nasa ganoon akong sitwasyon nang biglang dumating Personal Secretary ko na si Robert Lagdameo!

 

"Good Morning Sir. Tumawag nga po pala si ang secretary ni Mister Sey at on the way na daw po sila! Regarding naman po sa mga reports na hinihingi niyo, ddalhin daw po ni Miss Sanchez maya-maya lang!" bigkas nito sa akin! Wala sa sariling napasandal ako sa aking swivel chair at mariin kong naipikit ang aking mga mata!

 

"Okay...and MISTER Lagdemeo...pakidalhan nga ulit ako ng isa pang tasang kape!"

 

sagot ko! Napansin kong nagulat ito pero hindi naman na nagsalita! Naglakad siya patungo sa may pantry pero muli ding napabalik nang biglang tumunog ang telepono!

 

Sinagot niya iyun at napatingin sa akin habang may kinakausap siya!

 

"Sir..ang helper niyo po na si Manang Salve! Gusto daw po kayong makausap!" pagbablita nito! Iniabot niya sa akin ang wireless telephone kaya kunot noo kong kaagad na sinagot iyun.

 

"Yes Manang?" seryosong sagot ko!

 

"Eh. Sir...pasensya na po sa abala! Sobrang nag-aalala kasi kami kay Mam Jennifer! Nahimatay po kasi siya!" kaagad na pagbabalita sa akin ni Manang Salve!

 

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat!

 

Pakiramdam ko biglang nagising ang diwa ko! Wala sa sariling mabilis akong napatayo habang mahigpit ang pagkahawak ko sa telepono!

 

"Bakit? Ano ba ang nangyari? Kumusta siya Manang? Tinanong mo ba kung ano pa ang nararamdaman niya?" taratanta kong bigkas! Dinampot ko ang aking coat at basta ko na lang iyung isinampay sa balikat ko!

 

"Kanina pa po kasi siya sumusuka tapos nahihilo daw po siya! Tapos bigla na lang po siyang nahimatay!" sagot nito na halata din sa boses ang pagkataranta!

 

"Ano ba kasi ang nangyari? Ayos naman siya kanina bago ako umalis ah? Dibat sabi ko sa inyo na bantayan niyo siya ng maayos?" halos nakasigaw ko nang sagot dito! Wala na akong pakialam pa sa kung ano pa man basta isa lang ang nararamdaman ko ngayun...sobrang nag-aalala ako sa kalagayan ni Jennifer!

 

"Hindi din namin alam Sir! Basta naabutan nalang namin si Mam dito sa silid niya na nasa banyo at sumsuka at pagkataos noon bigla na lang po siyang nahimatay'!" sagot nito sa akin!

 

"Okay...bantayan niyo si Jennifer! Huwag na huwag niyo siyang iwan! Pauwi na ako! "bigkas ko at basta ko na lang binitiwan ang hawak kong phone at hinarap si Robert!

 

"Tawagan mo si Elias! Sabihin mo na kailangan ko siya sa bahay!" seryosong utos ko! Napansin kong natigilan naman ito!

 

"Eh Sir...paano po ang meeting niyo kay Mister Sey?" tanong nito!

 

"Cancel it! TAwagan mo at sabihin mo na may emergency na nangyari at irere-schedule na lang namin ang meeting namin!' balewala kong sagot at dinampot ang susi ng aking kotse!

 

Mabilis na akong naglakad palabas ng opisina! Kaagad namang napasunod sa akin si Robert habang naririnig ko na

kausap niya na ang kakambal kong si Elias!

 

"Eh Sir...yes Sir! Emergency daw po!

 

Kailangan po kayo ni Sir Elijah sa bahay niya!" narinig kong bigkas ni Robert kaya napatigil ako sa paghakbang! Kinuha ko sa kanya ang cellphone at ako na mismo ang kumausap sa kakambal kong si Elias!

 

"Kailangan kita sa bahay at ayaw ko nang maraming excuses! Nahimatay si Jennifer!

 

"diretsahan at wala nang paligoy-ligoy kong bigkas?

 

"Hey! Hey Bro naman! Pwede niyo naman isugod sa hospital si Jennifer kung nahimatay! Hindi naman pwedeng----

 

"Shut up! Aasahan kita sa bahay ngayun din at kung ayaw mo kalimutan mo nang magkadugo tayo!" pabulyaw kong sagot dito! isang malakas na pagtawa ang naging sagot nito pero hindi ko na pinansin pa! Alam kong susunod ang kakamabal kong iyun sa nais ko!

 

Wala siyang magagawa lalo na at sinabi ko!

 

Mabilis na akong naglakad patungo sa parking area! Somakay ng kotse at pinaharurot paalis! Bahala na ang meeting na iyan! Bahala na kung magmukha akong unprofessional sa paningin ni Mister Sey! Walang mas mahalaga sa akin ngayun kundi ang masiguro na nasa maayos na kalagayan si Jennifer at ang baby namin na nasa sinapupunan niya!

 

 

 

Chapter 62

 

JENNIFER MADLANG AWA POV

 

Hindi na pala kailangan pang mag-inarte para mapansin ni Elijah kung gaano kahirap magbuntis dahil nararamdaman ko na ito ngayun!

 

Nagising ako kanina na sobrang sama ng pakiramdam ko! Of course halos takbuhin ko ang banyo at nagduduwal pero hindi talaga kaya! Habang nakasalampak ako sa harap ng toilet bowl, nakaramdam ako ng pagkahilo at hindi ko na nalaman pa ang sunod na nangyari! Nagkamalay ulit ako na nandito na ako sa kama at may ipinapahid na sila Manang sa ilong ko na amoy mint.

 

"Mam..naku, mabuti naman po at nagising na kayo! Masyado niyo naman po kaming tinakot Mam eh!" bigkas ni Manang Salve sa akin na noon ay kitang kita ang pag-aalala sa mukha!

 

Kahit naman papaano, kaagad akong nakaramdam ng tuwa! Imagine...kahit na hindi nila ako kaano-ano kitang kita ko pa rin sa kanila na nag-aalala sila sa akin!

 

"Manang, ano po ang nangyari?"

 

nagtatakang tanong ko.

 

"Naabutan ka namin ni Precy sa loob ng banyo na wala nang malay tao." sagot nito!

 

"Ahmmm, ganoon po ba? Pasensya na po kayo kung pinag-alala ko kayo! Masyado kasi akong nakaramdam ng pakahilo kanina at pangangasim ng sikmura."

sagot ko naman kaagad!

 

Bago pa nakasagot si Manang Salve, hindi ko mapigilan ang mapatingin sa pintuan ng silid nang bigla itong bumukas kung saan iniluwa ang nag-aalalalng si Elijah!

 

Mabilis ang hakbang nito na naglakad palapit sa akin habang sinisipat niya ako ng tingin!

 

"Jen, ano ang nangyari? Kumusta ka?" seryoso niyang tanong! Naupo siya sa gilid ng kama at hinawakan ako sa kamay!

 

"Ano ang ginagawa mo dito?" gulat kong tanong sa kanya! Napasulyap pa nga ako sa orasan na nasa bedside table at nang mapansin ko na halos alas nuebe na ng umaga, muli akong napatingin sa kanya! Ang alam ko may meeting siya ngayung araw pero bakit nandito siya ngayun sa tabi ko?

 

Bago niya pa nasagot ang tanong ko, muli na namang bumukas ang pintuan ng silid at iniluwa si Elias!

 

"I am here!" bigkas pa nito kung saan may nakasunod dito na isang babae! Nagtatanong ang mga matang tumitig ako kay Elijah!

 

"Tinawagan ko siya para icheck ka!Tsaka, gusto ko din malaman kung kailangan mo bang dalhin sa hospital" masuyong sagot naman niya sa akin!

 

"Pero ayos na ako at may nabasa ako na normal lang itong nararamdaman ko." sagot ko naman.

 

"Yeah..mabuti pa ang buntis, alam na alam na normal lang ang minsan mahimatay at magsuka sa umaga. Tsaka Bro, dalhin mo na lang kaya si Jen sa obgyne niya para naman mabawas-bawasan iyang pagiging praning mo." sabat naman ni Doc Elias! Halatang napipilitan lang din talaga ito na pumunta dito sa bahay! May kasama ba namang babae eh! Tiyak ako na may ginawa na naman itong hindi kanais-nais!

 

"Okay..mabuti pa nga! Mas okay na sa obgyne ko na lang dalhin si Jennifer kaysa naman sa iyo na wala nang ibang ginawa kundi ang magreklamo!" naiinis na sagot ni Elijah dito! Isang malakas na pagtawa ang naging sagot ni Elias bago ako sinipat ng tingin!

 

"Tingnan mo ang ugali ng kakambal ko! Ang sama diba? Pahirapan mo nga iyan Jen!" natatawa nitong bigkas! Tuluyan na itong pumasok dito sa loob ng kwarto at sininyasan si Elijah na tumayo muna!

 

Kaagad namang tumalima si Elijah kaya naman mabilis na ding pumalit si Doc Eliias sa kinauuupuan ni Elijah kanina at inumpisahan niya na akong eksaminin!

 

"Ayos naman ang heart rate mo! Ang blood pleasure mo, okay din! Pati na din ang sugar mo is normal! Walang dapat na ipag-alala. Kailangan mo lang talagang kumain ng mga masusustansiyang pagkain lalo na at may kahati ka na sa mga nutrisyon na pumapasok sa katawan mo." muling wika ni Elijah pagkatapos niya akong eksaminin!

 

"So, what do you think! Need pa ba ni Jennifer na dalhin sa kanyang obgyne?" tanong ni Elijah!

 

"NO need! Kakausapin ko na lang mamaya ang Doctor niya or call her na lang pala! SAbihin mo sa kanya ang kung ano ang mga nararamdaman ni Jennifer.'

 

"sgot nito sabay tayo! Iniiabot nito sa kasama nitong babae ang mga gamit na dalawa niya.

 

"Okay...sige! Pero standby ka lagi ha. Kapag maulit pa ito...tatawagan kita kaagad." sagot naman ni Elijah.

 

"Well, sige...kahit hindi okay, okay na din! Pamangkin ko naman iyang dinadala ni Jennifer at excited din akong masilayan paglabas ng baby!" natatawa nitong si sagot bago ito tuluyang nagpaalam. nagbilin pa ito na iwasan ko daw ang magpuyat at kumain sa tamang oras!

 

Pagkaaliis ni Doc Elias, kaagad na inutusan ni Elijah sila Manang Salve at Manang Precy na ipaghanda ako ng makakain! Tinanong pa nga ako ni Elijah kung ano daw ang gusto kong kainin at sinabi kong kahit na ano na lang basta something na maasim!

 

 

 

Chapter 63

 

JENNIFER POV

 

"Akala ko ba may meeting ka ngayun?

 

Ano ang ginagawa mo dito sa bahay?" kaagad kong tanong kay Elijah nang kami na lang dalawa ang naiwan dito sa loob ng kwarto!

 

Nakasandal ako sa headboard ng kama habang nakahiga naman siya sa tabi ko na nakayapos sa akin.

 

"Kinansel ko na muna noong nalaman ko na nahimatay ka." sagot nito sa akin!

 

"Kinansel mo? Naku, paano ngayun iyan? Baka magalit sa iyo niyan ang mga ka-meeting mo?" nag-aalalang sagot ko!

 

Feeling ko din masyado na akong nakakaabala sa kanya. Gosh, kaunting kibot nandito na kaagad siya sa tabi ko?

 

Gaano ba ako ka- importante sa kanya? Mahalaga ba ako sa kanya or kaya siya nagkakaganito dahil sa baby namin?

 

Well, kung ano man ang reason niya, ayaw ko na munang isipin! Hindi ako dapat magpaka-praning sa isang bagay lalo na sa sitwasyon ko ngayun! Ayaw ko din kasi na maapektuhan ang pagbubuntis ko dahil lang sa pag-iisip ng mga negatibong bagay.

 

"Don't worry! Hindi sila magagalit sa akin at kahit na ilang meeting pa iyang kakanselin ko, hindi iyun makakaapekto sa takbo ng kumpanya!" sagot niya sa akin! Nakasubsob siya sa may tagiliran ko kaya naman hindi ko na napigilan pa ang mapangiti! Hindi na din ako sumagot pa lalo na at nahihimigan ko sa boses niya na para bang inaantok siya.

 

Tama nga ako dahil ilang sandali lang, narinig ko na ang mahina niyang hilik! Hindi ko nakalimutan na napuyat siya dahil sa cravings ko kaya hahayaan ko na muna siyang matulog!

 

Pinagkasya ko na lang ang sarili k na titigan siya! Alam ko sa sarili ko na tuluyan na ding nahuhulog ang loob ko sa kanya. Nasanay na din ako presesnya niya na nasa tabi ko siya palagi kaya naman sana lang talaga hindi na matapos ang sandaling ito!

 

"Halos dalampung minuto din ang lumipas nang narinig ko ang mahinang katok sa pintuan ng silid! Muli akong napasulyap kay Elijah at laking pasalamat ko dahil mukhang mahimbing na ang tulog niya!

 

Ayaw ko na siyang gisingin pa para naman makabawi siya sa tulog niya kaya naman dahan-dahan na akong bumaba ng kama! Kinumutan ko muna siya bago ako naglakad patungo sa pintuan at binuksan ang kung sino man ang kumakatok kung saan nabungaran ko sila Manang Salve at Manang Precy na may bitbit nang pagkain!

 

"Manang, sa dining area na lang po ako kakain! Tulog si Elijah at ayaw ko siyang maiturbo.'" wika ko sa kanila. Nagkatinginan pa ang dalawa bago sabay na tumango;

 

"Maayos na po ba ang pakiramdam mo Mam? Hindi na po ba kayo nahihilo?" nag -aalalang tanong ni Manang Salve sa akin! Kaagad naman akong umiling.

 

"Hindi na po! Huwag niyo po akong alalahanin! Sinabi naman ni Doc Elias na maayos ang pangangatawan ko at normal lang talaga sa babaeng buntis itong mga nararamdaman ko ngayun." nakangiti kong sagot kaya kaagad na din silang pumayag!

 

Pagdating ng dining area, magana akong kumain! Kahit na ano sigurong pagkain ang ihahanda nila sa akin basta maasim, kakainin ko talaga! Nakita ko pa nga ang galak na nakaguhit sa mukha ng dalawa nang mapansin nila na halos naubos ko ang inihanda nilang pagkain sa akin.

 

"Salamat Manang. Ang sarap ng ulam ko ngayun. Mamayang lunch gusto ganito ulit ang ulam ko." nakangiti kong bigkas! Sinigang na isda ang pinaulam nila sa akin at gustong gusto ko ng panlasa ko. Gusto ko pa nga sanang kumain pero busog na talaga ako ehi

 

"Naku, salamat naman po at nagustuhan niyo Mam! Sige po, ihahatid na kita sa silid mo at baka magising si Sir at hanapin ka niya." nakangiti nitong sagot sa akin

 

"No need Manang. Gusto kong

lumanghap ng sariwang hangin sa garden! Mahimbing ang tulog ni Elijah at malabong magising kaagad siya lalo na at alas dos pa lang kanina ginising ko na siya." nakangiti kong sagot bago ako naglakad palabas ng dining area!

 

Direcho ako ng garden para makalanghap ng sariwang hangin! Sakto lang din naman ang temperatura dito sa labas. Medyo makulimlim ang panahon kaya hindi masakit ang init sa balat.

 

Ang ganda talaga ng lugar na ito! Parang kay sarap magpalaki ng mga bata.

 

Nasa ganoon akong pag-iisip nang mapatingin ako sa mataas na gate nang bigla iyung bumukas! Pumasok ang isang magandang sasakyan kaya hindi ko mapigilan ang mapakunot ng noo!

 

Tulog si Elijah at may inaasahan ba siyang bisita? Nasagot lang ang katanungang kong iyun nang pagkahinto ng sasakyan, bumukas iyun at bumaba ang isang babae!

 

Walang iba kundi ang Mommy ni Elijah!

 

Hindi ko mapigilan ang makaramdam ng kaba at akmang maglalakad na sana ako papasok ng bahay nang bigla itong napatingin sa gawi ko!

 

"Hala...nakita niya ako? Naku, paano ba ito...baka mamaya kung anong salita ang marinig ko sa kanya! Kagaya sa mga pelikula na may title na langit siya, lupa ako? Na kontrabida ang Ina ng bidang lalaki at pinagsasalitaan ng hindi kaaya-aya ang bidang babae?" mahina ko pang bulong sa sarili ko! Lalo pa yatang dumuble ang kaba na nararamdaman ko nang nag-umpisa na itong naglakad palapit sa akin.

 

 

 

Chapter 64

 

JENNIFER POV

 

"GOOD morning po!" mahina kong bati dito kasabay ng malakas na pagkabog ng dibdib ko nang tuluyan nang makalapit sa akin ang Mommy ni Elijah!

 

Napansin ko pa nga ang pagsipat niya ng tingin sa akin mula ulo hangang paa na lalong nagpadagdag sa malakas na kabog ng dibdib ko.

 

"Ano ang ginagawa mo dito sa labas? Nasaan si Elijah?" seryosong tanong niya sa akin.

 

"Na-nasa kwarto po! Natutulog." kinakabahan kong sagot. Napansin kong naptikwas ang kaliwa nitong kilay na para bang hindi siya kumbinsido sa naging sagot ko.

 

"How about you? Bakit nandito ka sa labas gayung ang dinig ko kay Elias kay nahimatay ka daw kanina?" muling tanong niya.

 

"Ahmm, maayos naman na po ang kalagayan ko at gusto ko din po kasing makalanghap ng sariwang hangin. Tsaka, kakatapos ko lang din pong kumain." nahihiyang sagot ko naman sa kanya sabay yuko

 

Hindi ko kasi kayang makipagtitigan sa kanya kaya iniiwasan ko na din talaga na mapatitig sa mga mata niya! Para kasing binabasa niya ang buo kong pagkatao sa paraan ng pagtitig niya sa akin eh!

 

"Huwag kang matakot sa akin! Hindi ako nangangain ng tao! By the way, nabalitaan ko kay Elijah ang nangyari sa iyo and nagpasya akong dalawin ka para dalhan ka ng mga masusustansiyang pagkain." muli niyang bigkas! Hindi naman ako nakaimik

 

Hindi ko din kasi talaga alam kung ano ang sasabihin ko eh! Nag-aalangan pa rin ako lalo na at Ina siya ni Elijah.

 

"Inaalagaan ka ba ng maayos ng anak ko?

 

"muli niyang tanong. Sa pagkakataon na ito, nakaupo niya siya kaya wala sa sarilng napaupo na din ako! Binalingan niya pa ng tingin si Manang Salve na tahimik palang nakaantabay sa amin at inutusan na alalayan daw ang driver para dalhin sa kitchen ang mga pagkain na dala niya!

 

"Pakihandaan din ng prutas si Veronica and dalhin niyo dito." pahabol niya pang utos kaya naman kahit papaano nakaramdam ako ng tuwa sa puso ko sa isiping may care din naman pala siya sa akin

 

'Two months right? Two months pa lang ang baby na nasa sinapupunan mo?" sa pagkakataon na ito nakangiti na siya habang nagtatanong!

 

"Opo!" nahihiya ko namang sagot sabay haplos sa impis kong tiyan!

 

"Isa sa pinagsisihan ko sa buhay ko ay iyung hindi ako nag-anak ng marami! Kung alam ko lang na darating pala ang time na mag-isa lang ako sa bahay, dapat pala dinamihan ko na ang pag-anak kahit na napaka-selan kong magbuntis noon!" bigkas niya na labis kong ikinagulat!

 

Wala sa sariling napaangat ako ng tingin at napatitig sa kanya kung saan kitang kita ko ang lungkot na nakaguhit sa mga mata niya!

 

"Ang kambal na sila Elijah at Elias lang ang anak ko. Malaki ang agwat ng edad namin ng asawa ko sa isa't isa kaya maaga niya din akong iniwan! Noong lumaki ang kambal, nagkanya-kanya na sila ng bahay at naiwan ako sa bahay namin na mag-isa." muli niyang bigkas!

 

"sorry po!" mahina kong sagot! Hindi ko alam kung para saan ang pagso-sorry ko pero ngayun ko lang narealized na lubusan na mukha naman pala siyang mabait!

 

Nakaka-intimidate lang siyang tingnan at kausapin kasi halata naman talaga sa kilos niya na hindi siya basta-bastang tao!

 

Tsaka, ilang taon na kaya siya?

 

Napakabata niya pang tingnan! Siguro ganito talaga ang mga taong maraming pera! Matagal tumanda!

 

"You don't need to say sorry! Alam kong mahirap ang pinagdadaanan mo ngayun at kaya ko lang naman nasasabi ang ganitong bagay dahil gusto kong sabihin sa iyo na hangat kaya, huwag kang tumigil sa panganganak, Jennifer!" nakangiting bigkas niya! Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa gulat!

 

Seryoso ba siya? Hindi nga? Maraming anak? Imposible yatang mangyari iyun.

 

"Noon pa man, pangarap ko nang magkaroon ng maraming apo." muling bigkas niya! Hindi ko naman malaman kung ano ang isasagot ko! Bigla kasing na -blanko ang utak ko eh! Hindi ko na malaman kung ano ang isasagot ko.

 

"Pwede bang pagbigyan mo ako tungkol sa bagay na iyan Jennifer? MIss na miss ko na ang mag-alaga ng mga bata at masaya ako dahil sa wakas, may inuwi din na babae si Elijah sa sarili niyang pamamahay!" nakangiti niyang muling bigkas!

 

"Hi-hindi ko po alam! 1-ibig kong sabihin kung---kung ilang anak-ang ibibigay ni Lord sa amin siyempre po buong puso kong tatangapin!" mahina kong sambit pero hindi din ako sigurado! Kanina pa kasi siya nagsasalita at nakakahiya naman kung hindi ko siya sasagutin diba?

 

"Well, kung ganoon palagi kong ipagdadasal kay Lord na bigyan ka ng magandang kalusugan para naman matupad ang pangarap ko na magkaroon ng maraming apo! Ikaw at si Elijah lang ang inaasahan ko na makaka fulfill sa pangarap kong iyun dahil tangap ko na sa sarili ko na wala akong aasahan kay Elias! Nagtatapon ng sarili niyang sperm ang batang iyun at hindi pa sawa sa kakapalit palit ng babae." nakangiti niya namang sagot sa akin!

 

Hindi ko na din tuloy napigilan pa ang mapangiti! Lalo na nang marinig ko ang huling katagang binitiwan niya. Hindi ko din alam kung joke ba iyun pero mukha namang totoo!

 

"Simula ngayung araw, ako ang bahala sa iyo. Hindi na lang si Elijah ang mag-aalaga sa iyo kundi ako na din."" muli niyang bigkas!

 

Para namang may kung anong bagay ang biglang humaplos sa puso ko habang sinasabi niya ang katagang iyun. Siya daw ang bahala sa akin? So ibig bang sabihin nito, palagi niya akong dadalawin dito sa bahay?

 

 

 

Chapter 65

 

JENNIFER POV

 

"Sa-salamat po Mam! Hayaan niyo po...

 

aalagaan ko ang baby na nasa sinapupunan ko sa abot ng aking makakaya para maging healthy siya sa kanyang paglabas." nakangiti kong sagot sa Mommy ni Elijah!

 

Hindi ko din maintindihan ang sarili ko! Habang nagtatagal kaming nag-uusap, lalong gumagaan ang kalooban ko sa kanya na para bang may something sa kanya na hindi ko maintindihan!

 

Siguro dahil mabait siya at sa simula noong nagkaisip ako never akong nakaranas ng pagmamahal ng isang Ina at nararamdaman ko iyun ngayun kay Mam Miracle! Mabait siya...alam kong mabait siya at makakasundo ko siya.

 

"Mam? Jennifer...magiging asawa ka na ng anak ko soon at hindi pwedeng tawagin mo akong Mam! You can call me Mommy." nangingislap ang mga mata niya sa tuwa habang sinasabi ang katagang iyun!

 

Hindi naman ako nakaimik! Mommy? God, sobrang sarap pakingan at sobrang sarap sambitin.

 

"Ha...na-naku! Nakakahiya po! Hindi pa naman ako asawa ng anak niyo po para tawagin ko kayong Mommy." nahihiya kong sagot!

 

"Well, then magpakasal kayong dalawa! Yes why not! Hindi din naman ako papayag na lumabas ang apo ko na hindi pa kayo kasal ng anak kong si Elijah! Iba pa rin ang may blessings ni Lord ang pagsasama niyo! Lalong tumitibay." nakangiti nitong sagot sa akin.

 

Lalo naman akong nagulat! Hindi ko kasi talaga inaasahan na aabot kami sa ganitong topic.

 

Ang kasal ay isang sagradong bagay at hindi ko alam kung kaya bang ibigay sa akin iyun ni Elijah lalo na at malinaw sa akin kung ano ba talaga ang pakay niya! Ang anak namin at wala nang iba!

 

"Bakit, hindi niyo po ba napag-uusapan ang tungkol sa pagpapakasal iha?" seryosong tanong nito kaya dahan-dahan naman akong umiling.

 

"Tsk...ito talagang si Elijah...hindi ko alam kung kanino nagmana ang ugali ng lalaking iyan! Binuntis ka na niya lahat-lahat pagkatapos hindi ka man lang niya inalok ng kasal? Don't worry, ako ang bahala sa iyo dahil sa pagkakataon na ito, sisiguraduhin ko na hindi ka madedehado! Magpapakasal kayo ng anak ko at magigilng legal sa mata ng batas at mata ng mga tao ang pagsasama niyo." nakangiti niyang sagot sa akin!

 

Hindi ko tuloy malaman kung matutuwa or malulungkot ba ako sa mga katagang binitiwan niya!

 

Labis akong nagulat sa sinabi niya. Kasal? Kaming dalawa ni Elijah? Well, kung sakaling mangyari man iyun siguro ako na ang pinakamasayang babae sa balat ng lupa!

 

Aminado din kasi talaga ako sa sarili ko na tuluyan nang nahulog ang loob ko kay Elijah sa maiksing panahon na nagkasama kami!

 

Masakit isipin na anak lang ang habol nito sa akin pero ang pagbangit ng sarili niyang Ina tungkol sa kasal ay para bang isang bagay na nagbibigay sa akin ng pag-asa.

 

Kung sakaling magpakasal kaming dalawa ni Elijah, magiging legal na ang pagsasama namin! Magkakaroon na ako ng karapatan sa lahat ng bagay at hindi niya na ako basta-basta maitatakwil sa lahat ng oras.

 

Yes...tama! Isang malaking bagay ang kasal at iyun din ang nais ng Mommy nito at wala naman sigurong dahilan para tumanggi diba? Grasya na ito para sa akin na dapat kong bigyang ng pagpahalaga!

 

Susugal ako! Yes...handa akong sumugal kay Elijah at gagawin ko din ang lahat para ibigin niya din ako!

 

Kung anak lang ang habol niya sa akin walang problema pero tuturuan ko muna siyang mahalin din ako lalo na kapag matuloy ang kasal na sinasabi ni Mam Miracle. Give and take lang diba? As long as mahalin lang ako ni Elijah willing akong bigyan siya ng maraming supling! Kahit ilan pa iyun basta mapasa-akin lang ang puso niya.

 

"Hindi ko po alam kung gusto din ni Elijah ang maikasal kami pero sana po! Ayaw ko din po kasing lumaki ang baby ko na wala siyang kikilalaning kumpletong pamilya." lakas loob ko ding sagot!

 

Talagang pinalungkot ko pa ang boses ko pero isang masayang ngiti din ang naging response ni Mam Miracle sa akin! God... sana mapatawad ako ni Elijah pero simula ngayung araw....Mommy niya na ang liligawan ko.

 

Sa pamamagitan ng tulong ng Mommy niya, pipilitin ko na maikasal kami ni Elijah sa lalong madaling panahon!

 

Oo, nagmumukha akong selfish at siguristang babae pero ito lang ang alam kong tama! Ito lang din ang alam kong maayos na paraan para hindia ko mawalay sa magiging anak ko dahil hangang ngayun hindi ko din alam kung kaya ko bang mabigyan ng saganang buhay ang baby ko kung sakaling itatakas ko siya sa sarili niyang ama.

 

"Well...ihanda mo ang sarili mo! Bago lumaki ang tiyan mo sisiguraduhin ko na maikasal na kayong dalawa ni Elijah." nakangiti nitong sagot. Hindi ko naman maiwasa ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko!

 

Sana lang talaga mangyari ang sinabi nitong si Mam Miracle at sana lang din talaga pumayag si Elijah! Handa akong magpatali sa anak niya habang buhay basta maging legal lang ang pagsasama namin.

 

 

 

Chapter 66

 

JENNIFER POV

 

"Maraming salamat po sa time at pagbisita niyo po sa akin." buong galak kong bigkas habang hinahatid ko si Mommy Miracle sa kanyang kotse!

 

Marami din kaming napag-usapan at sa maiksing oras na nagkausap kaming dalawa, aminado ako sa sarili kona napalapit din talaga ng sobra ang loob ko sa kanya!

 

Gusto niya pa nga sanang ipagising si Elijah para ma-umpisahan na daw na ma-plano ang tungkol sa pagpapakasal pero

noong sinabi ko na tulog na tulog ito dahil puyat noong nagdaang gabi, hindi na din naman siya nagpumilit pa! Ipapatawag na lang daw niya si Elijah para makausap ng masinsinan!

 

Mommy na din ang tawag ko sa kanya dahil ito ang nais niya. Hlindi pwedeng maging matigas ang ulo ko pagdating kay Mommy Miracle dahil siya lang ang makakagawa ng paraan para mapakasalan ako ng anak niya sa ayaw at gusto nito!

 

Hindi pa man dumadating ang araw ng kasal, sobrang excited na ako! BAhala na... bahal na ang kapalaran sa akin basta ang importante, masaya ako ngayun!

 

Kasal na lang talaga ang kulang at wala na akong mahihiling pa.

 

"Mag-ingat ka din dito iha! Ingatan mo ang pabubuntis mo at kainin mo iyung mga foods a prutas na dala ko." nakangiti pang paalam ni Mommy Miracle sa akin bago umusad ang sasakyan paalis! Isang masayang ngiti ang naging sagot ko.

 

Hayssst, sobrang nag-enjoy din talaga ako sa presensya ni Mommy Miracle at sana madalaw niya ako palagi!

 

Nang tuluyan nang nakaalis si Mommy Miracle, nagpasya na akong bumalik ng silid! Balak kong maligo na muna dahil simula ngayung araw...uumpisahan ko na ang mission ko na mapaibig si Elijah sa akin.

 

Yes..hindi ako pwedeng maupo lang at maghintay sa grasya na darating sa akin.

 

Kailangan ko nang kumilos para matutunan akong mahalin ni Elijah at may alam na akong paraan kung paano gawin iyun!

 

Magana akong naglakad pabalik ng kwarto at sakto naman na nahihimbing pang natutulog si Elijah! Nagpasya akong maligo na lang muna para fresh ako mamaya sa pagising niya! Aba't hindi pwede lulusyang-lusyang lalo na at may mission akong gagawin simula ng mga oras na ito.

 

Mabilis na akong pumasok ng banyo.

 

Pagkapasok ko sa loob, hinubad ko muna lahat ng saplot sa aking katawan. Wala akong itinira na kahit isa at pumasok sa loob ng shower room! Tinimpla ko muna ng temperatura ng tubig na lalabas sa shower at nang makuha ko na ang desired temperature, nag-umpisa na akong tumapat at maligo!

 

Sobrang sarap sa balat ang tubig!

 

Talagang sinigurado ko na masabon ang buo kong katawan! Gusto kong maging mabango sa pang-amoy ni Elijah! Gusto ko ding maging maganda sa harapan niya. Bago ako manganak, sisiguraduhin ko na mging akin ang puso niya.

 

Dahil sa pagiging metikuluso ko sa aking paliligo...medyo nagtagal ako dito sa loob ng banyo. Sulit naman dahil ramdam ko ang kalinisan ko sa aking katawan! Feeling ko nga, lahat ng libag ko ay tuluyan na ding natangal eh!

 

Kay sarap sa feeling! Nagpasya ako na dito na lang din sa loob ng banyo magpatuyo ng buhok at nang matapos iyun, nakangiti na akong lumabas ng banyo suot lamang ang bathrobe!

 

Direcho ako ng kama kung saan himibing na himing pa rin si Elijah sa pagtulog! Nagpasya akong mahiga sa tabi niya at mahigpit na yumapos sa kanya!

 

"Ahmmm, Jen may gusto ka ba? Nagugutom ka ba?" narinig kong sambit niya kaya hindi ko mapigilan ang paguhit ng ngiti sa labi ko! Lalo kong idinikit ang katawan ko sa katawan niya para mas lalo niyang maramdaman ang presensya ko at hindi nga ako nabigo! Unti-unti niyang idinilat ang kanyang mga mata at direktang tumitig sa akin.

 

Kaagad naman akong nagpakawala ng matamis na ngiti sa labi. Tumitig din ako sa mga mata niya sabay dukwang at binigyan ko siya ng mabilisang halik sa labi.

 

Mabilis lang naman! Halos dumikit lang din ang labi ko sa labi niya kasabay ng paguhit na din ng ngiti sa labi niya.

 

"Aba't ang bango mo ah?" bigkas niya! Hindi ko naman mapigilan ang matawa! Akmang babangon na sana ako nang mabilis niya akong pigilan.

 

"Saan ka pupunta? Don't tell me na gusto mo lang insturbuhin ang tulog ko?"natatawa niya nang tanong.

 

"HIndi ah? Wala akong planong gisingin ka at hindi ko din kasalanan kung magising ka dahil tumabi ako sa iyo! Gusto ko na din sanang matulog eh." bigkas ko at peke na humikab.

 

Hindi ko pala kaya na ako ang maunang gumawa ng the moves para mag-sex kami! Hindi ko alam kung paano umpisahan eh! Nandoon pa rin ang hiya at takot na baka mareject ako.

 

"Ganoon? Well, okay...matulog ka na! Matulog na tayo." paos ang boses na bigkas niya sabay tagilid ng higa paharap sa akin! Matiim niya akong tinitigan sa aking mukha kasabay ng dahan-dahan na paglapit ng mukha niya mukha ko at paglapat ng labi niya sa labi ko.

 

Kaagad namang nagdiwang ang kalooban ko! First attempt at mukhang magtatagumpay kaagad ako!

 

 

 

Chapter 67

 

JENNIFER POV

 

Nag-umpisa siya sa paghalik-halik sa labi ko hangang sa lumalim iyun.

 

SA ngayun, leeg ko na naman ang pinagdiskitahan niya! Kaunting kagat at sinisip ang ginagawa niya sa akin kaya lalo akong nakakaramdam ng pag-iinit!

 

May nararamdaman akong kaunting sakit at kiliti sa paraan ng paghalik niya sa leeg ko! May kasama ding pagsipsip sa balat ko at feeling ko nag-iiwan siya ng marka sa bahaging iyun!

 

Darang na darang na din ako sa kakaibang sensasyon na nararamdaman ko! Tuluyan nang nabuhay ang pagnanasa sa katawan ko!

 

Elijah!" mahina kong sambit lalo na nang bumaba pa ang halik niya patungo sa aking dibdib! Una niyang dinilaan ang korona doon kaya feeling ko lahat ng balahibo ko sa katawan ay nagsipagtayuan na.

 

Ilang beses na pagdila pa ang ginawa niya hangang sa naramdaman ko na bigla niya na lang isinubo ng buo ang isa sa mga nipple ko at bahagyang sinipsip na akala mo isang sangol na naghahanap ng gatas sa kanyang Ina!

 

"Ahhhh, Elijah!" hindi ko mapigilang anas! Init na init ako lalo na nang maramdaman ko ang dahan-dahan na paglalakabay ng palad niya sa buo kong katawan pababa sa aking perlas ng silangan!

 

Noong una humahaplos lang ang isang palad niya sa aking hita at hindi naglaon, nagulat na lang ako dahil bigla niyang itinaas ang isa kong hita patungo sa kanyang baiwang! Hindi ko mapigilan ang mapaungol nang bigla na lang salatin ng isa sa mga daliri niya ang nag-uumpisa nang mabasa kong hiyas na nagbigay sa akin ng kakaibang ligalig!

 

Para akong biglang nakaramdam ng panghihina! Gustong gusto ng katawan ko ang ginagawa niya ngayun!

 

Lalo ko pa ngang ibinuka ang hita ko para bigyang daan ang kanyang daliri na patuloy na humihimas sa bahaging iyun! Hindi ko tuloy malaman kung saan ko ibabaling ang attention ko! Doble-dobleng sarap ang ipinaparanas niya sa akin. Salitan niyang sinususo ang magkabilaan kong nipple habang abala naman ang isa niyang palad sa paglamas sa katawan ko at ang isa naman ay nasa bukana na ng aking perlas ng silangan!

 

"Pack! Hindi ko alam kung ano ang meron sa iyo Jennifer at bakit baliw na baliw ako sa iyo!" hinihingal niyang bigkas nang sa wakas pinakawalan niya din ang magkabilaan kong nipple! Mapungay ang mga matang tinitigan ako kaya hindi ko mapigilan ang mapangiti

 

"Sobrang sarap din ng ginagawa mo! Gusto ko pa at wala akong balak na pigilan ka!" malandi kong bigkas! Malaki ang tiwala ko sa kanya at hindi lang naman siya ang nag-eenjoy sa ginagawa niya ngayun kundi ako rin!

 

"Are you sure at ready ka na?" mahinang tanong niya sa akin! Kitang kita ko sa mga

mata niya ang hindi maipaliwanag na damdamin kaya nakangiti akong tumango! Ako na mismo ang gumawa ng paraan para muling magtagpo ulit ang labi namin at ilang saglit lang, mapusok na naman kaming naghalikan!

 

Walang gustong magpatalo! Masasabi kong eksperto na din ako pagdating sa halikan dahil kayang kaya ko nang makipagsabayan sa kanya! Marunong na ding makipaglaban ang dila ko sa dila niya! Narinig ko pa nga ang mahina niyang pag-ungol kaya lalo akong ginanahan!

 

Hindi na din ako nakapagpigil pa! lakas loob kong hinwakan ang kanyang jumbo sausage at bigla akong napatigil sa pakikipaghalikan sa kanya nang maramdaman ko na para bang lalong dumuble ang sukat niyun!

 

"Elijah...bakit parang lalo yata siyang lumaki?" mahina kong tanong sa kanya dahil sa gulat ko! Isang mahinang pagtawa ang naging sagot niya sa akin habang pinagmamasdan niya ako!

 

"Ganiyan talaga! Mamaya matitikman mo na siya kung gaano kasarap!" nakangisi niyang sagot! Dahil sa curiousity, napayuko ako para matingnan kung ano ang hitsura ng jumbo sausage niya at hindi ko mapigilan ang makaramdam ng pagkamangha nang sumalubong sa paningin ko ang histura noon! Dumuble nga ang sukat nito at kitang kita ko na din ang mga ugat na halos lumabas na!

 

"Na-nakakatakot ang hitsura niya pero parang kay sarap niya!" malandi kong bigkas! Hindi ko na nga namalayan pa kung paano niya natangal ang saplot naming dalawa sa mabilis na paraan!

 

"Hindi siya nakakatakot! Now, let's continue!" nakangiwi niyang sambit! Hindi ko naman mapigilan ang matawa at walang sabi-sabing bigla na lang akong bumangon!

 

"Yes...let's continue at may gusto akong gawin! Kasama sa cravings at dapat lang na pagbigyan mo ako!" natatawa kong sagot sa kanya sabay pwesto sa may paanan niya!

 

"Ano? Teka lang... Jennifer..ahmmmm.. pack!" narinig ko pang sambit niya nang walang sabi-sabing bigla ko na lang inilapit ang mukha ko sa sandata niya at dinilaan ang ulo noon!

 

"A-ano ang ginagawa mo? Hi-hindi mo dapat gawin iyan dahil---dahil...oh come on! Ganiyan nga! Ang sarap ng bibig mo.... "anas niya na sinabayan niya pa ng mumunting ungol! Lalo tuloy akong ginanahan na sipsipin ang ulo ng alaga niya!

 

May nalalasahan akong kakaiba at hindi ko alam kung dulot lang ba iyun ng pagbubuntis ko pero gustong gusto ko ang lasa noon!

 

 

Chapter 68

 

JENNIFER POV

 

"Ohh Jen, ang sarap!" hindi ko na mabilang pa kung ilang beses ko nang narinig ang katagang iyun mula sa bibig ni Elijah kaya naman lalo ko pang pinag-igihan ang aking gingagawa.

 

Kailagan ko itong gawin para ma-inlove siya sa akin pero hindi ko naman akalain na mag-eenjoy din pala ako.

 

Nilaro-laro ng sarili kong dila ang kanyang sandata. Ginawa kong parang ice cream at pilit na isinubo pero hindi yata kasya sa bunganga ko! Nagkasya na lang ako na sinipsip ang ulo noon at nang maramdaman marahil ni Elijah na medyo pagod na din ako mabilis na siyang bumangon ng kama at inalalayan niya na akong mahiga.

 

Hinalikan niya muna ako sa buo kong katawan bago niya ipinasok sa basang basa ko nang lagusan ang kanyang sandata.

 

Malakas akong napaungol nang tuluyan nang nag-isa ang aming mga katawan.

 

"Ahmmm! Ughhh! Uhmm, Elijah!" mahina kong sambit! Mahigpit ang pagkakapit ko sa bed sheets ng kama habang walang humpay ang ginawa niyang paggalaw sa ibabaw ko!

 

KItang kita ko ang pamumula ng kanyang mukha! Nababasa ko din sa mga mata niya ang matinding pagnanasa at ilang ulos pa ang ginawa niya s ibabaw ko ay sabay na naming narating nag ruruk ng kaligayahan.

 

Nanatili siya ng ilang saglit sa ibabaw ko bago siya pabagsak na nahiga sa tabi ko. Parehong habol namin ang aming paghinga dahil sa pagod at ilang saglit lang, sabay na din naman kaming nakatulog.

 

Nagising kami sa malakas na tunog ng cellphone ni Elijah at nang sagutin niya ito, napagtanto namin pareho na ang Mommy niya pala ng tumatawag!

 

Nag-invite ito sa amin na sa bahay niya na lang daw kami kakain ng dinner dahil nagpahanda siya na kaagad namang pumayag si Elijah.

 

Hindi ko tuloy maiwasan na makaramdam ng tuwa. Alam ko na kasi kung ano ang pakay ni Mommy MIracle at kung bakit siya nagyayaya ngayun din.

 

Baka i-open up niya na kay Elijah ang mga bagay na napag-usapan namin kaninang umaga.

 

"Kaya mo ba? Aalis tayo. Nag-invite si Mommy na sa bahay na daw tayo kakain ng dinner." masuyong wika ni Elijah sa akin. Tumagilid pa nga siya ng higa paharap sa akin kaya kaagad na nagtagpo ang amin aming mga paningin.

 

"Sasama ba ako? Hindi ba nakakahiya sa Mommy mo?" kunwari nahihiya kung tanong sa kanya.

 

"Many times na inulit-ulit ni Mommy na isasama daw kita! Don't worry, mabait si Mommy at alam kong magugustuhan ka din noon." masuyo niyang sagot sabay

haplos niya sa pisngi ko.

 

Parang gusto ko na tuloy isipin na may gusto na din siya sa akin dahil sa mga gesture na ginagawa niya ngayun. Wala namang masama ang umasa diba pero nakakatakot nga lang kung mabigo.

 

Ah basta bahala na! Walang mas importante sa akin ngayun kundi ang makasama siya at maikasal kami para wala nang dahilan pa para ipagpatuloy niya ang nauna niyang plano sa akin!

 

Kapag matuloy ang plano ni Mommy Miracle, wala nang dahilan pa para lumayo ako! Makakasama ko na palagi itong si Elijah pati na din ang magiging mga anak namin at magiging happy family kami.

 

"Kung ganoon, magbibihis na tayo." narinig kong sambit niya sabay bangon. Inalalayan niya na rin akong makabangon mula sa kama at sabay na kaming naglakad patungo sa banyo.

 

Naligo na din kami pareho para fresh kami. Naligo na ako kanina pero kailangan kong gawin ulit ito ngayun dahil ramdam ko ang panlalagkit ng aking katawan. Nakakahiya naman kung haharap ako kay Mommy Miracle na nangangamoy sperm ako.

 

lyun nga lang habang naliligo kami, humirit pa si Elijha ng isa pang round kaya imbes na mapabilis lalo tuloy kaming natagalan. Ayos lang naman sa akin iyun dahil wala namang mas mahalaga sa akin sa mga panahon na ito kundi ang maging masaya kami pareho.

 

"uhhmmmm! shit ang sarap mo! You're so tight, Jen!" narinig ko pa ngang sambit niya! Nasa ilalim kami ng shower habang ramdam ko ang paulit-ulit na paglabas pasok niya mula sa likuran ko

 

"Yes! Yes Elijah! ANdiyan na ako." halos pasigaw ko ding sambit at sunod kong naramdaman ang pagdaloy ng mainit nitong katas patungo sa aking sinapupunan.

 

SAbay pa kaming natawa pagkatapos naming makaraos. Ipinagpatuloy na din namin ang naudlot naming paliligo.

 

Walang hiya...hindi ko akalain na kaya ko na palang makipagsabayan sa kanya kung ang pagatatalik ang pag-uusapan.

 

Pagkatapos namin naligo, Tinulungan na din ako ni Elijah na mapatuyo kaagad itong buhok ko at sabay na din kaming nagbihis. Sobrang saya ko ng mga sandaling ito at wish ko lang na sana tuloy -tuloy na ang tuwa na nararamdaman ng puso ko.

 

Sana lang talaga maging mabait sa akin ang tadhana, at pumayag kaagad itong si Elijah na pakasalan ako

 

Alang-alang sa magiging anak namin sana lang talaga hindi ako makakarinig ng pagtutol sa kanya mamaya kung hindi masasaktan talaga ako ng sobra.

 

 

Chapter 69

 

JENNIFER POV

 

MAAYOS naman kaming nakarating ng bahay ng Mommy ni Elijah. Mukhang inaabangan talaga kami nito dahil pagpasok pa lang ng kotse na sinasakyan namin sa bahay, nakangiting sinalubong na kaagad kami nito at kaagad na nagyaya patungo sa dining area. Naka-ready na daw kasi ang mga pagkain na siyang pinaunlakan kaagad naming dalawa ni Elijah.

 

Marami ngang mga pagkain ang nakalatag sa dining table.

 

Masaya kaming kumain at sinabayan pa ng kaunting pag-uusap. Masasabi ko na mabait naman pala si Mommy MIracle! Halatang masaya ito sa presensya namin dahil mas naging madaldal ito ngayun. Kung anu-ano na lang kasi ang kini-kwento nito eh.

 

Sayang nga lang at mag-isa na lang siya sa buhay. Ngayun ko lang din lubos na naisip na kaya siguro nabangit niya sa akin kaninang umaga na gusto niya nang maraming apo dahil sa mga ganitong bagay.

 

Kawawa naman pala. Mag-isa ha lang siya sa malaking bahay na ito.

 

"So, kumusta? Ano ang plano niyo?" saktong kakatapos lang naming kumain tatlo nang biglang nagtanong ng ganitong bagay si Mommy Miracle! Alam kong hindi para sa akin ang tanong na iyun kundi para kay Elijah.

 

"What do you mean, Mom?" serosong tanong naman ni Elijah sa Mommy niya

 

"What I mean is ano ang plano mo? Wala ka bang balak na planuhin ang future ninyong dalawa ni Jennifer pati na din ng magiging mga anak niyo?" sa isang iglap, biglang naging seryoso ang mukha ni Mommy Miracle! Napansin kong natigilan naman si Elijah. Wala din akong balak na sumabat sa pag-uusap nila. Mas pipiliin ko na lang na manahimik kaysa sa sumabat sa pag-uusap nilang mag-ina.

 

"What do you mean? Hindi ko po

maintindihan." nagtatakang sagot ni Elijah

 

"WAla ka bang plano na bigyan ng desente at maayos na pamilya ang anak mo?" seryosong tanong ni Mommy Miracle. Napansin ko pang napasulyao muna si Elijah sa akin bago nito seryosong tinitigan ang Ina.

 

"HIndi ko po kayo maintindihan, Mom! Ano po ba ang ibig niyong sabihin?" nagtatakang tanong ni Elijah

 

"Elijah, hindi ka na bumabata at kailangan mo nang planuhin ang lahat! Ang kaayusan at kabutihan ng magiging anak mo! Hindi naman ako papayag na matawag na isang bastardo ang apo ko kaya I suggest na planuhin niyo nang dalawa ni Jennifer ang pagpapakasal sa lalong madaling panahon." direkta at walang paligoy-ligoy nitong sambit.

 

Napansin ko pa nga ang pagkagulat sa mukha ni Elijah pagkatapos niyang marinig ang katagang iyun sa sarili niyang Ina. Wala sa sarilng napayuko na din ako dahil sa totoo lang, sobrang na offend ako sa ipinapakitang naging reaction ni Elijah.

 

Siguro, wala talaga sa bokabularyo niya ang salitang kasal! Wala sa plaho niya ang mga ganoong bagay lalo na at umpisa sa pa lang, nagpahaging na siya sa akin na anak lang ang kailangan niya sa buhay niya.

 

"Mom...please! Not now! HIndi pa ako ready sa mga ganitong klaseng usapin.' seryosong sagot ni Elijah sa Ina niya.

 

"At kailan ka pa maging ready Elijah?

 

Come on, binuntis mo na lahat si Jennifer tapos sasabihin mo sa akin na hindi ka pa ready? Kung ganiyan ang mindset mo, hindi mo na lang sana siya binuntis?" sa pagkakataon na ito, bakas na ang inis sa boses ni Mommy Miracle!

 

Ang kaninang masayang ambiance ng buong paligid ay napalitan na yata ng nagbabadyang samaan ng loob.

 

Kagaya na lang sa nararamdaman ko ngayun...talagang nalungkot din ako sa ipinapakitang reaction ni Elijah

 

"Nag-usap na kami ni Jennifer tungkol dito at alam ko na po kung ano ang ginagawa ko, Mom! Alam ko na din po kung ano ang gusto ko kaya pwede po bang hayaan niyo na muna kami?" seryosong sagot ni Elijah sa Mommy niya.

 

"NO! Hindi pwede! Hindi ako papayag sa mga ganiyang sagutan mo Elijah! Maghanda kayong dalawa dahil magpapakasal kayo sa ayaw at gusto niyo! "seryoso at maawtoridad ang boses na sagot ni Mommy Miracle.

 

Ilang saglit din na hindi nakasagot si Elijah! Tulala siyang nakatitig lang sa kanyang Ina samantalang abot-abot naman ang kaba ng puso ko.

 

"Nasa tamang edad na kayong dalawa para lumagay sa tahimik at ayaw ko din naman na lumaki ang apo ko na hindi kasal ang mga magulang niya! Huwag kayong mag-alala, ako na ang bahala sa preparasyon! Marami akong kakilala na mga best wedding coordinator at hindi na kayo magsasayang ng oras para asikasuhin ang pagpapakasal niyo sa simabahan." seryosong muling bigkas ni MOmmy MIracle.

 

"But Mom! Hindi pwede! What I mean... pwede po bang pag-usapan muna naming dalawa ito ni Jennifer? Please?" nakikiusap na sagot naman ni Elijah.

 

"Ano pa ba ang pag-uusapan niyong dalawa? Hindi pa ba malinaw ang lahat sa iyo Elijah? Jennifer is pregnant at dapat lang na panagutan mo siya! Kung hindi mo kayang pakasalan si Jennifer ora mismo, mabuti pa sigurong maghiwalay na muna kayo!" direkta at walang paligoy -ligoy na sagot ni MOmmy Miracle na labis kong ikinagulat.

 

Grabe naman si Mommy Miracle..hiwalay kaagad? HIndi! Ayaw ko muna! Tsaka nalang sana dahil nag uumpisa palang akong mag-enjoy sa piling ni Elijah......

 

 

 

Chapter 70

 

JENNIFER POV

 

"WALA nang dapat pang pag-isipan tungkol sa bagay na ito! Jennifer iha... bukas ng umaga may darating na fashion designer sa bahay niyo para masukatan ka na ng wedding gown na isusuot mo."

 

seryosong sagot ni Mommy Miracle!

 

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig! Naramdaman ko pa nga ang pagbaling ng tingin ni Elijah sa akin ang nagtataka niyang tingin na ipinupukol sa akin!

 

"Mom! Bakit ang bilis naman yarta?"

 

sagot naman ni Elijah.

 

"Masyado bang mabilis ang lahat para sa iyo Elijah? Ano ba ang nangyayari sa iyo? Don't tell ma na hindi ka pa ready gayung ilang buwan na lang ang bibilangin magkakaanak na kayo?" seryosong sagot naman ni MOmmy Miracle!

 

Hyassst, sinwerte pa rin pala talaga ako! Imagine, kampi sa akin ang future mother in-law ko?

 

"Okay...fine! I think hindi ako mananalo sa pag-uusap na ito! Kung iyan na talaga po ang desisyon mo..okay! Payag ako." sumusukong sagot ni Elijah!

 

Pigil ko naman ang sarili na mapangiti! Papayag din naman pala eh ang dami niya pang sinasabi.

 

"Dont' worry hindi ka naman maiisturbo sa trabaho mo eh! Kami nang dalawa ni Jennifer ang gagawa ng lahat! May wedding coordinator din naman tayong kukunin kaya hindi din naman tayo masyadong mahihirapan kahit na after a month na idadaos ang kasal niyong dalawa ni Jennifer." nakangiting sagot ni Mommy Miracle!

 

Wala na ngang nagawa pa si Elijah kundi ang pumayag sa kung ano ang nais ng Ina nito! Siyempre, walang ibang mas masaya sa takbo ng usapan kundi ako! Feeling ko nga sobrang bait ng kapalaran sa akin! Magiging legal na akong asawa ni Elijah at kahit papaano hindi na ako matatakot pa sa mga posibleng mangyari in the future.

 

Nanatili pa kami ng halos dalawang oras sa bahay ni Mommy Miracle bago kami umuwi ni Elijah. Buong biyahe pauwi ng bahay, halata ang pananahimik nito pero hindi ko na pinansin pa iyun! Walang mas mahalaga sa akin ngayun kundi ang sarili kong kaligayahan at kung hindi man siya masaya sa desisyon ng Mommy niya ngayun, gagawin ko naman ang lahat para matangap iyun.

 

Gagawa ako ng paraan para mahalin niya din ako! Kung kinakailangang gagamitin ko ang charm ko para mangyari iyun, gagawin ko!

 

Pagdating ng bahay, inihatid niya lang ako sa aking silid at akmang aalis na sana siya pero maagap ko siyang nahawakan sa kanyang kamay.

 

'Saan ka pupunta?" kunwari nagtataka kong tanong.

 

"Sa kabilang kwarto. Magpahinga ka na din dahil alam kong pagod ka." masuyo niyang wika sa akin. Buong lambing naman akong humawak sa braso niya at kunwari ay napasimangot.

 

"Hindi mo ako sasamahan na matulog ngayung gabi sa silid ko?" kunwari nagtatampo kong tanong sa kanya.

 

"Jen.. na re-schedule ang oras ng meeting namin ni Mister Sey bukas ng umaga kaya kailangan ko ding magpahinga ng maayos ngayung gabi." seryosong sagot niya.

 

"Pwede ka naman magpahinga dito sa kwarto ah? Elijah, natatakot akong mapag -isa dito sa silid kaya sana samahan mo naman ako oh. Dito ka na din matulog.... please?" nagmamakaawa kong bigkas.

 

Hindi naman siya nakaimik habang titig na titig sa akin! Ilang saglit ding namayani ang katahimikan sa aming dalawa bago siya dahan-dahan na tumango.

 

"Okay...fine! Para sa magiging baby natin, kung ano ang gusto mo susundin ko." pilit ang ngiting bigkas niya! Kaagad namang nagdiwang ang kalooban ko at mabilis siyang hinila papasok ng silid!

 

Ngayun pa lang, malaki ang tiwala ko sa sarili ko na sooner or later matutunan din akong mahalin nitong si Elijah! Siya ang lalaking para sa akin at ngayung kampi sa akin ang sarili niyang Ina, kukunin kong chance iyun para tuluyan ko ding maangkin ang puso niya!

 

Magiging masaya ako sa piling niya! Magkakaroon na din ako ng kumpleto at masayang pamilya! Hindi na ako magiging malungkot at magiging masaya na ako habang buhay!

 

Pagkatapos naming maglinis ng aming mga katawan, sabay na kaming dalawa ni Elijah na nahiga ng kama kung saan muling nagningas ang apoy sa pagitan naming dalawa..

 

Muli niya akong inangkin. Paulit-ulit hangang sa pareho kaming napagod at kusa na din kaming iginupo sa pagtulog

 

Nagising ako kinaumagahan na wala na si Elijah sa tabi ko pero may mga bulaklak ulit akong nakikita dito sa silid! Galing kay Elijah at may nakakakilig pang mensahae na nakasulat.

 

 

 

 

 

Chapter 71

 

JENNIFER POV

 

MABILIS na lumipas ang mga araw! Masasabi kong naging perfect naman ang pagsasama naming dalawa ni Elijah! Walang nagbago at parang ayos lang din naman sa kanya ang nalalapit na araw ng aming kasal. Isang buwan lang kasing preparation ang magaganap at habang nalalapit ang araw na iyun ay doble saya naman ang nararamdaman ng puso ko

 

Super excited ako kahit na walang ni isa man sa mga kadugo ko ang darating. Nilihim ko kasi talaga sa kanila ang tungkol dito dahil para sa akin wala naman silang pakialam sa akin!

 

Maglalakad akong mag-isa sa gitna ng aisle at hindi ko sila kailangan!

 

Sapat na din sa akin ang pagiging cooperative ni Elijah sa preparation ng aming kasal! Iniisip ko na lang na kagaya ko, excited din siya habang palapit ang araw na iyun.

 

Tama! Kontento na ako sa ganoong bagay basta ang importante kasama ko si Elijah at bubuo na kami ng sarili naming

pamilya.

 

Habang nagpapahangin ako dito sa garden, nagulat na lang ako nang biglang dumating si Mommy Miracle sa bahay! Pumasok si Elijah ng opisina kaya nang yayaain ako ni Mommy na sumama sa kanya sa mall kaagad na din akong nagpaunlak!

 

Nagshopping kami! Nagbonding na akala mo sobrang closed namin sa isat isa kaya sobrang saya ko lalo na at ramdam ko ang pagtangap niya sa akin bilang future daughter-in-law niya.

 

"Jennifer iha, hintayin mo muna ako ha? Gagamit lang ako ng banyo!" kasalukuyan kaming nakaupo dito sa loob ng coffee shop nang bigla siyang nagpaalam sa akin! Magpapahinga lang kami saglit at mag-iikot ulit maya-maya lang.

 

"Ayos lang po Mom! Take your time po!" nakangiti kong sagot sa kanya!

 

Kaagad na din siyang naglakad patungong banyo na matatagpuan dito lang din mismo sa loob ng coffee shop at naiwan naman akong ini-enjoy ko ang cookies at hot chocolate na napili kong

orderin kani-kanina lang.

 

"Jennifer? Sa wakas, natiyempuhan din kita?" nasa hot chocolate ang buo kong attention nang isang babae ang biglang lumapit sa akin!

 

Kaagad akong nag-angat ng tingin at hindi ko maiwasan na makaramdam ng inis ng sumalubong sa paningin ko ang nakangising mukha ni Ethel

 

Yes..siya nga at hindi ko alam kung ano na naman ang kailangan niya? bakit feeling ko ang liit ng mundo para magkita kami ngayun.

 

"Yes?" nakataas ang kilay na tanong ko. Natawa naman ito habang pailalim niya ako kung titigan!

 

"Balita ko buntis ka daw ah?" bakas ang pang-uuyam sa boses na tanong niya sa akin! Ayaw ko siyang patulan kaya naman peke akong ngumiti.

 

"Yes...buntis ako! Buntis na ako sa magiging panganay na anak naming dalawa ni Elijah!" sagot ko din sa kanya.

 

"Well, congratulations kung ganoon! Masaya ako para kay Elijah dahil sa wakas matutupad na na ang pangarap niya!" nakangiti nitong sagot!

 

Kaagad namang nagsalubong ang kilay ko dahil sa sinabi niyang iyun! Hindi ko siya maintindihan!

 

"Ano ang ibig mong sabihin?" tanong ko. Natawa naman ito.

 

"Mula umpisa, alam na alam ko na kung ano ang pakay sa iyo ni Elijah! Gusto ka niyang mabuntis dahil gusto niya nang magkaroon ng anak! Gusto niyang mabawasan ng kahit kaunti nag pighati na nararamdaman niya sa pagkawala ng anak naming si Ezekiel!" natatawa nyang sagot!

 

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat! Hindi ko kasi talaga inaasahan na maririnig ko ang katagang ito mula sa bibig ni Ethel.

 

Saan niya nakuha ang ganitong idea? Sino ang may sabi sa kanya gayung kung totoosin ako at si Elijah lang ang nakakaalam sa usaping iyun!

 

May mga bagay bang inililihim si Elijah sa akin na dapat kong malaman? Pero hindi... hindi niya ako pwedeng lokohin dahil malapit na kaming ikasal. Papakasalan niya ako so ibig sabhin, kasama ako sa mga plano niya dahil magiging asawa nya na ako.

 

"Kapalit ng baby na nasa sinapupunan mo ang namatay kong anak. Nagtagumpay si Elijah sa plano niya na buntisin ka para ang baby na iyan ay magiging kapalit ng anak naming si Ezekiel." nakangiti niyang muling bikgas! Pakiramdam ko biglang kumulo ang dugo ko dahil sa sinabi niya!

 

Kuyom ang kamaong matalim ko siyang tinitigan! Kung hindi lang sa kondisyon ko ngayun baka kanina ko pa sinugod itong si Ethel para ingudngod ang bibig niya sa sahig para matigil na ang mga walang katotorang salita na lumalabas sa bibig niya ngayun. Kaya lang buntis nga ako at hindi ako pwedeng maging bayolente dahil baka mapahamak ang baby na nasa sinapupunan ko.

 

"Umalis ka na! Pwede bang umalis ka na? "naiinis kong bigkas! Walang katuturan ang mga katagang lumabas sa bibig niya! Ayaw ko din na bigyan siya ng chance na tuluyang masira nag araw ko lalo na at kasama ko ngayun si Mommy Miracle.

 

"Isinusumpa ko...gagawin ko ang lahat ng aking makakaya para muling mapasa-akin si Elijah!" muli niyang bigkas bago natatawa siyang naglakad palayo sa akin! Hindi ko naman mapigilan na sundan siya ng tingin!

 

Ang lakas ng loob ng Ethel na iyun para sabihin sa akin ang mga ganoong kataga! Alam kong tinatakot niya lang ako dahil impsoble din talagang balikan siya ni Elijah! Abot langit ang galit nito sa kanya kaya alam kong wala akong dapat na alalahanin! Alam ko din na kaunting kaunti na lang, tuluyan nang maging akin ang puso ni Elijah! Basta, ituloy-tuloy ko lang ang naumpisahan ko na!

 

Siguro nga, baliw na ang Ethel na iyun! Wala na sa huwesyo at kung anu-anong mga walang katuturang salita ang lumalabas sa bibig niya! Hindi ko siya dapat isipin. Dapat ko ding kalimutan ang kung ano man ang mga pinagsasabi niya ngayun.

 

 

 

Chapter 72

 

JENNIFER POV

 

"NAKU Mom, hindi ko po kailangan ang mga iyan!" nakangiti kong wika kay Mommy Miracle na sinabayan ko pa ng sunod-sunod na pag-iling! Nandito kami ngayun sa isang shop na puro mga luxury items ang tinitinda! Presyo pa lang ng mga paninda talagang nakakaramdam ako ng panghihilab ng aking tiyan

 

Ang mamahal kasi! Yes...sobrang mahal at kung ako lang ang masusunod baka kanina pa ako lumabas sa shop na ito

 

"Subukan mo! Hawakan mo lang...hindi ba't ang ganda?" nakangiti nitong wika sa akin! Pilit niyang pinapahawakan sa akin ang mga bags na nasa harapan ko!

 

"Ma-magaganda naman po lahat pero hindi po ba't may napili na tayo kanina?" nakangiti kong sagot!

 

"Yes..at kulang pa iyun! Dagdagan pa natin!" sagot naman nito! Hindi naman ako nakaimik. Natatakot din kasi ako ng baka ma-offend siya eh! Baka mapahiya siya sa mga kaharap naming mga sales staff na nag-aassist sa amin ngayun kung patuloy akong kukuntra sa gusto niya.

 

Hindi talaga ako mananalo sa kanya kaya naman pinili ko na lang na manahimik na lang!

 

"Magiging daughter in law na kita at dapat lang na magkaroon ka din ng mga collections ng mga ganitong itemiss" pigil ko tuloy ang sarili ko na mapangiwi

 

Ngayun pa lang kasi inaalala ko na kung ano ang magiging reaction ni Elijah kapag malaman niya ang tungkol dito! Buti sana kung tag-hundreds lang ang presyo ng mga bags na ito eh ang mamahal eh! Hindi afford ng pankaraniwang tao pero itong si Mommy Miracle parang wala lang sa kanya ang lahat!

 

Gayumpaman, wala na akong nagawa pa kasi nabayaran niya na! Pagkatapos namin sa shop na iyun kaagad na akong nagyaya kay Mommy na umuwi na! Baka kung anu-ano pa ang bibilihin niya eh! Hindi ko naman kailangan ang mga iyun kung totoosin!

 

Maayos naman kaming nakauwi ng bahay! Pagdating namin, todo assist naman sila Manang Precy at Manang Salve! Kaagad ko silang inutusan na dalhin na kaagad sa kwarto at ipasok sa loob ng walk in close ko ang mga items na pinamili ni Mommy Miracle sa akin! Ayaw ko kasing ipakita kay Elijah ang mga iyun dahil nahihiya ako! Natatakot din ako sa mga posibleng iisipin niya sa akin.

 

Hindi na din naman nagtagal si Mommy Miracle sa bahay at talagang inihatid niya lang ako! Hindi na daw siya magtatagal dahil kailangan ko daw magpahinga na kaagad ko na din namang sinang-ayunan! Medyo napagod din kasi talaga ako sa shopping namin at nakakaramdam ng din ako ng antok

 

Direcho ako ng kwarto! Nagpalit lang ako ng damit at nahiga na ng kama! Dahil siguro sa pagod, mabilis na din naman akong nakatulog at muling nagising na ang una kong nasilayan ay ang presensya ni Elijah! Nakauopo siya dito sa may gilid ng kama at matamang nakatitig sa akin.

 

"Nakauwi ka na pala?" mahina kong sambit! Akmang babangon na sana ako pero maagap niya akong pinigilan.

 

"Stay! Matulog ka pa." nakangiti niyang bigkas! Ginawaran niya pa ako ng magaan na halik sa aking noo bago siya tumayo! Naglakad siya papasok ng banyo kaya naman muli ko na ding ipinikit ang aking mga mata!

 

Muli akong napadilat nang maramdaman ko ang muling paglabas niya ng banyo! Bumangon ako at sumandal sa may headboard ng kama habang mataman ko siyang pinagmamsdan.

 

Wala na siyang damit pang-itaas kaya kitang kita ko ang maganda niyang katawan! Tanging boxer shorts lang din ang pang-ibaba niyang kasuotan kaya naman hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng pag-iinit lalo na nang mapatitig ako sa may harapan niya na kitang kita ko ang isang bagay na bumubukol doon.

 

Shit, bakit ba napaka-hot niya? Ang sarap sa mga mata pagmasdan ang hubog ng katawan niya!

 

"Sweetie...hindi ba't sabi ko matulog ka pa?" kunot noo niyang bigkas nang mapansin niyang tuluyan na akong nakasandal sa kama! Hindi ko naman mapigilan ang mapasimangot

 

"Sino naman ang makakatulog kung iyan lang ang suot mo? Exposed ang katawan mo sa mga mata ko kaya magbihis ka na.' "nakalabi kong sagot!

 

Isang mahinang pagtawa ang naging tugon niya sa akin habang naglalakad palapit dito sa kama! Sumampa siya habang hindi iniaalis ang pagkakatitig sa akin at hindi na ako nakapalag pa nang bigla niya na lang itinaas ang blouse ko at walang sabi-sabing sinungaban ang isa sa mga nipple ko!

 

"Ahmmm, nag-uumpisa nang lumaki ang mga babies ko ha?" mahina niyang pang sambit bago niya isinubo ang isa sa mga nipple ko! Hindi ko tuloy mapigilan ang mapaungol!

 

Buntis ako at nadagdagan na ang sukat ng aking boobs! Lalo itong naging malaki sa paningin ni Elijah kaya naman halos gabi-gabi din niyang nialalantakan ito! Walang kasawa-sawa at akala mo may nahihigop isyang nectar mula sa loob noon!

 

Pakiramdam ko may libo-libong kuryente ang biglang dumaloy sa aking mga ugat!

 

Napaungol pa nga ako at hindi ko mapigilan na mapahawak sa kanyang buhok habang marahan niya nang sinisipsiip ang isa sa mga nipple ko habang ang isa niyang palad ay nag-uumpisa nang masahin ang kabila!

 

Nilalapi-lapirot nito ang isa sa mga nipple ko at paminsan-minsan ay nararamdaman ko din ang makailang beses niyang paglamas sa mismong boobs ko! Para na akong mababliw sa sobrang sarap!

 

 

Chapter 73

 

JENNIFER POV

 

"Ahh, Elijah! ugggghhh!" mahina kong bigkas nang maramdaman ko ang pagapang ng isa niyang kamay patungo sa aking perlas ng silangan. Nilaro-laro niya ang tinggil ko habang ramdam ko ang pagkabasa ko sa bahaging iyun.

 

"Ughhh! Grabe, ang sarap!" mahina ko pang daing. Magaan ang daliri niya na nilalaro at kinikiliti ang perlas ko! Sobrang dulas ko na sa bahaging iyun kaya naman wala sa sariling mas lalo ko pang ibinuka ang hita ko!

 

Excited na akong pasukin niya ulit! Excited na akong maramdaman ulit ang malaki at mahaba niyang sandata sa loob ko!

 

"Ready?" nakangiting tanong ni Elijah sa akin! Isang marahang pagtango ang naging sagot ko sa kanya bago siya tuluyang umibabaw sa akin! Ikiniskis niya ang sandata niya sa pagkababe ko bago sya buong ingat na bumaon

 

"Ahmmm, Elijah!:" mahina kong sambit! Nag-umpisa na siyang umindayog sa ibabaw ko habang hindi niya inaalis ang pagkakatitig niya sa aking mukha!

 

"How does it feel Swetie? God, ang sarap mo, Jennifer! Hinding hindi ako magsasawa sa iyo!" mahina niyang sambit na para bang isang musika sa pandinig ko

 

Punong puno ang pakiramdam ko!

 

Ramdam ko din ang bawat pagbaon at paghugot niya! Pinaghalong sarap at kiliti na tuluyang bumubuhay sa buo kong pagkatao!

 

Hinding hindi talaga ako magsasawa sa ganitong klaseng routine ng buhay ko! Palagi ko itong hahanap-hanapin at tanging kay Elijah lang!

 

"Ang sarap mo Jen! Ang sikip mo pa rin." muli niyang sambit! Lalo din tuloy akong ginanahan! Napayapos ako ng mahigpit sa kanya kasabay ng pagsiil ng halik niya sa labi ko.

 

Muli kong naramdamana ng pagpisil niya sa dibdib ko! Lalo tuloy iyung nagpadagdag sa matinding pagnanasa na nararamdaman ko ngayun.

 

Hindi pa siya nakontento at saglit niyang hinugot ang kanyang pagkalalaki sa loob ko! Pumwesto siya sa may paanan ko kasabay ng pagtaas niya sa tuhod ko! Isinampay niya iyun sa may leeg niya bago niya ulit ako pinasok!

 

"Ughhh! Elijah! Shit...sige pa! Sige pa..."paulit-ulit kong bigkas sa habang walang humpay ang ginawa niyang pag-ulos!

 

"Oh Pack! Packk Jen! Nakaka-addict ka!" sambit niya din! Pulang pula na din ang kanyang mukha at pareho nang tagaktak ang pawis sa aming mga katawan.

 

Binabalot ang sarap ang buo kong katawan sa bawat pagkadyot nya sa akin. Punong puno ang perlas ng silangan ko at feeling ko nga mamamaos na ako sa kakasigaw dahil sa sarap!

 

"Elijah, I am cumming!" mahina kong sambit! May kung anong familliar na bagay ang gustong lumabas sa akin at alam kong malapit na ako sa sukdulan! Kagat labing napapikit ako habang mahigpit na nakayakap sa kanya!

 

Patuloy sa walang humpay na pag-ulos sa akin si Elijah! Ewan ko ba....bakit felling ko ang tagal niya naman yatang labasan ngayun? Medyo ngalay na din ang tuhod ko pero ayos lang! Masarap naman kaya wala akong balak na magrekamo! hihihi!

 

Ilang ulos pa at sabay na naming narating na rurok ng tagumpay. Kaagad kong naradaman ang pagkalat ng napakainit na likido sa kaloob -looban ko. Naghalo ang aming mga katas kasabay ng panginginig ng tuhod ko habang ninamnam ang mainit at masarap na pakiramdam dulot ng mainit na paglalaro ng apoy!

 

Satisfied ang katawang lupa ko habang parehong habol namin ang aming paghinga.

 

Nang tuluyang makaraos, muli akong hinila ng antok! Nagising ako sa kakaibang aroma na naamoy ko sa buong paligid at nang imulat ko ang aking mga mata, ang nakangiting mukha ni Elijah ang kaagad na sumalubong sa akin.

 

"Thanks God at nagising ka din!" nakangiti nitiong bigkas! Napasulyap muna ako sa orasan na nasa bedside table at nagtatakang muling tumitig sa kanya.

 

"Dinner time! Alam kong gutom ka na kaya pinaakyat ko na din ang mga pagkain dito sa kwarto!" nakangiti niyang bigkas!

 

Hindi ko na mapigilan pa ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko! Buong lambing akong nayakap sa kanya dahil kung alam niya lang, ang mga ganitong bagay ay malaking epekto sa akin.

 

Sobrang saya ng puso ko sa mga ganitong simpelng paraan na pagpapakita niya ng pagki-care sa akin

 

"Thank you!:" mahina kong sambit!

 

Wish ko lang na sana hindi siya magbago!

 

Sana kahit na ikasal na kami at makapanganak na ako ganito pa rin siya ka-sweet sa akin!

 

"You're welcome, Sweetie!" mahina niyang sambit kasabay ng pag-angat ko sa iri! Binuhat niya ako at dinala sa banyo kaya naman napakapit na lang ako ng mahigpit sa leeg niya! Pagdating ng banyo, naghilamos at nagtoothbrush lang ako at mabilis na ding lumabas! Gutom na din ako at naghahanap na ng pagkain ang bituka ko!

 

 

 

Chapter 74

 

JENNIFER POV

 

Dumating din ang ilang araw kong pinakahihintay! Ang araw ng aming kasal at hindi maalis-alis ang ngiti sa labi ko!

 

Excited ako na parang kinakabahan dahil sa wakas tuluyan nang maging legal ang pagsasama naming dalawa ni Elijah! Magiging Misis niya na ako at magkakaroon ng ako ng karapatan sa lahat lalo na kung legal na usapin ang nakasalalay.

 

Hindi na ako matatakot isipin na baka anak lang ang habol niya sa akin! May basehan na para maging masaya ako at magkaroon na ng peace of mind!

 

Kahit na walang ni isa akong kakilala, kaibigan or kadugo an dumalo sa kasalan na ito, masaya pa rin ako! Namuhay ako nang feeling mag-isa at haharapin ko ang buhay sa hinaharap na hindi na sila kasama.

 

Nandito na ako sa harap ng simabahan! Nakatayo at hinihintay ko na lang na magbukas ang pintuan ng simbahan at maglalakad na ako sa gitna ng aisle! Nasa harap na din ng altar si Elijah at hinihintay niya na ang pagpasok ko!

 

Kanina ko pa gustong maiyak kaya lang pinipigilan ko talaga ang sarili ko! Hindi pwedeng umiyak ako lalo na at natatakot akong baka mabura ang make-up ko! Gusto ko kasing maganda ako sa paningin ng future husband ko na si Elijah!

 

Majority sa mga bisita hindi ko kilala! Nabangit ni Mommy Miracle sa akin na piling mga bisita lang naman ang mga nandito para saksihan ang pagpapakasal namin ni Elijah at dahil first time ko lang na makadaupang palad ang iilan sa kanila, hindi ko talaga maalala ang mga pangalan nila!

 

Mga tiyuhin, tiyahin mga pinsan ang karamihan sa mga nandito! Siguro pagkatapos ng kasal na ito, next goal ko ay kikilalanin ko sila isa-isa. Ayun kay Mommy Miracle mababait naman silang lahat at masaya silang lahat sa pagpapakasal naming dalawa ni Elijah!

 

 

Lalong naging matamis ang ngiti sa labi ko nang dahan-dahan nang bumukas ang malaking pintuan ng simbahan na sinabayan pa ng malamyos na tugtugin na napiili naming kantahin ng isang sikat na mang-aawit habang magmamartsa ako sa gitna ng aisle! Kay ganda ng tugtugin na nagpadagdag sa galak na nararamdaman ng puso ko.

 

Sa unang paghakbang, unang sumulubong sa paningin ko ang engrande at maayos na desensyo ng simbahan!

 

Mga mamahaling bulaklak at mga bisitang nakatitig sa akin! Lahat sila ay may ngiti sa labi lalo na nang mag-umpisa na akong maglakad palapit sa aking groom na si Elijah na noon ay seryoso ang mukhang nakatitig din sa akin!

 

Habang palapit na ako sa kanya hindi ko na nga napigilan pa ang tuluyang pagpatak ng luha sa aking mga mata! Pakiramdam ko, nakalutang ako sa alapaap. Bago pa ako nakalapit ng altar, kusa na akong sinalubong ni Elijah at

hinawakan sa kamay.

 

'Ready?" nakangiti niyang bigkas! Isang matamis na ngiti na sinabayan ko pa ng pagtango ang naging sagot ko.

 

Sabay kaming humarap sa pari! Ilang saglit lang nag-umpisa na ang seremonya ng kasal! Siyempre, wala akong masyadong maintindihan dahil sa umaapaw ng tuwa na nararamdaman ng puso ko!

 

Mabuti na lang talaga at lahat ng tanong ni Father nasagot ko naman ng maayos dahil feeling ko lutang ako sa buong oras ng seremonya! Ganito pala ng pakiramdam kapag ikinasal ka sa lalaking gustong gusto mo! Parang sobrang ganda sa mga mata ang lahat! Kay sarap sa pakiramdam na hindi mawala-wala ang ngiti sa labi ko

 

"You may now kiss the bride!" katagang huling binitiwan ni Father bago ko narinig ang malakas na palakpakan! Iniangat ni Elijah ang belo na nakatakip sa akin at ginawaran niya ako ng matamis

na ngiti sa labi na kaagad ko din namang tinugon!

 

Nagtagal lang naman ang halik na iyun ng halos ilang sigundo pero hindi magkamayaw ang mga bisita sa palakpakan! Lahat ay nakikisaya sa pag-iisang dibdib naming dalawa ni Elijah!

 

"Wow, sa wakas! Nahanap mo din ang the one mo, cous!" bangit pa nga ng isa sa mga bisita at hindi na ito nakatitis pa! Siya pa talaga ang naunang lumapit sa amin para makipagkamay sa aming dalawa ni Elijah

 

"Hi Jennifer! Si Kenneth nga pala! Pinsan ko ang husband mo and my beautiful wife, Ella" nakangiti pa nga nitong kusang pakilala sa akin habang nakaangkla ang braso nito sa kasamang magandang babae na asawa niya pala!

 

"Nice to meet yuo, Jennifer!" matamis pa ngang bigkas ni Ella at hindi na ako nagulat pa nang bigla na lang siyang nakipag-beso sa akin!

 

Siguro kailangan ko nang masanay sa ganitong gesture dahil nang nagsilapitan na din ang iba pang mga pinsan at mga kamag-anak ni Elijah, isa-isa na din silang nakipagbeso sa akin kasabay ng walang humpay na pagbati nila sa amin.

 

Sumunod eksena ay picture taking! Lahat sila ay ipinaparamdam sa akin na malugod akong tinangap biglang asawa na ni Elijah kaya sobrang gaan din ng kalooban ko! Naipangako ko tuloy sa sarili ko na magiging mabuti akong asawa at Ina ng magiging mga anak naming dalawa ni Elijah

 

Pagkatapos sa simabahan, direcho kami sa reception party kung saan mas lalo ko pang nakasalumuha ang halos lahat ng Villarama Clan! Katulad ng naganap sa simbahan, mainit ang pagtangap nila sa akin kaya naman ako na yata ang pinakamasayang babae sa balat ng lupa!

 

 

 

Chapter 75

 

JENNIFER POV

 

DALAWANG buwan pagkatapos ng kasal naming dalawa ni Elijah masasabi kong isa na akong ganap na legal wife nito! Hinahayaan na din ako na lumabas ng bahay para makapagshopping ng lahat ng mga pangangailangan ko! May sariling personal driver siyang itinalaga sa akin kaya naman feel na feel ko talaga ang pagiging Misis niya!

 

Naging masaya at smooth ang pagsasama namin at ramdam na ramdam ko naman ang pag-aalaga niya sa akin! Feeling ko nga mas lalo akong naging special sa kanya which is alam ko sa sarilli ko na tuluyan na ding nahulog ang loob sa akin ni Elijah! Hindi niya man nababangit sa akin ang salitang 'i love you' alam ko sa sarili na mahal niya na ako! Nakikita ko kasi iyun sa mga kilos at nararamdaman ko iyun sa mga haplos niya!

 

Naranasan ko na ding mabuhay ng maalwan at kaya ko nang bilihin lahat ng nais ko. Nag-uumpisa na ding lumaki ang tiyan ko kaya naman mas lalo pa akong naging maingat sa kilos ko at lahat ng mga kinakain ko!

 

Limang buwan na ang tiyan ko at ilang buwan na lang ang bibilangin masisilayan na namin ang magigin anak namin.

 

Siguro sa ngayun wala na akong mahihiling pa pa dahil kontento na ako sa naging takbo ng buhay ko sa piling niya.

 

"Manang, nakaready na po ba ang pagkain ni Elijah na pinahanda ko sa inyo? "nakangiting tanong ko kay Manang Salve pagkababa ko dito sa may kusina!

 

Balak kong sorpresahin ngayung araw si Elijah at dadalhan ko siya ng lunch sa opisina niya! Nitong mga nakaraang araw, napapansin ko kung gaano siya kaabala at palagi na din itong ginagabi ng uwi which is naiintindihan ko naman dahil ang dami daw kasi talagang mga trabaho sa opisina na dapat tapusin!

 

"Naku, opo Mam! Ready na po!" nakangiting sagot naman sa akin ni Manang! Isang ngiti ang kaagad na gumuhit sa labi ko at nagpatiuna na akong naglakad palabas ng kusina! Nakasunod sa akin si Manang Salve habang bitbit niya ang pagkain na dadalhin ko kay Elijah at direcho ako sa nakaparadang kotse kung saan naghihintay ang personal driver sa akin.

 

Kaagad naman akong pinagbuksan ng pintuan ng kotse ni Manong driver at nang maayos na akong nakaupo, iniabot ni Manang sa akin ang baon na ipinahanda ko para kay Elijah! Tiwala ako na matutuwa si Elijah kapag makita niya ako ngayun!

 

Gusto ko kasing magmukhang mapagmahal na asawa sa kanya kaya ko ito ginagawa! Actually, ginaya ko lang naman ang ganitong gawin kay Ella na asawa ng pinsa ni Elijah na si Kenneth dahil noong minsan na nagkita kami sa mall, nabangit nito sa akin na palagi daw nitong dinadalhan ng lunch ang asawa niya sa opisina at tuwang tuwa daw! Kaya nga gusto ko ding gayahin eh at sure akong matutuwa din si Elijah sa akin!

 

 

Nakaupo lang naman ako sa bahay maghapon at ang mga ganito kaliit na gesture ay malaking epekto ito kay Elijah para maiparamdam ko dito na isa akong mabuting asawa.

 

Mabilis lang din naman kaming nakarating sa opisina ni Elijah! Hindi ito ang unang pagkakataon na pumunta ako dito kaya naman medyo kabisado ko na kung saan matatagpuan ang opisina nito. Minsan na kasi akong naisama dito ni Mommy Miracle noong bago kami ikinasal ni Elijah.

 

Pagkaparada ng sasakyan bumaba na din kaagad ako bitbit ang pagkain ni Elijah! Dumaan na din ako sa reception area at dahil kilala na ako ng receptionist iginiya na lang ako nito kung saang elevator ako sasakay!

 

"Thank you!" nakangiti kong wika sa receptionist pagkatapasok ko sa loob ng elevator! Isang masayang pagtango lang din naman ang naging sagot niya sa akin bago sumara ang pintuan!

 

Puno ng pag-asam at positive energy, excited kong hinintay na huminto ang elevator sa top floor ng building! Pagkabukas ng elevator, excited akong lumabas at direcho sa table ni Miss Jasmin Sanchez. Ang Executive Secretary ni Elijah na nang mapansin nito ang presensya ko kitang kita ko sa mga mata niya ang pagkagulat!

 

"Good---Good Afternoon Mam!" kaagad na bati nito sa akin! Isang tipid na ngiti ang naging tugon ko bago ako tumitig sa pintuan ng opisina ni Elijah!

 

"Si Elijah, nasa loob ba?" tanong ko sa kanya!

 

"A"Ah, si Sir po? Opo, nasa loob po ng opisina niya Mam!" bigkas nito at akmang hahawakan niya na sana ng kanyang telepono para siguro tawagan si Elijah at ipaalam dito ang presensya ko pero mabilis ko siyang pinigilan!

 

"NO need! Gusto ko siyang i-surprised!" nakangiti kong bigkas! Naglakad ako patungo sa may pintuan ng opisina ni Elijah at hindi ko na pinansin pa ang tangkang pagpigil sa akin ni Miss Sanchez

 

Pagkatapat ko sa pintuan, kaagad kong hinawakan ang door knob at dahan-dahan na itinulak iyun! Walang sabi-sabing pumasok sa loob at hindi ko mapigilan ang mapakunot noo nang sumalubong sa paningin ko ang familiar na mukha ng bisita nito! Si Ethel at mukhang may seyoso silang pinag-uuspan base na din sa expression ng mukha nila meron sila ngayun!

 

 

 

 

 

Chapter 76

 

JENNIFER POV

 

"JEN, ano ang ginagawa mo dito?" dahil sa matinding pagkagulat, hindi kaagad ako nakapagsalita! Pakiramdam ko biglang may kung anong matalim ng bagay ang biglang sumundot sa puso ko! Hindi ko kasi talaga ito inaasahan kaya naman tulala akong nagpapalipat-lipat ang tingin kina Elijah at Ethel.

 

"Hindi ba't ako ang dapat magtanong? Ano ang ginagawa ni Ethel dito sa opisina mo?" nagtataka kong tanong. Napatitig na din sa akin si Ethel habang may pilit na ngiting nakaguhit sa labi.

 

"Ohhh, sorry Mam Jen! Nag-aaplay ako ng work. Narinig ko kasi na nangangailangan sila ng office staff at sakto naman na kailangan ko ng trabaho! "si Ethel na ang sumagot!

 

Talagang tinawag niya pa akong Mam gayung alam ko naman sa sarili ko na napipilitan lang sya! Iba ang sinasabi ng bibig niya na nakikita ko sa mga mata niya

 

"Okay Ethel, hintayin mo na lang ang tawag ng HR. You can go now!" narinig ko pang sambit ni Elijah bago ito tumayo at naglakad palapit sa akin!

 

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig? Ibig bang sabihin nito, hahayaan ni Elijah ang Ethel na ito na magtrabaho sa kumpanya niya? NO! Hindi ako papayag!

 

Nakakatakot kaya iyun! Baka kasi ibang trabaho ang gagawin nila pagdating ng mga araw eh! Nakakatakot isipin na baka magising na lang ako isang umaga na iba na pala ang tinatrabaho nilang dalawa!

 

"Ano ang ginagawa mo dito? Bakit hindi mo man lang sinabi na dadaan ka dito sa opisina?" masuyong tanong ni Elijah sa akin pagkalapit niya!

 

Pilit naman akong ngumiti! Saglit na sumulyap kay Ethel bago ako tumingkayad at binigyan ng halik sa labi itong si Elijah!

 

Yes...sa mismong harap ni Ethel, gusto kong iparating sa kanya na wala na siyang puwang sa puso ni Elijah! Akin na ang lalaking ito at alam ko kung ano ang dahilan ng Ethel na ito kaya siya nandito sa opisina! HIndi ako ipinanganak

kahapon para hindi ko maramdaman ang kung ano ang mga nangyayari ngayun

 

"Dinalhan kita ng pagkain!" buong tamis ang ngiti sa labing bigkas ko upang sagutin ang tanong ni Elijah kanina.

 

Iniangat ko pa ang hawak kong baunan bago iyun inilapag sa office table! Pagkatapos noon, muli kong ibinaling ang tingin ko kay Ethel na noon ay wala pa yatang balak na umalis

 

"OHhh, bakit nandito ka pa? Hindi ba't pinapaalis ka na ng asawa ko?" nakataas ang kilay na tanong ko!

 

"Ha? Ahhhh. Oo nga pala! Sige Sir Elijah, mauuna na po ako!" sagot naman kaagad ni Ethel at mabilis na siyang lumabas ng opisina! Naiinis na nasudan ko na lang siya ng tingin at nang tuluyan na itong nakaalis, muli kong ibinaling ang tingin ko kay Elijah.

 

"Ano ang ginagawa niya dito?" nakataas ang kilay na tanong ko. Natawa naman ito habang iginiya niya ako patungo sa mahabang sofa na dito lang din matatagpuan sa loob ng opisina niya!

 

 

"Naghahanap daw ng trabaho at sakto naman na naghahanap kami ng mga karagdagang staff kaya dumirekta na siya sa akin." sagot nito. Inalalayan nya akong makaupo sa sofa

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapaisip! Paano naman nalaman ni Ethel na naghahanap ang kumpanya ni Elijah ng karagdagang staff? Regular na ba silang nag-uusap?

 

"Tatangapin mo ba siya?" kaagad ko din tanong. Natawa naman ito habang matiim na nakatitig sa akin

 

"Ayaw mo ba? I mean, ayaw mo bang makatulong sa kapwa?" may bakas na biro sa boses niya pero hindi ko pa rin mapigilan ang mapairap!

 

"KUng si Ethel man lang din, huwag na!" sagot ko naman! Nagulat na lang ako nang bigla nalang siyang napahalakhak.

 

"Ipapasa ko sa HR department ang resume niya at kung iha-hire siya hindi ko paghihimasukan iyun! Deserved niya din naman ang magkaroon ng trabaho!" kaagad niya ding sagot sa akin!

 

Kaagad naman akong nakaramdam ng pag-aalinlangan! Bakit kailangan niya pang hayaan ang HR department na magdesisyon kung tangap or hindi sa trabaho si Ethel gayung siya naman itong Boss?

 

Ah basta, hindi ako papayag na magtatrabaho si Ethel sa opisinan iyang ito! Mahirap na!

 

"Marami namang kumpanya ang naghahanap ng trabahante, bakit dito pa sa kumpanya mo?" nanghihimutok kong bigkas

 

"I don't know! Teka lang, don't tell me na nagseselos ka kay Ethel?" seryosong tanong niya sa akin.`

 

"May nakaraan kayo ng babaeng iyun at hindi mo mawawala sa akin ang hindi magselos! Maghire ka na lang ng ibang tao basta huwag lang siya." seryosong sagot ko sa kanya! Napansin kong natigilan siya bago tumango-tango

 

"Okay...as you wish! Hindi ko iha-hire si Ethel kaya ipagpalagay mo ang kalooban mo! Now, may dala kang foods para sa akin diba? Pwede ko na bang kainin iyun? Gutom na ako!" nakangiti niyang bigkas. Masigla naman akong muling tumayo at kinuha ang lunch box na dala ko na nasa office table niya at muling naglakad pabalik sa kanya!

 

Kahit papaano, maganang kinain ni Elijah ang dala kong pagkain! Nagustuhan niya daw ang lasa kaya naman parang gusto ko nalang tuloy gawing routine ang ganitong bagay! Parang gusto ko nalang tuloy hatiran siya palagi ng lunch dito sa opisina niya!

 

 

 

Chapter 77

 

JENNIFER POV

 

GINAWA ko na ngang routine ang paghahatid ng pagkain tuwing lunch kay Elijah at napapansin ko na masaya naman siya sa ginagawa kong iyun!

 

Lalo tuloy akong nagkaroon ng

kumpyansa sa sarili ko na siguro nga mahal niya na din ako kaya naman tuluyan na ding nahulog ang loob ko sa kanya! Mas lalo ko na din siyang minahal dahil nakatatak na sa isipan ko na kami talaga ang para sa isat isa at kami lang ang magsasama habang buhay.

 

Naging maayos naman ang pagbubuntis ko at excited na kaming dalawa na malaman ang gender ng bata. Sinigurado din ni Doc na healthy ang baby na nasa sinapupunan ko na lalong nagbigay sa akin ng peace of mind.

 

"Hmmm, Jen may lunch meeting ako mamaya kay Mister Sey, baka hindi mo ako maabutan sa opisina kaya huwag ka na munang pumunta doon ha?" kasalukuyang kumakain kami ng breakfast ni Elijah nang sabihin niya sa akin iyun.

 

Well, hindi na ako nagulat pa. Sa loob ng isang buwan na paghahatid ko sa kanya ng lunch nangyayari talaga ito kaya naman naiinitindihan ko ang mga ganitong senaryo.

 

"Ganoon ba? Okay...hindi na muna kita dadalhan ng lunch mamaya." nakangiti kong sagot.

 

Yayayain ko na lang siguro si Ella na lumabas kami. Ayaw ko kasing magmukmok dito sa bahay na walang ginagawa at since medyo closed na ako kay Ella na asawa ng pinsan nitong si Elijah na si Kenneth siya na lang ang yayayain kong lumabas. Gusto kong maglibot-libot at tumingin tingin ng mga bagay-bagay na pwedeng bilihin para sa nalalapit kong panganganak.

 

Pagkaalis nga ng bahay ni Elijah, kaagad kong tinawagan si Ella para yayain sa Carissa Villarama Shopping Center. Kaagad din naman itong nagpaunlak kaya naman sobrang tuwa ko. Sa mall na daw kami magkikita before lunch kaya naman nagpahinga lang ako saglit bago nagprepare sa pag-alis.

 

Kagaya sa mga nauna kong lakad, ipinagdrive ako ng personal driver ko patungo sa nasabing shopping center! Halos sabay lang kaming dalawa ni Ella dumating sa nasabing mall.

 

"So, kumusta ka na? Ang laki na niyan ah? "nakangiti niyang bigkas sa akin.

 

Kasalukuyan din itong buntis sa pangalawang anak nilang dalawa ni Kenneth pero nasa tatlong buwan pa lang ang kanyang tiyan. Hindi siya maselan kung magbuntis kaya sinundan na kaagad nila ang panganay nila. Pangarap din yata nilang magkaroon ng maraming anak at nakikita ko naman na mahal nila ang isat isa.

 

"Six months na. Kaunting kembot na lang at lalabas na si BAby." nakangiting sagot ko.

 

'Wow, congratulations. Excited na ako para sa inyong dalawa ni Elijah." nakangiting sagot nito.

 

Kumain muna kami ng lunch bago kami nag-ikot-ikot sa buong paligid. Wala naman sana akong bibilhin kaya lang noong napagawi kami sa store na nagtitinda ng mga pang maternity dress napabili na din ako! Magaganda kasi ang mga design at isa pa sayang din naman itong pamamasyal namin kung wala akong bibilihin.

 

Tumingin tingin din kami ng mga gamit para sa mga babies at since hindi ko pa alam ang gender ni baby hindi na muna ako bumili. Isa pa gusto kong kasama si Elijah kapag bumili kami ng mga ganoong bagay.

 

"Jen, tumawag nga pala si Kenneth, dadaanan niya daw ako ngayun." pagkatapos naming magbayad sa cashier, sinabi nga sa akin ni Ella na dadaanan daw siya ng asawa niyang si Kenneth dito sa mall. Pupunta daw sila sa bahay ng mother in law niya kaya naman wala na din akong choice kundi ang magpasyang umuwi na lang din. Halos alas tres na din naman ng hapon at ayaw ko din naman na abutan n g traffic sa labas.

 

"GAnoon ba? Kung ganoon, uuwi na din ako." nakangiting sagot ko.

 

"Ahmmm, mabuti pa nga siguro."

 

nakangiti nitong bigkas.

 

Sa parking area na namin hinihintay si Kenneth at nang dumating ito maayos na kaming nagpaalam sa isat-isa ni Ella. Sumakay ako sa sarili kong sasakyan at habang nasa biyahe, biglang nagbago ang isip ko.

 

Sinabi ko kay Manong driver na dadaan kami ng opisina ni Elijah. Yes...siguro naman nasa opisina na sya ng mga oras na ito dahil sinabi niya sa akin na lunch time naman iyung meeting niya kanina.

 

Nandito na din lang ako sa labas at magbabakasakali ako ngayun na daanan siya.

 

Dahil malapit lang naman ang opisina ni Elijah sa Carissa Villarama Shopping Center, mabilis lang din kaming nakarating. Bumaba ng kotse at diretso sa elevator. Pinindot ang top button at bumaba sa top floor kung saan matatagpuan ang opisina nito

 

Pagkabukas ng elevator, direcho ako table ng Personal Secretary nito na si Miss Sanchez at hindi ko pa nga mapigilan ang matawa nang mapansin ko ang pagkataranta nito ng mapansin niya ako.

 

"Mam Jennifer? A-alam po ba ni Sir Elijah na pupunta kayo?" tanong pa nito na halata sa boses ang kaba. Hindi ko naman mapigilan ang mapakunot noo!

 

"Hindi eh! Teka, wala ba siya? HIndi pa ba siya nakakabalik galing sa meeting nila ni Mister Sey?" nagtataka kong tanong.

 

Mukhang mali yata ang plano ko na dumirecho dito sa opisina ni Elijah ah? HIndi pa yata siya nakakabalik at wala akong choice kundi ang umuwi na lang muna.

 

"A-ano po kasi Mam. Na-nasa opisina si Sir kaya lang----"

 

"Talaga? haysst, thanks God! Akala ko talaga hindi pa siya nakakabalik eh! Teka lang, Huwag mo na siyang tawagan. Gusto ko siyang i-suprised." nakangiti kong bigkas at bago pa ko ako napigilan ni Miss Sanchez mabilis na akong naglakad patungo sa pintuan ng opisina ni Elijah.

 

 

Chapter 78

 

JENNIFER POV

 

May matamis na ngiti na nakaguhit sa labi ko nang dahan-dahan kong binuksan ang pintuan ng opisina ni Elijah.

 

Gustong gusto ko siyang i-surpresa sa presensya ko. Iyun nga lang nang tuluyan ko nang nabuksan ang pintuan ng opisina mukhang ako yata ang nasorpresa.

 

Oo, nakaupo si Elijah sa kanyang swivel chair samantalng nasa likuran nito ang babaeng hindi ko inaasahan na kasama niya dito sa loob ng kanyang opisina.

 

Nakapulupot ang dalawang braso nito sa leeg ni Elijah habang nakadukwang ito at magkalapat ang labi nilang dalwa.

 

Kaagad nanlaki ang mga mata ko sa gulat. Hindi ko ito inaasahan kaya tulala akong nakatitig lang sa kanilang dalawa.

 

Napansin yata n Elijah na may taong nanonood sa kanila kaya naman napatitig ito sa gawi ko at nang makita niya ako, mabilis siyang napatayo na siyang

dahilan kaya naghiwalay ang labi nilang dalawa ni Ethel.

 

"A-ano ang ibig sabihin nito?" mahinang tanong ko kasabay ng pagpatak ng luha mula sa aking mga mata.

 

"Je-Jen...a-ano ang ginagawa mo dito?" kaagad na din namang tanong ni Elijah sa akin! Hilam ang luha sa aking mga mata na napatingin ako kay Ethel na noon ay may naglalarong ngiti sa labi.

 

"Anong ginagawa ko? Ikaw...ano ang ginagawa niyong dalawa?" umiiyak kong tanong sa kanya! Natigilan naman si Elijah at hindi pa nakaligtas sa paningin ko ang pasenyas niya kay Ethel na lumabas na muna.

 

"Let me explain! Please..huwag ka munang umiyak. Ang nakita mo kanina ay ----"

 

"Niluluko mo ako? Ka-kayo pa rin ba?" tanong ko na sinabayan ko pa ng paghikbi. Hindi ko din kasi maipaliwanag ang sakit na nararamdaman ng puso ko sa mga sandaling ito.

 

Ganito pala ang feeling kapag nahuli mo ang lalaking labis mong pinagkatiwalaan? Masakit pala na makita siyang may ibang babaeng kahalikan?

 

"Hindi! No...mali ang inisiip mo! Teka lang, buntis ka at baka mapaano ka at ang baby natin. Come on...maupo ka muna -" bikgas ni Elijah at akmang hahawakan niya sana ako pero galit kong tinabig ang kamay niya.

 

Muli akong napatitig kay Ethel na noon ay kapansin-pansin ang pangingislap ng mga mata sa tuwa. Pinalabas na siya kanina ni Elijah pero mukhang wala yata siyang balak na sundin iyun.

 

Gusto yata ng babaeng ito na makita ang pagiging miserble ko dahil nahuli ko silang dalawa ni Elijah at dahil sa bugso ng damdamin mabilis akong naglakad palapit dito at walang sabi-sabing sinampal.

 

"Walang hiya ka! Nakita mo na nga na ikinasal na kami, eeksena ka pa?" galit kong sigaw sabay duro kay Ethel.

 

Napansin kong kaagad itong napahawak sa pisnging nasaktan at akmang sasampalin ko pa sana ulit siya nang bigla naman hawakan ni Elijha ang kamay ko.

 

"Jen, ano ba? HIndi tama na basta ka na lang manakit ng ibang tao. Ano ba ang nangyayari sa iyo? HIndi ba't sabi ko magpapaliwanag ako? Huminahon ka nga! "malakas din ang boses na wika ni Elijah sa akin.

 

Pakiramdam ko lalong dumuble ang sakit na nararamdaman ng puso ko! Talagang kinampihan niya pa ang Ethel na ito! Ayaw niyang sampalin ko ang babaeng ito sa harapan niya? Bakit? Huwag niyang sabihin na mahal nya pa rin?

 

"Huwag bastang manakit ng kapwa? Bakit, ano ang ginagawa mo ngayun sa akin? ha?" galit kong sigaw pabalik sa kanya. Hindi naman siya nakaimik.

 

"Elijah naman...asawa mo ako at nahuli ko kayo kanina sa hindi kanais-nais na sitwasyon. Ano sa palagay mo ang mararamdaman ko?" galit kong tanong sa kanya habang patuloy sa pag-uunahan

sa pagpatak ang luha mula sa aking mga mata.

 

Kung alam ko lang na ganito kasakit ang makikita ko ngayung araw, hindi ko na sana siya pinuntahan dito sa opisina niya.

 

Hindi ako sinagot ni Elijah bagkos binalingan niya ng tingin si Ethel. Narinig kong inutusan niya itong lumabas ng opisina na kaagad na din namang tumalima pero bago ito lumabas ng pintuan, napansin ko pang lumingon ito sa akin habang may ngiting nakaguhit sa labi.

 

"Let me explain, okay? Huminahon ka. Walang mangyayari kung paiiralin mo ang init na ulo mo!" bigkas nito at mabilis ako nitong inakay patungo sa may sofa. Patuloy sa pagpatak ang luha mula sa aking mga mata.

 

"Yeah, walang mangyayari kung paiiralin ko ang katangahan ko! Siguro nga, ang babaeng iyun pa rin ang mahal mo. Siguro nga, siya pa rin ang gusto mo!" mahina kong sambit. Napansin kong natigilan na naman siya.

 

"Masarap ba ang halik niya? Mas masarap pa sa halik ko? Pati yata lipstick niya, nahigop mo na eh." muli kong bigkas sa kabila nang aking paghikbi. Napansin kong kaagad naman siyang napahawak sa labi niyang may bahid pa ngang lipstick ni Ethel. Malungkot akong napailing sabay tayo.

 

"Uuwi na ako ng bahay. Sana maging tapat ka sa sarili mo. Mukhang hangang ngayun, ang Ethel na iyun ang kailangan mo kaya sana maging masaya ka sa kanya.

 

"bigkas ko at mabilis ang hakbang na lumabas ng opisina niya.

 

Narinig ko pa nga ang pagtawag niya sa pangalan ko pero parang walang narinig na tuloy-tuloy lang ang pag-alis ko. Direcho ako ng elevator at mabuti na lang talaga ay bumukas agad iyun ng pindutin ko. Pumasok ako sa loob at bago pa ako naabutan ni Elijah, muling sumara iyun at ang huli kong nakita sa kanya ay ang nagaalala niyang mukha.

 

Chapter 79

 

JENNIFER POV

 

Pagkalabas ko ng elevator, imbes na sa kotse ako dumirecho, naglakad ako palabas ng building.

 

Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo. Hindi ko alam kung saan ako pupunta pero isa lang naman ang gusto kong mangyari sa ngayun. Wala akong planong umuwi ng bahay dahil ayaw ko munang makita si Elijah.

 

Masakit kasi talaga! Feeling ko nakaukit na sa isipan ko ang mga nakita ko kanina at sa pagkakataon na ito, hindi ko alam kung saan ako patutungo.

 

Akala ko talaga puro saya na lang ang mararamdaman ko sa piling niya pero mukhang nagkakamali ako. Darating at darating pala talaga ang problema sa buhay at hindi ko talaga alam kung paano harapin iyun.

 

Sa kakalakad ko, hindi ko na napansin pa nakarating na pala ako sa may kalsada. Sa totoo lang, hindi ko alam kung saan ako patutungo pero nang may humintong taxi sa harapan ko, tahimik akong sumakay at nang tanungin ni Manong driver kung saan ako pupunta, sinabi ko na lang na dalhin niya ako sa pinakamalapit na park.

 

Pinakamalapit na park pero inabot yata kami ng halos isang oras na biyahe dahil sa traffic. Gayunpaman, dahil masama ang loob ko wala akong pakialam.

 

"Mam, nandito na po tayo sa Rizal park." narinig ko pang sambit ng driver. Kaagad kong inilibot ang tingin sa paligid bago ko binuksan ang bag na dala ko at naglabas ng pera. Binayaran ko ang taxi fare ko bago ako bumaba.

 

Hindi ko alam ang lugar na ito pero balak kong mag-stay muna ng mga ilang oras. Basta, bahala na. Mukhang hindi naman nakakatakot ang lugar na ito dahil marami namang mga taong namamasyal.

 

Pinili kong maupo sa isang bench habang tahimik na lumuluha. Hindi ko alam kung kaya ko pa bang ibalik ang tiwala ko kay Elijah sa nakita ko kanina. Hindi ko alam

kung kaya ko pa bang umuwi ng bahay niya para makisama sa kanya.

 

Hindi ko alam kung ilang oras na akong walang ibang ginawa kundi ang maupo lang dito sa bench pero nang muli kong inilibot ang tingin sa buong paligid napansin kong gabi na pala.

 

May mga ilaw naman ang poste pero mukhang kailangan ko nang umalis. Nakakaramdam na din kasi ako ng gutom at hindi pwedeng hindi ako kakain.

 

May baby na nasa sinapupunan ko na dapat kong pangalagaan.

 

Masama ang loob ko na tumayo na! Nagpasya akong makisabay sa mga taong palabas ng Rizal park. Tumawid ng kalsada at naglakad patungo sa kalapit na restaurant na una kong nakita.

 

Kailangan ko munang kumain.

 

Paplanuhin ko na din ang susunod kong hakbang dahil hindi naman pwedeng magtagal ako dito sa labas lalo na at hindi ko kabisado ang lugar. Delikado kung abutin ako ng dis-oras ng gabi na nandito

pa ako sa labas.

 

Pagkapasok ko ng restaurant, kaagad na din akong umorder. Pumwesto ako sa pinakasulok ng restaurant habang hinihintay ko ang mga pagkain na inorder ko!

 

Nasa ganoon akong sitwasyon nang marinig ko ang pagtunog ng aking phone.

 

Wala sa sariling kinuha ko iyun sa aking bag at akmang sasagutin ko na sana pero kaagad din namang nahinto ang pagtunog nito

 

Tuluyan ko nang inopen ang aking phone at kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang mapansin ko na ang daming misscalls. Karamhinan ay mula kay Elijah at may ilang din na galing kay Mommy Miracle at Ella.

 

Bigla tuloy akong nakaramdam ng kaba. Tiyak akong nag-aalala na silang lahat sa akin. Lalong lalo na si Mommy MIracle.

 

Nagtatalo ang isipan ko kung sino sa kanila ang tatawagan ko nang muling tumunog ang aking phone. Nang mapansin ko na si Ella ang tumatawag, dali-dali kong sinagot iyun,.

 

"Nasaan ka? Jen naman, alam mo bang nag-aalala na ang lahat sa iyo?" kaagad niyang sambit pagkapindot ko ng answer button. Hindi ko naman mapigilan ang maluha.

 

Kakatapos ko lang ng ilang oras na pag-iyak pero heto na naman! Kusa na namang pumatak ang luha mula sa aking mga mata.

 

"Ano ba kasi ang nangyari? Teka, nasaan ka ba? Pupuntahan ka namin." muli niyang bigkas.

 

"Ella, pasensya ka na ha? Nagpapalamig pa ako eh." sagot ko naman sa kabila nang paghikbi.

 

"Nagpapalamig? Eh gabi na eh. Hindi naman kita tatanungin kung ano ang nangyari kaya naman hayaan mo akong samahan ka. Tsaka, ano ka ba...akala ko ba magkaibigan tayo? Bakit parang gusto mo yatang solohin ang problema mo?" bigkas nito.

 

Wala na akong choice kundi sabihin sa kanya kung nasaan ako. Hindi ko din kasi alam kung saan pupunta eh.

 

Pagkatapos namin mag-usap ni Ella, tinawagan ko na din si Mommy Miracle! Nahihiya pa nga akong magsalita noong una dahil ramdam ko sa boses nito ang pag-aalala pero nang sabihin ko na pupuntahan na ako ni Ella sa lugar kung nasaan ako, mukha naman siyang kumalma kaagad.

 

Habang hinihintay ko si Ella, dumating naman ang pagkain n inorder ko kaya kumain na muna ako! Mabuti na iyung may laman ang sikmura ko para mamaya matutulog na lang ako! Kung hindi lang ako buntis, nungka talaga akong magpapasundo kahit na kanino. Baka nga mas gustuhin kong lumayo na lang muna eh.

 

Habang kumakain, hindi ko maiwasang mapatingin sa may pintuan dahil hinihintay ko nga si Ella at ganoon na lang ang pagkagulat ko nang napansin ko ang bulto ni Elijah. Nakasimangot itong pumasok dito sa loob ng restaurant at bago pa ako nakakilos napatingin na ito sa gawi ko at mabilis na naglakad palapit sa akin

 

Naiinis naman na nabitawan ko ang hawak kong kutsara at tinidor. Mabuti na lang talaga at marami na akong nakain dahil bigla na lang din kasi akong nawalan ng gana sa kinakain ko nang makita ko ang pagmumukha ng manlolokong si Elijah,.

 

Chapter 80

 

JENNIFER POV

 

"ANO ang kailangan mo?" naiinis kong tanong sa kanya! Salubong ang kilay at matalim ang mga matang nakatitig sa kanya.

 

Kaagad na din naman siyang naupo sa harapan ko habang hindi niya inaalis ang pagkakatitig sa akin!

 

Kitang kita din sa mukha niya ang pagod at kung ano ang kasuotan niya noong nasa opsina niya ganoon pa rin hangang ngayun. Ibig lang sabihin nito, hindi pa din siguro siya nakakauwi ng bahay.

 

Haysst, baka naman inihatid niya pa ang kerida niyang si Ethel sa kung saan? Or baka naman umiskor pa? Sa isiping iyun hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng sama ng loob.

 

Nag-uumpisa na namang magbadya ang luha mula sa aking mga mata kaya naman mabilis akong uminom ng tubig. Tumitig sa labas ng restaurant kasabay ng pagpakawala ng malalim na buntong hininga

 

Matapang ako at ayaw kong umiyak sa harapan niya. Sanay na akong masaktan kaya sisiw na lang sa akin ang ganitong bagay.

 

"Jen...please! Alam kong galit ka sa nangyari pero sana huwag ka namang umalis ng basta-basta ohh! Alam mo bang sobrang nag-aalala ako sa iyo?" mahinahon niyang bigkas. Napaingos naman ako sabay titig sa kanya.

 

Gusto ko sanang isipin na nag-aalala siya sa akin kaya ganito ang looks niya pero imposible naman yata. God, ilang buwan pa lang kaming naikasal pero nagawa niya na kaagad akong pagtaksilan! Hindi ko tuloy alam kung ano ang kulang sa akin at kung bakit kailangan niya pang tumingin sa iba!

 

Naniniwala pa naman ako sa kasabihin na once a cheater is always a cheater at natatakot akong isipin na baka sila na ulit ng Ethel na iyun?

 

"Ano ang ginagawa mo sa sarili mo? Hindi mo dapat iyakan ang isang bagay na walang katotoran." seryosong muling bigkas niya. Hindi ko naman mapigilan ang mapairap.

 

Gago ba siya? Sino bang tangang asawa ang hindi maiiyak sa nakita ko kanina? Natural, iiyak talaga ako dahil masakit sa kalooban na nakikitang may kahalikan siyang iba!

 

"Umalis ka na nga! Ayaw kitang makita!" naiinis kong sagot sa kanya!

 

Tuluyan na akong nawalan ng gana sa kinakain ko! Hindi ko talaga alam kung bakit siya iyung nandito gayung hindi ko naman sana sinasagot ang tawag niya. Si Ella ang inaasahan kong darating pero bakit itong si Elijah ang dumating ngayun?

 

"TApusin mo na ang kinakain mo para makauwi na tayo! Masyadong late na at sa bahay na tayo mag-usap." seryosong sagot niya sa akin! Muli akong napairap sabay halukipkip.

 

Wala akong balak na umuwi ng bahay pero saan naman kaya ako pupunta? Hayssst, ang hirap ng ganito. Gusto kong magmatigas pero saan naman ako pupulutin kung nagkataon?

 

Sa bawat desisyon na dapat kong gawin ay hindi lang sarili ko ang dapat kong isipin. Dapat ko ding isaalang-alang ang baby na

nasa sinapupunan ko.

 

"Jen, alam kong galit ka and I am sorry! Sisante na si Ethel sa kumpanya kaya hindi ka'na dapat magalit ng ganiyan." muli niyang bigkas. Kaagad namang nagsalubong ang kilay ko sa sinabi niyang iyun,

 

"Anong sisante? Don't tell me na empleyado mo na ang babaeng iyun?" naiinis kong tanong sa kanya! Halos bumuka na ang ilong ko dahil sa sobrang inis na nararamdaman ko

 

Tingnan mo nga naman! Wala man lang akong kamalay-malay na naghire pala talaga siya ng ahas sa kumpanya niya!

 

Talagang hindi niya ako pinakingan noon sa sinabi ko na huwag ihire si Ethel eh! Haysst, makikita ng Elijah na ito. HIndi ko talaga siya kikibuin.

 

"Nakakaawa naman kasi siya kaya nagpasya akong ihire siya! Alam kong ayaw mo iyun pero dahil nga sa nangyari kanina pinasisante ko na siya. Huwag ka nang magalit. Ang nakita mo kanina ay hindi naman ganoon kaseryoso and besides hindi naman--

 

"Hindi seryoso dahil hindi ko pa naman kayo nahuli sa na nasa ibabaw kayong dalawa ng kama, ganoon ba? Naku, Eljah kung gagawa ka din lang ng kalokohan siguraduhin mo na hindi ko kayo mahuhuli ha dahil kapag mangyari iyun sisiguraduhin ko talagang putol iyang kaligayahan mo!"hindi ko na napigilan pang bigkas

 

Naiinis talaga ako at kapag bigyan ako ng chance hindi talaga ako mangingimi na putulan siya eh! Damay-damay na ito tutal naman nasa dugo talaga siguro nila ang pagiging palekero eh.

 

Pareho talaga siguro siya ng kakambal niyang si Elias na mahihilig sa mga babae! Hindi marunong makontento sa isa at ngayun pa lang, kailangan ko na sigurong ihanda ang fighting spirit ko dahil wala din naman akong balak na isuko itong si Elijah sa ibang babae! Ako ang legal wife at nasa akin ang lahat ng karapatan!

 

Napansin kong tulala siyang napatitig sa akin. Napalunok siya ng sarili niyang laway sabay dampot sa juice na inorder ko kanina at direchong nilagok iyun.

 

Nagulat marahil siya sa narinig mula sa akin. HIndi niya marahil inaasahan ang katagang sinabi ko pero wala akong pakialam. Masama ang loob ko at ipaparamdam ko sa kanya iyun.

 

 

 

Chapter 81

 

JENNIFER POV

 

"Kung ayaw mo nang kumain, sa bahay na tayong mag-usap! Oras na ng tulog mo at baka mapaano kayo ng baby natin." mahinahon niyang sagot sabay inilabas niya ang kanyang wallet. Nagpatong siya ng ilang lilibuhin sa ibabaw ng table at sinenyasan ang waiter na kanina pa patingin-tingin sa amin bago siya tumayo at inalalayan akong tumayo na din.

 

Hindi na ako nagmatigas lalo na nang mapansin ko na sa amin na nakatingin ang ilan sa mga costumers na kumakain dito. Ayaw ko namang gumawa ng eksena at makita nila ang pagtatalo naming dalawa ni Elijah. Isa pa, pagod na din kaya ako. Galing ako sa pagsa-shopping at gusto kong mahiga na muna sa malambot na kama.

 

Medyo mabigat na din kasi itong tiyan ko eh. Bilin pa naman ni Dok na iwasan ko daw ang ma-stress dahil makakasama iyun sa kalusugan ko at ni baby kaya naman ng akayin ako ni Elijah palabas ng restaurant wala na akong choice kundi ang magpatianod na lang.

 

Direcho kami sa kanyang kotse!

 

INalalayan niya akong makapasok sa loob at siya pa nga ang nagkabit ng seat belt ko at nang mapansin niya na kumportable na ako tsaka na din siya sumakay sa may driver's seat.

 

Kaagad niyang pinaarangkada ang sasakyan paalis habang tahimik lang akong nakatanaw sa labas ng sasakyan.

 

HIndi na din naman siya nagsalita hangang sa makarating kami ng bahay

 

Pagkahinto pa lang ng kotse sa parking area na bahay hindi ko na hinihintay pa na pagbuksan niya ako ng pintuan ng sasakyan. Kusa ko nang tinangal ang aking seat belt at mabilis na ding bumaba ng kotse. Nagmartsa papasok sa bahay at direcho ng kwarto at pagkapasok sa loob, inilock ko kaagad ang pintuan bago naglakad patungo sa kama at nahiga.

 

Ramdam ko ang pagod at sakit ng kalooban ngayung araw pero kailangan kong maging matatag. Para kay baby!

 

Dahil siguro sa matinding pagod na naranasan ko sa halos maghapon, hindi ko na nga namalayan pa na nakatulog pala ako.

 

Muli akong nagising na kumakalam na ang tiyan sa gutom. Babangon sana ako mula sa pagkakahiga sa kama nang maramdaman ko na para bang may mabigat na bagay na nakapatong sa hita ko.

 

Mula sa malamlam na liwanag na nagmumula sa lampshade, wa?a sa sariling napabaling ang tingin ko sa kung sino ang katabi ko at hindi ko maiwasan na magulat nang sumalubong sa paningin ko ang mahimbing na natutulog na si Elijah.

 

"Paano kaya siya nakapasok dito sa loob ng kwarto nang hindi ko namamalayan? Inilock ko iyun kanina ah?" nagtataka ko pang tanong sa sa sarili ko.

 

Haysst, nagawa niya pa talagang tumabi sa akin sa pagtulog sa kabila ng mga kasalanan na nagawa niya sa akin

 

Ang besides, hindi pa ako nakapaglinis ng aking katawan. Basta na lang akong nahiga kanina dito sa kama pagkadating ko tapos nakatulog na kaagad ako.

 

Hindi ko tuloy malaman kung babangon pa ba ako or hindi na. Kahit naman na galit ako dito kay Elijah, hindi ko naman maatim na maisturbo siya sa pagtulog niya

 

Kaya pala mabigat ang sa may hita ko kasi nakadantay siya.

 

Sa huli hinayaan ko na lang siya sa ganoon niyang posisyon at muli kong ipinikit ang aking mga mata. Bukas ko na lang ipakita sa kanya ang galit ko. Sa ngayun hayaan ko na muna siyang matulog kaya lang noong naramdaman ko talaga na gutom ako wala na akong nagawa pa kundi ang tangalin ang kanyang legs na nakadatany sa hita ko.

 

Dahan-dahan akong bumangon ng kama nang bigla naman siyang nagsalita.

 

"Saan ka pupunta? Maaga pa...matulog pa tayo." narinig kong bigkas niya. Naradamdan ko pa nga ang pagyapos niya sa may baiwang ko at ang pagubsob ng mukha niya sa may tiyan ko.

 

Kung hindi lang siguro dahil sa nakita ko kanina sa opisina niya baka kiligin pa ako sa ganitong gesture niya eh! Kaya lang hindi eh! Walang puwang ang kilig-kilig sa panahon ngayun dahil niluko niya ako!

 

"Kakain ako kaya matulog ka na lang dito. "maiksing sagot ko sa kanya. Haysst, paano ko ba ipakita sa kanya na galit ako gayung ganito siya ka-sweet ngayung sa akin?

 

Wala namang nagbago kahit na nahuli ko sila kanina ni Ethel sa opisina niya. Sweet pa rin naman siya sa akin kahit na pinag-alala ko siya kanina.

 

"Gutom ka? Okay...hindi mo na kailngan pang bumaba ng dining area. Ikukuha na lang kita ng foods." sagot nito habang dahan-dahan nang bumabangon.

 

"HIndi! Ayaw ko! Gusto kong sa ibaba kakain.'" sagot ko na din sa kanya. Buong ingat akong bumaba ng kama at naglakad patungo sa may pintuan. Kaagad na din naman siyang napasunod sa akin at hindi na ako nagpumiglas pa nang bigla niya na lang hawakan sa aking kamay.

 

Alam kong ito ang paraan niya para alalayan ako. Ganito naman siya palagi at kagaya nang nasabi ko kanina, walang namang nabago sa pakikitungo niya sa akin kahit na nahuli ko silang dalawa ni

Ethel sa hindi kanais-nais na sitwasyon.

 

 

Chapter 82

 

JENNIFER POV

 

Direcho kami ng dining area. Pina-upo niya lang ako at siya na daw ang bahalang maghanap ng makakain namin sa ref. Tahimik na ang buong paligid at nang mapasulyap ako sa relo ng dining area, hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang mapansin ko na halos alas onse na pala ng gabi.

 

Napasarap ang tulog ko at kung hindi pa siguro ako nakaramdam ng gutom baka hangang ngayun mahimbing pa akong natutulog.

 

Ininit lang naman ni Elijah ang mga lutong pagkain na nasa loob ng ref.

 

Mukhang hindi naman ito mga left over dahil may sealed pa ang iba at mukhang galing sa restaurant.

 

"Bakit dalawang pinggan? Kakain ka din?

 

"hindi ko maiwasang maisatinig nang mapansin ko ang dalawang pingan na inilagay niya dito sa ibabaw ng dining table. Napansin ko ang paguhit ng ngiti sa labi niya bago siya sumagot.

 

"Kagaya mo, gutom din ako. HIndi pa ako kumakain ng dinner." sagot niya.

 

Hindi ko naman maiwasan na magulat.

 

Talaga lang ha? Hindi pa siya kumain ng dinner pero nagawa niyang pasukin ako sa loob ng kwarto kahit na naka-lock iyun? Kakaiba din eh! Or baka naman nagi -guilty siya at narealized niya ang pagkakamali niya kaya hindi siya makakain kanina?

 

Ano man ang reason niya hindi ko kasalanan kung nagutuman man siya! Sa aming dalawa, siya itong may malaking kasalanan!

 

"Bakit hindi ka kumain ng dinner eh hindi ko naman dala ang kaldero." nakaingos kong sagot. Narinig ko ang mahina niyang pagtawa bago siya sumandok ng pagkain at inilagay iyun sa pingan ko.

 

"Kumain ka na muna! Ikaw talaga, kung anu-ano iyang mga pinagsasabi mo." bigkas niya. Hindi ko naman mapigilan ang muling mapairap!

 

Ano kaya nag mali sa sinabi ko? Ang labo ng taong ito. Porket muli niyang nakahalikan ang first love niya kung umasta ngayun sa harapan ko akala mo walang ginawang kasalanan

 

Dahl sa naisip kong iyun, dali-dali kong hinawakan ang kutsara at tinidor at nag-umpisa na ding kumain! Balak ko kasing bumalik na din kaagad sa pagtulog. Wala akong balak na magpuyat dahil bukas, balak kong magmanman! Papasok ulit ng opisina itong si Elijah at sa pagkakataon na ito, hindi ako papayag na hindi

 

makalbo ang Ethel na iyun kung sakaling makita ko pa siya sa paligid ng opisina.

 

Yes. iyun ang plano ko! Aba't hindi naman pwedeng magpatalo ako! Ako ang legal wife at normal lang naman siguro na manakit ng kabit ng asawa diba?

 

Mukhang mas gutom si Elijah kumpara sa akin dahil habang kumakain kami, napansin kong mas magana siyang kumain kumpara sa akin.

 

Kahit papaano, hindi ko tuloy mapigilan ang maawa sa kanya! Mukhang affected naman siya sa nangyari kanina pero ayaw ko pa rin pakasiguro. Hangat may communication pa rin silang dalawa ni Ethel ayaw ko pa rin magpaka-kampanti.

 

Malay mo naman, baka nagbabait-baitan lang siya ngayun sa harapan ko tapos magising na lang ako isang umaga na nagkabalikan na pala sila ng babaeng iyun

 

OO, ako nga ang pinakasalan pero pag-aari naman pala ng iba ang puso niya! Ang saklap noon ha? Isipin ko pa lang masakit na eh! Hayssst!

 

"Akala ko ba gutom ka? Kain ka pa." bikgas niya pa nga at talagang sinubuan pa ako. Napansin niya marahil ang saglit na pagkatulala ko!

 

Dahil marupok ako hindi ko na tinangihan ang pagsubo niyang iyun.

 

Masama daw kasing tumanggi sa grasya eh.

 

Ah ewan...hindi din ako sure pero wala din naman akong planong maging martir. Kailangan ko munang mag-imbistiga at ayaw ko din magpadalos-dalos ng desisyon

 

Gwapo lang talaga si Elijah at siguro kailangan kong maging ready sa mga susunod na mangyari. Kailangan ko din sigurong maging aware na kahit na alam ng halos lahat na may asawa na ito, hindi ko pa rin maiwasan na may mga babaeng aali-aligid dito at isa na doon si Ethel

 

Ang speaking of Ethel, makikita ng babaeng iyun. Magtotoos kami!

 

Wala akong balak ng gumaya sa ibang mga babae diyan na porket niluko ng mga asawa nila iiyak na lang sa isang tabi at maghahamon ng hiwalayan. Aba't wala sa bokabularyo ko iyan. Ang sarap ng buhay ko dito sa piling ni Elijah at wala din naman akong balak na isuko siya sa ibang babae!

 

Manigas sila dahil wala akong balak na isuko ang karapatan ko at ng magiging anak namin sa buhay ni Elijah.

 

Maayos na natapos ang pagkain naming dalawa! Pagkatapos namin kumain, sabay na din kaming bumalik ng kwarto.

 

Iyun nga lang dahil hindi ko talaga feel na makatabi siya sa kama kaya naglatag ako ng makapal na comforter sa carpeted na sahig ng kwarto na siyang labis na ipinagtaka nito

 

"Ano ang ginagawa mo?" kunot noo niyang tanong sa akin

 

"Dito ako sa ibaba matutulog! Ayaw kitang katabi!" direktang sagot ko sa kanya! Pahablot kong dinampot ang dalawang unan sa kama at ibinato sa sahig na may nakalatag na comforter!

 

"Jen...please! Akala ko ba okay na tayo? Bakit parang galit ka pa rin?" seryosong bigkas niya

 

"Anong okay na tayo? HIndi pa tayo okay noh! Aba't anong akala mo ganoon-ganoon na lang? Na pagkatapos mong tumuka sa ibang babae may gana ka pa ring tumabi sa akin sa higaan?" malakas ang boses na bigkas ko sabay pamaywang.

 

Napansin ko pa ang matinding frustrations na kaagad na gumuhit sa mukha niya. Napakamot pa nga siya ng ulo na akala mo ang laki ng problema nya.

 

Lihim namang nagdiwang ang kalooban ko! Para kasing gusto kong sukatin kung hangang saan ang pasensya niya ngayung gabi eh! Sabi ko naman kasi,

 

ipaparamdam ko sa kanya ang galit ko dahil niluko niya ako at nag-uumpisa pa lang ako!

 

 

 

 

 

CHAPTER 83

 

JENNIFER POV

 

"Jen, alam kong galit ka pa rin sa akin dahil sa nangyari kanina pero pwede bang huminahon ka muna? Hindi pwedeng diyan ka sa ibaba matulog! Hindi ako papayag!'" seryosong sagot niya sa akin!

 

"Huwag ka ngang makialam! Naiinis na ako kaya huwag mo nang dagdagan ang inis ko Elijah ah?" bigkas ko at kaagad ko siyang pinaningkitan ng aking mga mata!

 

Wala lang! Gusto ko lang naman sana siyang sindakin kaya lang hindi yata effective! Nagulat na lang ako nang walang sabi-sabing bigla niya na lang akong lapitan at matiim na tinitigan sa aking mga mata.

 

"Ano ba talaga ang gusto mong gawin ko para mapatawad mo ako? Hindi pwedeng ganito tayo! Hindi ako sanay na galit ka sa akin." bigkas niya! Inirapan ko lang siya at parang napapaso na biglang lumayo sa. kanya.

 

 

"Ewan! Basta, galit ako at wala kang pwedeng gawin para mawala ang galit ko sa iyo!" sagot ko at mabilis nang naglakad patungo sa banyo!

 

"Sagit lang! Ayan ka na naman eh! Nag-uusap pa tayo tapos tatalikuran mo na naman ako!" muli niyang wika at maagap niya akong nahawakan sa aking kamay kaya ang pagpunta ko sa banyo ay bigla tuloy naudlot!

 

Matalim ang mga matang muli kong siyang tinitigan bago ako nagsalita.

 

"Bitaw nga! Bakit ba ang hilig mong humawak-hawak? Naghugas ka ba ng kamay? Nagmumog ka ba? Alam mo bang kadiri ka dahil pagkatapos mong humawak-hawak kay Ethel, sa akin ka na naman ngayun hahawak?" inis kong sambit! Napansin ko na naman ang gulat sa mukha niya!

 

Napakamot pa nga siya sa kanyang ulo at naglakad patungo sa may kama sabay upo!

 

Sa pagkakataon na ito, kitng kita ko na ang lungkot sa kanyang mukha na akala mo ay natalo sa sugal. Hmmmp buti nga sa kanya! Minsan-minsan kakilangan mo ding patikimin ng maangahang na salita para alam niyang hindi ako natutuwa sa kanya.

 

Ang naudlot kong pagpasok ng banyo ay itinuloy ko na. Baka makalimutan ko na naman eh! Maglilinis nga pala muna ako ng katawan bago matulog!

 

"Kuhaan mo ako ng damit pantulog sa loob ng walk in closet!" pautos ko pang wika sa kanya at hindi ko na hinintay pa ang magiging reaction niya sa utos kong iyun! Mabilis na kasi akong pumasok sa loob ng banyo

 

First time ko siyang utusan at wish ko lang na sana sumunod siya! Wala lang, gusto ko lang na ipakita sa kanya na ako ang boss since hindi niya naman pinapatulan ang pagtataray ko!

 

Simula kanina, masayado na akong naging bossy sa kanya at never man lang akong nakarinig ng negative na bagay mula sa kanya! Puro sorry ang naririnig ko sa kanya sa tuwing napag-uusapan

namin ang nangyari sa kanilang dalawa ni Ethel at hindi naman siya napipikon sa pagtataray ko ngayun

 

Haysst, ano kaya ang tumatakbo sa utak ni Elijah? Hangang saan kaya ang pasensya niya sa akin? Well, malalaman ko iyun sa mga susunod na araw dahil bukas mag-iimbistiga ako! Pupunta ulit ako ng opisina at kakausapin ko si Miss Sanchez! Dadalhan ko ng pasalubong ang executive Secretary ni Elijah at tiyak akong magki-kwento sa akin iyun eh.

 

Actually, mabait naman si Elijah kung totoosin eh! Hindi niya talaga pinapatulan ang init ng ulo ko! Nanatili siyang kalmado sa kabila ng kagaspangan ng ugali ko at kahit papaano, naging palagay ang kalooban ko.

 

Parang gusto ko na nga din sumuko eh! Parang gusto ko na munang makipagbati sa kanya dahil wala din naman akong planong bumitaw sa pagsasama namin! Kahit siguro ilang beses ko pa siyang mahuli na may kahalikang mga babae, hindi ako bibitaw! Mananatili ako sa tabi

niya dahil ako nga ang legal wife diba at simula bukas, magdadala na ako palagi ng gunting dahil kahit na sino pa iyang mga babae na lalapit-lapit kay Elijah kakalbuhin ko na kaagad.

 

Wala nang iyak-iyak! Wala nang selos-selos! Aba't mas pursigido pa naman ang mga kabit na mang-agaw ng asawa! Gusto kong baguhin ang kapalaran ng legal wife! Gusto kong panindigan ang pagiging legal ko sa kahit na anong paraan.

 

Pagkapasok ko sa loob ng banyo, ginawa ko na muna ang evening routine ko. Since sobrang late na, bukas na lang ako ng umaga maliligo! Nagkasya na lang ako sa paghilamos, toothbrush at kung anu-ano pa kaya naman nang lumabas ako ng banyo, fresh na fresh na ang pakiramdam ko

 

Ready na ulit akong matulog kaya lang parang gusto na naman yatang uminit ang ulo ko nang mapansin ko na wala na ang higaan na nilatag ko sahig. Bagong palit din ang beddings ng kama.

 

Himala, nasa mood yata ang asawa ko na magaplita ng bedsheets ah? First time ito!

 

"Magbihis ka na muna at matulog na. Gagamit muna ako ng banyo." paalam niya sa akin at siya naman ang pumasok sa loob ng banyo. Hinayaan ko na at mabiils na akong nagbihis.

 

Pagkabihis ko nahiga na din ako ng kama at naghahanda nang matulog. Feeling ko nga ang daming nangyari ngayung araw pero fighting pa r¨¬n!

 

Hindi ko na hininihtay pa si Elijah na matapos sa kung ano ang kanyang ginagawa sa loob ng banyo dahil nakatulog na din naman kaagad ako.

 

 

 

Chapter 84

 

JENNIFER POV

 

NAGISING ako kinaumagahan?na magaan ang pakiramdam ko! Solved ako sa tulog ko at pagmulat ng aking mga mata kaagad na sumalubong sa paningin ko ang nahihimbing pang natutulog na si Elijah.

 

Yes...katabi ko siya dito sa kama habang kagaya ng nakasanayan nyang tulog, nakatagilid siya paharap sa akin at nakayakap ang isa niyang braso sa may tiyan ko!

 

Para tuloy akong nahihipnotismo na napatitig sa gwapo niyang mukha! Why so pogi naman kasi! Siguro ito ang isa sa mga dahilan kaya kahit na sobra na ang tampo ko sa kanya hindi ko pa rin siya matiis at wala akong balak na bitawan siya.

 

Ilang buwan na kaming kasal at nabuntis niya na ako pero sad to say hindi niya man lang nababangit sa akin ang salitang I love you! Ewan ko kung bakit! Siguro nga hindi niya pa talaga ako mahal at nangangapa pa sya sa feelings niya.

 

Gayunpaman, willing naman akong maghintay kahit kailan pa iyun pero hindi ibig sabihin na pwede na siyang tumingin sa ibang babae! HIndi din siya pwedeng ma-inlove sa iba kundi sa akin lang.

 

Wala sa sariling napaangat ang aking isang kamay at direcho iyung humaplos sa pisngi niya! Hyasst, sino ba ang nag-aakalang ang kagaya ko ang mapapakasalan niya? Isang babaeng walang direksiyon ang buhay at walang nagmamahal at nagpapahalaga noon pa man!

 

Swerte na ako kung totoosin dito kay Elijah dahil ibinibigay niya ang nais ko! HIndi din naman siya nagkulang sa pag-aalaga sa akin eh! Lalo na noong nabuntis niya ako. Puso niya na lang talaga ang kulang at masasabi kong nasa akin na ang lahat.

 

"Ahmmm, Jen. Matulog pa tayo! Ang aga. pa ohhh!" narinig kong sambit niya sabay hawak niya sa kamay kong nasa pisngi niya! Mukhang antok na antok pa siya dahil nakapikit pa ang kanyang mga mata habang sinasabi ang katagang iyun.

 

Ganito din naman palagi ang mga linyahan niya tuwing nauuna akong magising sa kanya eh. Kahit na naalimpungatan siya, pangalan ko palagi ang nasasambit niya.

 

"Gising ka na kasi. Tanghali na yata eh! Hindi ka ba papasok sa opisina?"

 

masuyong sagot ko sa kanya! Napansin kong dahan-dahan siyang nagmulat ng kanyang mga mata at direktang tumitig sa akin.

 

"Wala akong balak na pumasok ngayun kaya matulog ka pa." bigkas niya at hindi ko mapigilan ang mapangiti nang lalo niyang idinikit ang sarili niya sa akin!

 

Ramdam ko ang init na nagmumula sa kanyang katawan na nagbigay sa akin ng kapanatagan ng aking kalooban! Hyassst, lahat yata ng tampo ko sa kanya kahapon ay biglang naglaho dahil sa simpleng pagyakap ng ginawa niya sa akin ngayung umaga eh.

 

Sige na nga lang. BAti na ulit kami! Hindi na ulit ako magsasalita ng mga bagay na nakakasakit ng kalooban niya.

 

Sa naisip kong iyun, naisubsob ko tuloy ang mukha ko sa dibdib niya at ilang saglit lang, kaagad na din akong hinila ng antok. Muli akong nagising nang maramdaman ko na mag-isa na lang ako sa ibabaw ng kama! Pupungas-pungas akong napabangon at akmang bababa na sana ako nang mapanasin ko si Elijah na kakalabas lang galing sa walk in closet na may bitbit na bag.

 

"Saan ka pupunta?" gulat kong tanong sa kanya!

 

God, huwag niyang sabihin maglalayas siya? Na iiwan niya na ako? Naku, hwag naman sana....

 

"Hi! Good Morning Sweetie.'" imbes na sagutin ang tanong ko nag-good morning pa siya sa akin! Binitiwan niya nag bitbit niyang bag at mabilis na naglakad palapit sa akin at hinalikan niya ako sa aking noo. na labis kong ipinagtaka.

 

"Mabuti naman at gising ka na. Kailangan na nating kumain ng breakfast at parating na si Mommy." nakangiting sagot niya sa akin! Hindi ko naman gets kung ano ang ibig niyang sabihin kaya nagtatanong ang mga matang nakatitig ako sa kanya.

 

"Aalis tayo ngayun! Dadalaw lang tayo kina Grandmama and Grandpapa tapos didirecho tayo sa private resort ng pamilya! Nandoon na ang ibang mga kamag-anak." nakangiti niyang bigkas! Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa gulat.

 

Now, gets ko na ang ibig niyan sabihin. Pambihira..ang dami niya pang pasikot-sikot na sinasabi eh aalis lang pala kami! Kasama ako kaya pala may bag siyang bitbit.

 

Haysst, kinabahan ako doon ah? Akala ko talaga iwan niya na ako eh! Mabuti na lang at hindi pala.

 

 

 

 

Chapter 85

 

JENNIIFER POV

 

DAHIL sa sinabi ni Elijah na aalis daw kami hindi ko na tuloy alam kung ano ang uunahin ko. Kung maliligo pa ba ako or direcho bihis na lang dahil kakain pa kami ng breakfast.

 

"Hey, ano ang ginagawa mo? Relax! Malakas ka kay Mommy at hindi ka naman pagagalitan noon kapag malaman niya na hindi ka pa ready." narinig ko pang wika ni Elijah sa akin!

 

"Sure ka ba talaga na may mga damit na ako diyan sa bag? KUmpleto ba? Ang mga vitamins ko, nailagay mo na din ba sa loob?" sagot ko naman kaagad sa kanya! Nakangiti niya naman akong nilapitan at hinawakan sa magkabilaan kong balikat.

 

"Lahat ay okay na Sweetie ko! Hindi mo na din kailangan maligo dahil beach resort ang pupuntahan natin. Ang gagawin mo na nga lang ngayun magbihis. ka at bababa tayo ng dining area at doon na natin hihintayin si Mommy!"nakangiti niyang wika sa akin

 

"Pero, bad breath pa ako eh! Hindi pa ako nakapghilamos! Hindi pa din ako nakapagtoothbrush!" nakalabi ko na namang sagot sa kanya.

 

"Eh di magtoothbrush ka! Problema ba iyun!" nakangiti nyang sagot sa akin at siya pa mismo ang nag-akay sa akin patungo sa banyo.

 

"Gawin mo ang lahat ng gusto ong gawin! Nasa labas lang ako ng kwarto at ireready ko na ang isusuot mo. Ayos ba iyun?" malambing niyang wika sa akin! Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapangiti.

 

"Thank you! Ikaw kasi eh...hindi mo kaaad sinabi sa akin na aalis pala tayo. Hindi tuloy ako nakapagready.'" nakangusong sagot ko sa kanya.

 

"Kapag sinabi ko ba sa iyo na aalis tayo ngayung umaga, makuha mo kaya ang medyo mahaba mong tulog? Hindi diba dahil sa sobrang pagiging excited mo." nakangiting sagot niya sa akin

 

 

"Hindi nga kaya nga thank you eh! Marami akong naipon na energy sa pupuntahan natin." sagot ko sa kanya.

 

"Yes...and sige na! Sa labas lang ako. Take your time Sweetie." muli niyang bigkas at pinisil niya pa ako sa pisngi bago niya ako tuluyang iniwan dito sa loob ng banyo!

 

Naiwan naman akong walang mapaglagyan ang tuwa sa puso ko!

 

At least bumabawi siya ngayun sa akin. Imagine, dadalhin niya daw ako sa private beach resort nila which is ngayun lang nangyari. Makakasama din daw namin ang ilan sa mga kamag-anak nila na lalong nagpadagdag sa excitement na nararamdaman ng puso ko

 

Alam kong masyadong abala ang karamihan sa kanila at tanging si Ella lang talaga ang palagi kong nakakasama.

 

Ginawa ko na lang ang morning routine ko. Hindi na din ako naligo dahil baka mas lalo pa akong matagalan. Hindi na. din kasi kagaya ng dati ang kilos ko eh! Malaki na ang aking tiyan ko at ang bawat paghakbang ko ay may kasama nang pag-iingat lalo na dito sa loob ng banyo.

 

Nang matapos ako muli na akong lumabas kung saan naabutan ko si Elijah na isa-isa niya nang inilalagay sa may pintuan ang mga bags na dadalhin namin. Bilib din naman ako dito sa asawa ko eh.. nagawa niyang mag-ayos na siya lang. Ano kaya ang mga dala-dala namin at bakit parang ang dami naman yata?

 

Dalawang luggage talaga na may katamtamang laki?

 

"Sweetie, bihis ka na. Nasa ibaba na daw si Mommy." malambing na muling wika ni Elijha sabay abot sa akin ng damit na isusuot ko. Isa iyung maternity dress na hangang tuhod ko lang kaya comfy itong isuot! Siya din ang pumili nito noong minsan na lumabas kami.

 

"Labas ka na. Magbibihis na ako." nakangiti kong utos sa kanya.

 

"Sabay na tayong bababa! Sige na, bihis. ka na. Teka lang, kaya mo ba? Tulungan na kaya kita?" sagot niya naman sa akin.

 

"Ha? Naku, kaya ko noh? Anong tulong-tulong? Hindi pwede!" tarantang sagot ko. natawa naman ito

 

"Ano ka ba? Magkakaanak na tayo lahat nahihiya ka pa rin ba sa akin? Come on Sweetie, tutulungan na kita! H'wag ka nang mahiya." natatawa niyang bigkas sabay hawak niya sa akin. Hindi na ako nakapalag pa nang bigla niya na lang akong hubaran.

 

Nahihiya man pero pikit mata na nga lang akong nagpatulong magbihis sa kanya!

 

"Sexy pa rin naman ang Jennifer ko eh."

 

narinig ko pa ngng sambit niya. Hindi ko naman mapigilan ang muling matawa.

 

Anong klaseng kasexyhan kaya ang pinagsasabi ng lalaking ito gayung sobrang laki na nga ng tiyan ko? Hindi biro ang anim na buwan na pagdadalang tao para sabihin niya na sexy pa rin ako.

 

Pinagluluko ako nitong si Elijah eh! Gayunpaman, masaya pa rin talaga ako. dahil sa ginagawa niyang pag-aalaga sa akin ngayung umaga.

 

Bawing bawi na siya sa lahat ng kasalanan niya sa akin.

 

 

 

 

 

Chapter 86

 

JENNIFER POV

 

TAMA nga si Elijah, pagkababa nga namin sa dining area, ang nakangiting mukha ni Mommy Miracle ang sumalubong sa amin. Dali-dali akong naglakad palapit sa kanya at humalik sa pisngi nito tanda ng pagalang.

 

"Mom, sorry po! Naghintay pa po tuloy kayo! Late na po kasing nabangit ni Elijah sa akin ang tungkol dito." hingi kong paumanhin sa kanya! Isang nakakaunawanag pagtango ang naging sagot niya sa akin bago niya tinitigan ang tiyan ko

 

"Ayos lang. Naiintindihan ko! Sige na.. maupo ka na muna at nang makakain na. Medyo malayo-layong biyahe ang gugugulin natin kaya dapat ready ka.' nakangiti niyang sagot sa akin.

 

Mabilis na din naman akong inalalayan ni Elijah na makaupo. Isa sa pinagpasalamat ko dahil nakaantabay palagi si Elijah sa bawat kilos ko kahit na nagkaroon kami ng problema kahapon.

 

Nang makaupo ko, ito na din ang nagbigay sa akin ng pagkain. Narinig ko pa ngang may inutusan siya na kunin daw ang mga gamit namin na dadalhin na nasa kwarto. Isakay sa kotse samantalang inutusan naman ni Mommy Miracle si Manang Precy na ipaghanda daw ako ng prutas na babaunin ko sa biyahe.

 

Ang sarap lang sa pakiramdam na maliban sa isang asawa, may isa pang mabait na biyanan na nag-aalaga sa akin ngayun. Never kong naranasan na may nag-aalaga sa akin habang lumalaki ako kaya naman sobrang na-appreciate ko talaga itong ginagawa ni Mommy Miracle ngayun.

 

Nagkaroon ako ng isang mapagmahal at maunawaing Ina sa katauhan niya which isang malaking bagay na labis kong ipinagpasalamat.

 

Pagkatapos namin kumain, kaagad na din kaming gumayak. May driver kaming kasama at ilang mga bodyguards kaya naman katabi ko si Elijah dito sa

sasakyan. Simula noong dumating ako sa buhay ni Elijah, first time kong bumiyahe nang medyo malayo at buntis ako kaya sinigurado talaga nilang kumprotable ako sa aking upuan.

 

OF course, sobrang kumportable ako dahil katabi ko ang asawa ko at nasa likuran naman namin si Mommy Miracle!

 

"Dadaan muna tayo sa mausoleum nila Mommy at Daddy." narinig ko pang bigkas ni Mommy Miracle. Ayos lang naman sa akin dahil gusto ko din makita ang libingan ng Lolo at Lola nitong si Elijah.

 

Pahapyaw na naikwento ni Ella sa akin ang tungkol sa kanila. Ang mall na paborito naming pasyalan ay nakapangalan kay Misis Carissa Villarama na Lola pala ni Elijah na dapat ay lola ko na din since asawa ako ng apo niya.

 

Mabilis lang din naman kaming nakarating sa sementeryo at binaybay namin ang kalsada patungo sa parang mga kabahayan.

 

Ang mausoleum na tinutukoy ni Mommy Miracle ay katulad na sa dalawang palapag na bahay na may rooftop pa.

 

Kung wala lang siguro kami sa sementeryo, iisipin ko na nasa isang first class subdivision kami sa ganda ng istraktura na nakikita ko eh.

 

Tahimik kaming pumasok sa loob habang nakahawak ako sa braso ni Elijah. Hindi ito isang typical na sementeryo na inaasahan ko. Kakaiba at halatang puro mga mayayaman yata ang mga nakalibing sa lugar na ito

 

Nang tuluyan na kaming nakapasok sa loob ay kaagad na bumungad sa paningin ko ang mga larawan.

 

Para akong nahipnostismo na napatitig sa babaeng nasa malaking picture frame. Buhay na buhay ang ngiti sa labi nito at kung hindi ako maaring magkamali, siya si Misis Carissa Villarama.

 

Siguro noong nabubuhay siya, sobrang ganda niya. Kitang kita kasi iyun sa kanyang mga larawan. Hindi lang iisang larawan ang makikita dito sa loob ng mausoleum kundi marami pa. Iba-ibang kuha. Mula pagkabata nila Misis Carissa at Mister Gabriel hangang sa nagka-edad na sila. Nandito din ang kanilang wedding picture kung saan kapansin-pansin na napakabata pa ni Misis Carissa sa larawan.

 

Napansin kong halos kamukha siya ni Mommy Miracle pero may kakaiba sa ganda niya na hindi ko mawari.

 

Kaagad sinindihan ni Mommy Miralce ang kandila. Simula noong dumating kami dito sa mausoleum, hindi nakaligtas sa paningin ko ang lungkot na nakaguhit sa mga mata nito. Pinakatitigan pa nito isa -isa ang mga pictures bago nagsambit ng katagang "Mommy and Daddy"

 

"Siya ang Grandmama ko. Si Carissa Perez Villarama and our Grandpapa, Gabriel Villarama." narinig kong wika ni Elijah sa akin. Gusto niya sigurong ipakilala sa akin ang Lolo at Lola niya.

 

"Ang ganda at gwapo nila. Siguro kagaya ni Mommy Miracle ang bait din nila noong nabubuhay pa?" mahinang sagot ko din naman kay Elijah. Napatitig ako sa lalaking nasa picture frame at doon ko napagtanto na kamukha pala siya ng Uncle ni Elijah na si Rafael Villarama.

 

Sabagay, bunsong anak nga pala si Rafael ng mga Villarama. Kaya pala ang gaganda ng lahi nila kasi gwapo at maganda ang mga magulang nila at damay na din si Elijah dahil apo siya ng mga ito.

 

"Super! Walang tatalo kung kabaitan ang pag-uuspan. The best Lolo and Lola in the world! Miss na miss na namin sila! Kung pwede nga lang pigilan ang pagtada para makasama namin sila sa walang hangan gagawin namin." malungkot na sagot ni Elijah. Hindi naman ako nakaimik.

 

Ramdam ko din kasi ang sobrang lungkot sa boses ni Elijah at doon ko napagtanto na sobrang lapit niya din siguro sa mga Lolo at Lola niya noong nabubuhay pa ang mga ito.

 

Sayang nga lang at huli na akong dumating sa buhay nila. Hindi ko na sila naabutan.

 

Pero kung nasaan man sila ngayun, tiyak akong masaya na din silang magkasama.

 

Halata sa mga larawan na nagmamahalan silang dalawa ni Mister and Misis Gabriel Villarama at siguro napakakulay din ng mundo nila noong nabubuhay pa sila.

 

 

 

Chapter 87

 

JENNIFER POV

 

"NAG-alay kami ng maiksing panalangin bago namin nilisan ang mausoleum ng mag-asawang Villarama. Kahit papaano, magaan ang kalooban ko dahil kahit na wala na sila, nagawa pa rin akong dalhin ni Elijah sa puntod nila which is malaking bagay sa akin. Ibig lang sabihin nito, bahagi na talaga ako ng pamilya na labis nagbigay galak sa puso ko.

 

Muli kaming sumakay ng kotse at bumiyahe na. Halos tatlong oras din ang itinagal ng aming biyahe at eksaktong alas tres ng hapon, nakarating na kami sa aming destinasyon.

 

Ang Carissa Villarama Beach Resort na pag -aari din ng Villarama Clan. Nabangit pa nga sa akin ni Mommy Miracle habang nasa biyahe kami na regalo daw ito ng Daddy niya sa Mommy niya noong kabataan pa nila. Binili at pina-develop daw ito ng Daddy Gabriel niya noong kasagsagan ng tampuhan na muntik nang naging mitsa sa buhay ni Grandmama Carissa.

 

Mukhang mahal na mahal talaga ni Gabriel Villarama ang asawa niyang si Carissa Villarama dahil ang pangalawa na ito sa istablishmento na isinunod sa pangalan nito. Una ay ang Carissa Villarama shopping Center at ang pangalawa naman ay itong Carissa Villarama Beach Resort.

 

Ang galing! Siguro napakakulay ng love story nila? Sana may magkwento sa akin or di kaya sana may mga diary silang naiwan para mabasa ko din.

 

Pagdating namin sa private beach resort, naabutan namin ang ilan sa mga kamag-anak na nagkakatuwaan na. Ang mga bata ay abala sa malaking swimming pool samantalang ang mga may edad na ay masayang nagkikwetuhan.

 

Nagpatianod na lang ako nang akayin ako ni Elijah patungo sa mga Tito at Tita niya daw. Familiar sa akin ang kanilang mga mukha dahil sila din iyung Ninong at Ninang sa kasal namin noon.

 

"Ohhh, Ate Miracle. Sa wakas, dumating din kayo." narinig kong wika ng isa sa kanila. Kung hindi ako maaraing magkamali, siya iyung biyanan ni Ella.

 

Ang Mommy ni Kenneth na si Tita Arabella.

 

"Kanina pa ba kayo? Naku, alam niyo naman may kasama kaming buntis and dumaan pa kami kina Mommy at Daddy. Kumpleto na ba tayo? Nandito na ba ang lahat?" nakangiting sagot naman ni Mommy Miracle.

 

Hindi na ulit ako nakapalag nang muli akong akavin ni Elijah para batiin sila isa-isa. Actually, sobrang nahihiya ako dahil kailangan ko kasi silang isa-isahing lapitan para makipagbeso sa mga Tita's at magmano naman sa mga Tito's.

 

Nandito na din si Veronica na pinakabata yata sa lahat. Apat palang magkakapatid sila Mommy Miracle. Ang kakambal niyang si Christian, kapatid na si Tita Arabella at bunso na Uncle Rafael na kung hindi ako maaring magkamali, matanda lang ng kaunti kay Elijah.

 

Nahihiya nga ako dahil noong akmang magmamano na ako dito atubili pa itong tangapin ang kamay ko. Siguro nag-aalagan siya dahil bata pa naman kasi talaga silang tingnan eh.

 

"Hi Jen! Mabuti naman at nakarating ka. First time mo na makasama kami kaya ipagpalagay mo ang kalooban mo. Masasanay ka din. "wika pa nga sa akin ni Veronica. Siyempre, hindi ko siya pwedeng tawaging Auntie dahil hind ko sure kung nasa 30s na ba siya.

 

Kagaya ng nasabi ko na kanina, halos kasing edad lang ni Eliiah ang Tito niyang si Uncle Rafael na asawa naman ni Veronica. Haysst, diba..nakakailang kung tawagin ko silang Auntie at Uncle.

 

Okay lang na tawaging uncl¨¨ sila Uncle Christiian, Uncle Kurt na asawa ni Tita Arabella dahil medyo tumama na sila sa edad pero itong si Rafael, sobrang late sigurong lumabas. Siguro menopause baby siya? Ah ewan...basta kailangan kong makibagay sa kanila dahil bahagi na ako ng pamilya nila.

 

Pagkatapos kong magbigay galang sa kanila, muli akong inakay ni Elijah patungo sa kanyang mga pinsan. Ang gaganda talaga ng lahi nila. Walang itulak kabigin at ramdam ko din ang mainit nilang pagtangap sa akin

 

"Wow kumpleto ba tayo? Sino na lang ang walang asawa?" narinig kong kaagad na sambit ni Kenneth pagkalapit namin. Nandito na din si Ella na todo ang ngiti sa akin habang katabi niya ang magandang si Charlotte na may kargang baby.

 

Ang asawa nitong si Charlotte na si Peanut ay nasa pool kasama ng panganay yata nilang anak. Ewan, marami akong nakikitang mga bata siguro mga anak na nga mga pinsan ni Elijah.

 

Nasa pool din sila Jeann at Drake kasama ng mga anak nila.

 

"Kami ba ang pinaparingan niyo?" natatawang kaagad na sabat naman ng magkamukhang Christopher at Charles. Triplets na anak nila Uncle Christian at Tita Carmela. Nag-iisang babae si Charlotte sa triplets pero kitang kita pa rin ang similarities nila.

 

Malaki ang pamilyang ito pero kailangan kong tandaan ang pangalan nila para mapakisamahan ko sila ng maayos. Iyun nga lang, isang malaking bagay lang ang labis kong ipinagpasalamat ngayun

 

Never kong naramdaman na hindi ako welcome sa pamilya nila. Mababait silang lahat kaya pipilitin ko ding maging mabait at makibagay sa kanila ng maayos.

 

 

Chapter 88

 

JENNIFER POV

 

ITO na siguro ang pinakamasayang bakasyon na naganap sa buhay ko.

 

Kasama ko si Elijah at ang buong angkan nila at siguro ito iyung alaala na never kong makakalimutan habang buhay.

 

Ramdam ko ang saya sa puso ko habang kausap ko ang mga pinsan ni Elijah.

 

Ramdam ko din ang malugod ng pagtangap sa akin ng kaniyang mga Tito at Tita na labis kong ipinagpasalamat.

 

Ang mga kaganapan sa bakasyon naming ito ay lalong nagpatibay sa paniniwala ko na walang ibang lalaking para sa akin kundi si Elijah lang at lalong nadagdagan ang tiwala ko at pagmamahal na nararamdaman ko sa kanya

 

Nangako ulit ako sa sarili ko na hindi ko siya isusuko sa ibang babae at ipaglalaban ko ang pagmamahal ko sa kanya sa abot ng aking makakaya.

 

Halos dalawang araw lang kaming nag stay sa Carissa Villarama Beach Resort at muli din kaming bumalik ng Manila dahil hindi pwedeng matagal mawala si Elijah sa kumpanya. Maraming mga meetings siyang dadaluhan at mga pipirmahang papeles na dapat niyang tapusin.

 

Tinupad niya din ang pangako niya sa akin na sesantihin niya na daw si Ethel at iyun nga ang nangyari. Kinonfirm na din sa akin ng exectutive Secretary niya na si Miss Sanchez na tangal na daw si Ethel at kaya lang naman daw iyun na hire dahil sa recommendation ng HR at dala na din ng awa ni Elijah dito.

 

Pagkatapos ng sesante portion mas pinili kong huwag nang makibalita pa kung ano ang pinagkakaabalahan nito sa buhay. Ilang beses na din nangako si Elijah sa akin na iiwasan niya na daw ito sa abot ng kanyang makakaya at lubos ko naman iyung pinaniniwalaan.

 

Mabilis na lumipas ang mga araw. Habang palapit nang palapit ang pangaganak ko lalong naging sweet sa akin si Elijah. Talagang sinisigurado niya na nasa mabuting kalagayan kaming dalawa ni Baby at lalong dumuble ang tuwa na nararamdaman ng puso ko nang mapag-alaman naming pareho na babae ang panganay namin.

 

Kaagad niya pa nga akong biniro na susundan daw kaagad namin si Baby! Pabiro niya ding sinabi na kailangan ko daw siyang bigyan ng lalaking anak at game naman akong pumayag.

 

Nangako na ako sa sarili ko na bibigyan ko sya na maraming anak sa abot ng aking makakaya. Mahal na mahal ko si Elijah at alam kong sa mga susunod na araw sa kanya at sa mga anak lang namin iikot ang mundo ko.

 

Kasalukuyan akong nakaupo dito sa may garden nang marinig ko ang familiar na tunog ng sasakyan. Sasakyan ni Elijah at himala, ang aga niya yatang nakauwi ngayun.

 

Mula sa pagkakaupo, dahan-dahan akong tumayo at excited siyang sinalubong. Kahit na medyo mabigat na ang tiyan ko,  hindi talaga ako pumapalya na salubungin siya tuwing hapon sa pagdating niya galing opisina. Gusto ko kasing iparamdam sa kanya kung gaano siya kahalaga sa akin

 

"Hi Sweetie! Kumusta ang maghapon mo?

 

"nakangiti niyang kaagad na salubong sa akin. Mas mabilis ang hakbang niya kumpara sa akin at nang makalapit kami sa isat isa kaagad niya akong binigyan ng halik sa labi.

 

"Ayos lang. Ang aga mo yata ngayun?" nagtataka kong tanong sa kanya.

 

"Maaga pa ba? Anong oras na ba?" nakangiti niyang tanong sa akin. Kaagad ko namang hinawakan ang isa niyang braso at itinuro ang relo niya.

 

"Anong oras na ba? Ikaw itong may suot na relo tapos ako itong tatanungin mo?" nakanguso kong sagot sa kanya.

 

"Ahhh, oo nga pala! Well, its three o'clock in the afternoon at talagang sinadya kong umuwi na kaagad dahil may sorpresa ako sa iyo.'" nakangiti niyang bigkas sabay senyas niya sa personal driver niya na kaagad namang lumapit. May iniabot itong brown envelop kay Elijah na labis kong ipinagataka.

 

"Ano iyan?" kunot noo kong tanong.

 

"For you! Regalo ko para sa iyo."

 

nakangiti niya namang sagot sa akin sabay abot ng brown evelop. Nagtataka man kaagad ko din namang tinangap iyun

 

"Sorpresa? Well, sa dami ng mga regalong ibinigay mo sa akin make sure na masorpresa talga ako ha?" sagot ko naman. Natawa naman ito.

 

Totoo naman kasi eh. Nitong mga nakalipas ng buwan, wala nang ibang ginawa itong si Elijah kundi pasalubungan ako ng kung anu-ano.

 

Alahas, bags, mga damit na galing sa mga mamahaling brand. Ilang beses ko nang sinabi sa kanya na hindi ko kailangan ang mga iyun pero talagang mapilit siya.

 

"Open it Sweetie. Gusto ko nang makita ang reacton mo kapag makita mo iyang regalo ko sa iyo." nakangiti niyang wika sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang matawa at dali-daling binuksan ang brown envelop at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko sa gulat nang makita ko kung ano ang laman noon

 

Isa iyung titulo ng lupa na nakapangalan sa akin!

 

 

Chapter 89

 

JENNIFER POV

 

"ELIJAH, ano ang ibig sabihin nito?" gulat kong tanong sa kanya habang hindi inaalis ang pagkakatitig sa papel na hawak ko.

 

Isa itong titulo na nakapangalan sa akin at nang basahin ko ang kabuuan na nakasulat sa titulo hindi ko na napigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking

mga mata.

 

"Hey...bakit ka umiiyak? Don't tell me na hindi ka masaya sa regalo ko sa iyo?" nakangiti niyang tanong sa akin.

 

"Lu-lupa ni Mama na nasa probensya?" basag ang boses na tanong ko. HIndi ko na napigilan pa ang emosyon ko at napahagulhol na ko ng iyak.

 

Ito iyun lupa namana ng aking namayapang Ina sa kanyang mga magulang na walang ibang nakikinabang mula noong bata pa ako kundi ang aking biological father at ang kabit nito. Ang lupa na inaasam ko na mapunta sa akin dahil kung totoosin, matagal itong pinakinabangan ni Papa at ng bago nitong asawa.

 

"Jen...please don't cry. Bakit ka ba umiiyak? Hindi mo ba nagustuhan ang regalo ko sa iyo?" masuyong tanong ni Elijah sa akin. Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko at mahigpit na akong napayakap sa kanya.

 

"Of course, gustong gusto ko. Sa lahat ng mga sorpresang ibinigay mo sa akin ito iyung pinaka-paborito ko!" umiiyak ko nang bigkas. Naramdaman ko naman ang paghaplos niya sa likuran ko

 

"Kung masaya ka, bakit ka umiiyak ngayun? Sweetie, alam mo kung gaano ka kahalaga sa akin at lahat gagawin ko para maibigay ko lahat ng nais mo."

 

madamdamin niyang bigkas kaya lalo akong napaiyak.

 

Ang swerte ko talaga sa lalaking ito. Wala na akong masabi pa sa lahat ng effort na ipinapakita niya sa akin.

 

"Salamat! Salamat Elijah! Hindi mo lang alam kung paano ko inasama na mapasaakin ang nag-iisang alaala na meron ang aking Ina. Maraming salamat dahil kung hindi dahil sa iyo, baka hangang pangarap ko na lang na mapasakamay ko ang lupaing ito."

 

kaagad ko ding sagot habang patuloy sa paglandas ang luha sa aking mga mata.

 

"Walang ano man Sweetie. Walang ano man!" kaagad niya ding sagot sa akin kaya naman napakalas ako sa pagkakayakap sa kanya. Tinitigan ko siya sa mga mata habang may matamis na ngiti na nakaguhit sa labi ko.

 

"Ang dami mo nang ginawa na mga bagay -bagay para sa akin. Ang dami mo nang effort na sobrang naapreciate ko.

 

Promise, magiging mabuti akong asawa sa iyo. Mananatili ako sa tabi mo habang buhay." umiiyak kong bigkas.

 

"Alam ko and super thankful ako dahil dumating ka sa buhay ko. Hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya sa tuwing kasama kita araw-araw. Mahal kita Jen. Mahal na mahal kita at gusto kong manatili ka sa tabi ko habang buhay," nakangiti niyang bigkas na labis kong ikinagulat.

 

Sa wakas, nasabi niya din ang katagang matagal ko nang gustong marinig mula sa labi niya. Ang salitang pagmamahal na nagbigay ng kakaibang ligaya sa puso ko.

 

"Talaga? Sigurado ka na ba diyan? Mahal mo na ako? Wala nang bawian?" lumuluha kong tanong.

 

"Ano bang klaseng tanong iyan? Of course, walang bawian dahil iyun ang nararamdaman ng puso ko. Malaking bahagi ng puso ko ang kaagad mong ninakaw una pa lang kitang nakita." nakangiti niyang sagot sa akin.

 

Patuloy ang paglandas ng luha sa aking mga mata habang nakangiti ako. Kay sarap sa pandinig ang mga katagang binitiwan niya ngayun at sobrang busog na busog ang puso ko sa matamis na salitang iyun.

 

"Mahal din kita Elijah! Mahal na mahal din kita at salamat dahil binago mo ang buhay ko. Pinaramdam mo sa akin kung gaano ako kahalaga kaya naman hinding hindi talaga ako bibitaw sa iyo kahit na ano pa ang mangyari." umiiyak kong sambit. Kaagad namang gumuhit ang matamis na ngiti sa labi niya kasabay mabilis na pagbaba ng mukha niya sa mukha ko. Naglapat ang aming labi habang puno ng galak nag puso ko.

 

Sa wakas, dininig na din ng Diyos ang lahat ng dasal ko. Ang salitang pag-ibig na namutawi sa labi ni Elijah para sa akin ay isang malaking bagay para mas lalo akong manalig na siya lang talaga ang lalaking para sa akin.

 

Simula ngayung araw, mas lalo ko pang iparamdam sa kanya kung gaano siya kahalaga sa akin. Mas lalo ko pa siyang pagsisilbihan at gagawin ko ang lahat para maiparamdam sa kanya kung gaano ko siya kamahal.

 

 

 

Chapter 90

 

JENNIFER POV

 

MAS naging makulay pa ang mundo ko sa paglipas ng mga araw. Mas lalong naging masaya ang pagsasama naming dalawa ni Elijah.

 

Every sunday palagi niya na din akong isinasama sa mansion ng mga Villarama para umattend sa family gatherings.

 

Hangang sa dumating ang araw na aming pinakahihintay! Ang aking panganganak.

 

Isang malusog na babae ang aming nasilayan at kitang kita ko ang tuwa sa mga mata ni Elijah habang pinagmamasdan niya ang una naming supling.

 

Mabuti nalang talaga at hindi ako nahirapang manganak. Ang bilis lumabas ni baby kaya naman kaagad na nagbiro si Mommy Miracle na kaagad daw naming sundan si Baby dahil hindi naman daw ako hirap manganak.

 

After manganak, na confine lang ako sa hospital ng dalawang araw at kaagad na din kaming umuwi ng bahay. Sa pagdating ni Baby Alexa sa buhay namin mas lalong tumibay ang pagsasama naming dalawa ni Elijah. Nakita ko kung paano siya nagpakaama sa anak namin.

 

Gusto kong maging hands-on Mom sa panganay namin kaya kahit na anong pilit niya na kumuha kami ng yaya hindi talaga ako pumayag. Gusto kong personal na alagaan ang baby namin kaya naman wala na din siyang nagawa pa.

 

Iyun nga lang, hindi talaga maiwasan na iiyak ang baby kapag gabi at laking tuwa ko din naman dahil mas nauna pang gumigising si Elijah para ihele ito.

 

Masasabi kong isang huwarang ama si Elijah at napaka-swerte ko talaga dahil siya ang naging asawa ko at ama ng anak namin.

 

"Sweetie, hindi ako makakaalis ngayun ng opisina. Check up ngayun ni Baby, are you sure na kaya mo siyang dalhin mag-isa sa clinic ni Doc?" nag-aalalang tanong ni Elijah sa akin habang nasa kabilang linya.

 

Kay bilis na lumipas ng mga araw.

 

Tatlong buwan na simula noong isilang ko si Baby Alexa at may schedule kami sa Pediatrician niya ngayung araw para sa kanyang check-up.

 

Nagpromise sa akin si Elijah kagabi na sasamahan niya daw ako sa clinic ni Doc at mukhang hindi matutuloy ang pagsama niya dahil sa biglaan nitong meeting.

 

"Oo naman! Huwag mo kaming alalahanin. Kaya ko si baby! May driver naman ako at isasama ko din si Manang Precy para my aalalay sa amin." nakangiti kong sagot dito.

 

"Okay, basta mag-ingat kayo ha? Tawagan mo lang kaagad ako kapag may kailangan ka." kaagad niya na ding sagot sa akin.

 

"Sure..huwag kang mag-aalala. Mag-iingat kami. Siguro, after check-up ni Baby, dadaan kami diyan sa office mo para makita mo din siya." masigla ko ding sagot sa kanya. Kaagad din namang pumayag ito.

 

Pagkatapos naming mag-usap ni Elijah, kaagad na din akong gumayak. Kagaya ng nasabi ko kay Elijah, isinama ko si Manang Precy para may aalalay sa akin sa lahat ng oras.

 

Sakay ng kotse na minamaneho ng personal driver ko, kaagad kaming bumyahe patungo sa clinic. Tiwala naman ako na walang mangyayaring masama sa amin dahil maingat naman itong driver ko magmaneho pero hindi ko mapigilan na mapatili nang bigla na lang itong pumreno pagdating namin sa isang intersection.

 

"Manong, ano ang nangyari? Dahan-dahan naman, alam mo namang kasama natin si Baby eh!" kaagad kong kastigo dito. Kandong ni Manang Precy si baby dahil balak akong ako ang kakarga dito mamaya pagdating namin ng clinic. Gusto kong irelax muna ang braso ko dahil medyo mabigat si baby at para mas buo ang lakas ko mmaya kapag nasa clinic na kami.

 

"Ehhh Mam, sorry po! May-may bigla po kasing humarang sa kotse natin eh." wika naman ni Manong driver sa akin. Wala sa sariling napatitig ako sa unahan ng kotse at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko sa gulat nang mapansin ko ang isang kotse na kulay itim at may ilan sa mga lalaking aramdo na naka-bonet ang biglang bumaba.

 

May bitbit silang baril at direchong naglakad palapit sa gawi namin.

 

"Hala Mam! Sino sila?" narinig kong sambit ni Manang Precy. Halata ang nerbiyos sa boses nito kaya kaagad din naman akong nakaramdam ng takot.

 

"Tayo ba ang puntarya nila?" mahina kong tanong at lalong dumuble ang kaba na nararamdaman ng puso ko nang bigla na lang silang kumatok sa bintana. Itinutok nila ang baril sa driver seat na lalong nagpadagdag sa takot na nararamdaman naming lahat.

 

"Diyos ko! Ano ang kailangan ng mga halang ang kaluluwa na iyan! Huwag mong buksan ang pintuan...huwag mong buksan ang bintana." halos naghihistirikal na bigkas ni Manang kaya lang huli na! Sa takot marahil ng driver dahil nakatutok sa kanya ang baril binuksan niya na ang bintana at ang huli ko na lang na nakita ay ang pakikpagbuno ni Manang Precy sa isang lalaki na gustong kunin ang anak ko.

 

 

 

 

Hindi! Huwag! Sino kayo? Ano ang kailangan niyo sa anak ko? H'wag!" naghihistirikal sa takot na bigkas ko at nakipag-agawan na din sa bata.

 

PIlit na hinihila ng isang lalaki ang anak ko pero nakahawak naman ako sa paa ni Baby Alexa! Si Manang Precy naman ay umiiyak na at hindi ko mapigilan ang mapatili nang makarinig ako ang isang malakas na putok.

 

 

 

 

 

Chapter 91

 

JENNIFER POV

 

'BIBITIWAN mo ba ang bata or sa iyo ko itatama ang kasunod na putok ng baril ko? Mamili ka babae!" may pagbabanta na bigkas ng lalaking naka-bonet sa akin.

 

Nag-uunahan sa pagpatak ang luha mula sa aking mga mata at wala sa sariling napasulyap ako kay Manang Precy at para akong biglang nawalan ng lakas nang mapansin ko na naliligo na ito sa sarili nitong dugo.

 

"Ano ba talaga ang kailangan niyo sa akin? Sa anak ko? Sino ba" hindi ko na natuloy pa ang sasabihin ko nang isa pang putok ang umalingawngaw sa buong paligid kasabay ng pamamanhid ng balikat ko.

 

Nabitawan ko ang pagkakahawak sa paa ni Baby Alexa kasabay ng halos patakbong pag-alis ng lalaki dala-dala ang baby ko!

 

Akmang hahabol pa sana ako pero kaagad na din akong nakaramdam ng panghihinga kasabay ng biglang pagdilim ng buo kong paligid

 

Sa muling pagmulat ng aking mga mata wala akong ibang nakikita kundi puro kulay puti na kapaligiran. Puting kisame at puting kulay ng dingding at mabilis akong napabangon sa higaan nang biglang dagsa ng reyalisasyon sa isipan ko! Ang nangyari sa amin ng anak ko habang papunta kami ng clinic para sa check-up nito!

 

Baby Alexa! Yes, ang anak ko! Si Baby Alexa!

 

"Jen..relax! Masyado pang sariwa ang sugat sa braso mo at baka mapaano ka!" narinig kong malumanay na wika ng isang familiar na boses! Wala sa sariling napatingin ako dito at hindi ko na napigilan pa ang malakas na mapaiyak nang masilayan ko ang malungkot na mukha ni Elijah.

 

"Si Ba-baby Alexa? Ang anak natin. Nasaan siya?" mahinang tanong ko sa kabila ng pag-iyak. Umaasa ako na hindi nagtagumpay ang masamang loob na tangayin ang anak namin!

 

Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin kung sakaling may nangyaring masama sa anak ko. Hindi ko alam kung ano ang pwede kung gawin kung sakaling napahamak ito.

 

"Jen...ipagpalagay mo ang kalooban mo! Ginagawa na namin ang lahat para mahanap ang anak natin.;" mahina niyang sambit na para bang isang karayom na unti-unting sumusugat sa puso ko

 

Wala si Baby Alexa! Nagtagumpay ang mga masasamang loob na tangayin ito.

 

"Hindi! Hindi totoo iyan. Elijah ang anak ko! Ang anak ko!" napahagulhol kong bigkas. Kaagad ko namang nararamdaman ang pagkayakap niya sa akin.

 

Ramdam ko ang sakit at bigat sa puso ko habang umiiyak. Pakiramdam ko mababaliw ako dahil sa sakit na nararamdaman ng puso ko

 

Nabigo ako! Nabigo ako para protektahan ang anak ko. Alam kong walang ibang sisisihin kaya nangyari ito kundi ako lang.

 

Wala akong nagawa noong sapilitain na kinunha sa akin ng lalaking naka-bonet si Baby Alexa!

 

"Patuloy na iniimbistigahan ng mga kapulisan ang mga nangyari. Gumagawa na din kami ng sarili naming hakbang para mahanap si Baby kaya huminahon ka na! Hindi ka pwedeng umiyak nang umiyak nang ginyan dahil baka kung mapaano ka naman." muli niyang bigkas.

 

Wala sa sarilng napakalas ako sa pagkakayakap sa kanya habang patuloy sa pag-iyak.

 

"Hanapin niyo si Baby! Gawin niyo ang lahat para mahanap siya! Please Elijah!

 

Maawa ka sa anak natin! Tiyak na hinahanap niya na tayo!" sambit ko

 

"I will! Promise..hahanapin ko ang anak natin kahit na ano ang mangyari! Sa ngayun kailangan mong kumalma. Kailangan mo ding magpahinga para muling manumbalik ang lakas ko." sagot niya naman sa akin pero ramdam ko ang lungkot sa boses niya.

 

Lalo tuloy akong kinain ng guilt! Kung alam ko lang na mangyayari ito, hindi na sana ako nagpumilit pa na dalhin si Baby sa clinic! Nire-schedule na lang sana namin ang check up at hinintay ko na lang sana itong si Elijah na samahan kami kung saan hindi na ito busy sa opisina.

 

Ginawa ko ang lahat para protektahan si BAby Alexa pero hindi ko alam kung saan ako nagkulang! Hindi ko din alam kung ano ang mangyayari sa akin kung sakaling hindi ito maibalik sa amin.

 

Alam kong sa mga sandaling ito umiiyak na si Baby! Gutom na ito dahil naka breast feed ito sa akin. Kung bakit naman kasi natiyempuhan pa kami ng mga masasamang loob na iyun! Kung bakit kailangan pa naming pagdaanan ito!

 

Akala ko pa naman puro saya na lang ang mararamdaman ng puso ko pero nagkamali ako! Hindi ko akalain na darating pala ang ganito kalaking dagok sa buhay namin. Hindi ko akalain na sa isang iglap bigla na lang mawalay sa amin si Baby Alexa!

 

 

 

Chapter 92

 

JENNIFER POV

 

ISANG araw, dalwang araw, tatlong araw at maraming araw pa ang mabilis na lumipas.

 

Unti-unting naghilom ang sugat na dulot ng tama ng bala sa aking balikat pero ang sakit sa puso na nararamdaman ko sa mga sandaling ito ay lalong nadadagdagan! Tuluyan ka din akong nakalabas ng hospital na dala sa puso ang sakit at paghihinagpis dulot sa nangyari kay Baby Alexa.

 

Alam kong pati si Elijah ay sabrang nasasaktan din sa nga nangyari! Paulit-ulit ko mang sisisihin ang sarili ko sa pagkakidnap ng anak ko alam kong hindi makakatulong iyun para maibsan ng kahit na kaunti ang sugat sa puso namin.

 

Ginawa ni Elijah ang lahat para mahanap ang anak namin pero bigo ito. Walang naging balita sa anak namin na para bang bigla na lang din itong naglaho na parang bula. Hindi nakikipag- communicate ang mga kidnappers na lalong nagpdagdag sa sakit ng kalooban na nararanasan namig pareho ngayun.

 

Ang akala namin noong una kidnap for ransom lang ito pero walang kidnappers na tumatawag sa amin.

 

Sobrang sakit! Sa tuwing ipinipikit ko ang aking mga mata mukha ni Baby Alexa ang nakikita ko. Umaalingawngaw sa pandinig ko ang iyak nito.

 

"Jen, hindi ka pa ba matutulog? Gabi na. Kailangan mo nang magpahinga!" malumanay na wika ni Elijah sa akin habang nakahiga na siya sa kama. Eksakto alas diyes na ng gabi at nandito pa rin ako sa gilid ng kama! Nakaupo habang yakap-yakap ko ang larawan ni Baby Alexa.

 

Kagaya ko, kasalukuyang nagpapagaling si Manang Precy sa sugat niya. Tinamaan ito ng bala sa tiyan at mabuti na lang talaga at nadala kaagad kami sa hospital ng mga rumisponding kapulisan. Nakaligtas ito sa kapahamakan na kahit papaano labis kong ipinagpasalamat.

 

Alam kong ginawa ni Manang Precy ang lahat para protektahan si Baby Alexa pero wala eh! Nabaril din ito ng mga kidnappers at mabuti na lang talaga at nakaligtas ito sa tiyak na kamatayan kung hindi dadagdag pa sana sa pasanin ng konsensya ko kung sakaling may masamang nangyari dito.

 

"Hindi ako makatulog! Pakiramdam ko habang nagtatagal na hindi natin kasama ang anak natin unti-unti akong nababaliw!" mahina kong sambit na sinabayan ko pa ng paghikbi!

 

Kaagad namang napabangon si Elijah sa kama! Umusog siya palapit sa akin kasabay ng masuyong paghaplos niya sa likod ko

 

"May awa ang Diyos! Mahahanap at mahahanap ko din ang anak natin! Magtiwala ka lang sa akin Jen!" mahina niyang sambit pero ramdam ko ang pait sa boses niya! Lalo naman akong napahagulhol ng iyak.

 

"Hindi ko alam kung kaya ko pa bang maghintay Elijah! Hindi ko alam kung hangang kailan ko kakayanin ang sakit! Kailangan ko ang anak natin! Miss na miss ko na siya!" umiiyak kong sambit at hindi ko na napigilan pa ang sariil ko. Mahigpit na akong napayakap sa kanya

 

Kay Elijah lang talaga ako kumukuha ng lakas sa mga panahong alam kong sobrang lugmok na lugmok na talaga ako! Kung sino man ang kumuha sa baby ko ipinagdarasal ko na sana hindi nito pinapabayaan si Baby Alexa kung hindi mananagot talaga siya sa akin.

 

Hindi naman nagsalita na si Elijah pero patuloy siya sa paghaplos sa likuran ko! Ilang saglit lang, hindi ko na namalayan pa na nakatulog na pala ako at nagising ako kinaumagahan na wala na siya sa tabi ko

 

Mula sa pagkakahiga ng maayos sa kama, dahan-dahan akong bumangon. Malungkot na inilibot ang paningin ko sa paligid hangang sa dumako ang paningin ko sa bouquet ng white roses na nakapatong sa mini-table!

 

Dahan-dahan na akong bumaba ng kama at dinampot ang nasabing bulaklak at kahit papaano, nakaramdam ako ng kaunting galak sa puso ko nang mapansin ko na galing iyun kay Elijah

 

May nakasulat na sweet message at sinabi nito sa akin na alagaan ko daw ang sarili ko habang nasa opisina siya.

 

Hindi ko mapigilan ang mapatitig sa mga bulaklak! Kung nandito lang siguro si Baby Alexa baka buo ang saya nararamdaman ng puso ko! Kaya lang wala eh! Hindi pa rin siya nahahanap.

 

Inamoyamoy at hinalikan ko muna ang mga bulaklak bago ako nagpasyang maglakad patungo sa banyo! Kailangan kong maligo dahil balak kong umalis

ngayun! Magbabasakali ako sa labas! Tutulong ako sa paghahanap kay Baby.

 

Akmang papasok na sana ako sa loob ng banyo nang marinig ko ang pagtunog ng aking cellphone. Dali-dali akong naglakad pabalik ng kama at dinampot iyun at hindi ako nag-abala pa na tingnan kung sino ang tumatawag! Basta ko na lang pinindot ang answer butoon at itinapat iyun sa aking tainga.

 

"Hello!" mahina kong wika.

 

"Misis Valdez?" sagot naman ng kung sino sa kabilang linya. Boses lalaki ito pero hindi familiar sa akin ang tono ng boses niya.

 

"Sino ka? Ano ang kailangan mo?" mahinang tanong ko

 

"Nasa akin ang anak mo. Gusto mo bang makita? Gusto mo ba siyang mabawi?"" diretsahan at walang paligoy-ligoy nitong sagot na labis kong ikinagulat!

 

Hindi ito ang inaasahan kong bubungad na balita sa akin ngayung umaga pero sa

kaloob-looban ng puso ko bigla akong nakaramdam ng pag-asa! SA wakas, tumawag na ang kidnapper.

 

 

 

Chapter 93

 

JENNIFER POV

 

"ANO ang gusto mo? Ang anak ko? Kumusta siya? Kumusta ang anak ko?"

 

naiiyak kong nang tanong! Excited na akong makita ang anak ko at ngayung tumawag na ang kidnapper gagawin ko ang lahat para mabawi sa kanya ang bata.

 

"Nasa maayos siyang kalagayan at makakasama mo lang siya ulit kung susunod ka sa nais namin." muling wika ng lalaking nasa kabilang linya.

 

"Okay...sabihin mo sa akin. Ano ang kailangan mo? Ano ang gusto mo? Sabihin mo at ibibigay ko basta ipangako mo lang sa akin na ligtas si Baby Alexa. Maawa ka sa kanya! Alagaan niyo siya ng maayos. "umiiyak at puno ng pakiusap na bigkas ko

 

"Alas tres ng hapon! Isesend ko sa iyo ang location kung saan tayo magkita! Aasahan ko na wala kang ibang pagsasabihan sa pag-uusap nating ito! Kailangan mo itong isekreto lalo na sa asawa mo. Huwag ka ding magsumbong sa mga kapulisan kung gusto mo pang makitang buhay ang anak mo. Nagkakaintindihan ba tayo Jennifer?" seryosong wika nito na kaagad ko namang sinang-ayunan.

 

Lahat gagawin ko para kay Baby Alexa! Handa ko ding itaya ang buhay ko para dito basta maging ligtas lang ito kaya kahit na ano pa man ang hihilingin ng kidnapper, handa kong ibigay sa abot ng aking makakaya.

 

"Okay...darating ako! Huwag kang mag-alalala, masusunod lahat ng nais mo." kaagad ko ding sagot.

 

"Good! Antabayanan mo ulit ang tawag ko maya-maya para sa eksaktong lokasyon ng pagkikita natin! See you Jennifer!" wika nito at kaagad na pinatay ang tawag.

 

Para naman akong biglang nanghina na napaupo sa kama. Pinaghalong damdamin ang kaagad na lumukob sa buo kong pagkatao! Excited ako na kinakabahan na hindi ko mawari

 

Sa wakas, dumating na ang pinakahihintay ko! Muli ko nang makakasama si Baby Alexa kaya naman kailangan kong maging masunurin sa lahat ng gusto ng mga kidnappers. Hindi ko sila pwedeng galitin dahil buhay ni baby Alexa ang nakasalalay dito.

 

Ang naudlot kong pagpasok sa banyo ay itinuloy ko na. Naligo ako at pagkatapos nagbihis ng damit na pang-alis! Gusto kong handa na ako kapag tumawag ulit ang mga kidnappers.

 

Excited na akong mayakap at makarga ulit si Baby Alexa. Excited na akong makasama sya ulit.

 

"Mam, aalis po ba kayo?" pagkatapos kong magbihis bitbit ang paborito kong bag mabilis na din akong bumaba. Sa ibaba ko na lang hinihintayin ang tawag ng mga kidnappers. Kakain na din muna ako dahil almost lunch time na at na skip ko na naman ang pagkain ng breakfast.

 

"Maymay pupuntahan lang ako!" maiksing sagot ko kay Manang Salve.

 

"Ganoon po ba? Ipapahanda ko po ang kotse." sagot niya naman sa akin. Kaagad naman akong umiling

 

HIndi ako marunong magdrive at kabilin-bilinan sa akin ni kidnapper na huwag akong magsama ng kahit na sino sa lugar na babangitin na pupuntahan ko mamaya para kunin si Baby! Hindi ako pwedeng magsama ng kahit na driver kaya magko-commute na lang ako.

 

"Manang, huwag na po! Magta-taxi na lang ako." mahina kong sagot sa kanya! Napansin ko ang gulat na kaagad na rumihistro sa mga mata nito habang hindi makapaniwalang nakatitig sa akin

 

"Sigurado po ba kayo Mam? Hindi niyo po kabisado ang Metro Manila at baka mapahamak kayo. Tsaka, kapag malaman oi Sir Elijah na umalis kayong mag-isa, baka magalit po iyun Mam." seryosong sagot nito.

 

"Manang, iyun nga po ang ipapakiusap ko eh. Pwede po bang huwag niyo na lang bangitin sa kanya ang tungkol dito. Please! " sagot ko. Napansin kong natigilan ito bago dahan-dahan na tumango.

 

"Okay, sige po pero mag-ingat po kayo Mam ha?" sagot niya naman sa akin! Pilit naman akong napangiti.

 

"Salamat Manang. Hayaan niyo po, mag-iingat po ako! Salamat po." sagot ko at nag -umpisa na akong itoon ang buo kong attention sa pagkain.

 

Kailangan kong kumain dahil hindi ko alam kung magiging maayos ba ang negosasyon namin ng taong kumidnap sa anak ko. Kailangan ko ding maging malakas para malagpasan ang pagsubok na ito.

 

Pagkatapos kong kumain na lunch, naghintay ako sa living area sa muling pagtawag ng kidnapper at eksakto alas dos ng hapon muli itong tumawag. Sinabi nito sa akin ang lokasyon kung nasaan si Baby Alexa at kung saan kami magkikita.

 

Kaagad akong nagpatawag ng taxi kay Manang Salve at pagkasakay, ibinigay ko lang sa driver ang address na pupuntahan ko habang abot-abot ang kaba sa puso ko.

 

 

Chapter 94

 

JENNIFER POV

 

OPTIMA CONDOMINIUM, Sixth floor, Room number 601. Iyun ang ibinigay na address sa akin ng kidnapper na labis kong ipinagtaka.

 

Although medyo luma na ang condo building na ito, maayos pa rin naman ang buong paligid. Matatag pa rin itong nakatayo sa gitna ng kalakhang Maynila.

 

Hindi ito ang inaasahan kong lugar na pagkikitaan namin. Hindi ko lubos na maisip na sa mismong gitna ng syudad lang sila matatagpuan.

 

Pagkababa ko ng taxi kaagad na din akong pumasok sa loob ng condo building. Nag-ewan lang ako ng id sa information area pagkatapos noon direcho na ako sa elevator at sakto naman na bumukas iyun kaya mabilis na din akong sumakay.

 

Pinindot ko ang button number six at kaagad kong naramdaman ang paggalaw nito paitaas. Dahil mag-isa lang naman ako sa elevator kaya mabilis na din akong nakarating ng sixth floor at pagkabukas ng elevator kaagad na din akong lumabas at inilibot ang paningin sa buong paligid.

 

Kaagad kong hinanap ang Room 601 at nang makita ko iyun dali-dali akong naglakad patungo doon at nag-door bell.

 

Halos dalawang minuto din ang hinintay ko bago bumukas iyun at nang bumukas iyun may kung sino na basta na lang ang humila sa akin papasok sa loob.

 

Nagulat man mas pinili kong maging kalmado dahil sa pagkakataon na ito alam kong walang lugar ang matakot dahil nasa hindi kanais-nais na sitwasyon ang lagay ng anak ko.

 

"Nasaan si Baby? Nasaan ang anak ko?" kaagad kong bigkas nang sumalubong sa paningin ko ang mukha ng tatlong tao. Lahat sila ay nakasuot ng maskara. Lahat din sila ay nakadamit na kulay itim at mahirap talaga silang makilala.

 

"Bilib na talaga ako sa iyo Jennifer! Ang tapang mo din noh? Akalain mo, talagang pumunta ka pa dito sa hideout namin na mag-isa at walang sino man ang kasama.

 

"narinig kong wika ng isa sa kanila. Boses babae iyun at hindi ko mapigilan ang mapakunot noo nang mabosesan ko siya.

 

"Madelyn? Ikaw ba iyan" puno ng pagkagulat na bigkas ko.

 

Yes, hindi ako pwedeng magkamali. Ang half sister kong si Madelyn ang isa sa mga taong kaharap ko ngayun.

 

"Hahahaha! Ang galing mo! Ang galing mo talaga Jennifer! Imagine, akala ko nakalimutan mo na ako pero tingnan mo nga naman! Hangang ngayun kilala mo pa rin ang boses ko at hindi ko akalain na hangang ngayun uto-uto ka pa rin!" tumatawa niyang sagot sabay hubad niya sa suot niyang maskara. Kaagad na bumungad sa paningin ko ang galit na mukha ni Madelyn habang may nang-uuyam na ngiti na nakaguhit sa labi

 

"Sinabi ko naman kasi sa iyo noon pa diba? Hindi ko hahayaan na magiging masaya ka kaya gagawin ko ang lahat para masira ka, Jennifer." galit niyang wika sa akin

 

"Ang anak ko? Ikaw ba ang nasa likod ng lahat na ito Madelyn? Bakit? Bakit mo ito nagawa sa akin?" galit kong tanong sa kanya! Akmang lalapitan ko na sana siya nang maramdaman ko ang pagtama ng isang matigas na bagay sa ulo ko at kasunod noon ay ang matinding pagkahilo na naramdaman ko.

 

Hindi ko na naramdaman pa ang kasunod na nangyari dahil tuluyan nang nagdilim ang paligid ko

 

Hindi ko alam kung ilang oras akong nawalan ng malay pero nagising na lang ako na maayos na akong nakahiga sa kama. Dali-dali akong bumangon at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko sa gulat nang mapansin ko na wala akong damit na pang-itaas.

 

Ano ang nangyari habang wala akong malay? Pinagsamantalahan ba nila ako? May ginawa ba silang hindi kaaya-aya sa katawan ko?

 

Sa naisip kong iyun hindi ko na napigilan pa ang maiyak dahil sa sobrang takot. Hindi kayang tangapin ng isip at puso ko na nagawa akong ipahamak ni Madelyn.

 

'Ohhh, mabuti naman at gising ka na? Alam mo bang kanina pa tumatawag ang gwapo at mapagmahal mong asawa?" natatawang muling wika ni Madelyn. Naka -dress na kulay dilaw na siya ngayun at kasama niya ang boyfriend niyang si Robin na nakangising nakatitig sa akin kaya dali-dali kong hinila ang kumot at itinakip iyun sa katawan ko.

 

"Ano ang ginawa mo sa akin? Ano ang ginawa niyo sa akin? Nasaan ang anak ko? "galit kong tanong sa kanila.

 

Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isipan nila at bakit kailangan nilang gawin sa akin ito pero isa lang ang sigurado ako...alam kong may binabalak na hindi maganda sa akin itong si

Madelyn at sa totoo lang hindi ko alam kung kaya ko ba siyang labanan.

 

"Anak mo? Ohhh right! Ang anak mo! Well, regarding sa bata...tatawag pa kami sa asawa mo! Hihingi pa kami ng ransom bago namin ibigay ang bata para naman kumita din kami kahit papaano."

 

natatawa niyang sagot sa akin. Kaagad namang nanlaki ang mga ko sa gulat.

 

"A-anong ibig mong sabihin? HIndi mo ibibigay ang anak ko ngayun? Kung ganoon, ano ang ginagawa ko dito? Ano ang ginawa mo sa akin?" galit kong sigaw. Malakas na tawa ang naging sagot sa akin ni Madelyn bago niya dinampot ang mga kasuotan ko na nasa ibabaw ng sofa at ibinato sa akin.

 

"Magbihis ka at umuwi sa inyo. Hindi na kita kailangan! HIndi ka na namin kailangan!" puno ng pang-uuyam na sagot niya sa akin at mabilis na hinila si Robin palabas ng silid. Naiwan naman akong hindi na napigilan pa ang mapahagulhol ng iyak.

 

 

Chapter 95

 

JENNIFER POV

 

"HINDI ka sumunod sa usapan natin! Nasaan ang anak ko? Bakit mo ito ginagawa sa akin?" galit na tanong ko kay Madelyn pagkalabas ko ng silid.

 

Kaming tatlo lang ang nandito sa loob ng condo unit! Wala akong damit pang-itaas kanina pagkagising ko pero wala naman akong kakaibang nararamdaman sa sarili ko maliban sa sakit ng ulo dulot ng pagtama ng isang matigas na bagay sa bahaging iyun

 

Alam ko sa sarili ko na may ginawang hindi maganda itong si Madelyn pero kung ano man iyun hindi ko alam.

 

"Ang anak mo? Right! Nagbago na ang isip namin at hindi na muna namin ibabalik sa iyo hangat hindi pa naibibigay ng mabait mong asawa ang ransom na hinihingi namin." nakangising sagot ni Madelyn sa akin!

 

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig. Ransom? Seryoso talaga ang babaeng ito para pagkaperahan ang anak ko? Walang hiya talaga! Salot!

 

HIndi ko mapigilan na maikuyom ang kamao ko. Ang sama talaga ng ugali ng babaeng ito! Noon pa man, wala na siyang ibang ginawa kundi ang saktan at i-bully ako.

 

"Walang hiya ka! Nananahimik na ako pero bakit sinusundan at ginugulo mo ngayun ang pamilya ko?" galit kong tanong sa kanya sabay duro.

 

Malakas naman itong natawa at nanlilisik ang mga matang tinitigan ako.

 

"Bakit ko ito ginagawa? Well, wala lang! Para kasing ang sarap mong paglaruan dahil noon paman, uto-uto ka na! Isa pa, hindi ako papayag na maging masaya ka kaya gagawin ko ang lahat para masira ang pamilya mo!" nakangisi niyang sagot.

 

HIndi naman ako makapaniwala sa narinig.

 

Ganoon lang ba iyun? Kay liit na dahilan.

 

Trip-trip niya lang? Gaanoon lang ba kadali sa kanya na sirain ang mga bagay na nakakapagpasaya sa akin? BAkit ano ba ang kasalanan ko at bakit niya ako ginaganito? Lumayo na nga ako diba? Nasolo niya na ang attention at pagmamahal ni Papa pero bakit heto na naman siya! Bakit?

 

"Gabi na at tiyak akong hinihintay ka na ng asawa mo. Don't worry Jennifer... magkikita ulit tayo at ako mismo ang tatapos sa paghihirap mo.:" nakangisi nitong muling wika.

 

Wala na akong nagawa pa kundi laglag ang balikat na naglakad patungo sa may pintuan ng condo unit. Bago ako lumabas, matalim na tinitigan ko pa si Madelyn. Kung hindi niya lang hawak ang anak ko, gustong gusto ko siyang sugurin at durugin sa mga palad ko. Pero sa ngayun, kailangan ko munang huminahon. Tsaka na ako gaganti sa babaeng ito kapag nabawi ko na ang anak ko sa kanya.

 

Alam kong wala akong laban ngayun kay Madelyn at alam kong mas lalo lang akong masasaktan kung patuloy pa akong makikipagusap sa kanya.

 

Siguro aasa na lang ako ng hindi niya sasaktan ang baby ko! Sa ngayun kailangan ko munang umuwi dahil alam kong hinihintay na ako ni Elijah.

 

Halos alas diyes na pala ng gabi at nandito pa ako sa labas! Tiyak akong hinahanap na ako ng asawa ko!

 

Mabilis lang din naman akong nakasakay ng taxi! Habang nasa biyahe hindi ko na naman mapigilan ang maluha nang muli kong maalala ang anak ko.

 

Ang buong akala ko talaga ay makukuha ko na sya ngayun pero nagkamali ako. HIndi nangyari at ni sa hinagap hindi ko din akalain na si Madelyn pala ang nasa likod ng paghihirap ko.

 

Pagkahinto ng taxi sa tapat ng bahay namin ni Elijah ay kaagad akong nagbayad at bumaba! Kaagad namang binuksan ng gwardiya ang service gate kaya pumasok na ako sa loob at hindi ko mapigilan ang muling mapaiyak nang mapansin ko ang nakatayong si Elijah malapit sa may pintuan ng bahay.

 

Nang mapansin nito ang pagdating ko, kaagad itong naglakad pasalubong sa akin habang kapansin-pansin sa mukha nito ang pagiging seryoso at pamumula ng mga mata.

 

"Saan ka galing?" kaagad niyang tanong sa akin!

 

"Elijah..gusto kong----"

 

"Jen, sagutin mo ang tanong ko? Saan ka galing?" mataas ang tono ng boses na tanong niya kaya hindi ako nakasagot. Biglang dagsa ng takot sa puso ko nang mapansin ko kung gaano siya ka-seryoso ngayun.

 

Naramdaman ko pa ang mariin na paghawak niya sa balikat ko at nang muli akong napatitig sa mga mata niya napansinn ko na ang galit doon

 

"Lumabas ako dahil gusto kong hanapin ang anak natin." kinakabahan kong sagot sa kanya. Alam kong may mali sa mga nangyayari pero kailangan kong maging matatag sa lahat ng oras.

 

"Hinanap ang anak natin or nakikipaglandian ka sa iba?" mariin at galit na boses na sagot niya sa akin. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

 

"Totoo diba? Umalis ka ng bahay para makipagkita sa lalaki mo?" galit niya nang sigaw. Hindi ko naman malaman kung ano ang isasagot ko. Hindi ko siya maitindihan. Paano niya nasabi na may lalaki ako gayung wala sa bokabulyo ko na tumingin pa sa iba dahil siya lang ang mahal ko.

 

"No! HIndi sa ganoon! Elijah, maniwala ka sa akin. Kung ano man ang iniisip mo hindi totoo iyun." naiiyak kong sagot sa kanya pero hindi ko mapigilan ang mapaigik nang maramdamam ko ang mariin na pagkakahawak niya sa braso ko.

 

Feeling ko nga sa sobrang diin noon, magkakapasa na ako sa bahaging iyun.

 

 

 

Chapter 96

 

JENNIFER POV

 

"HINDI GANOON? Hindi ganoon ang nangyari? Sinungaling ka!" galit niyang wika at halos patulak niya akong binitwan. Nagulat man sa ipinapakitang pag-uugali ngayun ni Elijah pinilit ko pa ring maging mahinahon.

 

"Elijah, ano ba ang mga pinagsasabi mo diyan? Hindi ko maintindihan? Ano ba ang problema?" kaaad ko din namang tanong sa kanya.

 

Nagulat na lang ako nang mapakla siyang tumawa! May hinugot siya sa bulsa niya at malakas na ibinato sa akin. Hindi ako nakailag kaya tumama iyun sa mukha ko bago iyun nalaglag sa sahig.

 

"A-ano ang ibig sabihin nito?" mahina kong tanong kay Eljah sabay dampot ng isa sa mga picture na nasa sahig.

 

Yes, mga larawan ang ibinato sa akin ni Elijah kanina at nang titigan ko ang isa sa mga iyun, ganoon na lang ang panlalaki ng mga ko sa gulat nang makita ko ang sarili ko doon.

 

Nakahiga sa kama na may katabing lalaki at ang lalaking iyun ay walang iba kundi si Robin.

 

"Hindi! Elijah...hindi totoo ito! Magpapa----"

 

"Shut up! Magsisinungaling ka pa rin ba? Ayan na nga ang ibedensya oh? Kailan mo pa ako niluluko, Jen? Kailan pa?" galit niyang sigaw sa akin! Hindi ko naman mapigilan ang mapahagulhol ng iyak.

 

Litong lito din ako! Paanong nagkaroon ng mga ganitong larawan si Elijah? Paanong?

 

Hindi ko na mapigilan pa ang lalong mapaiyak nang maalala ko si Madelyn. Nawalan ako ng malay kanina at nang magising ako ay wala na akong damit pang-itaas! Wala sa sariling dinampot ko ang isa sa mga larawan at ganoon lang ang galit na nararamdaman ko nang marealized ko na si Madelyn ang nasa likod nito

 

Gusto niyang sirain ang pagsasama namin ni Elijah at ayaw niyang maging masaya ako.

 

Yes, nabangit niya iyun kanina at ito pala ang tinutukoy niya! Hinampas niya ako ng matigas na bagay sa ulo para mawalan ako ng malay at maisakatuparan niya ang nais niya. Kinunan nila ako ng larawan habang katabi ko sa Robin at ipinadala niya iyun kay Elijah.

 

Walang kahirap-hirap at hindi man lang nila naisip na posibleng tuluyang masira ang pamilya na binubuo ko. HIndi man lang naisip ni Madelyn na posible akong kamuhian ni Elijah habambuhay.

 

"Habang abala ako sa kakahanap kung nasaan na ang anak natin, abala ka pala sa pakikipaglandian sa iba? Bakit Jen?

 

Bakit mo ito nagawa sa akin?" frustrated na muling tanong ni Elijah sa akin!

 

Ramdam ko sa boses niya ang sakit kaya naman pakiramdam ko ay para bang may libo-libong karayom ang bumabaon sa puso ko.

 

"Elijah, maniwala ka sa akin! Handa akong magpaliwanag. Hindi kita niluluko! Mahal kita! Mahal na mahal kita!" umiiyak kong sambit.

 

"Mahal? Sino ang maniniwala sa iyo Jen? Hindi ako tanga para maniwala sa iyo. Sinungaling ka!" galit niyang sagot sa akin kasabay ng pagpatak ng luha sa kanyang mga mata! Alam kong sobrang nasaktan siya sa isiping niluluko ko siya pero alam ng Diyos kong ano ang totoo! Never ever in my dreams na lolokohin ko siya dahil mahal na mahal ko siya at siya lang ang lalaking para sa akin;.

 

"Hindi ko magawang lokohin ka! Hindi ko kayang gawin iyun. Lumbas lang ako kanina para hanapin ang anak natin! Hindi totoo ang mga nakikita mong iyan. Hindi totoo iyan!" umiiyak ko nang wika sa kanya! Akmang hahawakan ko sana siya sa kanyang kamay para ipadama ko sa kanya na nagsasabi ako ng totoo kaya lang mabilis niyang tinabig iyun.

 

Galit niya akong tinitigan sabay duro.

 

"Ano ang palagay mo sa akin tanga?

 

Sinayang mo ang lahat Jen! Sinayang mo ang tiwala na ibinigay ko sa iyo dahil ang akala ko isa kang matinong babae! Akala ko iba ka sa lahat pero nagkamali ako!" galit niyang wika sa akin! Hindi naman ako nakaimik

 

Sobrang sakit sa puso ang katagang binitiwan niya ngayun lang at tagos iyun hangang sa kaloob-looban ng buo kong pagkatao.

 

"Hindi na kita kailangan pa sa buhay ko kaya umalis ka na! Ayaw na ayaw ko nang makita ang pagmumukha mo!" galit niyang wika sa akin at mabilis na siyang naglakad papasok ng bahay.

 

Kaagad naman akong napailing at umiiyak na mabilis siyang sinundan.

 

HIndi ako papayag sa gusto niya! HIndi ako aalis lalo na ngayung hindi pa nahahanap ang anak namin.

 

Kung kinakailangan na lumuhod ako sa harapan niya para patawarin niya lang ako gagawin ko! Kahit na wala akong ginawang kasalanan, handa akong magpakumbaba sa harapan niya basta paniwalaan niya lang ako.

 

 

Chapter 97

 

JENNIFER POV

 

SINUNDAN ko si Elijah hangang sa nakarating kami ng kwarto! Pagkapasok namin sa loob napansin kong direcho siya sa walk in closet habang tahimik naman akong nakatayo lang sa may pintuan!

 

Paglabas niya, ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko sa gulat nang dala-dala niya na ang ilan sa mga gamit ko at inihagis niya iyun sa akin.

 

Lalo naman akong napahagulhol ng iyak. Hindi ko akalain na seryoso pala talaga siya sa banta niyang paalisin ako.

 

"Elijah...hindi! Hindi ako aalis! Kahit na ano ang gawin mo hindi ako aalis!" umiiyak kong wika. Napangisi naman ito at mabilis ang hakbang na naglakad palapit sa akin.

 

"Ayaw mong umalis? Ganoon na ba kakapal ang mukha mo para manatili sa bahay na ito gayung alam mo sa sarili mo na nagloko ka?" galit niyang tanong. Kaagad naman akong napailing habang hilam ang luha sa aking mga mata.

 

"Kung gusto mong mag-stay sa pamamahay ko hindi ka pwedeng dito ka sa kwarto dahil hindi na kita ituturing na asawa ko! Doon ka sa servants quarter at dahil wala nang libre sa panahon ngayun, magtrabaho ka kung gusto mong makakain!" malamig ang boses na wika niya sa akin.

 

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig. Siguro nga, abot hangang langit ang galit niya sa akin kaya nasabi niya ang katagang iyun. Pero hindi...matapang ako at wala akong balak na magpatalo!

 

Wala akong nagawang pagkakamali para itrato niya ako ng ganito! Dito lang ako.

 

Dito lang ako sa silid na ito dahil alam ko sa sarili ko na malinis ang konsensya ko.

 

"Paano kung ayaw ko? Paano kung sasabihin ko sa iyo na kahit na hangang langit ang galit mo sa akin wala akong balak na umalis at dito lang ako." umiiyak kong sagot sa kanya!

 

Kaagad naman siyang napangisi at naglakad patungo sa may kama.

 

"Hindi ko akalain na liban sa pagiging makapal ang mukha mo, may itinago ka rin palang talino. Okay, payag na ako! You can stay in this room at hintayin mo ang divorce paper na pinaasikaso ko sa mga abogado ko and after mong pirmahan iyun, gusto kong lumayas ka na sa pamamahay ko!." galit niyang sagot sa akin.

 

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat! Hindi ko ito inaasahan. Hindi ko akalain na ganito kabilis sa kanya na magdesisyon na tuluyan akong hiwalayan.

 

"Feel at home dahil bilang na lang ang araw mo dito. I-enjoy mo na ang lahat habang dito ka pa nakatira." muli niyang wika at mabilis na naglakad palabas ng kwarto. Naiwan naman akong muling napahagulhol ng iyak

 

Hindi ko alam kung ano ang mga susunod na mangyari sa buhay ko, pero alam ko sa sarili ko na sobrang laki ng galit ni Elijah sa akin.

 

Hindi ko akalain na ganito kalaki ang impact nang ginawa ni Madelyn kanina. Kung alam ko lang na mangyayari ito, dapat nagpasama na lang ako kay Elijah. Dapat pala hindi na lang ako umalis ng bahay.

 

Kasalanan ko ang lahat! Tama si Madelyn uto-uto ako at ang bilis kong bilugin! Ang bilis kong maniwala sa mga salita ng ibang tao kaya ako napapahamak.

 

God...hindi ko kayang mawala sa akin si Elijah! Hindi ko alam kung ano pa ang saysay ng buhay ko kung sakaling tuluyan niya akong hiwalayan

 

Sana maghimala ang langit at magbago ang isip niya! Sana maniwala siya sa akin na wala akong nagawang kasalanan at ang mga nasa picture na natangap niya ay gawa-gawa lamang iyun ni Madelyn para sirain ang pagsasama namin.

 

Sa pag-alis ni Elijah ng silid, wala akong ibang ginawa kundi ang umiyak nang umiyak. Nang mapagod ako sa pag-iyak basta na lang akong nahiga sa kama na hindi man lang nag-abalang maglinis ng katawan.

 

Marahil sa matinding pagod sa mga nangyari, hindi ko na namalayan pa na nakatulog na pala ako at nagising na lang ako na parang may isang mabigat na bagay ang nakapatong sa akin

 

Nang idilat ko ang mga mata ko, ganoon na ang gulat ko nang sumalubong sa paningin ko ang seryosong mukha ni Elijah! Namumula ang kanyang mga mata at naamoy ko sa hininga niya ang matapang na amoy ng alak.

 

"Lasing ka?" mahinang tanong ko. Isang nakakatakot na pagngisi ang gumuhit sa mukha niya kasabay ng paghawak niya sa may baba ko.

 

 

"Lasing ako? No? Nakainom lang, wife!" nakangisi niyang sagot.

 

Sa hindi malaman na dahilan hindi ko mapigilan ang makaramdam ng takot.

 

Kitang kita ko kasi ang madilim niyang awra. Puro galit din ang nakikita ko sa mga mata niya at dagdagan pa na halos pigain niya na ang baba ko sa higpit ng pagkakahawak niya.

 

"Elijah...ano ang ginagawa mo?

 

Nasasaktan ako.:" mahina pero may bahid na diin kong bigkas. Isang ngisi ang pinakawalan niya kasabay ng pagkawasak niya sa suot kong blouse.

 

Sa gulat ko, malakas ko siyang itinulak pero hindi siya natinag. Lalong nagliyab ang galit na nakaguhit sa mga mata niya sabay diin sa akin sa ibabaw ng kama.

 

"BAkit? Ayaw mo? Huwag na huwag mong kalimutan na mag-asawa pa rin tayo at may obligasyon ka pa rin sa akin. I don't mind kong nagawa mong

makipagsex sa ibang lalaki but as long as nasa poder pa kita, may obligasyon ka pa rin bilang asawa ko na paligayahin ako sa kama." malakas ang boses na wika niya kaya hindi ko na mapigilan pa ang muling maluha.

 

 

 

 

 

Chapter 98

 

JENNIFER POV

 

"Elijah, ano ba! Nasasaktan ako!" halos maiyak kong bigkas habang pilit siyang itinutulak sa ibabaw ko. Ramdam ka ang galit sa mga mata niya habang nakatitig sa akin.

 

"Huh? Masakit? Hindi mo ba alam na mas doble ang sakit na nararamdaman ng puso ko dahil sa ginawa mo?" halos pasigaw niyang bigkas at walang sabi-sabing basta niya na lang kinagat ang balikat ko.

 

Ramdam ko ang pagbaon ng ngipin niya sa bahaging iyun kaya hindi ko mapigilan ang mapasigaw sa sakit. Parang wala lang naman sa kanya dahil imbes na maawa siya sa akin, tumawa lang siya nang malakas na para bang nababaliw.

 

"Nabudol mo ako eh! Akala ko talaga isa kang matinong babae pero nagkamali ako. Hindi ko akalain na may itinatago ka palang kalandian." galit nyang muling bigkas sabay alis niya sa pagkakadagan sa ibabaw ko.

 

Kinuha ko namang pagkakataong iyun at mabilis na bumangon ng kama pero muli ding napahiga nang malakas niya akong itulak.

 

"Saan ka pupunta? Don't tell me na sawa ka sa akin kaya gusto mo akong takasan?; "galit niyang tanong sa akin at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang isa-isa niya nang hinubad ang kanyang mga kasuotan. Akmang babangon na naman sana ako ng kama para matakasan ang galit niya pero malakas akong napasigaw nang bigla niya na lang akong hawakan sa aking paa.

 

"Hindi mo ako matatakasan ngayung gabi, Jennifer! Nagawa mong tumingin sa ibang lalaki tapos aayawan mo ako ngayung gabi? No!" galit niyang sigaw sabay hila niya sa maong pants na suot ko. Hindi ko na mapigilan pa ang mapahagulhol ng iyak dahil sa ginawa niyang iyun.

 

Feeling ko isa akong walang kwentang babae na basta niya na lang bastusin.

 

Hindi na ako pumalag pa nang sunod niyang hubarin panty ko at basta na lang siyang pumatong sa ibabaw ko

 

"Ito ang gusto mo diba? Ito ang hinahanap mo kaya nagawa mong tumingin sa ibang lalaki?" galit niyang tanong sa akin at walang sabi-sabing inangkin niya nag labi ko

 

Madiin at at puno ng galit ang halik na iginawad niya sa akin. Naramdaman ko pa nga ang malakas na pagkagat niya sa labi ko na siyang naging sanhi kaya dumugo iyun. May nalalasahan kasi akong dugo kaya alam kong dumugo ang labi ko dahil sa ginawa niyang iyun

 

Gayunpaman, alam ko sa sarili ko na wala na akong magagawa pa. Alam kong sa mga sandaling ito, puro galit na lang ang nangingibabaw sa puso niya at higit akong nasasaktan nang dahil doon.

 

Alam kong sarado ang isip niya sa mga paliwanag ko kaya wala na ding saysay pa kung gagawin ko iyun.

 

Kasabay ng patuloy sa pagpatak ang luha sa aking mga mata ay ang sapilitan na paulit-ulit na pag-angkin ni Elijah sa katawan ko.

 

Sa kauna-unahang pagkakataon, inangkin niya ako ng labag sa kalooban ko. Wala akong magawa dahil alam kong nagbibingi-bingihan siya dahil sa matinding galit sa akin.

 

Pagkatapos niyang makaraos sa makailang beses na pag-angkin niya sa akin, lupaypay siyang napahiga sa tabi ko. Habol niya ang kanyang paghinga na para bang pagod na pagod siya.

 

"Tumawag ang mga kidnappers kanina at gusto nilang ikaw mismo ang magdadala ng ransom sa lugar na sasabihin nila bukas." mahina niyang wika sabay bangon. Hindi naman ako nakaimik habang patuloy ang pagpatak ang luha sa aking mga mata.

 

Naramdaman ko pa nga ang tuluyan niyang pagbangon sa tabi ko at pinulot ang mga damit niyang nagkalat sa sahig at mabilis niyang isinuot iyun. Tinapunan niya lang ako ng seryosong tingin at

 

 

 

+35 Bonus

 

walang sabi-sabing naglakad palabas ng silid.

 

Naiwan naman akong hindi ko na

 

napigilan pa ang mapahaguliol ng iyak.

 

Sobrang sakit ng ginawa niya sa akin.

 

Sobrang niya akong binaboy at sa hinagap hindi ko akalain na magagawa niya sa akin iyun.

 

Gusto ko siyang intindihin sa ginawa niya sa akin pero mas nananaig ang sakit ng kalooban ko. Wasak na wasak ang puso ko at wala akong ibang gustong gawin kundi ang umiyak.

 

Ni hindi ko na nga namalayan pa ang paglipas ng oras. Kung ano ang posisyon ko nang iwan ako ni Elijah dito sa silid ganoon pa rin ang posisyon ko nang magising ako kinaumagahan

 

Ramdam ko ang pananakit ng buo kong katawan! Nahihirapan akong kumilos pero kailangan kong gawin

 

Sumagi kasi sa isipan ko ang huling katagang binitiwan niya. Ako daw ang magdadala ng ransom money na hinihingi ng mga kidnapers.

 

Well, mabuti na din siguro na ako na lang!

 

Sa kabila nang ginawa ni Elijah sa akin kagabi, ayaw ko pa rin naman ?iyang ipahamak. Alam kong may pinaplano na namang hindi kanais-nais si Madelyn at kung ano man iyun, dapat kong paghandaan.

 

Hindi ako pwedeng maging mahina dahil buhay ng anak ko ang nakasalalay dito. WAlang mas importante sa akin ngayun kundi ang kaligtasan niya at kung kinakailangan na itaya ko ang buhay ko para makuha lang ito sa poder ni Madelyn, gagawin ko.

 

 

 

Chapter 99

 

JENNIFER POV

 

Sa kabila nang pananakit ng katawan ko, pinili ko pa rin ang kumilos. Naligo ako at pagkatapos noon, pinili kong magsuot ng maong pants at kulay itim na oversized t-shirt. Mahapdi ang sugat ko sa aking balikat dulot ng pagkagat ni Elijah kagabi at may sugat din ako sa labi. Ganoon pa man, kailangan kong magkunwari na ayos lang ako.

 

Na kaya ko ito. Na hindi ako dapat panghinaan ng loob dahil bahagi lang ito ng buhay na meron ako ngayun.

 

Pagkatapos kong mag-ayos, kumuha ako ng kapirasong papel at nagpasayang magsulat. Gusto ko kasing ibuhos sa kapirasong papel ang sakit na nararamdaman ng puso ko. Wala akong mapagsabihan kaya naman isusulat ko na lang. Para naman kahit papaano maibasan ng kahit kaunti ang bigat na nararamdaman ng puso ko

 

Mahilig ako sa ganito noon pa man.

 

Naalala ko pa nga na sa tuwing umiiyak ako, isinusulat ko sa aking notebook ang mga kaganapan kung bakit ako umiiyak noon. Ito ang gagawin ko ngayun, isusulat ko dito sa isang kapirasong papel ang ginawa ni Madelyn sa akin kahapon at ang ginawa ni Elijha sa akin kagabi na para bang isang diary.

 

Pagkatapos nito, alam ko sa sarili ko na maiibsan ng kahit kaunti ang sakit na nararamdaman ng puso ko.

 

Halos inabot din ako ng limang minuto sa pagsusulat at pagkatapos kong gawin iyun, naglakad ako patungo sa walk in closet! Kinuha ko ang isa sa mga bag na regalo sa akin ni Elijah at ipinasok ko ang papel sa bulsa bago ko maayos na muling ibinalik sa pinaglalagyan nito.

 

Pagkatapos nito, malungkot akong lumabas ng kwarto at hindi ko mapigilan ang makaramdam ng kaba nang bumungad sa paningin ko si Elijah. Nakaupo siya sa kama at mukhang ako talaga ang hinihintay niya.

 

"Sign this!" seryoso niyang wika sa akin sabay abot ng papel. Nagtataka man wala na akong choice kundi ang tangapin iyun at hindi ko na naman mapigilan pa ang pagpatak ng luha sa aking mga mata nang mabasa ko ang nilalaman niyun.

 

Divorce agreement kung saan nakapirma na si Elijah. Pirma ko na lang ang kulang para tuluyan na kaming maghihiwalay legally.

 

"Gusto mong maghiwalay na tayo?"

 

mahinang tanong ko sa kanya. Sobrang sakit sa puso at pigil ko ang mapasigaw.

 

Ni hindi niya man lang ako hinayaan na magpaliwanag. Ni hindi man lang siya nag -imbistiga upang alamin kung totoo ba ang mga larawan na natangap niya kagabi.

 

"May dahilan pa ba para ituloy ang relasyon na ito? Don't worry, Ina ka pa rin ng anak ko at hindi mababago iyun. Ayaw ko lang na magkaroon pa tayo ng ugnayan sa isat isa dahil sa tuwing naiiisip ko ang ginawa mong panluluko sa akin, sobrang nasasaktan ako." seryoso niyang sagot kaya naman hindi ko na napigilan ang mapaiyak.

 

Gamit ang nanginginig kong kamay, dinampot ko ang ballpen at pikit matang pinirmahan ang divorce paper na ibinigay niya. Pagkatapos noon, dahan-dahan kong hinubad ang wedding ring na nasa daliri ko at ipinatong iyun sa bed side table.

 

"Salamat sa masayang alaala. Siguro nga, wala nang saysay para ipaglaban pa ang relasyon nating ito. Hangang dito nalang tayo at sana magiging masaya ka na." lumuluha kong bigkas at laglag ang balikat na naglakad palabas ng silid.

 

Direcho akong bumaba ng hagdan at naglakad palabas ng bahay. Nakasalubong ko pa si Manang Salve at niyaya niya pa ako na kumain na muna pero umiling lang ako. Sa kondisyon kong ito, alam ko sa sarili ko na hindi din ako makakain.

 

Walang ibang nararamdaman ang puso ko kundi puro sakit.

 

"H'wag niyo na po ako tawaging 'mam' Manang dahil simula ngayung araw, hindi niyo na po ako amo.'" mapait ang boses na sagot ko sa kanya. Naglakad ako patungo sa may garden at naupo sa isang upuan.

 

Pakiramdam ko, biglang nawalan ng lakas ang paa ko. Wala nang higit na mas sasakit sa nararamdaman ng puso ko ngayun. Durog na durog ako at gusto kong sumigaw.

 

"Kumain ka muna bago tayo aalis. Tumawag na ang mga kidnapper at sinabi na nito kung saan mo dadalhin ang ransom money.:" seryosong wika ni Elijha mula sa likuran ko. Isang malungkot na ngiti sa labi na kumawala sa akin bago ako dahan-dahan na lumingon sa kanya.

 

"Mas importante ang buhay ni Baby kaya kung ready na ang ransom money, aalis na ako." seryosong sagot ko sa kanya. Napansin kong natigilan siya bago dahan-dahan na naglakad patungo sa sasakyan kaya mabilis na din akong napasunod sa kanya.

 

PUmasok siya sa loob kaya mas pinili kong maupo sa may passenger seat katabi ng driver. Simula ngayung araw, wala na kaming ugnayan sa isat isa kaya dapat lang na ituring na naming istranghero ang bawat isa sa amin.

 

Iyun ang nararapat para naman wala nang dahilan para lingunin ko siya ulit.

 

Wala nang dahilan para umasa pa ang puso ko na magiging maayos din ang lahat sa amin.

 

 

 

Chapte 100

 

JENNIFER POV

 

" IBIBIGAY nating dalawa ang ransom money kapalit ni Baby Alexa." narinig ko pang mahinang wika ni Elijah sa akin habang nasa biyahe kami kaya wala sa sariling naptango ako

 

Ang akala ko kasi ay ako lang ang pupunta sa location kung nasaan ngayun ang mga kidnapper pero nagkakamali ako. Kasama na pala siya kaya hindi ko tuloy mapigilan

ang makaramdam ng pag-aalala para sa kanya.

 

Siguro nga, baliw ang pusong umiibig. Ayaw ko pa rin naman na ma?aktan siya. Di bale na ako na lang tutal, wala naman nang halaga ang buhay ko.

 

Sa isang abandonadong warehouse kami nakarating kung saan matatagpuan sa liblib na lugar. Katulad sa mga napapanood ko sa mga pelikula, abandonadong warehouse ang drama ngayun nila Madelyn. Nagbago pala ang kanilang location siguro para hindi sila basta matunton ni Elijah kung sakaling balikan sila nito.

 

Sabay kaming dalawa ni Elijah na bumaba ng sasakyan. Bitbit niya ang attache case na may lamang pera habang tahimik lang akong naglalakad kapantay niya.

 

Mula sa loob ng warehouse, may lumabas na tatlong katao. Armado sila ng baril at lahat sila ay may suot na bonnet kaya hindi sila makilala. Pero alam ko, sigurado ako na isa sa kanila ay si Madelyn or Robin.

 

Hindi ko na mapigilan pa ang mapaiyak nang matanaw ko si Baby Alexa na karga ng isa sa kanila. Napablis tuloy ang aking paghakbang pero napapreno din nang bigla na lang akong hawakan ni Elijah sa braso.

 

"Delikado! Huwag kang magpadalos-dalos ng kilos mo. Walang mas mahalaga sa ngayun kundi ang kaligtasan nating lahat." seryoso niyang wika. Hindi naman ako nakaimik

 

Hindi ko alam kung gaano siya ka-sinsiridad sa sinabi niyang ito ngayun sa akin dahil ang alam ko galit siya sa akin eh.

 

"Ang pera?" sigaw ng isa sa kanila. Hindi ko alam kung sino siya dahil hindi naman familiar sa akin ang boses niya. Baka mga kasabwat ni Madelyn.

 

"Here.....kagaya ng napag-usapan... limang milyon ang laman ng attache case na ito!' narinig kong sigaw ni Elijah pabalik.

 

"Good! Good!" masiglang sagot ng lalaki.

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid.

 

"Ibigay mo sa babaeng kasama mo ang attache case at siya na ang baltalang mag-abot sa amin." muling wika ng kidnapper. Napansin kong natigilan si Elijah at napatitig sa akin. Kitang kita ko ang patutol sa mga mata niya.

 

"Ang anak ko. Paano ang anak ko?"

 

kaagad ding tanong ni Elijah dito.

 

Ang kaunting pag-asa sa puso ko kanina na akala ko nag-aalala din siya sa akin ay biglang nagalaho. Sa anak lang pala namin siya concern.

 

"Of course..makukuha mo ang anak mo. Palitan tayo Mister Valdez...ilalapit ng kasama namin ang bata sa iyo samantalang ang asawa mo ang lalapit sa amin para ibigay ang pera? Ayos na ba?" sagot naman ng isa sa kanila. Muling napatitig si Elijah sa akin bago dahan-dahan na tumango.

 

"Sure...iyun lang pala eh." nakangising sagot nito kabay bigay niya sa akin ng hawak niyang attache case.

 

"Mag-ingat ka." pabulong pang wika nito sa akin. Tanging tango lang ang naging sagot ko sa kanya bago ako dahan-dahan na naglakad palapit sa mga kidnappers.

 

Ganoon din naman ang ginawa ng taong may hawak kay Baby Alexa. Dahan-dahan din ang hakbang niya hangang sa makalapit kami sa kanya-kanya naming destinasyon. Iniabot ko kaagad sa kanila ang attache case na hawak ko bago ako lumingon kay Elijah na noon ay hawak niya na si Baby Alexa.

 

Hindi ko mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko sa isiiping sa wakas, ligtas na si baby pero ganoon na lang din ang gulat ko nang bigla na lang na kung may sino ang biglang humawak sa akin. Mahigpit at bago pa ako nakapag-react kinaladkad na nila ako.

 

Muli akong napatingin kay Elijah na noon ay kitang kita ko ang gulat sa mga mata niya. Akmang susunod sana siya sa amin pero mabilis naman siyang tinutukan ng baril.

 

"Huwag kang sumunod. Si Jennifer lang kailangan namin. Nasa iyo na ang bata at pwede ka nang uamlis." malakas ang boses na wika ng kidnapper. Hindi ko na napigilan pa ang maluha.

 

Sinasabi ko na nga ba eh. May iba pang plano si Madelyn sa akin at kung ano man iyun, alam kong hindi maganda.

 

"Wala sa usapan natin ito. Nasa inyo na ang pera pero bakit kailangan niyo pang kunin siya?" seryosong sagot naman ni Elijah. Halata sa boses nito ang tinitimping galit kaya lalo akong napaiyak.

 

"Hayaan mo na. Nasa sa iyo na ang bata.

 

Walang mas importante sa ngayun kundi ang kaligtasan mo at ni BAby Alexa.

 

Alagaan mo siya! Mahal na mahal ko siya! Mahal na mahal ko ang baby natin." umiiyak ko na ding sambit kasabay na naman ng mabigat na bagay na tumama na naman sa ulo ko.

 

Kaagad na nagdilim ang buo kong paligid at bago pa ako nawalan ng malay, nakarinig pa ako ng sunod-sunod na putok ng baril sa buong paligid.

 

 

 

 

Chapter 101

 

JENNIFER POV

 

"SINABI ko naman kasi sa iyo diba? Mali itong ginagawa natin! Mali na nakipagtulungan ka pa sa Ethel na iyun para lang sirain ang buhay ng half sister mo?" una kong naulinigan ang galit na boses ng isang lalaki sa pagmulat pa lang ng aking mga mata.

 

Sobrang bigat ng ulo ko, masakit at nahihilo ako.

 

"Pwede ba Robin. Magconcentrate ka na nga lang sa pagda-drive! Ngayun mo pa ba ako sisisihin gayung alam mo naman na kahit na ano pa ang gawin natin, hindi na maibabailk ang mga nangyari na." naulinigan kong sagot naman ni madelyn.

 

Kahit na masakit ang ulo ko, pilit ko pa ring iminumulat ang mga mata ko at doon ko lang din napagtanto na nasa loob ako ng sasakyan. Tinatahak namin ang isang madilim na kalsada at hindi ko alam kung saang lugar na kami ngayun.

 

Wala sa sariling napakapa ako sa aking ulo at impit akong napadaing nang maramdaman ko na masakit iyun. Kaya pala nahihilo ako at may sakit akong nararamdaman dahil may sugat ako sa bahaging iyun.

 

"Kung nakinig ka lang sana sa akin na huwag ka nang makipag-communicate kay Ethel hindi sana nangyayari ito. Ano na lang ang mangyayari sa atin ngayun? Sa akala mo ba titigilan tayo ng asawa ni Jennifer? Kahit saan tayo magpunta, hahanapin niya tayo at ayaw kong makulong." narinig ko na namang wika nang galit na si Robin.

 

Biglang dagsa ng reyalisasyon sa isipan ko. Ang mga nangyari kanina. Ang pagkakakidnap kay Baby Alexa at at ginawang pagsira ni Madelyn sa buhay mag-asawa meron kaming dalawa ni Elijah. Sinira niya ang lahat sa akin at hindi ako papayag na ganoon-ganoon na lang.

 

Sa naisip kong iyun, biglang dagsa ng galit sa puso ko. So, kasama ko pa rin sila ngayun at hindi ko alam kung saan kami patutungo.

 

Base sa takbo ng pag-uusap ng dalawa, nagtatalo sila sa mga nangyari.

 

Nagsisisihan silang dalawa kung bakit gumawa sila ng karumal-dumal na krimen and worst, kasabwat pala nila si Ethel?

 

Hindi pala talaga titigil ang babaeng iyun hangat hindi niya masisira ang pagsasama naming dalawa ni Elijah.

 

"Sundin na lang natin ang gusto ni Ethel.

 

Nangako siya sa akin na hindi niya tayo pababayaan at liban sa share natin sa ransom money, magbibigay din siya ng allowance sa atin monthly once ma mahulog ulit sa kamay niya si Elijah Valdez!" narinig kong muling wika ni Madelyn.

 

Napaka-kaswal lang ng tono ng boses niya. Ni hindi ko man lang na nakikitaan na nagsisisi siya sa ginawa niya sa akin. Plano na pala talaga nilang sirain ang pagsasama naming dalawa ni Elijah. Mga walang hiya talaga! Mga salot!

 

Sinira nila ang buhay ko at hindi ako makakapayag na hindi ako makakaganti! Ngayung wala pa silang kamalay-malay na nagkamalay na ako, hindi ko ito mapapalagpas. Alam ko din naman na kapahamakan ang naghihintay sa akin kaya bakit pa ako magsawalang kibo.

 

Muli akong tumingin sa labas ng bintana.

 

Hindi ko alam kung saang lupalop na ng bansa kami naroroon dahil wala akong nakikitang kahit na anong kabahayan. Nasa mahaba at medyo madilim kaming kalsada at wala akong idea kung saan kami patutungo.

 

Nanghihina na ako. Kahapon pa ng tanghali ang last kong kain at gabi na naman ngayun. Randam ko na din ang gutom at uhaw! Kaya siguro doble na ang paningin ko dahil sa gutom at bago pa ako mamatay, kailangan kong gumawa ng hakbang.

 

Sinira nila ang tiwala ng asawa ko sa akin kaya naman isasama ko sila sa impyerno.

 

Alam kong hindi matatapos ang kasamaan nitong si Madelyn habang nakikita niyang humihinga pa ako kaya kailagan ko nang gumawa ng hakbang

 

Si Robin ang nagdadrive kaya dahan-dahan akong umusog patungo sa may likuran niya. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang may makapa akong isang matigas na bagay. Pasimple kong tiningnan iyun at ganoon na lang ang paguhit ng nakakalokong ngiti sa labi ko nang mapansin ko na ito iyung attache case na may lamang pera galing kay Elijah.

 

Ito nga iyun...sa wakas, hindi na ako mahirapan pang maisakatuparan ang plano ko. Kung siswertehin ka nga naman.

 

Naramdaman yata ni Madelyn ang pagalaw ko dahil napalingon siya sa akin at nagtagpo ang paningin naming dalawa.

 

"Gising ka na? Mabuti naman! Akala namin patay ka na eh. Kanina ka pa kasi walang malay." may bahid na pang-uuyam sa boses na bigkas nito sabay titig sa unahang bahagi ng sasakyan.

 

Kinuha kong pagkakataon iyun para maisakatapuran ko ang nais kong gawin.

 

Dali-dali kong iniangat ang hawak kong attache case at walang sabi-sabing dumukwang at inihampas iyun sa ulo ni Robin.

 

Narinig ko pa nga ang mahina nitong pagdaing na para bang nasaktan kasabay ng malakas na sigaw ni Madelyn dahil siguro sa gulat.

 

"Ano ang ginawa mo? Nahihibang ka na ba?" galit na sigaw niya sa akin. HIndi ko siya sinagot bagkos siya naman ang hinampas ko ng hawak kong attache case. Sapol siya kanyang mukha kasabay ng pagiwang ng sasakyan at dahil wala akong suot na kahit na ano, humampas ang ulo ko sa likod ng upuan kasabay ng muling pagdilim ng buong paligid.

 

Bago ako nawalan ng malay, napansin ko pa ang nagliliyab na apoy sa unahang bahagi ng sasakyan. Alam kong ano mang sandali, sasabog na kami at wala na akong lakas pa para lumabas dito sa loob.

 

Siguro hangang dito na lang ang kapalaran ko. Siguro, hindi na masusundan pa ang love story na meron kami ni Elijah.

 

 

 

Chapter 102

 

ELIJAH POV

 

"ANONG BALITA? Nahanap na ba si Jennifer? Natagpuan na ba siya?" excited kong tanong sa pinsan kong si Christopher. Kakauwi ko lang galing sa labas dahil sinuyod ko ang lahat ng hospital dito sa Manila at kalapit na probensya para mahanap lang si Jennifer.

 

Tatlong araw ang mabilis na lumipas simula noong nakipagkita kami sa mga kidnappers at nakuha ko nga si Baby Alexa pero si Jennifer naman ang bihag nila ngayun. Hindi ko alam kung ano ba talaga ang gusto ng mga kidnappers na iyun dahil hangang ngayun, hindi pa rin sila tumatawag at sobrang nag-aalala na ako sa kalagayan ni Jennifer.

 

Hindi man kami in good terms sa ngayun pero Ina pa rin siya ng anak ko. Hindi naman ako papayag na lumaki ang bata na hindi niya kasama ang Ina niya. Isa pa, nagbi-breast feed sa kanya si Baby Alexa at hinahanap na siya ng bata.

 

"Iyan ang dahilan kaya nandito ako ngayun dahil may importante akong sasabihin sa iyo na hindi pwedeng sabihin sa phone." seryosong sagot nya sa akin. Puno ng pagtatakang napatitig ako sa kanya.

 

Sa hitsura niya ngayun, tiyak akong importante talaga ang balitang dala niya. Pwede naman niya sana akong tawagan at sabihin sa akin kung ano ang nakalap niyang impormasyon pero mas pinili niya pa ring pumunta dito sa bahay kahit na dis -oras na ng gabi.

 

"Anong balita?" mahinang tanong ko. Napansin kong saglit itong natigilan bago may kung anong bagay na dinukot sa bulsa ng kanyang coat.

 

Nagtaka pa nga ako nang may bigla siyang iniabot sa akin. Dali-dali kong tinangap iyun at pinakatitigan at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang mapansin ko na larawan iyun ng isang sunog na sasakyan.

 

YEs...sunog na sasakyan at nang tingnan ko pa ng iba pang mga papel na bigay niya ganoon na lang ang gulat ko nang sumalubong sa paningin ko ang larawan ng isang sunod na bangkay.

 

"Ano---ano ito? Ano ang ibig sabihn nito?" mahinang tanong ko kay Christopher. Biglang dagsa ng takot sa puso ko habang nagpapalipat-lipat ang tingin ko sa mga larawan pati din sa kanya.

 

"Hindi mo pa rin ba nakuha ang kung ano ang ibig kong sabihin? Posibelng si Jennifer ang nasa larawan na iyan." seryosong sagot niya sa akin. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

 

Pakiramdam ko biglang tumigil ang pag-inog ng mundo ko dahil sa narinig. Hindi ko alam kung gaano siya ka-seryoso sa sinasabi niya ngayun pero isa lang ang sigurado ako. Kung totoong si Jennifer ang nasa larawan, ano na ang mangyayari as amin? Ano na ang mangyayari sa anak ko?

 

"Anong sabi mo? Hindi! Hindi totoo iyan!

 

"wala sa sariling sagot ko.

 

"Narecover ang plate number ng kotse at sa kotse na iyan isinakay si Jennifer noong mga panahon na gusto natin siyang iligtas. But of course, kailangan nating makasigurado kaya ang mas mabuti pa, puntahan natin ang corpse at icheck! Asawa mo si Jennifer at siguro naman kabisado mo ang mga gamit niya diba? Like mga alahas?" seryosong sagot nito.

 

Wala sa sariling dahan-dahan akong napaupo! Pakiramdam ko bigla akong nakaramdam ng panghihina. Hindi pwedeng may masamang nangyari kay Jennifer. Hindi pwedeng mamatay siya.

 

"Hindi ako aalis. Dito lang ako....hindi si Jennifer ang taong tinutukoy mo na kasama sa aksidenteng yiun." seryosong sagot ko sa kanya.

 

"Paano kung siya? Hahayaan mo na lang ba ang katawan niya sa lugar na iyun? Walang mawawala kung icheck mo ang katawan na iyun para makasiguro. Ikaw

na din ang may sabi na Ina siya ng anak mo at dapat lang siguro na bigyan mo siya ng maayos na libing kong siya man iyun." seryosong sagot ni Christopher sa akin

 

Hindi naman ako nakaimik! Hindi ko pa man nakikita ang bangkay pero sobrang natatakot na ako. Paano nga kung si Jennifer iyun?

 

"Okay...mas maigi pa nga siguro na makita ko ang sinasabi mong bangkay. Pero ngayun pa lang, sisiguraduhin ko sa iyo na hindi si Jennifer iyun. Buhay siya... buhay ang asawa ko at magkikita din kami ulit." seryoso kong sagot sabay tayo. Nagpatiuna na ako sa paglalakad patungo sa kotse, sumakay at ilang saglit lang, tahimik na naming binabaybay ang hindi na gaanong abalang kalsada.

 

Gabi na at sa totoo lang pagod na pagod na ako sa ilang araw na pag-aantabay at paghahanap kay Jennifer. Hindi naging maayos ang huling sandali na magkasama kami at sa tatlong araw na hindi ko siya kasama, aminado ako sa sarili ko na sobrang na-miss ko siya.

 

 

Siguro nga tanga ako pero minsan ko na ding naisip na lulunukin ko ang pride ko para makasama siya ulit. Handa akong kalimutan ang kataksilan na ginawa niya sa akin basta bumalik lang siya.

 

 

 

Chapter 103

 

ELIJAH POV

 

BANTULOT akong napasunod sa pinsan kong si Christopher pagkadating namin sa isang police station. Dito daw muna kami dadaan bago kami didirecho sa morgue para icheck ang bangkay ng taong kasama sa sumabog na sasakyan.

 

Sobrang bigat nang pakiramdam ko at hindi ko pa man nakikita ang nasabing bangkay, halos dumagdagundong na sa kaba ang puso ko.

 

Natatakot akong isipin na paano kung si Jennifer nga ng tinutukoy nila?

 

"Sir, ito po iyung mga gamit na nakita namin sa katawan ng biktima. Check niyo po muna." narinig ko pang wika ng isa sa mga police sabay latag ng mga gamit sa ibabaw ng mesa.

 

Wala sa sariling napatitig ako doon at ganoon na lang ang gulat ko nang tumamapad sa paningin ko ang mga kagamitan.

 

Wala sa sariling dinampot akong ang relo pati na din ang hikaw at hindi ko mapigilan ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata nang mapagtanto ko na kay Jennifer nga ito

 

Hindi ako maaring magkamali. Gamit ni Jennifer ang nakikita ko kaya hindi ko na mapigilan pa ang pagtulo ng luha mula sa aking mga mata.

 

"Nasan siya? Nasaan ang may ari ng mga gamit na ito?" seryosong tanong ko

 

"Nasa morgue pa po Sir. Pwede din nating puntahan ngayun din para makita niyo." sagot ng isa sa mga police. Naramdaman ko naman ang paghawak ng pinsan kong si Christopher sa balikat ko

 

"Gusto mo ba siyang makita sa ganoong sitwasyon? Kung ano ang nakikita mo sa larawan, iyun na iyun siya at wala na tayong magagawa pa kundi tangapin ang katotohanan na wala na siya." seryosong wika niya sa akin

 

Pakiramdam ko bigla akong pinagsakluban ng langit at lupa. Hindi ko ito inaasahan at sa hinagap hindi ko akalain na mangyayari ito kay Jennifer.

 

"Paanong nangyari ito? Nasaan ang mga hayop na kidnapper na iyan?" galit kong tanong. Ramdam ko ang panginginig ng kamay ko na para bang gusto kong pumatay ng tao. Gusto kong makaharap ang mga taong sangkot sa pagkamatay ni Jennifer upang durugin sa mga palad ko

 

"Hindi pa sila nahuhuli pero may lead na tungkol diyan. Hayaan mo, gagawin namin ang lahat para mahuli ang sangkot sa bagay na ito. Hindi din naman kami papayag na ganoon - ganoon na lang! Managot ang kung sino man ang dapat na managot sa batas." seryosong sagot naman ni Christopher sa akin. Hindi ako nakaimik pero ramdam ko ang galit sa puso ko.

 

Huwag na huwag lang magpahuli ang mga kidnapper na iyun kung hindi babalatan ko sila ng buhay. Buhay ang kinuha nila kaya buhay din dapat ang maging kabayaran.

 

Wala sa sariling dahan-dahan akong napatayo. Tulalang naglakad palabas ng presinto at direcho sa sasakyan. Pumasok sa loob at doon ko pinakawalan ang iyak na gusto nang kumawala sa lalamunan ko

 

Sa pangalawa pang pagakakataon, iniwan na naman ako ng isa pang taong mahalaga sa akin

 

Una ang anak kong si Ezekiel at ngayun naman ay si Jennifer. Hindi ko alam kung ano ang mali sa akin pero bakit kailangang mangyari ito? Bakit kay bilis nilang sumuko at bakit ganoon na lang kadali sa kanilang lahat para iwan ako?

 

Halos limang minuto din akong walang ibang ginawa dito sa loob ng sasakyan kundi ang lumuha lang. Masakit pala talaga ang mawalan ng babaeng minamahal. Mas doble yata ang sakit na nararamdaman ko ngayun kumpara noong naghiwalay kami ni Ethel?

 

Sa buong angkan namin, ako lang yata itong pinakamalas pagdating sa pag-ibig. Hindi ko akalain na mangyayari ito sa aming dalawa ni Jennifer ngayun.

 

Kay bilis niya naman akong iwan. Kami ng anak ko. Kung maibabalik ko lang sana ang lahat, hindi na sana ako pumayag pa na siya ang mag-abot ng ransom money sa mga kidnapper. Kung alam ko lang na may dayaan na mangyayari, hindi na sana ako pumayag pa na sumama siya.

 

"Ano ang plano mo? Pwede nating tingnan ang bangkay para makasiguro pa tayo. Sunog na sunog siya at walang palatandaan na makikita kung siya ba talaga kundi iyung mga alahas lang na suot niya." seryosong wika ni Christopher sa akin. Ramdam ko sa boses niya ang pakikisimpatiya sa nangyari kay Jennifer gayunpaman, hindi nakakatulong iyun para mabawasan ng kahit na kaunti ang sakit na nararamdaman ng puso ko

 

"Hindi ko siya kayang makita! Hindi ko siya kayang tingnan sa ganoong sitwasyon. Pwede bang ikaw na ang bahala sa kanya? Ipa-cremate mo siya dahil gusto ko siyang bigyan ng maayos na libingan." seryosong sagot ko.

 

Napansin kong natigilan ito bago dahan-dahan na tumango

 

"Okay...kung iyan ang gusto mo, masusunod. Siya nga pala.....tumawag ang Mommy mo at nabangit ko na din sa kanya ang nangyari kay Jennifer.

 

Magpakatatag ka pinsan...alam kong masakit ang nangyari pero palagi mong tandaan na may anak kayong dalawa ni Jennifer. Ngayun ka niya higit na kailangan.

 

 

Chapter 104

 

THIRD PERSON POV

 

"KUYA....nakapaskil ang mukha niya sa mga pahayagan at kasalukuyan siyang pinaghahanap ng kanyang mga kapamilya. Hindi siya si Mia kaya maghunos dili ka! Kailangan natin siyang ibalik sa pamilyang naghananap sa kanya. "nakikiusap na bigkas ng dalagang si Amery Delgado sa kanyang kapatid na si Luis Delgado!

 

Pareho silang nakatitig sa babaeng nakahiga sa kama na may nakakabit na iilang tubo sa katawan. Maliban sa benda sa ulo at paa, may mga galos din ito sa katawan dulot ng pagkaka-aksidente.

 

"Hindi mo ba narinig ang sinabi ko sa iyo ng makailang ulit? Buhay si Mia! Buhay ang asawa ko!" seryosong sagot naman ni Luis sa kapatid niya habang titig na titig siya babaeng walang malay.

 

Kahit saang angulo tingnan, nakikita niya talaga ang kanyang asawa sa babaeng na-rescue nila limang gabi na ang nakalipas noong pabalik sila ng Manila.

 

Binabaybay nila ang madilim na kalsada ng San Jose nang masaksihan nila ang kadumal-dumal na aksidente. Sumalpok sa malaking puno ng kahoy ang kasalubong nilang kotse at dahil sa pagnanais na makatulong sa mga nakasakay, kaagad hiyang inutusan ang mga bodyguards na kasama niya na tulungan ang mga nakasakay bago pa tuluyang sumbog ang sasakyan.

 

Ginawa naman nila ang lahat para mailigtas ang lahat ng nakasakay pero sa kasamaang palad isa lang ang nahugot nila mula sa loob ng sasakyan bago sumabog ito. At ito nga iyung babaeng kamukhang kamukha ng namayapa niyang asawa dulot sa sakit ng cancer isang taon na ang nakalipas. Si Mia.

 

Ang asawa niyang si Mia at hindi siya papayag na muli itong mawala sa kanya.

 

Halos mabaliw siya noong namatay ang asawa niya! Hindi na siya nakabawi pa hangang sa isang araw galing siya sa isang bar para makalimot, naaksidente siya at nalumpo at ngayun ay nakaupo lang siya sa wheel chair at wala siyang balak na magpagamot. Pero iba na ngayun, nandito na si Mia. Nagbalik na ang asawa niya at may dahilan na para ipagpatuloy ang buhay.

 

"Pagkagising niya, dadalhin ko siya sa Ameika. Hindi ako papayag na maagaw siya ng iba sa akin! Akin lang siya...akin lang ang Mia ko!"seryosong sagot ni Luis sa kapatid niya habang kitang kita sa mga mata nito ang determinasyon.

 

Hindi naman napigilan na mapailing ang nag-aalalang kapatid na dalaga.

 

Limang araw nang walang malay tao ang babaeng sinagip ng kapatid niya at hindi niya akalain na ganito ang magiging desisyon ng kapatid niyang si Luis! Gusto niyang angkinin ang babaeng pasyente kahit na alam nila pareho na may pamilyang naghahanap dito.

 

isa pa, hindi Mla ang pangalan ng babaeng nakikita nila ngayun. Hindi Mia kundi siya si Jennifer. Yes...si Jennifer Madlang-awa Valdez na asawa ng business tycoon na si Elijah Valdez na galing sa angkan ng mga Villarama.

 

"Mia ko! Gumising ka na Sweetheart! Dito lang ako sa tabi mo! Hindi ko na hahayaan pang mawala ka sa akin! Hindi na ako papayag na masaktan kang muli.'" mahinang bulong ni Luis sa babaeng nakaratay. May iilang butil pa ng luha ang lumabas sa mga mata nito kaya naman hindi din maiwasan ni Amery na makaramdam ng awa sa kapatid niya.

 

Halos mamatay ang kapatid niya sa matinding depression noong namatay ang asawa nito dulot ng sakit na cancer at hindi niya naman kayang makita itong mas lalo pang masaktan kapag ipilit niya ang gusto niya.

 

Kaya lang paano naman ang mga pamilyang naghahanap kay Jennifer?

 

kaya niya bang magbulag-bulagan at kunsintihin ang kalokohan na ginagawa ng kapatid niya ngayun? God, hindi yata... hindi kaya ng konsensya niya

 

 

Kaya lang, dalawa nalang sila ng Kuya niya ang nabubuhay dito sa mundo! Wala na silang mga magulang at sila nalang dalawa ang magkakampi sa lahat ng bagay.

 

"Ahmmm..." mabilis na napatayo si Amery nang marinig niya ang pag-ungol ni Jennifer. Dali-dali niya itong nilapitan para sana suriin nang bigla na lang nitong idilat ang mga mata at tulalang tumitig sa kawalan

 

"Mia...Sweetheart! Sweetheart!" narinig niya pang bulong ng kapatid niyang si Luis. Hindi naman malaman ni Amery ang gagawin niya. Naaawa siya sa kapatid niya at the same time naiinis siya! Ang kulit kasi talaga ng kapatid niya eh! Ipinaglalaban ang kung ano ang gusto.

 

"Nasaan ako? Masakit...sobrang sakit ng ulo ko!" mahinang bulong ni Jennifer sabay hawak sa ulo niya na may benda. Dahan-dahan niyang inilibot ang tingin sa paligid at kaagad na napakunot ang noo niya nang sumalubong sa kanyang paningin ang hindi familiar na silid

 

 

"Mia, Sweetheart? Kumusta ka? Kumusta ang pakiramdam mo?" narinig niya pa ngang sambit ng isang hindi familiar na boses. Wala sa sariling napatitig siya dito at hindi niya mapigilan ang mapakunot noo nang sumalubong sa paningin niya ang hindi kilalang lalaki.

 

"Sino ka? Nasaan ako?" nagtataka niyang tanong. Walang ni isang inpormasyon ang pumapasok sa isipan niya. Kaagad din siyang dinaluhan ng isa pang babae na kung hindi siya maaring magkamali ay isang doctor base na din sa kasuotan nito

 

"Nandito ka sa hospital. Kumusta ka na? Kumusta nag pakiramdam mo?" nakangiti niyang tanong sa akin. Puno ng pagtataka na napatitig si Jennifer dito sabay hawak sa kumikirot niyang ulo

 

Sa totoo lang, blanko ang isipan niya. Hindi niya din alam kung ano ang nangyari at bakit may benda siya ngayun sa ulo. Masakit din ang buo niyang katawan at gustuhin niya mang bumangon, hindi niya magawa.

 

"Siya ba ang asawa ko? Mia ba ang pangalan ko?" mahinang tanong niya at hindi nakaligtas sa paningin niya ang makahulugang tinginan ng dalawang tao na nasa harapan niya. Isang lalaki na nakaupo sa wheel chair at si Doctora Amery.

 

"Oo naman! Mia..yes ikaw si Mia at ako ang asawa mo, si Luis. Bakit wala ka bang naaalala? Hindi mo ba ako maalala, Sweetheart?" seryosong tanong naman ng lalaking sinasabi niyang asawa ko daw.

 

Wala sa sariling dahan-daan akong napatango kaya naman muli na naman silang nagkatinginan.

 

 

 

Chapter 105

 

JENNIFER POV (MIA)

 

Sa totoo lang, sobrang naguguluhan ako!

 

Wala akong maalala at lahat ng mga nakikita ng mga mata ko ay hindi familiar sa akin.

 

Lalo na si Luis! Hindi ko alam kung epekto lang ba ng pagkakaaksidente ko ang lahat pero wala talaga akong mararamdaman na kahit na ano sa kanya!

 

Clueless at feeling ko isa siyang istranghero sa paningin ko.

 

Gayunpaman, patuloy niyang sinasabi sa akin na asawa ko daw siya. Nadamay daw ako sa isang car accident na siyang dahilan kaya nawalan ako ng memorya.

 

Halos isang buwan din akong nanatili sa hospital at pagkatapos noon, umuwi na kami ng bahay na feeling ko first time kong tumira. Ewan, naguguluhan ako. Iniisip ko na baka naman epekto lang ito ng kasalukuyan kong sitwasyon kaya may kakaiba akong nararamdaman sa sarili ko na hindi ko mawari.

 

Mabait naman si Luis kahit na nakaupo lang ito sa wheelchair. Kagaya ko aksidente din daw ang naging dahillan kava siva nalumpo. Kailangan niyang

sumailalim sa mahaba-habang gamutan para muli itong lumakas.

 

tyun nga lang, habang nagtatagal, napapansin kong lalong bumabagsak ang katawan nito. Ewan ko lang kung ako lang ang nakakapansin pero wala naman silang nababangit sa akin kung may iba pa bang sakit si Luis maliban sa hindi na siya makalakad.

 

Okay naman si Luis. Siguro kung nasa maayos lang siyang pangagatawan, masasabi kong magadang lalaki ito. Mabait at ramdam ko ang pag-aalaga niya sa akin. Swerte ko na lang siguro dahil siya ang naging asawa ko.

 

Iyun nga lang, habang nandito na ako sa bahay, napapansin kong hindi siya tumatabi sa akin sa pagtulog. Iniisip ko na lang na siguro gusto niyang makapagpahinga ako ng maayos dahil galing ako sa malagim ng aksidente.

 

Ano man ang reason niya siya lang ang nakakaalam.

 

"HI! Jenn----este Mia! Kumusta ang

pakiramdam mo?" wala sa sariling napalingon ako nang may biglang tumawag sa pangalan ko. Si Amery ang kapatid ni Luis.

 

Ilang beses kong napapansin na tinatawag niya muna ako sa ibang pangalan bago niya mabangit ang pangalan kong Mia. Hindi naman ako ganoon ka-tanga para hindi napapansin iyun pero iniisip ko na lang na siguro sa dami ng mga pasyenteng nakakaharap nitong si Amery, napagkakamalan niya akong isa sa kanila. Iyun nga lang, tanging 'Jen' or Jennifer ang salitang palagi niyang nasasambit tuwing kaharap niya ako.

 

"Ayos lang ako Doc Amery." nakangiti kong sagot sa kanya! Mahina naman itong natawa sabay upo sa tabi ko

 

"Anong Doc Amery. 28 pa lang ako and 22 ka pa lang so you can call me Ate na lang siguro." nakangiti niyang sagot sa akin.

 

Ate daw? Parang baliktad yata? Asawa ako ng kapatid niya tapos tatawagin ko siyang 'ate!?

 

Haysst, bahala na nga. Iniiwasan ko talagang mag-isip ng kahit na anong bagay nitong mga nakaraang araw dahil sumasakit lang ang ulo ko

 

Nasa maayos akong kalagayan at siguro naman babalik din ang memorya ko pagdating ng mga araw.

 

"Ate Amery...si Luis po ba talaga ang asawa ko?" wala sa sariing tanong ko sa kanya! Ewan, bigla kasing pumasok sa isipan ko ang katanungan kong iyun.

 

"Ha? Ah, oo naman! Bakit mo nga pala natanong?" sagot niya naman sa akin sabay iwas ng tingin. Kitang kita ko sa mga niya ang guilt kaya hindi ko tuloy maiwasan na magduda.

 

I think kailangan ko nang pilitin ang sarili ko na bumalik na ang memorya ko. Para kasing may mali eh. May kakaiba talaga akong napapansin sa pamilyang ito.

 

"Wala naman! May mga bagay lang kasi akong hindi maintidihan. Hayyy, ang hirap pala ng ganito. Ang hirap mawalan na memorya." mahinang sagot ko sa kanya.

 

"Don't worry Mia, temporary lang naman ang amnesia na meron ko ngayun at makakaalala ka din." nakangiting sagot niya sa akin. Isang tipid ng pagtango ang naging sagot ko sa kanya bago ako dahan-dahan na tumayo

 

"Iyun nga lang, muli akong napaupo nang maramdaman ko na para bang umiikot ang paningin ko. Hindi ko alam kung ano ang nangyayari sa akin pero feeling ko naduduwal ako.

 

"Mia..ano ang nangyari? Masama ba ang pakiramdam mo? Namumutla ka ah?" mabilis naman akong dinaluhan ni Ate Amery. Mariin kong ipinikit ang aking mga mata at muli ding napadilat nang may biglang lumitaw na balintataw sa isipan ko.

 

Isang lalaki na hindi ko maaninag ang mukha na tinatawag ang pangalan ko?

 

"Halika dito? Maupo ka muna." narinig kong wika ni Ate Amery pagkatapos niyang utusan ang isa sa mga kasambahay na nakaantabay sa amin na kunin daw ang kanyang pang blood pressure sa kwarto. Mabilis naman itong sumunod at ilang saglit lang dala-dala na nito ang ilan sa mga kagamitan na meron si Ate Amery sa silid niya.

 

Iyun nga lang, bago niya na-check ang blood pressure ko bigla na lang akong nakaramdam ng panghihina kasabay ng biglang pagdilim ng buo kong paligid.

 

 

Chapter 106

 

JENNIFER POV (MIA)

 

"ANO ba ang nangyari sa kanya? Bakit siya nahimatay?" unang katagang sumalubong sa pandinig ko nang muli akong bumalik sa ulirat. Nag-aalalang boses ni Luis na tinatanong niya si Doctora Amery tungkol sa nangyari sa

akin.

 

"She's pregnant Kuya!" narinig kong sagot naman ni Ate Amery kay Luis. Gulat naman ako sa narinig.

 

Pregnant? Buntis daw ako? Ilang buwan?

 

Paanong nabuntis ako gayung hindi naman kami nagtatabi sa higaan ni Luis at sa sitwasyon ng kalusugan ni Luis, imposbleng mabubuntis niya ako.

 

May nangyayari ba sa amin ni Luis bago ako naaksidente? Pero paano?

 

Ah ewan. SAbagay, mahalaga pa bang alamin ko iyun? Mag-asawa kami at kung may nangyayari man sa amin bago ng aksidente normal lang talaga na mabubuntis ako.

 

"Pregnant? Buntis si Mia? Are you sure?" narinig kong tanong ng gulat na boses ni Luis.

 

"Yes Kuya! She's pregnant!" pagkumpirma naman kaagad ni Ate Amery! Ramdam ko sa boses niya nag tuwa kaya naman hindi ko na din mapigilan ang mapangiti.

 

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata para mapansin din nilang gising na ako at natutuwa ako sa narinig kong balita.

 

'TAlaga ba Ate Amery? Buntis ako? Magkakaanak na kami ni Luis?" mahinang tanong ko. Napansin kong natigilan si Ate Amery at mabilisan pa itong napasulyap kay Luis bago tumango.

 

"Yes...buntis ka! Buntis ka Mia kaya dapat mas alagaan mo pa ang sarili mo." nakangiting sagot niya sa akin

 

Wala sa sariling napahawak ko sa impis kong tiyan. Wala man akong naalala, ibayong saya naman ang nararamdaman ng puso ko. Ngayung magkakaanak na kami ni Luis, wala nang puwang pa para magduda ako sa kinasadlakan ko ngayun. Walang duda, si Luis nga ang asawa ko at kaya siguro ako nakakaramadam ng pagkailang sa kanya dahil wala nga akong maalala.

 

Mabilis na lumipas ang mga buwan!

 

Kasabay ng paglaki ng aking tiyan ay ang naramdaman kong mas lalong pag-aalaga sa akin ni Luis at Amery! Masaya ang naging pagbubuntis ko lalo na nang malaman ko na kambal daw ang batang nasa sinapupunan ko.

 

Ibayong galak ang hatid sa puso ko nang balitang iyun. Kaya pala mas malaki sa hindi inaasahan ang laki ng tiyan meron ako ngayun dahil may dalawang buhay pala ang nasa sinapupunan ko.

 

Dobleng pag-iingat ang ginagawa ko at excited na akong makita ang mga babies ko.

 

Bago tumuntong sa ika anim ng buwan ang tiyan ko napagpasyahan ni Luis na sa Amerika na daw ako manganganak. May mga negosyo kasi siyang aasikasuhin sa lugar na iyun na kaagad naman akong pumayag.

 

Isa pa, mas maigi daw na sa America ako manganak dahil sa sitwasyon ko ngayun.

 

Narinig ko kasi minsan kay Amery na hindi pa daw dapat ako mabuntis pero since may buhay na nga sa sinapupunan ko, kailangan daw ng mas dobleng pag-aalaga sa akin.

 

Bago ang araw ng alis namin ni Luis, niyaya naman ako ni Ate Amery na mamasyal daw muna. Makapamili daw ng mga gamit na kailanganin ko na madadala ko daw sa America.

 

"Bukas na ang alis njyo ni Kuya, gusto mo bang magshopping na muna tayo?" nakangiting pagyayaya pa ni Amery sa akin. Kakatapos lang namin kumain ng agahan samantalang si Luis naman ay pumasok na sa loob ng kanyang library para mag-umpisang magtrabaho.

 

Kahit naman lumpo ang asawa ko, tuloy-tuloy pa rin naman ang pamamalakad na ginagawan niya sa sarili niyang kumpanya. Ang physical office niya ay nasa Makati at dahil sa sitwasyon nito ngayun, mas pinili nito sa mismong library ng bahay mag-oopisina.

 

Magsa-shopping? Aba't mukhang interesting iyan ah? Simula noong nakalabas ako ng hospital, hindi na ako nakapagshopping dahil nga habang nagpapagaling ako ng tuluyan, napag-alaman naman naming lahat ang pagdadalang tao ko.

 

"Sige...saglit lang! Ako na ang bahalang magpaalam kay Kuya!" nakangiti niyang wika at mabilis na siyang naglakad paalis. Naiwan naman akong hindi mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko

 

Medyo mabigat na ang tiyan ko pero kaya ko pa naman siguro maglakad-lakad sa mall. Kayang kaya ko pang magshopping since matagal na yatang panahon na hindi ako nakakaapak ng mall eh.

 

"Let's go? Nakapagpaalam na ako kay Kuya and pumayag siya! Magsama lang tayo ng aalalay sa atin." nakangiti nitong wika sa akin pagbalik niya dito sa silid ko. Mabilis na din akong nagpalit ng damit at ilang saglit lang, umalis na kami ng bahay kasama ang dalawa sa maraming kasambahay dito sa bahay para may aalalay daw sa amin,

 

HIndi naman matraffic pero halos isang oras din ang ginugol namin sa byahe bago kami nakarating sa isang magandang mall. Sa labas pa lang, kitang kita na ang malaking signage.

 

Ang Carissa Villarama Shopping Center na pangalan pa lang parang familiar na sa akin. Alam ko sa sarili ko na narinig ko na ang pangalang iyun pero hindi ko talaga maalala kung saan.

 

haysst, baka naman dahil pangalan siya ng mall at palagi ako dito noon? Ah, bahala na nga! Hindi ko alam at kay hirap mag-isip lalo na at walang kahit na anong impormasyon ang pumapasok sa isipan ko.

 

 

Chapter 107

 

JENNIFER POV (MIA)

 

Sobrang nag-enjoy ako sa pagsa-shopping naming dalawa ni Amery. Lahat ng gusto ko ay ni-add to cart ko na ayun na din sa kagustuhan nito.

 

Ang ganda naman dito Ate Amery!"

 

nakangiti ko pang paulit-ulit na bigkas. Basta, sa sobrang ganda ng mall na ito, ganado akong naglakad kahit na malaki na ang tiyan ko. Ewan ko ba, parang sanay na sanay akong gawin ito dati. Kusang humahakbang ang mga paa ko sa boutique na may mga paninda na gustong gusto kong bilihin.

 

Napansin ko din kung paano ako titigan ng ilan sa mga staff! Feeling ko tuloy, kilala nila ako or baka naman regular costumer nila ako dito dati?

 

"Mam Jen? Kumusta po? Ang tagal niyo pong hindi nakabalik dito ah?" abala ako sa kakapili ng mga items na nasa harapan ko nang bigla akong lapitan ng isa sa mga sales lady. Nagpalinga-linga pa nga ako sa isiping baka hindi ako ang kinakausap niya pero nang mapagtanto ko na ako nga, nakangiti kong itinuro ang sarili ko.

 

"Sorry, ako ba ang kinakausap mo?" nakangiti kong tanong sa sales lady.

 

Kaagad naman itong tumango

 

"Opo! Kayo po! Kumusta po kayo Mam Jen? Kahapon nga po pala, dito din sila Mam Ella at Mam Veronica! N¨¤mili din po sila." nakangiti nitong sagot sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapakunot noo nang marinig ko ang mga pangalan na binangit niya.

 

Veronica and Ella? Sino sila? Bakit feeling ko kilalang kilala ko sila pero hindi ko naman maalala kung papaano at saan?

 

Wala sa sariling napasulyap ako sa kinarooonan ni Ate Amery na noon ay may kausap din na isang matangkad na lalaki! Nakatalikod sa gawi ko ang lalaking iyun kaya hindi ko makita ang mukha at dahil sobrang naguguluhan ako sa mga pinagsasabi ng sales lady, wala sa sariling naglakad ako palapit kay Ate Amery para sana yayain ito sa kabilang boutique.

 

"Ate Amery." nakangiti ko pang tawag sa pangalan nito at mabilis na naglakad palapit. Kaagad namang napatingin sa gawi ko si Ate Amery at ang lalaki naman

na kausap niya kanina ay kaagad na lumingon sa gawi ko.

 

"Jennifer?" gulat pang bigkas ng lalaking kausap ni Ate Amery. Wala sa sariling napatingin ako dito at hindi ko maiwasan na magtaka nang mapansin ko ang panlalaki ng mga mata nito na para bang gulat na gulat din habang nakatitig sa akin.

 

"Jennifer? Ako? Teka lang Mister, hindi lang ikaw ang tumawag sa akin ng ganiyang pangala ah?" nagtataka ko ding bigkas! Napasulyap ako kay Ate Amery na noon ay namumutla na para bang may kinatatakutan.

 

"Jen, ano ang nangyari? Hindi mo ako maalala? Ako ito, si Elias. Si Doc Elias, remember?" seryosong wika ng lalaki na nasa harapan ko habang titig na titig sa akin. Hindi ko namana malaman ang sasabihin ko

 

Naguguluhan ako lalo na at kitang kita sa mukha nito na para bang kilalang kilala niya ako.

 

"Amery, ano ito? Ano ang ibig sabihin ito? Bakit magkasama kayo ni Jennifer?"

 

seryosong tanong ng nagpakilalang Elias kay Ate Amery. Napansin kong napatitig sa akin si Ate Amery bago ako nito hinawakan sa kamay.

 

"May--may amnesia si Jennifer at wala siyang maalala." ramdam ko ang panginginig sa boses ni Ate Amery habang sinasabi ang katagang iyun. Lalo tuloy akong nagulahan.

 

"Amnesia? Kailan pa? Bakit hindi mo sinabi sa akin?" seryosong naman ni Elias. Ramdam ko sa boses nito ang pagkadismaya bago tumitig sa akin.

 

"Jen...ikaw si Jennifer! Buhay ka. Nakaligtas ka sa aksidente na gawa ng mga kidnappers na iyun?" ako naman ang pinagbalingan ng tingin niya kaya sobrang naguguluhan ako.

 

Pinilit kong iniisip kung ano ba talaga ang nangyayari? Bakit naging ganito ang takbo ng usapan namin.

 

Confirm, hindi ako si Mia! Ako daw si Jennifer pero bakit nangyayari ito? Ano ba ang meron sa akin at bakit nagsinungaling si Luis at Ate Amery sa akin? Ano ba talaga ang totoo?

 

Wala sa sariling npahawak ako sa ulo ko nang maradamdam ko na para bang biglang kumirot iyun. Mariin kong naipikit ang aking mga mata para sana pakalmahin ang sarili ko pero ilang mga pigura naman ang biglang lumitaw sa balintataw ko. Mga pigura na hindi malinaw sa aking memorya.

 

Napasabunot pa nga ako sa sarili kong buhok nang maramdaman ko na lalong kumirot ang ulo ko. Bago pa ako bumagsak sa malamig na tiles ng mall, naramdaman ko ang paghawak ni Elias sa akin at ang pag-angat ko sa ere.

 

 

 

Chapter 108

 

 

ELIJAH VILARAMA VALDEZ POV

 

KASALUKUYAN akong abala sa mga pinipirmahan kong mga papeles nang bigla akong natigilan.

 

Muli na namang sinalakay ng lungkot ang puso ko nang maalala ko si Jennifer.

 

Hangang ngayun hindi pa rin matangap ng puso at isipan ko na wala na siya.

 

Imposible! Feeling ko talaga buhay pa siya at galit lang siya sa akin kaya ayaw niyang magpakita.

 

Hindi maganda ang huling kumprontasyon sa pagitan naming dalawa bago kami bumyahe para ibigay ang ransom sa mga kidnappers. Kahit na may narecover na sunog na mga bangkay hindi pa rin kayang tangapin ng puso at isipan ko na kasama siya doon.

 

Wala sa sariling binuksan ko ang drawer ng mesa ko! Mula sa loob, may kinuha akong kapirasong papel at binasa iyun kasabay ng pagpatak ng luha mula sa aking mga mata.

 

Ito iyung sulat na nakuha ko sa isa sa mga paboritong bag ni Jennifer. Nakasaad dito ang mga nangyari noong araw na iyun na pinagbintangan ko siya na may lalaki siya.

 

Wala siyang kasalanan. Talagang sarado ang isipan ko ng araw na iyun para hindi siya paniwalaan sa lahat ng mga paliwanag niya.

 

Madelyn? Ang half sister niya? Pakana ng half sister niya ang lahat at sila din ang nasa likod nang pagkakakidnap kay Baby Alexa.

 

God, kung saan malapit ko nang natangap ang pagkasawi niya tsaka ko naman nakita ang liham na nito. Nagpapatunay lang sa nakasaad sa liham kung gaano ako kawalang kwentang asawa sa kanya para hindi siya pagkatiwalaan.

 

Hindi ako papayag na walang managot sa pagkasawi ni Jennifer. Kailangan mahanap ang Madelyn na iyun para pagbayarin sa lahat ng mga kasalanan at para maituro ang iba pang taong sangkot sa pagkamatay ng asawa ko!

 

Iyun ngayun ang ginagawa naming mission pero kagaya ng iba pang mga kidnappers, biglang naglaho ang Madelyn na iyun. Walang naging balita ?a kanya na labis naming ipinagtaka.

 

Napakadulas ng babaeng iyun at kay galing magtago para matakasan niya ang batas! Pero hindi, kahit na abutin pa ng ilang dekada ang paghahanap, hindi ko titigilan ang babaeng iyun! Kung kinakailangan na gumastos pa ako ng mas malaking halaga para mahanap ang babaeng iyun gagawin ko mapanagot lamang siya sa pagkamatay ni Jennifer.

 

Nasa ganoon ako kalalim na pag-iisip nang marinig ko ang mahinang pagkatok sa pintuan ng aking opisina. Iniluwa ang personal secretary kong si Miss Sanchez habang nasa likuran nito si Ethel.

 

Yes, si Ethel. Simula noong nasawi si Jennifer, walang ibang ginawa ang babaeng ito kundi ang lalapit-lapitan at akitin ako ulit. Kaya lang wala na talaga eh! Wala na talaga akong amor sa kanya at sa tuwing nakikita ko ang pagmumukha nya lalo lang umiinit ang ulo ko.

 

"What?" halos pasigaw kong tanong sa dalawa! Napansin ko ang takot na kaagad na rumihistro sa mga mata ni Miss Sanchez samantalang todo ngiti naman si Ethel na naglakad palapit sa akin. Dali-dali ko namang ipinasok sa loob ng drawer ang kapirasong papel na binabasa ko kanina.

 

"Elijah, narinig ko na hindi ka pa daw kumakain ng lunch kaya dinalhan kita." malambing na bigkas nito sabay patong ng lunch box sa ibabaw ng mesa ko. Matalim ang mga matang tinitigan ko si Ethel bago ko itinuro ang pintuan ng opisina.

 

"Hindi ka ba nagsasawa sa mga pinanggagawa mo? Wala ka na bang respito sa sarili mo para pumunta-punta dito at ipakita ang pagiging cheap mo?" galit kong tanong ko sa kanya. Napansin ko ang pait na kaagad na gumuhit sa mga mata niya habang nakatitig sa akin

 

"Hinding hindi ako magsasawa dahil mahal kita! Mahal na mahal kita at sana muli tayong bumalik sa dati. Willing akong maging Ina ng anak niyong dalawa ni Jenn---

 

"Shut up! Sino ang nagbigay sa iyo ng pahintulot na banggitin ang pangalan niya sa harap ko!" malakas ang boses na sigaw ko sabay tabig sa lunch box na nasa ibabaw ng mesa. Nahulog iyun sa mesa at lumikha ng ingay kasabay ng pagkatapon ng mga pagkain mula sa loob

 

"Hindi na madudugtungan ang kung anong mang relasyon meron tayo dati dahil tapos na tayo! hindi na maibabalik pa ang mga nangyari na at lalong wala akong planong patulan ka dahil par sa akin, isa kang maruming babae!" galit kong sigaw sa kanya!

 

Kaagad namang naglandas ang luha sa mga mata nito! Mapait itong ngumiti sabay iling

 

"How about Jennifer? Hindi ba't niluko ka din niya? Hindi ba't nakiapid din siya sa ibang lalaki habang abala ka sa kaka-"hindi na natuloy pa ang sasabihin ni

Ethel nang malakas kong hinampas ang mesa.

 

"Saan mo nalaman ang ganiyang impormasyon? Sino ang may sabi sa iyo?" galit kong tanong sa kanya! Tuluyan na akong tumayo mula sa pagkakaupo sa aking swivel chair at matalim ang mga matang tinitigan siya.

 

Liban sa nagpadala ng mga larawan na may katabing ibang lalaki sa kama si Jennifer, kaming dalawa lang nl Jennifer ang nakakita ng mga larawan na iyun. WAla din akong ibang pinagsabihan dahil pagkatapos kong makita ang mga larawan ay kaagad ko ding sinunog ng mismong gabing iyun habang umiinom ako ng alak kaya imposibleng malaman iyun ni Ethel or ng kahit na sino maliban na lang kung pati sila ay binigyan ng kopya ng taong nagpadala noon!

 

 

 

Chapter 109

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

"TINATANONG KITA ETHEL, saan mo nakuha ng imporamasyon na may lalaki ang asawa ko?" nanlilisik ang mga matang tanong ko sa kanya! Dahan-dahan akong naglakad palapit sa kanya habang kitang kita ko naman sa mga mata nito ang takot habang napapaatras sa tuwing nilalapitan ko siya.

 

"Elijah, ano ba? Huwag--huwag mo naman akong takutin ng ganiyan oh! Hi-hindi ka dapat magalit sa akin ng ganiyan dahil lang sa---"

 

"May alam ka ba sa mga nangyari kay Jennifer? May ginawa ka bang mga bagay-bagay na dapat kong malaman?" seryosong tanong ko. Napansin kong halos magkulay papel na ito dahil sa matinding nerbiyos.

 

"Wala! Wala akong ginawa at lalong wala akong alam! Kung a-ayaw mong maniwala, bahala ka!" halos maiyak na sagot nito at halos patakbong lumabas ng

opisina! Naiwan naman akong punong puno ng galit sa puso ko

 

Oras na malaman ko na isa si Ethel sa dahilan kaya napahamak si Jennifer ay hindi ako mangingimi na singilin siya sa mga pagkakamali niya. Hindi ako mangingimi na iparamdam sa kanya ang galit ko dahil alam kong hindi deserve ni Jennifer na masaktan ng sobra.

 

Wala pang isan taon ang anak namin at simula noong nakidnap ang anak namin alam ko din kung paanong nasaktan ng sobra si Jennifer! Tapos napagbintangan ko pa siya sa kasalanan na hindi niya naman ginawa!

 

Hindi niya iyun deserved kaya naman ipaghihiganti ko siya! Makikita ng Madelyn na iyun, oras na mahuli ko ang babaeng iyun gagawin ko ang lahat para mapaamin siya kung sino pa ang kanyang mga kasabwat para kidnapin ang anak ko at gawan ng masama ang asawa ko!

 

Galit akong muling napaupo sa swivel chair. Parang gustong kumawala ang puso ko sa sobrang lakas ng kabog noon dahil

sa matinding galit.

 

Alam na Diyos kong gaano ko na ka-miss ang asawa ko! Alam ko din na hinahanap na siya ng anak namin! Ang anak namin na napakabata pa para mawalan ng Ina.

 

Tuluyan na akong nawalan ng gana na magtrabaho! Kailangan kong lumabas ng opisina para makalanghap ng sariwang hangin. Para kasing puputok na ang puso ko sa matinding tension na nararamdaman ko

 

Akmang tatayo na sana ako sa pagkakaupo nang marinig ko ang pagtunong ng aking cellphone! Dali-dali kong sinagot iyun nang makita ko na ang kakambal kong si Elias ang tumatawag.

 

"YEs?" walang gana kong sagot.

 

"Hulaan mo kung sino ang nakita ko ngayun sa Carissa Villarama Shopping Center." pabitin na sagot naman nito sa kabilang linya. Kaagad na nagsalubong ang kilay ko dahil wala talaga akong panahon sa mga hula-hula na sinasabi nito! Napaka - immature na gawain.

 

"Kung may sasabihin ka diretsahin mo na dahil busy ako!" paangil na sagot ko sa kanya! Narinig ko naman ang malakas nitong pagtawa mula sa kabilang linya.

 

"Ano ka ba Bro? Bakit ba ang init na naman ng ulo mo? Hindi ka ba interesado sa balita ko?" sagot nito. Pahablot kong kinuha ang aking coat na nasa likuran ng aking swivel chair at mainit pa rin ang ulo na naglakad patungo sa pintuan ng aking opisina.

 

"Ano ba kasi iyun? Look Elias, kung wala kang matinong sasabihin, pwede bang tantanan mo muna ako?" galit kong sagot sa kanya habang mariin akong nakahawak sa aking phone.

 

"Okay fine! Fine! Relax lang! Ito naman oh, masyadong mainit! By the way, nandito ako ngayun sa hospital! PUmunta ka dito ngayun din dahil may sopresa ako para sa iyo!" sagot nito.

 

"NO! Wala akong time kaya tigilan mo ako!" kaagad ko ding sagot sa kanya at walang pag-alinlangan na pinatay ang tawag nito!

 

Tiyak ako na may ibang pakay na naman itong si Elias! Nanghihingi kasi ito ng budget para sa expansion ng hospital na namana niya sa pamilya namin at ayaw ko siyang pagbigyan. Gusto ko kasing pagtrabuan niya muna iyun dito sa kumpanya namin bago ko ibigay ang karagdagang budget na hinihingi niya.

 

Kahit doctor itong si Elias, napaka happy go lucky nito! ayaw niyang tumulong sa akin sa pamamalakad ng negosyo ng pamilya dahil boring daw! Hindi daw niya kayang maupo buong maghapon sa loob ng opisina na walang ibang kaharap kundi tambak na mga papeles.

 

Mas gusto niya sa hospital dahil may nalalandi siyang mga nurses at mga doctor! Minsan naman mga magagandang pasyente! Kung sa pagiging playboy wala nang tatalo sa kakambal kong iyun.

 

Mabilis na akong lumabas ng opisina! Dumaan pa ako sa table ni Miss Sanchez para sabihin dito na ipalinis ang opisina ko at sinabihan ko din siya na i-ban si Ethel dito sa kumpanya! Ayaw ko na munang makita ang pagmumukha ng babaeng iyun habang pati siya ay papaimbistigahan ko sa pinsan kong si Christopher.

 

Habang naglalakad ako patungo sa elavator, muling tumunog ang aking cellphone at nang muli kong tingnan napansin kong si Elias na naman ang tumatawag! Walang gana ko iyung sinagot.

 

"Ano na naman? GAano ba ka-importante iyang kailangan mo at bakit ba ang kulit mo?" nakaangil kong sagot

 

"Pumunta ka nga kasi dito sa hospital! Nandito si Jennifer!" walang paligoy-ligoy niyang sagot sa akin na labis kong ikinagulat.

 

 

Chapter 110

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

"A-anong sabi mo? Si Jennifer mahinang tanong ko kay Elias mula sa kabilang linya.

 

"Sabi ko na nga ba magugulat ka eh! Kahit ako nagulat din kanina noong nakita ko siya!" kaagad din nitong sagot sa akin.

 

Pakiramdam ko ng mga sandaling ito, nakalutang ako sa alapaap. Hindi ko maramdaman ang sarili ko habang tulala akong nakatitig sa kawalan. Ni hindi ko na nga namalayan pa na tumutulo na pala ang luha mula sa aking mga mata.

 

"Totoo ba? Hindi mo ba ako niluluko?" mahinang tanong ko kay Elias.

 

"Sa palagay mo, pwede ko bang gawing biro ang lahat na ito? Pumunta ka kaagad dito kung gusto mo siyang makita!" seryosong sagot naman nito sa akin.

 

"Paanong nandiyan siya sa hospital? Kumusta siya? Kumusta ang asawa ko? emosyonal na tanong ko kay Elias! Wala na akong pakialam pa kung makita man ako ng mga empleyado ko sa hindi kanais-nais na sitwasyon. Wala na din akong pakialam pa na may ibang taong nakakita na lumuluha ako.

 

"She's okay maliban lang na dapat siyang ingatan dahil buntis siya!" sagot nito na labis kong ikinagula?.

 

"Buntis?" mahinang tanong ko.

 

"Yes at grabe ka! Wala pang isang taon ang anak niyo sinundan mo na kaagad? Hindi ka na naawa sa matris ng asawa mo. Pinahinga mo man lang sana siya ng kahit na dalawang taon bago mo binuntis kaya lang wala eh! Mas masahol ka yata sa akin Bro!" masigla ang boses na sagot nito.

 

"Papunta na ako diyan! Bantayan mo siya ng maigi at huwag mong iwan." sagot ko naman at mabilis na pumasok sa loob ng elevator.

 

Walang pagsidalan ang tuwa na nararamdaman ng puso ko! Sinasabi ko na nga ba eh. Buhay si Jennifer! Okay siya at alam kong babalik siya sa akin at nangyari na nga iyun.

 

Nakaantabay na ang personal driver ko pagkalabas ko ng elevator kaya kaagad ko na siyang niyaya patungo sa sasakyan.

 

Pagkasakay namin pareho, inutusan ko siya kaagad na magdrive patungo sa Valdez Medical Center kung saan nandoon si Jennifer..

 

God, salamat! Ngayung nandito na siya, sisiguraduhin ko na makakabawi ako dito sa lahat ng mga pagkakamali na nagawa ko! Sisiguraduhin ko na magiging masaya ulit kami.

 

Sa kakautos ko sa personal driver ko na bilisan ang magdrive halos paliparin na nito ang sasakyan makarating lang kaagad kami ng hosptal.

 

Direcho kami sa pinaka-entrance ng hospital at doon na din ako bumaba!

 

Halos takbuhin ko ang private room na nabangit ni Elias para lang makarating kaagad upang masilayan na ang miss na miss ko nang si Jennifer kaya lang, sa pagliko ko ng pasilyo bago makarating ng room number kung nasaan si Jennifer nakita ko si Elias na may kausap na babae at base sa hitsura nila, halatang nagtatalo silang dalawa.

 

"Nasaan si Jennifer?" wala akong pakialam kung ano man ang pinagtatalunan nila dahil walang mas malalaga sa akin sa mga sandaling ito kundi si Jennifer lang at wala nang iba.

 

"Nandiyan sa kwarto! Nahimatay kanina dahil sa pananakit ng ulo." kaswal na sagot ni Elias kaya naman dali-dali akong naglakad patungo sa nasabing silid. Kaagad ko din namang naramdaman ang pagsunod sa akin ni Elias

 

Dali-dali akong pumasok sa loob at hindi ko na ulit napigilan ang pagptak ng luha mula sa aking mga mata nang masilayan ko si Jennifer! Tama si Elias, buhay nga ang asawa ko!

 

Wala sa sariling dali-dali akong naglakad dito at kahit na wala itong malay tao, hindi ko na napigilan pa ang sarili ko at kaagad ko itong niyakap. Tahimik namang nanonood lang si Elias pati na din ang babaeng kasama nito

 

Ilang minuto din akong walang ibang ginawa kundi ang titigan at yakapin lang si Jennifer! Sa totoo lang, hindi pa rin ako makapaniwala nandito na siya! Na nasa harapan ko na ang babaeng matagal ko nang hinahanap.

 

"May balita ka ba kung saan naglalagi si Jennifer nitong mga nakaraang buwan?" seryosong tanong ko kay Elias nang makabawi ako sa aking emosyon. Kumalas ako sa pagkakaakap kay Jennifer at hinalikan muna ito sa noo bago ko hinarap si Elias at ang babaeng kasama nito;

 

"Mahabang istorya!'" sagot naman ni Elias!

 

"Handa akong makinig kahit na gaano pa kahaba iyan." seryosong sagot ko naman.

 

"Kuya ko ang nakasaksi sa aksidente ng gabing iyun at ang Kuya ko din ang nagligtas kay Jennifer bago magliyab ang kotse na sinakyan niya." sabat naman ng babae! Wala sa sariling napatitig ako dito

 

"And ano ang nangyari? Bakit ngayun lang? Hindi niyo ba nababasa sa mga diyaryo at nakikita sa mga ads sa television na pinaghahanap namin siya? She's my wife at ilang buwan din siyang nawalay sa amin." seryosong sagot ko sa kanya

 

Yes, willing akong magbigay ng malaking pabuya sa mga taorig nakapagligtas kay Jennifer pero bakit ngayun lang niya isinuko ito sa amin? Tsaka, bakit hindi kusang umuwi sa akin si Jen? Gaano ba kalaki ang galit nito sa akin at bakit hindi niya man lang ako kinontak gayung buhay pala siya.

 

"I am sorry Mister Valdez pero iniisip ko din kasi ang kapakanan ng Kuya ko.

 

Napagkamalan niyang si Jennifer at Mia ay iisa at bukas nakatakda siyang dalhin ni Kuya sa amerika para doon manganak.

 

"direktang sagot naman nito. Hindi naman ako makapaniwala sa narinig.

 

"Ano ang ibig mong sabihin?" puno ng pagtataka kong tanong

 

Nagkaroon ng amnesia si Jennifer at wala siyang maalala sa nakaraan niya at kinuhang pagkakataon iyun ni Kuya para mapaniwala niyang mag-asawa sila." muling wika nito na para bang isang matalim ng bagay na unti-unting humihiwa sa puso ko!

 

Hindi ito ang inaasahan ko at hinding hindi ko matatangap na may ibang lalakirig aagaw sa asawa ko!

 

 

 

 

Chapter 111

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

"MAY amnesia si Jennifer at gusto siyang angkinin ng Kuya mo na asawa niya? Nahihibang na ba iyang kapatid mo?" nanlilisik ang mga matang tanong ko sa babaeng kasama ng kakambal kong si Elias.

 

Ni hindi ko na nga makontrol ang lakas ng boses ko. Pumuno iyun sa bawat sulok ng kwarto kaya naman mabilis na napalapit sa akin ang kakambal kong si Elias para pakalmahin ako.

 

"Ssshh Bro! Ano ka ba? Baka magising si Jen at kung ano ang isipin niya sa atin. Huwag mong kalimutan na may amnesia siya at baka matakot siya sa iyo kapag makita ka niya sa ganiyang sitwasyon..'" kaagad nitong saway sa akin. Tinapik pa ako sa balikat kaya wala sa sariling napabaling ako ng tingin kay Jennifer at laking pasalamat ko dahil mukhang hindi naman siya nagising sa lakas ng boses ko kanina.

 

Kay hirap palang kontrolin ang sariling emosyon kapag malaman mong may ibang lalaking gustong agawin ang asawa mo. HIndi kayang tangapin ng kalooban ko at parang gusto kong pumatay ng tao dahil sa galit.

 

"Naguguluhan lang si Kuya! Kamukhang-kamukha ni Jennifer ang asawa ni Kuya Luis noong nabubuhay pa kaya napagkalaman niyang si Jennifer at Mia ay iisa!" seryosong sagot naman nito

 

"But, hindi iyun reason para itago niyo sa amin ang asawa ko! Kidnapping itong ginawa niyo sa kanya!' galit kong sagot.

 

"I am sorry Mister Valdez..alam kong mali ang ginawa ni Kuya kaya nga ako na mismo ang buong nagpapakumbaba na humihingi ng pasensya sa inyo! Kaya nga noong nalaman ko na dadalhin na ni Kuya si Jennifer sa ibang bansa, gumawa na ako ng paraang para maibalik siya sa inyo! Temporary lang ang amnesia ni Jennifer dulot ng pagkabagok ng ulo niya noong naaksidente siya at anytime pwedeng bumalik ang memory niya.." mahabang paliwanag naman nito.

 

Hindi ako nakamiik. Ramdam ko ang panginginig ng mga kalamnan ko dahil sa galit. Gusto kong sugurin ang Luis na iyun at basagin ang mukha dahil sa ginawa niyang pagtangkang habang buhay na itago si Jennifer sa akin.

 

"Anim na buwan na ang tiyan ni Jen at kambal ito at ayaw kong-----"

 

"What? Ano ang sabi mo? Kambal? Kambal ang magiging anak namin?" mahinang tanong ko. Sa pangalawang pagkakataon, nagulat ako sa mga nalaman. Muli akong napatingin sa wala pa ring malay na si Jennifer at naglakad palapit sa kanya! Tinitigan ko ang umbok ng tiyan nito at hindi ko mapigilan ang maluha nang mapansin ko kung gaano na kalaki ang tiyan niya.

 

Parang kabuwanan niya na nga eh pero six months pa lang pala ang tiyan niya.

 

God, gaano ba ako kawalang kwentang asawa?. Wala man lang ako sa tabi niya noong kailangan niya ng karamay sa pagdadalang tao niya. Paano ang mga cravings niya? Sino ang nagbibigay noon sa kanya?

 

"Gusto kong makita ang Luis na iyan! Gusto ko siyang lumpuhin at ibaon sa lupa ng buhay!" galit kong bigkas.

 

"Hindi na kailangan, Bro! Lumpo si Luis dahil sa kinasangkutan niyang car accident kaya wala siyang laban sa iyo!' sabat naman ng kakambal kong si Elijha pero hindi nakatulong iyun para humupa ang galit sa puso ko sa taong iyun.

 

"Kahit na lumpo siya, ginawa niyang asawa ang asawa ko sa loob ng mahigit limang buwan at hindi ko matatangap iyun. Kapag mabigyan ng pagkakataon, papatayin ko siya!" nagngingitngit sa galit ang puso na sagot ko.

 

Walang maalala si Jennifer at natatakot akong ispin na baka kinuhang pagkakataon ng Luis na iyun na ma-violate ang perlas ng silangan ng asawa ko! Although, kahit na ano pa man ang pinagdaanan ni Jennifer mula sa kamay ng lalaking iyun, handa kong tangapin at kalimutan basta palagi ko lang siyan kasama.

 

"Hindi nangyari ang kung ano man ang iniisip mo Mister Valdez dahil hindi na kayang magpaligaya ng babae ni Kuya! Na -damage pati ang kanyang genital organ dulot ng aksidente na siyang dahilan kaya wala na siyang kakayahan pa na magkaanak at makipag-sex sa kahit na kaninong babae!" paglilinaw naman ni Amery. Nagulat man sa sinabi niya, aminado naman ako sa sarili ko na kaagad akong nakahinga ng maluwang. Swerte pa rin pala na siya ang nakakuha kay Jennifer.

 

"Gusto kong makita ang kanyang medical report para malaman ko kung totoo ba iyang sinasabi mo dahil oras na malaman kong may ginawa siyang masama sa asawa ko, ako mismo ang magpaparusa sa kapatid mo!" galit kong sagot! Napansin kong natigilan naman ito bago dahan-dahan na tumango

 

HIndi familiar sa akin ang pangalang Luis Delgado pero gusto ko ding paimbistigahan ang taong ito! Maganda na iyung alam ko ang mga pinagdaanan ni Jennifer sa mga kamay niya para naman mapanagot ko din siya kung may hindi kanais-nais siyang ginawa kay Jennifer.

 

Lahat ng sangkot sa paghihirap ni Jennifer ay pananagutin ko sa abot ng aking makakaya para makabawi man lang ng kahit na kaunti sa lahat mga kasalanan

na nagawa ko dito.

 

Nasa ganoon akong pag-iisip nang marinig ko malakas na sigaw ni Jennifer.

 

Dali-dali ko itong dinaluhan at ganoon na lang ang awa na nararamdaman ko dito nang mapagtanto kong para bang nananaginip ito

 

Tagaktak ang pawis sa kanyang noo habang sinasambit niya ang pangala ko

 

"Elijah...Elijah! No! Hindi---" malakas niyang sigaw kaya naman kaagad ko itong tinapik sa kanyang pisngi para magising.

 

 

 

Chapter 112

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

kahit na alam kong nananaginip lang si Jennifer, hindi ko maiwasan na makaramdam ng tuwa nang marinig ko mula sa labi niya ang pangalan ko. May amnesia man siya pero alam ko sa sarili ko na ako pa rin ang laman ng puso niya.

 

"Jen, Sweetie, gising ka na muha!" mahina kong tawag sa panalan nito! Tahimik namang nakamasid lang sila Elias at Amery sa amin.

 

Laking pasalamat ko nang mapansin ko na dahan-dahan na nagmulat ng kanyang mga mata si Jennifer. Napansin ko pa nga ang nagtatakang pagtitig nito sa akin bago dahan-dahan na bumangon

 

"Sino ka? Nasaan ako?" tanong niya sa akin. Pakiramdam ko, bigla akong pinagsakluban ng langit at lupa dahil sa narinig ko sa kanya.

 

Masakit palang makita na hindi niya ako kilala? Nakikita ko sa mga mata niya na para bang isa akong istranghero sa paningin niya.

 

Oo, tinatawag niya ang pangalan ko sa panaginip niya pero ngayung gising na siya, hindi niya na ako maalala.

 

"Jen, kumusta ka? Nahimatay ka kanina kaya dinala ka kaagad namin dito sa hospital. Kumusta ang pakiramdam mo? Ayos ka na ba?? Narinig kong tanong naman ni Amery dito.

 

"Maayos na ang kalagayan ko, Ate Amery! Pero teka lang, nasaan tayo? Tsaka, ano iyung tawag mo sa akin? Jen ba? Hindi ba ako si Mia?" nagtatakang tanong nito kay Amery.

 

"Sorry Jen kung hinayaan ko si Kuya na magsinungaling sa iyo. Hindi ikaw si Mia! Hindi ikaw ang Mla na tinutukoy ni Kuya Luis na asawa niya!" mahinahong sagot naman ni Amery dito. Napansin ko ang gulat sa mga mata Jennifer habang titig na titig kay Amery.

 

"Hindi ako si Mia? Kung ganoon, sino ako? Pinagluluko niyo ba ako Ate? Prank ba ito dahil alam niyong hindi ko maalala ang nakaraan ko?" naguguluhang sagot naman ni Jennifer.

 

Hindi ko naman mapigilan ang makaramdam ng awa dito. Dali-dali ko itong hinawakan sa kanyang kamay para sana iparamdam sa kanya na ayos lang! Na everything is under control dahil kasama niya ako.

 

"Hindi! Hindi ka namin niluluko! Patawad kong it takes time bago ko ipinagtapat ang katotohanan sa iyo. Naalala mo na ba sa tuwing tinatawag ktiang Jen or Jennifer? Dahil iyun talaga ang pangalan mo. Ikaw si Jennifer at hindi si Kuya ang asawa mo!" kaagad namang pagpapaliwanag ni Amery.

 

"Right, hindi si Luis ang asawa mo kundi ako! Ako ang asawa mo, Sweetie." mahina ko ding sambit kaya muling napatitig sa akin si Jennifer.

 

KItang kita ko ang matinding pagtataka sa mga mata nito habang nakatitig sa akin.

 

"Ikaw ang asawa ko? Totoo ba? Paanong---paanong napunta ako sa poder ni Luis kung ikaw ang asawa ko?"" kaagad na din naman nitong sagot.

 

"Alam kong naguguluhan ka sa mga nangyari pero magtiwala ka sa akin! Ako ang asawa mo at iuuwi na kita sa bahay natin! Matagal na kitang hinananap. Tinangay ka ng mga kidnappers ni Baby Alexa noong dinala natin pareho ang ransom money----"

 

"Baby Alexa? Sino naman si Baby Alexa?" nagtataka niyang tanong. Mukhang sobrang nakalimutan niya talaga ang nakaraan dahil pati si Baby Alexa ay hindi niya maalala. Gayunpaman, hindi ako magsasawang ipaalalala sa kanya ang lahat-lahat! Ang mga masasayang pinagsamahan namin.

 

"Panganay na anak natin si Baby Alexa! Matagal ka na din niyang hinihintay kaya magpagaling ka. Miss na miss ka na din ang anak natin, Sweetie." mahina kong sagot sa kanya. Masuyo ko pa siyang tinitigan sa mga mata pero kaagad din naman itong nag-iwas ng tingin sa akin

 

"May panganay akong anak? Ate Amery, ano ito? Ano ang ibig sabihin nito?" sa pagkakataon na ito si Amery naman ang pinagbalingan ng tingin ni Jennifer.

 

"I am sorry Jen pero lahat ng sinasabi ng lalaking nasa harapan mo ay totoo! Siya talaga ang asawa mo at hindi si Kuya Luis! " sagot naman kaagad ni Amery! Muling natigilan si Jennifer habang panaka-nakang napapasulyap siya sa akin.

 

Para bang bigla siyang nakaramdam ng pagkailang! Well, baka naman hindi lang siya makapaniwala dahil mas gwapo ako ng mas di hamak sa Luis na iyun.

 

"Kung talagang ikaw ang asawa ko. pwede ka bang magpakita sa akin ng mga katunayan. I mean, mga ibedensya? Sa totoo lang, sobrang naguguluhan na din kasi talaga ako eh! Ilang buwan ko din kasing isiniksik sa isipan ko na si Luis ang asawa ko tapos heto ka...inaangkin mo din na asawa ako? Nakakatakot dahil baka bukas, may lalapit na namang iba at sabihin na asawa ko din siya." seryosong sagot nito sa akin pero hindi ko na din mapigilan ang matawa.

 

Ngayun ko lang din lubos na napatunayan na mahirap palang makipag-usap sa taong may amnesia. Hindi niya ako maalala pero gagawin ko ang lahat para

maalala niya ulit ako!

 

"Sure..may mga wedding pictures tayo sa bahay. May anak tayo at hinihintay ka na din niya. Kilala ka din ng mga kamag-anak ko at pati sila magpapatunay na ako talaga ang asawa mo at hinihintay na din nila ang pag-uwi mo." masuyo kong sagot sa kanya sabay haplos sa pisngi niya.

 

Para naman itong napapaso na kaagad na umiwas! Nakaramdam ako ng pagkadismaya, pero kailangan ko siyang intindihin sa sitwasyon niya. Pasasaan ba at muli niya din akong maalala.

 

 

 

Chapter 113

 

JENNIFER POV

 

Nagising ako na hinahabol daw ako ng isang lalaking hindi ko masyadong maaninag ang kanyang mukha at nang imulat ko ang aking mga mata laking gulat ko dahil ibang mukha na naman ang una kong nasilayan

 

Mukha ng isang lalaki na familiar sa akin pero hindi ko maalala kung saan at kung paano ko siya nakilala. Lalo akong naguluhan nang magpakilala din ito sa akin na siya daw ang asawa ko na labis kong ipinagtaka.

 

Ang alam ko kasi si Luis ang asawa ko pero bakit may iba pang nagki-claim na siya daw ang asawa ko? Sino ba talaga ang nagsasabi sa kanila ng totoo?

 

Pero noong nagpaliwanag sa akin si Ate Amery na Jennifer daw ang pangalan ko at hindi Mia medyo naliwanagan naman ako. Pero hindi ibig sabihin na hundred percent akong maniniwala.

 

Oo, nagpaliwanag na silang lahat sa akin kung sino ba talaga ako pero gusto ko nang makasiguro ngayun. Baka magising na lang ako kinabukasan na iba na naman ang nagpapakilalang asawa sa akin.

 

Sobrang gulong gulo na kaya ang utak kong parang walang laman. Ang hirap pala kapag ganitong wala kang maalala kayal lahat ng sinasabi ng mga kausap mo ay wala kang choice kundi ang paniwalaan.

 

Pero bakit ganoon? Bakit may iba akong nararamdaman sa lalaking kaharap ko ngayun? Damdamin na hindi ko maramdaman kapag kaharap ko si Luis.

 

Kung siya talaga ang asawa ko at ama nitong pinagbubuntis ko eh di jackpot ako! Ang pogi eh! Macho at ibang iba ang appearance niya kumpara kay Luis.

 

Hindi ko din maintindihan ang sarili ko ngayung kaharap ko siya. Ramdam ko kasi ang malakas na kabog ng dibdib ko tapos kapag hinahawakan niya ako, may kakaiba akong nararamdaman sa sarili ko na hindi ko mawari.

 

Hindi kaya totoong siya talaga ang asawa ko? Or baka naman masyado lang siyang gwapo kaya nakakaramdam akong pagkabalisa ngayung kaharap ko siya?

 

Haysst, sinabi niya na mga kidnappers daw ang dahilan kaya nangyayari ito. Na may anak daw kaming nakidnap kaya ako nawalay sa kanila.

 

Ang speaking of anak. parang totoo yata iyun eh! Sa naaalala ko kasi noong naka-confine ako sa hospital ay may gatas na lumalabas sa nipple ko. Akala ko epekto lang ng gamot kaya hindi ko masyadong pinapasin dahil pagkatapos ng dalawang linggo nawala din naman kaagad iyun tapos after one month na nakalabas ako ng hospital nalaman kong buntis ako.

 

Well, kung totoong may anak kami, willing talaga akong sumama sa kaniya. Gusto kong makita ang bata at maramdaman sa sarili kung talagang anak ko siya. Tsaka, kung talagang itong lalaking ito ang kaharap ko ngayun ay asawa ko talaga, baka ito na din ang chance para muling manumbalik ang alaala ko

 

Kabilin-bilinan ng Doctor ko noon na kailangan ko daw mamasyal sa mga lugar na familiar sa mga mata ko dahil malaking tulong daw iyun para mabilis na manumbalik ang alaala ko.

 

Kaya lang, ang bahay ni Luis ay para bang hindi familiar sa akin. Pati na din ang mga taong nakatira doon! Kahit nga si Luis, feeling ko hindi ko masyadong kilala eh! May feeling ako na hindi naman talaga kami magkakilala. Na isa lamang siyang instranghero sa buhay ko.

 

Dahil kailangan ko daw ng tamang pahinga at monitoring ng Doctor, isinadgest ni Doc Elias na manatili daw muna ako dito sa hospital kahit na isang araw lang daw! Kaagad din namang pumayag ang asawa ko daw na si Elijah basta masiguro lang ang kaligtasan namin ni Baby.

 

Tuluyan na ding nagpaalam si Ate Amery. Bago siya umalis, talagang kinonfirm niya sa akin na si Elijah daw talaga ang asawa ko! Na wala daw akong dapat na ipag-alala dahil nasa mabuting mga kamay na daw ako at iyun ay sa piling ng tunay kong asawa.

 

Nang kami na lang dalawa ang naiwan ni Elijah dito sa loob ng hospital room, inalok kaagad ako nito ng pagkain na mabilis ko na ding sinang-ayunan. Kanina pa kaya ako nakakaramdam ng gutom.

 

"Bilin ni Doc, kailangan mong kumain para lumakas ka kaagad. " nakangiti pa nitong wika sa akin bago niya ako inalalayan na makasandal.

 

Kailangan niya akong hawakan sa aking likod kaya naman nang muling dumaiti ang palad niya sa balat ko, ramdam ang para bang kuryente na para bang tumulay sa bawat himaymay ng aking ugat. May kakaiba akong nararamdaman kasabay ng malakas na tibok ng puso ko.

 

Pagkatapos niya akong alalayan na makasandal ng maayos sa higaan ko, kinuha niya na ang pagkain at muling naupo sa tabi ko. Kaya ko naman kumain mag-isa kaya lang nag-offer siya na subuan daw ako at sino ba naman ako para tanggihan siya diba?

 

Gusto kong maramdaman sa kanya kung siya ba talaga ang asawa ko! Gusto ko na

ding manumbalik na ang alaala ko para naman hindi na ako mangangapa pa sa dilim. Unfair din kasi sa kanya kung habang buhay kong hindi siya maalala! Gusto ko din maalala kung paano ba nag-umpisa ang love story namin dahil ramdam ko naman sa kanya na para bang mahal niya ako!

 

 

 

Chapter 114

 

JENNIFER POV

 

"Are you sure busog ka na? May gusto ka pa bang kainin? Tell me, para maipadeliver kaagad natin." masuyong wika ni Elijah sa akin pagkatapos kong maubos ang pagkain na nasa pingan.

 

Hindi ko alam kung normal lang ba sa akin ang pagiging matakaw pero naubos ko talaga ang pagkain na unti-unti niyang isinusubo sa akin at ngayun nag-offer pa siya kung gusto ko pa raw ba.

 

"Naku, ayos na! Busog na ako!" pilit ang ngiting sagot ko sa kanya! Ngayun ko lang lubos na narealized na baka nga siya ang asawa ko. Para kasing kabisado nya ako at ang pagkain na pinakain niya sa akin ngayun lang ay gustong gusto ko ang lasa. Nabangit niya sa akin na paborito ko daw iyun kaya siguro sobrang gana kong kumain.

 

"Elijah, pwede ba akong magtanong sa iyo?" kimi kong muling bigkas pagkatapos kong uminom ng tubig. Ngayung hindi pa nanumbalik ang memory ko parang mas gusto kong makilala siya para naman alam ko kung paano ko siya iapproach! Kay hirap naman kasi kung nangangapa ka at hindi mo masyadong kilala ang asawa mo.

 

"Sure..tell me! Pwede kang magtanong kahit na ano ang gusto mo." nakangiti nitong sagot sa akin! Unlike kanina na may mga kasama pa kami dito sa silid, kakaiba na ang attitude niya ngayun!

 

Nagmumukha na kasi siyang mabait at mas naging sweet na din.

 

"Kumusta ako bilang asawa?" nahihiya kong tanong sa kanya! Napansin kong natawa ito habang titig na titig sa akin.

 

"Kumusta ka bilang asawa ko? Well, super lambing mo at super bait! Halos ayaw mong humiwalay sa akin at palagi mo akong hinahalikan sa labi." may halong panunudyo sa boses na sagot niya kaya naman bigla akong nakakaramdam ng pag -iinit ng aking pisngi.

 

Inginuso niya pa ang labi niya na para bang sinasabi niya na halikan ko daw siya pero nahihiya naman ako gawin iyun. Iyun nga lang napansin niya marahil na wala akong plano na ibigay ang nais niya kaya siya na mismo ang nagkusang idikit ang labi niya sa labi ko. Saglit lang naman pero ramdam ko ang kilig sa puso ko.

 

"Hey, halik lang namula ka na kaagad?" tudyo niya pa sa akin habang titig na titig sa mukha ko. Nakakaramdam ako ngayun ng pag-iinit ng aking pisngi sa hindi malamang dahilan.

 

Well malambing nga siguro akong asawa sa kanya dahil nabangit nga kanina ni Doc Elias na wala pa nga daw isang taon ang anak namin nitong si Elijah at masusundan kaagad!

 

Baka nga daw maging kasing birthday pa ng anak naming panganay itong kambal na isisilang ko pa lang.

 

"Talaga? Ganoon ako noon?" alanganin kong sagot sa kanya pagkatapos kong mapakalma ang puso ko sa nararamdamang kilig! Sunod-sunod naman ang ginawa niyang pagtango.

 

"And may isa pa pala Sweeite...." muling wika niya!

 

"Ano pa?" sagot ko naman.

 

"Masyado kang selosa noon. Inaaway mo lahat ng mga babaeng nagpapakita ng pagkagusto sa akin! Sinasabunutan mo at pinapahiya mo kahit na maraming tao." muli niyang bigkas. Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa gulat!

 

Wala sa sariling napakamot ako ng aking ulo. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako sa sinasabi niya or hindi pero parang seryoso naman siya!

 

Ibig bang sabihin, selosa akong asawa sa kanya noon? Mabuti at hindi niya ako hiniwalayan? Para kasing sobrang toxic naman ng ugali ko sa ginawa niyang paglalarawan ngayun.

 

"Hindi nga? Totoo ba? Hindi ba natin pinag-aawayan ang ganoong pag-uugali ko? Hindi ka ba nagagalit sa akin?"?" nahihiyang sagot ko sa kanya.

 

"NO and never! Kinikilig pa nga ako! Sa tuwing nakikita ko kasing nagseselos ko mas lalo kong nararamdaman na mahal mo pala ako at mas lalo ka ding naging kaakit-akit sa paningin ko!" kaagad niya din namang sagot sa akin na sinabayan niya pa ng pagkindat

 

"Talaga? Ayos lang sa iyo na mang-away ako ng mga malalanding babae?"

 

mahinang tanong ko sa kanya! Aba't pambihira....masama ba ang ugali ko noon? Naku, pangalawang buhay ko na ito ngayun at kailangan ko na yatang magbago.

 

"Full support ako sa iyo tungkol sa bagay na iyan, Sweetie." nakangiti niyang sagot sa akin sabay hawak niya sa kamay ko. Naramdaman ko na naman ang biglang pagsalakay ng kabog ng dibdib ko. Feeling ko tuloy ngayun, para akong isang teenager na nahawakan ng kanyang crush. Basta, kakaiba ang nararamdaman ko ngayun. Mahirap i-explain.

 

"Thank you! Sana bumalik na ang alaala ko para naman ma-verify ko din kung totoo ba iyang kwento mo sa akin." nakaingos kong sagot sa kanya kaya naman malakas siyang natawa! Wala tuloy sa sariling napatitig ako sa kanya.

 

Ang cute niya kasing tumawa eh! Para bang lahat ng mga buwan na hindi kami nagkasama ay napunan na dahil sa tawa niyang ito. Kay sarap sa pandinig at ibayong saya din ang nararamdaman ng puso ko ngayung nakikita ko siyang masaya!

 

Para bang sobrang saya ko na never kong naramdaman noong una kong nalaman na si Luis ang asawa ko! Ibang kilig at haplos ng tuwa sa puso ang nararamdaman ko ngayung si Elijah ang kasama at nakikita ko!

 

Tama nga siguro ang sinabi niya kanina.. nagmamahalan kaming dalawa at nagkawalay lang kami dahil sa insidente ng pangingidnap! Naku, kung sino man ang lintik ng kumidnap sa anak ko, hintayin lang nila na bumalik ang memorya ko! Baka kasi nakita ko ang mga pagmumukha nila dahil nabangit ni Elijah na pagkatapos ko daw ibinigay ang ransom money basta na lang akong tinangay ng mga ito.

 

 

Chapter 115

 

JENNIFER POV

 

Mabilis na lumipas ang mga oras. Sa wakas, binigyan na din kami ng go signal ng aking Doctor na pwede na daw akong lumabas ng hospital.

 

Excited akong nagyaya kay Elijah na uuwi na kami. Gusto ko na kasing masilayan ang baby namin.

 

Pagkauwi namin ng bahay, isang mainit na pagsalubong ang natangap ko mula sa mga kasambahay, mga guards at kung sinu-sino pang nadatnan namin dito sa bahay. Kaagad akong nagyaya kay Elijah na pumanhik ng nursery room dahil gusto ko nang makita so Baby Alexa.

 

Pagdating sa nursery room, pigil ko ang sarili ko na maluha habang pinagmamsdan ko ang batang nasa harap ko. Walang duda, anak ko nga ang batang nasa harap ko. Siya ang panganay naming anak ni Elijah! Si Baby Alexa?

 

"Look at her! Hindi ba't kamukhang kamukha natin siya? Kay tagal ka naming hinintay at ngayung nandito ka na, hindi ko na hahayaan pa na muli kang mawalay sa amin." mahinang wika ni Elijah! Nasa likuran ko siya habang nakatunghay naman ako sa batang natutulog.

 

Parang gusto ko na tuloy magtampo sa sarili ko. Bakit ba kailangan kong mawalan ng alaala? Pati tuloy anak ko nakalimutan ko na!

 

Grabe naman magbiro ang tadhana. Imagine, sobrang baby niya pa noong nawalay ako sa kanya and naka breast feed pala siya sa akin. Ni hindi ko man lang siya naalagaan ng husto.

 

Ang kaninang luha na pinipigian kong kumawala mula sa aking mga mata ay tuluyan nang naglandas sa aking pisngi. Hindi ko na din napigilan pa ang aking emosyon at impit na din akong napahikbi.

 

Naramdaman ko naman ang kaagad na paghagod ni Elijah sa likuran ko. Gusto niya akong pakalmahin pero hindi ko talaga kaya! Feel na feel ko ang sakit na nararamdaman ng puso ko.

 

"Kawawa naman ang baby ko. HIndi ko siya naalagaan ng maayos! Feeling ko tuloy nagkulang ako sa pagiging Ina ko sa kanya!" umiiyak kong sambit. Kaagad ko namang naramdaman ang pagyakap ni Elijah mula sa likuran ko.

 

"Ssshhh, hindi mo kagustuhan ang mga nangyari kaya huwag mong sisihin ang sarili mo. Biktima lang tayo ng mga taong halang ang kaluluwa na umaasa sa maling paraan para kumita ng pera." seryoso niyang sagot sa akin.

 

"Nahuli ba sila? Naparusahan ba ang mga kidnappers na iyun?" kaagad ko ding tanong sa kanya! Kung sakaling nahuli man ang mga kidnappers at nasa kulungan na parang gusto ko silang puntahan at balatan ng buhay! Nakakagalit ang ginawa nila sa amin.

 

"Hindi pa pero huwag kang mag-alala, hindi kami tumitigil sa pagtugis sa kanila at darating din ang araw na mahuhuli din sila." seryosong sagot niya sa akin. Wala sa sariling mabiils akong napapihit paharap sa kanya dahil hindi ako natutuwa sa ibinalita niya sa akin

 

Hindi pa nahuhuli ang mga kidnappers? Ang bagal naman nila? Ilang buwan na ang lumipas at nasa laya pa rin ang mga

taong iyun?

 

"Hindi pa? Bakit?" hindi ko mapigilan ang inis sa boses na tanong ko sa kanya!

 

Siguro, ito talaga ang normal na pag-uugali meron ako! Marunong din pala akong magalit dahil iyan ang nararamdaman ng puso ko ngayun

 

"Maaring ang iba sa kanila ay patay na kaya kay hirap kumuha ng lead!" seryosong sagot niya sa akin. Hindi ko maintindihana ng ibig niyang sabihin kaya naman muli akong napatanong.

 

"Patay na ang iba sa kanila? Paano mo naman nasabi iyun?"

 

"Dahil noong tinangay ka nila, bumanga sa puno ang sasakyan na ginamit nila. Bago sumabog ang kotse, nailigtas ka ni Luis Delgado at naiwan ang dalawang kasama mo sa loob ng sasakyan. Hindi na sila makilala dahil sunog na sila at iniisp namin ngayun na baka ang dalawang iyun ay ang kasama sa mga taong kumidnap kay Baby Alexa at tumangay din sa iyo." seryosong paliwanag niya sa akin

 

"Kung ganoon, kailangan nga talagang bumalik ang alaala ko para matukoy ko kung sino ang mga kumidnap kay Baby Alexa at sa akin?" seryosong tanong ko sa kanya! Nakangiti naman siyang tumango

 

"Yes...kailangang bumalik ang alaala mo. Pero kapag hindi naman, ayos lang din naman sa akin! Walang mas mahalaga sa akin ngayun kundi ikaw." buong pagsuyo na bigkas niya sa akin sabay punas niya sa luha na nasa aking pisngi.

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti. So sweet naman pala ng asawa ko eh! Imagine, sobrang gaan ng pakiramdam ko habang kausap ko siya ngayun.

 

Wala nang marami pang tanong dahil ramdam na ng puso ko ngayun na I am finally home! Nakabalik na ako sa bahay kung saan talaga ako nakatira at kasama ko na ngayun ang gwapo at mabait kong asawa. Si Elijah Villarama Valdez na hindi man siya naalala ng isip ko pero ramdam naman ng puso ko kung gaano siya kahalaga sa akin.

 

 

 

 

 

Chapter 116

 

JENNIFER POV

 

Hinayaan ko na lang muna si BAby Alexa na matulog nang mahimbing kahit na ang totoo, gusto kong gisingin ito para makita niya din ako! Nabangit ni Elijah sa akin na kaya na daw nitong magsambit ng mga salitang Mama at Papa at gusto kong marinig iyun.

 

Gusto ko din sanang makarga siya kahit na malaki na ang tiyan ko. Gusto kong iparamdam ang init ng aking pagmamahal sa aking anak na hindi ko naiparamdam sa kanya noong mga sandaling wala ako sa tabi niya

 

Hindi bale, babawi naman ako eh!

 

Ngayung nandito na ako, hindi ko na hahayaan pa na muli akong mawalay sa kanya! Lalo na at magkakaroon na siya ng mga kapatid.

 

"I think hayaan na muna natin si Baby Alexa dito. Don't worry, may nagbabantay sa kanya dito sa nursery room at well monitored din naman ng cctv ang buong

paligid ng bahay." narinig kong sambit ni Elijah at naramdaman ko nalang ang muling pagyapos niya mula sa likuran ko kasabay ng pagpatong ng kanyang mukha sa balikat ko.

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti habang wala sa sariling nahawakan ko ang kanyang kamay na nakapatong din sa aking tiyan.

 

"Thank you!" mahina kong usal kasabay ng pagkalaglag ng ilang butil ng luha mula sa aking mga mata.

 

"For what?" mahinang tanong niya sa akin.

 

"For taking care of Baby Alexa habang wala ako!" sagot ko naman kaagad sa kanya na hindi ko na din napigilan pa ang impit na mapahikbi.

 

"Hey...hey! Umiiyak ka na naman! Of course, kailangan ko talagang alagaan ang baby natin dahil mahal ko siya! Bunga siya ng pagmamahalan nating dalawa at mas pinapahalagahan ka kayo kumpara sa sarili kong buhay!"

madamdamin niyang sagot sa akin kaya hindi ko na tuloy mapigilan pa ang mapahagulhol ng iyak.

 

Kay sarap kasi talaga sa pakiramdam na marinig ang mga katagang binitiwan niya eh! Pakiramdam ko nakalutang ako sa alapaap.

 

"Tama na iyan, Sweetie! I think kailangan na nating pumasok ng kwarto! Hindi pwede sa iyo ang labis na pag-iyak at stress dahil makakasama iyan sa iyo at sa baby natin. Remember, may dalawang buhay na nasa sinapupunan mo kaya dapat nating mas ingatan ang kalusugan mo." muli niyang sambit at dahan-dahan niya na akong inakay palabas ng silid ni Baby Alexa. Kaagad na din naman akong nagpaubaya.

 

Pagpasok namin sa isa pang kwarto, kaagad na bumungad sa paningin ko ang maayos at malinis na silid. Buong detalye ng kwarto at mga naka-display ay familiar sa mga mata ko! Dumako pa nga ang paningin ko sa isang malaking picture frame na nasa may headboard ng kama. Makikita doon ang isang larawan ng isang babae at isang lalaki.

 

Parehong nakadamit pangkasal at hindi ko mapigilan ang muling pagsilay ng ngiti sa labi ko nang mapagtanto ko na nagsasabi nga talaga ng totoo si Elijah. Siya nga talaga ang asawa ko base na din sa mga larawan na nakikita ko ngayun.

 

Talaga palang ikinasal kami at niluluko lang ako ni Luis at kinuha niyang pagkakataon ang pagkakaroon ko ng amnesia para mapaniwala ako sa isang kasinungalingan.

 

God, nakakatakot pala! Mabuti na lang at naglakas loob si Ate Amery na ibalik ako sa tunay kong pamilya kung hindi, hindi ko talaga ma-imagine kung anong buhay na naghihintay sa akin kung tuluyan akong natangay ni Luis patungo sa Amerika.

 

Habang buhay ko na sigurong hindi makikita ang panganay kong anak na si Alexa at hindi ko na makakasama pa siguro habang buhay ang gwapo kong asawa na si Elijah. Mabuti na lang talaga

ay may nabalikan pa akong pamilya at hindi pa nakahanap ng ibang babae itong si Elijah bilang pamalit sa akin

 

Sa gwapo niyang ito, tiyak talaga ako na maraming naghahabol sa kanya na mga babae diyan.

 

"So, hundred percent na ba ang paniniwala mo na dito ka talaga nakatira at kami ang pamilya mo?" nakangiting tanong niya sa akin nang mapansin niya na titig na titig pa rin ako sa larawan na naka-hang.

 

"Oo naman! Walang duda! Nakabalik na nga ako at tama ka, ikaw nga ang asawa ko at hindi ang Luis na iyun!" nakangiti kong sagot sa kanya! Isang mahinang pagtawa ang naging sagot niya sa akin bago niya ako mahigpit na niyakap

 

'Thank you! Dont' worry, babawi ako sa mga panahong nagkawalay tayo! Hindi ko na hahayaan pa na mangyari ulit ang ganitong bagay. Hindi na din ako papayag pa na muli kang mawalay sa akin, Jen!" mahina niyang sambit habang ramdam ko ang init ng kanyang yakap.

 

 

 

 

 

Chapter 117

 

THIRD PARTY POV

 

"NASAAN si Mia? Nangako ka sa akin na ibabalik mo dito si Mia, Amery! Nasaan na siya?" galit na sigaw ni Luis sa kapatid niya! Nanlilisik ang mga mata niya sa galit habang titig na titig siya sa kapatid niya na noon ay kitang kita din sa mga mata ang takot.

 

Hindi inaasahan ni Amery na magagalit ng husto sa kanya ang kanyang kapatid dahil kusa niyang ibinalik si Jennifer sa tunay nitong pamilya. Hindi niya na din kasi kaya ang mga pinanggagawa ng kapatid niya.

 

Alam niya din kung bakit gusto nitong dalhin si Jennifer sa Amerika dahil gusto niya itong angkinin ng tuluyan. Pati na din ang batang nasa sinapupunan nito ay gusto niya ding akuin na siya ang ama.

 

Hindi na kaya ni Amery na dalhin sa konsensya ang lahat at habang nagtatagal, lalo siyang naaawa kay Jennifer. Hindi niva kava itong lokohin lalo na at sister in law ito ng lalaking matagal niya nang kinahuhunalingan. Si Elias Villarama Valdez

 

Yes...si Elias! Matagal na siyang may gusto dito at ayaw niyang madismaya ito sa kanya kapag malaman nito na kinunsente niya ang kanyang Kuya sa hindi maayos na gawain.

 

Hindi lang iyan, sobrang naaawa din siya kay Jennifer. Alam niyang nangangapa ito sa dilim at kahit na wala itong maalala, alam niyang naguguluhan din ito.

 

"Kuya, please tama na! Hindi siya si Mia. Si Jennifer siya! Ang asawa ni Elijah Villarama Valdez! Huwag niyo naman sanang ipilit ang gusto niyo! Maawa naman kayo sa tao oh! Nagdadalang tao siya at ngayun niya higit na kailangan ang asawa niya!" umiiyak na sagot naman ni Amery sa Kuya niya.

 

Alam niyang sarado ang isipan nito sa kanyang mga paliwanag, pero gusto niya pa ring subukan. Pasasaan ba at matatangap din nito ang katotohanan na patay na si Mia! Hindi na babalik ang dati

nitong asawa na labis niyang minahal

 

"Hindi! Nagbalik si Mia at hindi ako papayag na basta niya na lang akong iiwan! HIndi ako papayag!" galit na sigaw ni Luis na halos dumagundong iyun sa bawat sulok ng bahay.

 

"Kasalanan mo ito eh! Kung hindi ka sana naging pakialamera nasa Amerika na sana kami ngayun! Masaya na sana kami ngayun na nagsasama!" galit na muling sigaw ni Luis sabay duro niya kay Amery. Tanging pag-iyak na lang ang nagawa nito dahil sa sobrang sakit na nararamdaman.

 

HIndi niya akalain na magagalit ng ganito sa kanya ang Kuya niya! Hindi niya din akalain na makakarinig siya ng hindi magandang salita mula dito.

 

"Kapag hindi mo maibalik si Mia sa bahay na ito, ora mismo, kalimutan mo nang may kapatid ka pa! itatakwil kita dahil wala kang kwenta!:" muli nitong bigkas na labis na ikinagulat ni Amery.

 

"Kuya...NO! Huwag mo naman itong gawin sa akin! Nakalimutan mo na ba? Tayo ang magkakampi sa lahat ng oras! Huwag mo naman itong gawin sa akin!" umiiyak na bigkas ni Amery pero parang biglang naging bingi ang kapatid niya!

 

Mabiils nitong pinagulong ang wheelchair paalis at bago ito tuluyang nakalayo, muli itong nag-iwan ng huling kataga.

 

"Kapag hindi mo maibalik si Mia dito sa bahay bukas na bukas din, mabuti pang umalis ka na sa poder ko. Hindi ko kailangan ang kapatid na walang utang na loob." huli nitong bigkas bago tuluyang lumayo. Naiwan naman si Amery na hindi na napigilan ang tuloy-tuloy na pagdaloy ang luha sa kanyang mga mata.

 

Hindi niya inaasahan na ang kaisa-isang tao na naging kakampi niya simula noong bata pa siya ay tuluyan na siyang itatakwili dahil sa pagiging makitid ng isipan nito.

 

Pero hindi! Hindi niya susundin ang Kuya niya! Paninindigan niya ang kung ano man ang nagawa niya! Kung  kinakailangan na aalis siya sa poder nito, gagawin niya! At least alam niya sa sarlli niya na nakagawa siya ng kabutihan kay Jennifer pati na din sa magiging anak nito

 

Hindi siya uusigin ng kanyang konsensya at alam niyang darating din ang araw na mare-realized din ng Kuya niya ang pagkakamali nito.

 

Sa naisip na iyun ni Amery, laglag ang balikat niya na naglakad siya patungo sa kanyang silid. Kumuha siya ng medyo may katamtamang laki ng luggage at pumasok sa loob ng kanyang walk in closet para mag-impake!

 

Hindi niya na hihintayin pa na tuluyan siyang palayasin ng Kuya niya! Kusa na siyang aalis dahil hindi niya ito susundin. Hindi niya na hahayaan pang bumalik si Jennifer sa piling nito dahil sobrang unfair iyun sa panig ni Jen pati na din sa asawa at mga anak nito.

 

 

 

 

Chapter 118

 

THIRD PARTY POV

 

Pagkatapos mag-impake ni Amery, kaagad na din niyang hinila ang kanyang luggage palabas ng kanyang silid. Wala na siyang lugar sa pamamahay ng Kuya niya kaya kusa na siyang aalis

 

Pagkalabas niya ng kanyang siild, sakto naman na palabas ang kanyang Kuya sa loob ng kwarto nito habang nakaupo sa kanyang high tech na wheelchair. Napansin niya pa ang pagkagulat sa mga mata nito nang tumingin ito sa kanya

 

"Saan ka pupunta?" malakas ang boses na tanong nito sa kanya! Hindi naman napigilan ang mangilid ang luha sa mga mata ni Amery dahil sa tanong na iyun ng kanyang kUya.

 

"Aalis na po.'" mahinang sagot niya.

 

"Aalis? so, wala ka talagang balak ng sundin ang gusto ko?" galit na tanong ni Luis sa kapatid niya.

 

Gustong sumabog ang puso niya sa pinaghalong pagkadismaya! Bakit nangyayari ito! Ang masunurin niyang kapatid ay biglang naging matigas ang ulo! Sino ang ipinagmamalaki nito?

 

"Ito naman ang gusto mo Kuya diba?

 

Wala akong balak na ibalik sa iyo si Jennifer kaya aalis na lang ako!" umiiyak na sambit ni Amery. Hangang ngayun, umaasa pa rin siya na sana magbago ang isip ng kapatid niya! Kaya lang, nang mapansin nito na malamig lang siyang tinitigan ang kaunting pag-asa na nasa puso niya ay biglang naglaho.

 

"Fine, kung gusto mong umalis, umalis ka! Hindi na kita kailangan sa buhay ko at ayaw ko nang makita ka habang buhay!" galit na bigkas ni Luis! Masakit ang makitang pati kapatid nya ay gusto din siyang iwan pero ano pa nga ba ang magagawa niya! People change at kailangan niyang pakawalan ang mga taong gusto syang lisanin.

 

Tutal naman, masasanay din siyang mag-isa.

 

'But, before that...ayaw na ayaw kong magdala ka ng kahit na isang gamit mo! Nakalimutan mo na ba...lahat ng meron ka ngayun ay galing sa akin kaya wala kang karapatang na mabitbit ng kahit na ano maliban lang sa sarili mo!"

 

diretasahan at walang paligoy-ligoy na muling bikgas ni Luis! Gulat naman napatitig si Amery sa kapatid niya.

 

"A-ano? No! Kuya, please....huwag mo naman itong gawin sa akin oh! Please, Kuya!" naiiyak niya nang sambit.

 

Hindi akalin ni Amery na ganito kabaliw ang kapatid niya! Iisang maliit na luggage na nga lang ang dala niya ayaw pa siyang pagbigyan. Ngayun niya lang nakita kung gaano kasama ang ugali ng kapatid niya na ang akala niya noon ay isang mapagmahal na Kuya.

 

"You heard it right! Hindi ka pwedeng magdala ng kahit na ano maliban sa suot mong damit dahil lahat ng nasa sa iyo ay pag-aari ko, Amery! Kung gusto mong umalis, umalis ka!" galit na muling bigkas ni Luis sabay tawag sa

kasambahay!

 

Dali-dali namang dumating ang dalawang kasambahay at kaagad nitong inutusan na kunin ang handbag at luggage na bitbit ni Amery. Wala nang magawa pa si Amery kundi ang umiiyak na ibigay iyun at mabilis nang naglakad paalis baon ang matinding sama ng loob na nararamdaman niya sa kapatid niya

 

Hindi niya ito inaasahan at ngayung wala siyang ni isang gamit na dala, hindi niya din alam kung saan siya pupunta.

 

Pagkalabas niya sa gate ng bahay ng Kuya niya, wala nang nagawa si Amery kundi ang maglakad patungo sa may kalsada! Wala siyang kahit na piso sa kanyang bulsa kaya hindi niya talaga alam kung saan siya patutungo.

 

Natatakot tuloy siyang isipin na baka maging homeless siya! Wala din siyang phone para sana tawagan ang ilan niyang mga kaibigan para humingi ng tulong sa mga ito.

 

Sa kakalakad ni Amery, naagaw ng

attention niya ang isang pawn shop. May nakapaskil doon na tumatangap daw sila ng sangla na alahas. Wala sa sariling napahawak si Amery sa kanyang tainga at hindi niya mapigilan ang mapangiti nang mahawakan niya ang suot niyang hikaw.

 

Ang nag-iisang gamit na meron siya ng mga sandaling ito! Dali-dali niya itong hinubad at naglakad papasok sa loob ng nasabing pawnshop.

 

"Good morning Mam!" bati naman kaagad ng guard nang tuluyan nang makapasok si Amery sa loob ng pawnshop. Dahil wala namang ibang costumer, pinadirecho siya ng guard sa isang maliit na window at muli siyang binati ng staff na naroroon.

 

Naging mabilis naman ang proseso ng pagsasanla. Iyun nga lang, wala pang sampung libo ang presyo ng hikaw niya kaya wala talaga siyang choice kundi ang mag-isip ng paraan kung paano niya maitaguyod ang buhay niya ngayung wala na siya sa poder ng kanyang Kuya.

 

Hangang sa maalala niya si Elias! Yes...si Elias na lang ang makakatulong sa kanya kaya naman kahit na nahihiya, wala siyang choice kundi ang puntahan ito sa hospital na pag-aari nito.

 

 

 

CHAPTER 119

 

AMERY DELGADO POV

 

DAHIL nga pinalayas ako ni Kuya sa bahay namin, no choice ako kundi ang isangla ang kahuli-hulihang alahas na meron ako at sumakay ng jeep patungo sa hospital na pag-aari ni Elias Valdez!

 

Sa ngayun, alam ko sa sarili ko na wala na talaga akong choice! Isa akong Doctor pero hindi ko dala ang mga Id's pati na din ang aking licence dahil pinaiwan din iyun ni Kuya! Hindi ako pwedeng mag-apply sa ibang hospital kung wala ako noon!

 

Shareholders si Kuya sa hospital na pinapasukan ko ngayun at kailangan kong sanayin ang sarili ko na lumayo mula sa galamay niya para maiwasan ko ang kanyang galit. Ibig sabihin, simula ngayung araw, wala na din akong trabaho na babalikan.

 

Haysst, kung bakit naman kasi baliw na baliw siya kay Jennifer eh! Oo, magkamukha si Jennifer at Mia pero ang layo naman ng ugali ni Jennifer kay Mia! Noong nabubuhay pa ang Mia na iyun, salbahe din iyun samantalang si Jennifer ay sobrang bait kahit na may amnesia.

 

Hindi niya alam kung saan siya pupulutin ng tadhana pero kailangan niyang magpakatatag. Hindi siya pwedeng sumuko sa buhay ng ganoon-ganoon na lang

 

Pagdating sa nasabing hospital, mabilis na din akong lumapit sa information. Mabuti na lang at namukhaan ko ng babaeng nasa information area at sinabi niya kaagad sa akin kung nasaan ang opisina ni Elias.

 

Dahil siya ang may ari ng hospital na ito, nasa top floor daw. Tinuruan niya pa ako sa direksiyon na tatahakin ko na labis kong ipinagpasalamat.

 

Dali-dali akong naglakad patungo doon. Gumamit na lang ako ng elavator para mas mabilis at pagdating ng top floor, sumalubong sa akin ang nakakabinging katahimikan

 

Mas advance ang hospital na pag-aari ni Elias kumpara sa hospital na pinagtatrabahoan ko. Opisina pa lang ng mga board of Directors ang gaganda na base na din sa nakikita ko

 

Dahil siguro lunch time, wala akong ibang nakasalubong kundi ang dalawang cleaner. Kaagad kong tinanong sa kanila ang office ni Mister Elias Valdez at itinuro din naman nila kaagad sa akin iyun. Pagdating daw sa dulo, liko sa kanan tapos iyun na.

 

Sinunod ko ang nasabing direksiyon at hindi ko pa nga mapigilan ang mapangiti nang tumapad sa paningin ang opisina ni Elias. Bahagyang nakaawang iyun kaya direcho na akong sumilip sa loob at ganoon na lang ang panlalaki ng mga mata ko nang may narinig akong kakaibang ingay.

 

"Ohhh, Doc! Gosh, ang sarap mo talaga! Ang laki niyan Doc! Sige pa...ughhh1" sambit ng kung sino mula sa loob kaya naman mas lalo ko pang pinag-igihan ang pagsilip at kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang sumalubong sa paningin ko ang dalawang nilalang na abala sa paglalampungan. Nagkalat ang mga puting damit sa sahig samantalang abala naman ang dalawa sa makamundo nilang ginagawa.

 

Nakatuwad ang babae sa malamig na sahig ng opisina samantalang nasa likuran naman nito si Elias na kinakabayuhan ang kapartner niya

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapatakip sa aking bibig sa sobrang gulat!

 

Pakiramdam ko, bigla akong pinagsakluban ng langit at lupa sa aking nasaksihan. Bumilis ang tibok ng puso ko kasabay ng sabay ng pag-ungol ng dalawa.

 

'Pack! Slut! Lalaspagin kita sa mga kamay kong malandi ka! Pack you!" malutong na mura ni Elias habang abala ito sa kakaatras abante sa likuran ng babae!

 

Hindi pa ito nakontento at bigla niya nalang binuhat ang babaeng kaniig niya at basta na lang isinalya sa ibabaw ng office table habang nakatarak pa sa babae ang mahaba at malaki nitong alaga.

 

Hindi ko na tuloy mapigilan ang mapalunok ng sarili kong laway sa nasaksihan.

 

Doctor din ako at maraming beses na akong nakakita ng ari ng lalaking pasyente pero bakit parang kakaiba ang ari nitong si Elias? Bakit parang sobrang laki at haba naman yata na nagpatirik sa mga mata ng kaniig nito

 

"Ahammm, Elias! Ang laki niyan.... masakit! Masarap! Uhmmhhh! Sige pa! Laspagin mo ako! uhmmmmhh! " halos pasigaw na bigkas ng babaeng kaniig nito. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapangiwi.

 

Ano daw? Baliw ba siya?

 

Supposed to be aalis na ako dahil masama ang manilip kaya lang nang mga sandaling ito, talagang kinain din ako ng matinding kuryusidad! Shit...bakit ang tagal nilang matapos? Kanina pa sila ah, tsaka tanghaling tapat? Wala ba silang planong kumain ng lunch?

 

"Bitch! Ang sarap mo pala! Malapit na ako!" narinig kong sambit ni Elias at kaagad na namilog ang mga ko sa gulat nang bigla niya lang hugutin ang mahaba niyang alaga mula sa perlas ng silangan ng babaeng kaniig nito. Pinaluhod niya ang babae sa harap niya, kasabay ng pagtarak ng matigas niya pang alaga sa bibig nito habang walang habas na nag-atras abante. Naririnig ko pa na para bang nabibilaukan ang babae at para ding kinakapos na sa paghinga pero no care si Elias

 

Patuloy lang siya sa pagkantot sa bunganga ng babae hangang sa nakita ko ang pagtulo ng laway mula sa bibig ng kaniig nito kasama ang sperm ni Elias.

 

Sa nasaksihan ko, bigla akong nakaramdam ng panghihina at bago pa ako mahimatay, dahan-dahan na akong umatras at tulalang naglakad paalis.

 

Feeling ko, ako iyung nahirapan sa pinanggagawa nitong si Elias sa babaeng kaniig niya eh! Pati yata tuhod ko biglang nawalan ng lakas kaya wala sa sariling dahan-daan akong napaupo sa upuan na nasa gilid lang din ng hallway habang tulala pa rin na nakatitig sa kawalan.

 

 

 

Chapter 120

 

AMERY POV

 

"Bye Doc! Sa uulitin!" naulinigan ko pang sambit ng boses ng isang babae pero parang dumaan lamang iyun sa pandinig ko. Hindi pa rin kasi ako nakakabawi sa matinding pagkabigla at para pa rin akong lutang na tagus-tagusan ang tingin sa kung saan.

 

Pambihira....iniiwasan kong makipanood ng corn movies kasama ang niga classmates ko noong college pa ako pero ngayun wala akong ligtas. Daig ko pa ang nanood ng Rated X na pelikula sa nakita ko kanina.

 

Pero teka lang ganoon ba talaga kalaki ang anaconda nitong si Elias? Ngayun pa lang parang gusto ko na yatang umatras.

 

Parang ayaw ko nang magkagusto sa kanya at parang ayaw ko na din humingi ng tulong sa kanya.

 

Baka pati ako mabiktima ng anaconda niya eh!

 

Isa pa, playboy ang loko! Akalain mo, nagawa niyang makipag-sex sa mismong opisina niya at hindi man lang dinouble check kung bukas ang pintuan. Nakita ko tuloy ang hindi dapat makita

 

"Hey...Amery? Ikaw ba iyan?" hindi ko mapigilan ang mapapitlag sa gulat nang biglang may nagsalita sa tagiliran ko!

 

Tulalang napabaling ako ng tingin at nang makita ko ang seryosong hitsura ni Elias wala sa sariling dali-dali akong napatayo na siyang dahilan kaya natangal ang kamay niyang nakahawak sa aking braso.

 

"Elias...Hi!" kinakabahan kong bigkas at pasimpleng pinunasan ko ang braso ko na hinawakan niya kani-kanina lang gamit ang aking kamay. Wala lang, para kasi akong biglang nakaramdam ng kauting pandidiri eh!

 

HIndi ako maselan na tao pero sa nakita ko kanina, hindi ako sure kung nag-alcohol ba itong si Elias para matangal ang mga bacteria sa kanyang kamay.

 

"Hmmm, what happened? Bakit ganiyan ang hitsura mo? May sakit ka ba? Namumutla ka ah?" nakangiti niyang tanong sa akin! Hindi ko naman malaman kung ano ang isasagot ko sa kanya. Sa totoo lang gulat pa rin ako sa nasaksihan ko kanina at hindi pa masyadong gumana ang utak ko.

 

"Ha....ah, ayos lang ako! No worries."maiksi kong sagot sa kanya sabay kagat ko sa aking labi. Sino ba naman kasi ang hindi mamutla sa sobrang gulat sa nasaksihan ko kanina.

 

"Okay...sabi mo eh! By the way, napasyal ka? Kanina ka pa ba? Ano ang maipaglilingkod ko sa iyo?" nakangiting muling tanong niya! Pilit naman akong nagpakawala ng ngiti sa labi bago ako sumagot.

 

"Yah...may---may kailangan nga ako! Ano kasi eh...I need help..." alanganing sagot ko naman sa kanya.

 

"Help? Bakit may nangyari ba? Teka lang, bakit nga pala dito tayo nag-uusap? Halika, samahan mo ako, for sure hindi ka pa kumakain ng lunch? Sabayan mo akong kumain." sagot niya naman sa akin na kaagad ko din namang sinang-ayunan.

 

Habang naglalakad kami ni Elias sa hallway ng hospital, pinilit kong magbigay ng kahit na kaunting distansya sa kanya! OO, I need his help pero ayaw ko namang ma-tsismis ng mga staff dito sa hospital na bago niya akong babae! Sa nakita ko kanina, alam kong totoo ang tsismis kung gaano ito ka-palekero.

 

Direcho kami sa parking area ng nasabing hospital. Pinagbuksan pa ako ni Elias ng pintuan ng sasakyan bago sya umikot patungo sa may drivers seat ng pintuan at pumwesto sa harap ng manibela.

 

"So, saan mo gustong kumain?" tanong niya sa akin

 

"Kahit saan, ayos lang!" kaagad ko din namang sagot sa kanya! Tahimik na din naman siyang nagdrive at noong nasa may highway na kami, muli siyang nagtanong.

 

"So, what happened? Napadalaw ka? May kailangan ka ba sa akin?"

 

"Ahmmm, sana! Sa nasabi ko na kanina, I need your help. Alam kong nakakahiya kaya lang wala kasi akong ibang malapitan eh! Halos lahat ng friends ko nasa abroad tapos hindi din ako sure kung matutulungan nila ako!:" nahihiyang sagot ko sa kanya.

 

Hindi naman siya nakaimik pero alam kong nakikinig siya sa mga gusto ko pang sabihin.

 

"Pinalayas na kasi ako ni Kuya and wala akong mapuntahan! Wala akong kahit na anong gamit at kahit nga identification card wala akong dala eh!" nahihiya kong bigkas! Napansin kong natigilan ito kasabay ng pagkabig niya sa manibela patungo sa gilid ng kalsada at tuluyang huminto

 

"What? Pinalayas ka ng Kuya mo? why?" seryosong tanong niya.

 

"Dahil kay Jennifer! Gusto niyang ibalik ko si Jennifer sa bahay namin!" sagot ko din naman kaagad sa kanya!

 

"What? As in! Gago ba iyang Kuya mo? Ano ang tingin niya sa asawa ng kakambal ko, isang manika na pwede niyang agawin dahil gusto niya?" nahihimigan ko ang matinding pagkadismaya sa boses ni Elias habang sinasabi ang katagang iyun kaya naman lalo akong nakaramdam ng hiya.

 

"Don't worry, since sobrang laki ng

naitulong mo sa pamilya namin, ako ang bahala sa iyo! I will take the full responsibility at hindi kita pababayaan." katagang namutawi sa labi niya na nagpagaan ng kalooban ko.

 

SAbi ko na nga ba eh, mabait naman itong si Elias kahit na medyo may pagka-palekero.

 

 

 

Chapter 121

 

JENNIFER MADLANG-AWA VALDEZ POV

 

NAGLINIS lang ako ng katawan, nagpalit ng kumportableng damit tsaka ako nagpasyang mahiga sa kama!

 

Sobrang gaan ng pakiramdam ko! Kahit na wala akong maalala, alam ko sa sariil ko na safe ako sa mga kamay ni Elijah lalo na at siya ang asawa ko.

 

"Gusto mo na bang matulog or kain ka na muna? Hindi ka ba nagugutom?" masuyong tanong ni Elijah sa aking pagkalabas niya ng banyo! Nakatapis lang siya ng puting tuwalya kaya kitang kita ko ang maganda niyang katawan!

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapatitig sa kanya! Para kasing may nagtutulak sa akin na lapitan siya at haplusin ang kanyang namimintog na mga muscle! Para kasing kay sarap pisil-pisilin eh

 

Ewan ko ba.. mahigit limang buwan din akong nawalay sa kanya at sa loob ng mahigit limang buwan na iyun no more sex. Six months na ang tiyan ko so ibig sabihin, bago ako nawalay sa kanya sagana kami ng sex sa isat-isa.

 

"Ahmm, busog pa ako eh! Parang gusto kong umidlip na muna bago kumain." magaan ang loob ng sagot ko sa kanya! Ayaw na ayaw kong ipahalata sa kanya na nag-uumpisa akong nakakaramdam ng pag-iinit.

 

Shit, ganito ba talaga siya noon pa man? Lumalabas siya ng banyo na walang ibang nakatabing sa kanyang katawan kundi tuwalya lang! HIndi kaya inaakit niya lang ako ngayun dahil kagaya ko baka naman tigang din siya? Kung loyal siya sa akin at mahal na mahal niya din ako, ibig sabihin nun hindi siya titikim ng iba! Hihintayin niya ang pagbabalik ko dapat.

 

Shit ano iyan? ang mga mata ko! Hindi mapigilan na mapatitig sa nakabukol sa pagitan ng kanyang hita na bumabakat sa tuwalyang nakatapis sa kanya.

 

"Okay, kung gusto mong matulog, matulog na muna tayo! Ilang buwan na din akong walang matinong tulog at sobrang inaantok na din ako!" nakangiti niyang sagot na sinabayan niya pa ng mahinang paghikab! Naglakad siya patungo sa walk in closet habang nakasunod ang paningin ko sa kanya.

 

Lalo yata akong nakakaramdam ng pag-iinit nang tumampad na naman sa aking paningin ang bilugan niyang pwitan. Parang kay sarap pisilin! Hyassst, nababaliw na yata ako. Para na akong tanga!

 

Eh may amnesia nga ako pero kung anu-ano naman ang tumatakbo sa isipan ko!

 

Hindi ko ito nararamdaman noong kay Luis eh! Never kong nakita kay Luis ang mga nakikita ko ngayun kay Elijah! Sabagay, hindi ko nga pala asawa ang lalaking iyun. Mabuti nalang pala talaga at lumpo si LUis at walang kakayahang magpaligaya ng babae kung hindi baka hindi ako matahimik. Hindi ko maimigine ang sarili ko na makipagtalik sa lalaking hindi ko naman asawa.

 

"Haysst, nasaan na ba siya? Bakit ang tagal niya naman yata sa loob ng walk-in closet!" hindi ko pa nga mapigilang bulong! Nakakainip! Gusto ko na siyang bumalik dito sa loob ng silid at tumabi na sa akin dito sa kama! Gusto ko na kasing maramdaman ang init na nagmumula sa kanyang katawan at baka sakaling maalala ko na ang nakaraan naming dalawa.

 

Kahit na wala akong naalala, nararamdaman ng puso ko na mahal ko siya! Hindi ako makakaramdam ng ganitong damdamin sa puso ko kung hindi diba?

 

Buntis ako at siguro normal lang naman sa amin ang gawin ang mga bagay na ginagawa ng tulad ng mag-asawa sa kama. In short ang mag-sex para mapaligaya ang isa't isa.

 

Well, siguro nga normal lang iyun dahil nabuntis kaagad ako eh! Imagine, lumalabas ng three moths pa lang noon si Baby Alexa may laman na kaagad ang tiyan ko! Masusundan kaagad ang panganay namin so ibig sabihin, ganoon kami kahilig sa isat isa noon?

 

Haysst, sa naisip kong iyun hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng pagkauhaw! Hindi iyung pagkauhaw sa tubig pero sa ibang bagay at ang asawa kong si Elijah lang ang makakapatid noon!

 

Why not naman diba? Memory ko lang ang nawala sa akin pero hindi ang init ng katawan nararamdaman ko ngayun. Hihihihi!

 

Kaya lang, six months pregnant ako at kaya ko pa bang makipag-loving- loving sa kanya? Noong buntis ako sa panganay namin, nagsex din ba kami kahit na malaki na ang tiyan ko? Pwede kaya iyun?

 

Naku naman! Ang laking disadvantage kapag walang maalala! Ang daming katanungan na naglalaro sa isipan ko na mahirap sagutin. Hindi naman pwedeng itanong ko ito kay Elijah at baka kung ano ang isipin niya sa akin!

 

Kahit naman mag-asawa kami, kailangan ko pa rin maging sensitibo sa mga ganitong usapin.

 

"Hey...akala ko ba matutulog ka na? Bakit gising ka pa?" kaagad na napabaling ang tingin ko kay Elijah nang muli siyang nagsalita! Hindi ko namalayan ang paglabas niyang muli sa loob ng walk in closet dahil sa lalim ng iniisip ko

 

Iyun nga lang, lalo yatang nagulo ang sistema ko nang matitigan siya ngayun! Sa tingal-tagal niya sa loob ng walk-in closet para magbihis, nakalimutan niya yatang magsuot ng salawal at t-shirt.

 

Paano ba naman kasi, nakaboxer shorts lang siya ngayun habang nag-uumpisa nang sumampa sa kama at tumabi sa akin!

 

Lalo tuloy akong nakaramdam ng pag-iinit ng aking katawan.

 

 

 

Chapter 122

 

JENNIFER POV

 

"Pa-para kasing hindi pa ako inantok eh! "mahinang sagot ko kay Elijah nang tuluyan na siyang nahiga sa tabi ko

 

Grabeng pagpipigil sa sarili itong ginagawa ko ngayun! Gustong gusto ko kasing laruin ang namumutok niyang muscle at maramdaman ang init ng kanyang katawan.

 

"Akala ko ba kanina, inaantok ka na? Hmmm?" malambing niyan tanong sa akin at walang sabi-sabing bigla niya na lang akong tinunghayan na siyang naging dahilan kaya bigla kaming nagkatitigan.

 

Mata sa mata habang napapansin ko ang ngiting nakaguhit sa labi niya

 

"Hi-hindi ko nga din alam eh! Ba-baka namamahay lang ako?" mahinang sagot ko sa kanya!

 

"Namamahay? Hmmm, I don't think so, Sweetie!" mahina niyang usal kasabay ng dahan-dahan na pagbaba ng kanyang mukha sa mukha ko. Wala sa sariling naikuyom ko ang aking mga kamao sa matinding antisipasyon na nararamdaman.

 

"Bakit----" hindi ko na natuloy pa ang sasabihin ko nang tuluyan nang dumaiti ang labi niya sa labi ko!

 

Oh my gulay, ito iyun eh! Kaagad na lumukob sa buo kong pagkatao ang familiar na damdamin! Kabisado ko ang masarap na labing ito eh! Para bang may bahagi nang memorya ko ang biglang bumalik kasabay ng marahan at buong ingat na pag-angkin niya sa labi ko.

 

Wala sa sariling napasalikop ko ang dalawang kamay ko sa kanyang leeg nang nag-umpisa na din akong tugunin ang halik niya. Lalong lumalim ang halik na iyun na para bang kabisadong-kabisado namin ang isat isa.

 

This is it! Alam kong siya na nga! Ang asawa ko na nawalay ako sa loob ng mahigit limang buwan at ngayung nasa kandugan na namin ang isat isa hinding hindi ko napapalampas ang sandaling ito.

 

"Ahmmm, I missed you so much, Sweetie! I love you Jennifer Madlang-awa Valdez!"

 

mahina niyang sambit nang pansamantala niyang ewan ang labi ko at buong pagsuyo niya akong tinitigan. Kitang kita ko na sa mga mata niya ang matinding pagnanasa.

 

"I love you too, Mister Elijah Villarama Valdez!" mahina kong sambit. Galing puso ang katagang binitiwan ko kasi iyun naman talaga ang sinisigaw ng puso at isipan ko sa sandaling ito.

 

HIndi man nakakakaalala ang isipan ko pero kilala naman siya ng puso ko.

 

"Hmmm, let's make love, Sweetie! Ito iyung isa mga dahilan kaya hindi ako nakakatulog ng maayos sa gabi. Sobrang hinahanap ng katawan ko ang init na nagmumula sa katawan mo!" mahina niyang usal habang dahan-dahan niya nang kinakalas ang botones ng aking maternity dress!

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapangiti. Shit, excited na ako. Parang gusto nang manginig ang laman ko at naramdaman ko pa nga ang dahan-dahan na pagkabasa ng panty ko.

 

"Pwede pa ba? I mean, malaki na ang tiyan ko at baka kung mapaano ang mga babies.:" mahinang tanong ko sa kanya nang tuluyan niya nang matangal ang botones ng maternity dress ko!

 

Malaki na ang tiyan ko at hidi ko alam kung pwede pa ba talaga! Nag-aalala ako na baka mapano ang baby namin although, kanina ko pa nararamdaman ang matinding pagnanasa sa buo kong sistema.

 

"Pwedeng pwede pa. Iyung panganay nating anak, nag-sex pa tayo bago ka nag -labor eh!" nakangisi niyang sagot sa akin kasabay ng tuluyang pagkahubad ng suot kong maternity dress! Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

 

Ganoon ba talaga kami kainit sa isat isa noon at manganganak na lang ako, naka-score pa siya sa akin? Shit...kakaiba din eh!

 

""Ahmmm! God! Sobrang na-miss ko ito! "mahina niyang sambit habang titig na titig siya sa magkabilaan kong boobs! Dahan-dahan na bumaba ang kanyang mukha patungo doon kasabay ng pagdila niya sa korona na naroroon.

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapapikit ng aking mga mata! Kakaibang init ang kaagad na bumalot sa buo kong sistema kasabay ng mahinang ungol na kumawala sa lalamunan ko nang maramdman ko kung paano niya paikutin ang kanyang dila palibot sa aking nipple.

 

"Ahmm, Elijah! Ang sarap!" mahina ko nang usal nang tuluyan niya nang isubo ang nipple ko. Marahan niyang sinisipsip

at kinakagat iyun kaya hindi ko mapigilan ang mapaliyad! Hindi ko na din mapigilan pa ang mapahawak sa braso niya at marahang pinipisil iyun

 

Boobs pa lang ang nilalantakan niya pero ang sarap na! Abala ang bibig niya sa pagsipsip sa kabila kong nipple habang ang isa niya naman palad ay abala sa paglamas sa isa pa.

 

"Ahhh! Ahhmmmh! Elijah.."muli kong sambit na sinabayan ko pa ng mahinang pag-ungol! Parang wala naman siyang narinig dahil naging abala siya sa ginagawa niya! Nang magsawa ang bibig niya sa isa kong nipple, lumipat naman iyun sa kabila habang nag-umpisa nang maglakbay ang isa niyang palad patungo sa aking tiyan pababa sa aking perlas ng silangan.

 

Kusa kong pinaghiwalay ang aking hita nang makarating iyun sa bukana ng aking perlas ng silangan kung saan nag-umpisa niya nang salatin at laruin ang tinggil ko ng daliri niya.

 

 

 

 

 

Chapter 123

 

JENNIFER POV

 

Pwede pala! Pwede palang magtalik kahit na malaki na ang tiyan ko.

 

Iyun ang napatunayan ko habang patagilid akong nakahiga patalikod kay Elijah! Nasa likuran ko siya habang dahan -dahan kong naramdaman ang pagbaon ng sandata niya sa perlas ng silangan ko. Hindi ko mapigilan ang malakas na mapaungol nang tuluyan na iyung bumaon kasabay ng banayad niyang pag-ulos

 

"Ahmmm, Elijah!" mahina kong sambit! Pakiramdam ko gusto kong maiyak sa matinding sarap.

 

"Yes...Sweetie! ahmmmhh, walang pinagbago. Mas lalo ka yatang sumikip ngayun ah?" mahina niyang ding sambit kasabay ng pagsapo ng isa niyang palad sa may boobs ko.

 

Humihimas na may kasamang paglamas habang buong ingat siyang nag-atras abante sa sa likuran ko. Ramdam ko ang

bawat paghugot at pagbaon niya na lalong nagpabaliw sa aking sistema.

 

"Masarap ba Sweetie? Pwede ko bang bilisan? Hmmm?" hinihingal niyang bigkas at kasunod niyun ay ang paglapat ng labi niya sa may batok ko. Pinalandas niya ang dila niya sa bahaging iyun na lalong nagpaningas ng init na nararamdaman ko sa aking buong pagkatao.

 

"Yes..Ahmm, Elijah, faster! Faster! Ahhhh! ahhh!" sagot ko din naman kaagad sa kanya na naging hudyat para mas lalo niyang idiin ang sarili niya sa akin

 

Ang kaninang banayad niyang pagkadyot ay lalong bumilis! Bumilis nang bumilis hangang sa puro ungol na lang naming dalawa ang maririnig sa bawat sulok ng silid.

 

Ilang pagkadyot pa ang ginawa ni Elijah bago namin sabay na narating ang sukdulan.

 

Pagkatapos naming makaraos pareho, nanatili kami sa ganoong posisyon. Walang ni sino man sa amin ang nangahas na magsalita. Wala kaming ibang gusto kundi ang damhin ang init na nagmumula sa katawan ng isat-isa. Alam kong kagaya ko, sobrang na-miss niya din ang mga ganitong eksena.

 

"Tulog ka na ba, Sweetie.?" maya-maya tanong niya sa akin na may lakip na lambing sa tono ng boses niya.

 

"Ahmm, Hindi pa." sagot ko din naman.

 

"Kailangan mo na munang matulog para makapagpahinga ka." bigkas niya habang dahan-dahan siyang bumangon. Bumaba ng kama at naglakad patungo sa banyo at nang bumalik siya may bitbit na siyang malinis ng face towel at inalalayan niya akong makahiga ng maayos sa kama.

 

Pinunasan niya pa nga ako ng basang towel bago niya muling isinuot ang aking maternity dress at pagkatapos noon, muli siyang nahiga sa tabi ko at sabay na kaming nakatulog.

 

PAGKATAPOS ng mainit na sandali sa pagitan naming dalawa ni Elijah, may ngiti sa labi na pareho kaming nakatulog. Gabi na ng magising kami pareho. Naligo muna kami bago kami nagpasyang silipin si Baby Alexa kung saan naabutan namin siya sa nursery room na kalaro ang biyanan kong si Mommy Miracle kung saan nang mapansin niya ang presensya ko, kitang kita ko ang matinding tuwa sa kanyang mukha

 

"Jennifer iha! Thanks God at ligtas ka!" nakangiting kaagad na wika nito at mabilis na lumapit sa akin. Mahigpit akong niyakap habang umuusal ng salitang pasasalamat

 

"Mom, pasensya na po kung hindi kaagad ako nakauwi. Napasama kasi ang pagkabagok ng ulo ko kaya wala akong maalala." sagot ko din naman kaagad.

 

Naramdaman ko na magaan ang loob ko sa kanya kaya sure ako na magkasundo kaming dalawa noon. Tsaka nakikita ko naman sa kanya na mukha siyang mabait.

 

"NO worries. Walang mas mahalaga sa amin ngayun kundi ang nakauwi ka at makasama ka namin.' nakangiti niyang sagot sa akin bago siya sa kumalas sa pagkakayakap sa akin na kinuha kong pagkakataon para naman lapitan si Baby Alexa na noon ay nakatitig din sa akin

 

"Ma---mama! Mama...." medyo bulol na narinig kong bigkas nito kaya hindi ko na napigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata

 

Kay sarap pakingan! Feeling ko, biglang naging sulit ang mahigit limang buwan na hindi ko siya kasama.

 

"Baby! Baby Alexa!" mahina kong sambit na sinabayan ko na paghikbi. HIndi na ako nakatiis pa at mabilis itong hinawakan sabay karga at mahigpit na niyakap.

 

Ina ako at ramdam ng puso ko kung gaano ko siya na-miss! Na sa hinagap, hindi man lang sumagi sa isipan ko na mayroon pala akong anak. Sobrang laki talaga ng abala ang ibinigay ng mga kidnapper sa buhay namin. Nawalay ako sa anak at asawa ko at hindi ko sila naalagaan sa mga panahon na kailangan nila ako.

 

"I missed you so much Baby! Ngayung nandito na si Mama, asahan mong babawi ako sa iyo Baby! Mahal na mahal kita!" mahinang bigkas ko habang patuloy sa pagpatak ang masaganang luha mula sa aking mga mata.

 

Ilang saglit din na wala akong ibang ginawa kundi ang yakapin ang anak ko. Ayaw ko na sana siyang pakawalan pa pero nang maramdaman ko ang presensya ni Elijah sa harapan ko at gusto niyang kunin si Baby Alexa sa akin, kaagad ko din naman itong ipinasa sa kanya.

 

"Masyadong mabigat si Baby Alexa para kargahin mo ng matagal! Isa pa, may dalawa pa tayong anak na nasa sinapupunan mo at baka naman mapaanak ka diyan sa ginagawa mo!" nakangiti niyang wika kaya hindi ko naman mapigila ang matawa.

 

Oo nga pala. Tama siya! Sa bigat ng tiyan ko, nagawa ko pa talagang buhatin si Baby Alexa ng ilang minuto.

 

 

 

Chapter 124

 

JENNIFER POV

 

NAGING maayos naman ang sumunod na nangyari sa buhay mag-asawa naming dalawa ni Elijah!

 

Hindi pa rin bumabalik ang alaala ko pero naging masaya naman ako lalo na at nakikita ko kung gaano ka-responasableng ama at asawa si Elijah sa amin. Palagi siyang nakaalalay sa akin sa lahat ng oras at kung wala namang meeting sa opsina, pinapadala niya na lang sa Secretary niya ang mga papeles na dapat niyang pirmahan.

 

Hangat maari, ayaw niya daw munang umalis sa tabi namin lalo na at sa kondisyon ko ngayun

 

Sa paglipas ng mga araw, nadagdagan ang timbang ko dahil sa pagbubuntis ko ng kambal.

 

Todo suporta din naman si Mommy Miracle sa amin! Halos araw-araw itong nasa bahay para masiguro niya na ayos lang daw kami. isa pa, excited na daw siyang makita ang kanyang kambal na apo.

 

Palagi din nitong binabangit sa akin na napakabait daw ng Diyos sa amin. Ibinigay daw kasi ang hiling niya na magkaroon ng maraming apo na aalagaan.

 

Todo suporta din sa amin ang mga pinsan at iba pang mga kamag-anak ni Elijah. Dumadalaw din sila paminsan-minsan dito sa bahay namin para kumustahin ang kalagayan ko.

 

Narinig kong tuwang-tuwa din ang mga Tito's at Tita's ni Elijah noong nalaman nilang nagdadalang tao ako ng kambal. Kung anu-anong mga masusustansiyang pagkain ang pinapadala nila dito sa bahay na labis kong ikinatuwa.

 

"Sweetie, are you sure kaya mo? Pwede naman tayong huwag na munang bumisita ng mansion kung hindi mo kaya ang biyahe." hindi ko na mabilang pa kung ilang ulit ko nang narinig ang katagang iyun mula sa bibig ni Elijah.

 

Araw ng linggo at araw ng pagtitipon ng buong angkan ng Mga Villarama sa mansion. Ako na mismo ang kusang nagyaya kay Elijah na pumunta doon dahil gusto kong mas makilala ang angkan nila. Isa pa, umaasa ako na baka makatulong iyung sa akin para muling bumalik ang alaala ko.

 

Naahihiya din kasi talaga ako eh!

 

Dumalaw noong nakaraang araw sila tita Carmela at Tita Arabella at sinabi nilang huwag daw kaming mawawala ngayung linggo dahil birthday daw ni Veronicia kaya dapat daw present ang lahat sa special na pagdiriwang na iyun.

 

Isa pa, pesonal din na tumawag sa akin si Veronica sa telepono para imbitihan sa pagtitipon na iyun kaya nakakahiya talaga kung kami lang ang wala.

 

"Ayos lang ako! Huwa mo akong isipin." nakangiting sagot ko kay Elijah.

 

Diba, todo ang pag-aalala siya na baka daw hindi ko na kaya bumiyahe gayung kinakaya ko nga ang halos gabi-gabi na pag-angkin niya sa akin.

 

 

"Are you sure? Hindi mo mawala sa akin ang mag-alala dahil sa kalagayan mo ngayun! Kung pwede nga lang na ipasa mo muna sa akin iyang laki ng tiyan mo, buong puso kong tatangapin." nakangiti niyang sagot sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

 

"Hmmmp, pagdating ng mansion, wala din naman akong ibang gagawin kundi ang maupo at kakain lang doon!"

 

nakanguso kong sagot sa kanya. Gusto kong ipakita sa kanya na interesado talaga ako na pumunta ng mansion para makahalubilo ko din ang iba niya pang kamag-anak at mga pinsan.

 

"Okay..sabi mo eh!" nakangiti nyang sagot kaya naman itinuloy ko na ang pag-aayos ko.

 

Actually, sa kaloob-looban ng puso ko sobrang kinikilig ako sa pag-aalagang ipinakita niya sa akin. Pagkatapos naming makapag-ayos, sumakay na kami ng kotse at bumiyahe patungo sa mansion

 

Isinama na din namin sila Manang Salve at Manang Precy! Sila kasi ang salitan na nagbabantay sa panganay naming anak ni Elijah na si Baby Alexa. Ayun kay Elijha, sila lang din ang pwede namin pagkatiwalaan sa bata dahil sila itong nag -aalaga noon, noong mga sandaling wala ako. Tsaka, nabangit din ni Elijah sa akin na muntik na daw naibuwis ni Manang Salve ang buhay nito noong araw na kinidnap si Baby Alexa.

 

Tinamaan daw kasi ito ng bala na muntik nang kumitil sa buhay nito..

 

Wala pang isang oras na biyahe, narating na namin ang mansion Villarama.

 

Marami na kaming mga nadatnang bisita at karamihan sa kanila ay puro mga kamag-anak lang din naman.

 

"Hi Jen, Elijah, thank you sa pagdating at hindi niyo dinidma ang invitation ko." Nagmuka itong teenager sa damit nitong suot. Ang ganda niya at para talaga siyang

 

nakangiting salubong sa amin ng birthday celebrant na si Veronica.

 

buhay na manika.

 

"Happy Birthday Veronica. Thank you for inviting us!" nakangiting sagot ko din naman at nakipag-beso na ako sa kanya.

 

"Thank you! Wow, malapit na iyan ah? Congratulations sa inyong dalawa. Talagang sinundan niyo na kaagad si BAby Alexa.'" nakangiting sagot nito habang nakatitig sa umbok ng aking tiyan

 

"Yes...ang you know what? Kambal ang kasunod na baby namin!;" buong pagmamalaki na sabat naman ni Elijah.

 

"Yeah...hindi na ako nagulat dahil nasa lahi talaga natin ang magkaanak ng kambal. Just like ang kambal na si Ate Miracle and Kuya Christian, tapos ang panganay din namin ni Rafael. Tapos triplets naman ang anak nila Ate Carmela at Kuya Christian. Haysst, more kambal na anak to come at kung pwedeng triplets mas maganda para mas lalong dumami ang lahi natin." ngiting ngiti na sagot ni Veronica. Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

 

May feeling kasi ako na para bang naghahabol sila ng dagdag miyembro ng pamilya. Gusto talaga siguro nilang mas lumaki na ang angkan nila.

 

Sabagay, ayos lang naman iyun. Ang gaganda kaya ng lahi nila kaya huwag dapat sayangin. Pwede naman din mag-anak nang mag-anak dahil kayang kaya din naman nilang buhayin. Walang miyembro ng angkan nila ang naghihirap at lahat sila ay mga bilyonaryo.

 

 

Chapter 125

 

JENNIFER POV

 

SOBRA akong nag-enjoy sa birthday party ni Veronica. Masayang nakakausap ang iba pang mga kamag-anak at pinsan ni Elijah. Lahat sila ay aware sa pinagdaanan ko noong nakaraang buwan at lahat sila ay humanga dahil sa katatagan ko daw.

 

Wala na akong mahihiling pa. Mainit ang pagtangap sa akin ng lahat na labis na nagbigay ng kumpyansa sa akin.

 

Alaala lang ang nawala sa akin pero ang pakikisama at pagtangap ng mga taong nasa paligid ko ay ganoon pa rin.

 

"Hey...Jennifer?" saglit na nagpaalam si Elijah na ikukuha ako ng maiinon nang hindi ko mapigilan ang mapapitlag nang may biglang nagsalita sa tagiliran ko.

 

Wala sa sariling napaangat ako ng tingin at kaagad na sumalubong sa paningin ko ang seryosong mukha ng isang babae.

 

"Yes?" kaagad ko din namang sagot sa kanya! Dahan-dahan pa akong tumayo para sana makipagkilala sa kanya pero natigilan ako nang mapansin ko na para bang familiar ang mukha niya sa akin

 

Parang nakita ko na siya somewhere pero hindi ko maalala kung saan.

 

"Imagine, may sa pusa pala talaga ang buhay mo! Hindi ka akalain na nakaligtas ka pa rin at nagawa mo pang bumalik sa buhay ni Elijah! Kung alam ko lang, sana ikinalat ko na lang ang larawan na iyun para sana tuluyan ka nang nasira hindi lang kay Elijah kundi pati na din sa buong angkan nya." seryoso niyang wika sa akin na labis kong ipinagtaka.

 

Hindi ko gets ang ibig niyang sabihin at ayaw man akong diretsahin ng babaeng kaharap ko ngayun pero alam kong may something sa kanya. Ramdam ko din ang angas ng mukha niya at galit sa mga titig niya sa akin

 

"Ano ang ibig mong sabihin?" kaagad ko ding tanong sa kanya! alam kong may laman ang sinasabi niya ngayun at dahil wala nga akong maalala, hindi ko din gets kung ano ang ibig niyang sabihin. Hindi ko din alam kung saan galing ang galit niya sa akin at bakit ganito siya kung makipag-usap. Feeling ko din, hindi ko kasundo ang babaeng ito noon pa man. Siya lang kasi ang nag-angas sa akin ng ganito ngayun eh

 

"Oh...come on Jennifer! Huwag ka ngang magmaang-maangan! Alam kong alam mo ang ibig kong sabihin!" maanghang pero puno ng pagkapikon ang boses na bigkas niya.

 

Mukhang sa lahat ng mga tao na naririto, siya lang itong may galit sa akin sa hindi ko naman din maalalang dahilan.

 

"Hangang ngayun pa ba naman galit ka pa rin sa akin?" sagot ko din naman sa kanya! Gusto kong hulihin kong ano ang ikinagagalit niya sa akin para naman maalala ko din. Maybe, hindi pa alam ng babaeng ito na may amnesia ako.

 

"Wow! Wow! Bilib na talaga ako sa iyo! Ang galing mong magkunwari noh? Ang kapal ng mukha mo para tanungin mo ako ng ganiyan gayung alam mo sa sarili na inagaw mo si Elijah sa akin!" galit niyang sagot. Hindi ko naman maiwasan na magulat sa sinabi niya

 

Shit, ex girlfriend ba ni Elijah itong kaharap ko? Ano ang ginagawa niya sa party na ito kung ganoon? Bago ba naging kami ni Elijah, may babae ba siyang iniwan at pinaasa kaya ganoon na lang ang galit ng babaeng ito sa akin ngayun?

 

"Ano ba ang pinagsasabi mo! Hindi kita maintindihan. Kung wala ka nang matinong sasabihin, pwede bang umalis ka na? HIndi kita kaibigan at ayaw din kitang makausap!" naiinis ko ding sagot sa kanya! Lalong namula ang mukha nito sa galit at matalim akong tinitigan.

 

"HIndi ako titigiil hangat hindi ko makuha ang lahat sa iyo Jennifer! Tandaan mo, gagawin ko ang lahat para muling bumalik sa akin si Elijah!" galit niyang bigkas bago siya nagmartsa paalis. Naiwan naman akong gulong gulo ang isipan ko at wala sa sariling muling napaupo.

 

Ipokrita ako kung sasabihin ko na hindi ako apektado sa sinabi ng babaeng iyun. Ipokrita din ako kung hindi ko aaminin na hindi ako natatakot sa mga banta niya.

 

God, mukhang kailangan ko na yatang i-pursue na muling bumalik ang alaala ko.

 

Lalo na ngayung nalaman ko na may nagbabanta sa relasyon naming dalawa ni Elijah! Na may baliw na babae na gustong agawin ang asawa ko sa akin.

 

Hindi! Kahit na wala akong maalala, hindi ko hahayaan na mangyari iyun. HIndi magtatagumpay ang babaeng iyun na agawin sa akin ang ama ng mga anak ko!

 

Hindi ako papayag na may ibang eeksena sa masaya at tahimik na pagsasama naming dalawa ni Elijah.

 

 

 

 

Chapter 126

 

JENNIFER POV

 

"Sweetie, ito na iyung juice mo and sinamahan ko na din ng cheesecake for your dessert. May iba ka pa bang gustong kainin?" nakangiting tanong sa akin ni Elijah nang muli niya akong balikan. Inilapag niya sa harap ko ang isang fresh orange juice na may kasamang cheesecake.

 

"Thank you Elijah. Mukhang masarap ito ah?" nakangiti ko namang sagot. Dinampot ko ang baso na may lamang orange juice at sumimsim ng kaunti.

 

"Yeah..masarap daw iyang cheesecake ayun kay Jeann kaya dinalhan kita. Si baby Alexa nga pala, nasa loob ng mansion, nilalaro ng mga pinsan kaya huwag mo siyang isipin. I want you to enjoy this party." nakangiti nitong muling bigkas. Lalong gumuhit ang masayang ngiti sa labi ko habang hindi ko mapigilan ang pag -ikot ng aking paningin sa buong paligid.

 

Ang bongga ng birthday party ni Veronica.

 

Ang dami din nilang bisita at sobrang busy ng birthday celebrant sa pag-aassist ng kanyang mga bisita.

 

"Ahmmm, Elijah, sino nga pala ang babaeng iyun? She looks familiar pero hindi ko maalala kung saan siya nakita." tanong ko kay Elijah nang dumako ang paningin ko sa babaeng lumapit sa akin kanina. Ang babaeng nagtataray na alam kong kilalng kilala ako.

 

"Sino..ahmm si Ethel ba? Ano nga pala ang ginagawa ng babaeng iyan dito?" sagot naman ni Elijah sa akin sabay hila sa upuan na nasa tabi ko sabay upo.

 

Kaagad na napakunot ang noo ko nang bangitin niya ang pangalang Ethel. May kung anong kasing eksena ang biglang pumasok sa isipan ko na hindi ko maitindihan.

 

Haysst ang hirap ng ganito. Gustuhin ko mang pilitin na alalahanin ang nakaraan, hindi naman pwede dahil lalo lang sumasakit ang ulo ko. Sinabi naman ng Doctor na babalik din daw ang alaala ko pero walang timeline kung kailan talaga.

 

Basta bigla-bigla na lang daw lalo na at may mga bagay na nakikita ang mga mata ko na familiar sa akin.

 

"Ethel?" mahinang tanong ko.

 

"Yup! Ethel, sa lahat ng mga bisita, siya lang ang hindi mo kasundo kaya iwasan mo siya. Hindi kayo in good terms noon pa man." nakangiting sagot nito sa akin

 

"Bakit?"

 

"Because, frankly speaking she's my ex! Makakaalala ka din sooner at ayaw kong ilihim sa iyo ang mga bagay na alam mo na dati. Bago ka nawalan ng alaala at hangang ngayun, naghahabol pa rin siya ng attention ko." seryosong sagot ni Elijah na labis kong ikinagulat. Hindi ako makapaniwala sa narinig.

 

"But, don't worry. Hinding hindi ko papatulan ang babaeng iyan. Kung hindi lang siya kaibigan ni Veronica, ayaw na ayaw ko na talaga siyang makita habang buhay." muling bigkas nito.

 

Halata sa boses niya ang pagkadisgusto habang sinasabi ang katagang iyun kaya naman may dahilan siguro na ipagpalagay ko ang kalooban ko. Hindi ako dapat matakot sa mga bagay na hindi mangyayari dahil nararamdaman ko kung gaano kahalaga kay Elijah ang pamilya namin.

 

Nagkataon lang talaga na may mga babaeng makati at handang gawin ang lahat para masira ang relasyon ng may relasyon at hindi ko mapapayagan iyun.

 

Maybe, siguro noong nakakaalala pa ako, aware ako sa mga ganitong bagay at aware ako na may isang Ethel na gusto yatang sirain ang pamiya namin. Nagkataon lang talaga na may amnesia ako at wala akong maalala kahit na ano sa ngayun pero di bale, wala naman sa bokabularyo ang ang magpa-api kahit na kanino.

 

Asawa ako ni Elijah at nasa akin ang karapatan at huwag na huwag lang magpkita ng mga galawan itong si Ethel na hindi ko magugustuhan dahil kahit na kaibigan siya ni Veronica, hindi ko siya tatantanan.

 

Hyasst, mabuti na lang talaga at nabangit ni Elijha sa akin ang mga ganitong bagay para alam ko. Para naman ready ako kapag muli kong makaharap ang babaeng iyun.

 

Naging maayos naman ang mga sumunod na kaganapan sa birthday party ni Veronica. May naganap na maiksing programa. Nakakausap ko din naman ang iba pang mga pinsan ni Elijah. sila na mismo ang lumalapit sa table namin dahil nga medyo hirap na akong kumilos.

 

Nandito din si Ella na medyo hirap sa kalagayan niya ngayun. Naglilihi kaya napakaselan pagdating sa pagkain. Tapos kaunting galaw nagrereklamo dahil nahihilo daw at gustuhin man niyang makausap ako ng matagal wala siyang choice kundi ang sumama sa asawa niyang si Kenneth sa loob ng mansion para makapagpahinga.

 

Pagkatapos ng program, kanya-kanyang pwesto na ang mga bisita. Walang katapusang tsikahan samantalang ang mga anak ng mga pinsan ni Elijah ay naging abala na sa paglalaro. May mga bata ding kasama ang iba pang mga bisita kaya buhay na buhay ang buong paligid.

 

Sa buong oras ng party, never akong iniwan ni Elijah. Ipinakilala niya na din ako sa iba pang mga bisita na labis kong ikinatuwa. Ramdam ko ang pagiging proud niya sa akin sa lahat ng oras at lagi niyang ibinibida kahit na kanino na malapit na kaming magkaroon ng kambal na anak.

 

 

 

Chapter 127

 

THIRD PERSON POV

 

KANINA pa nagkukutkot ang kalooban ni Ethel habang patingin-tingin kina Jennifer at Elijah! Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng inggit nang mapansin niya kung paano alagaan ni Elijah si Jennifer.

 

Kung hindi sana sa katangahan niya noon, siya sana ng babaeng katabi ngayun ni Elijah. Siya sana ang babaeng pinagsisilbihan nito at ipinapakilalang asawa sa lahat.

 

Hindi niya mapigilan ang makaramdam ng matinding sama ng loob. Habang tumatagal, lalong nagiging pursigido ang puso at isipan niya na paghiwalayin si Jennifer at Elijah para balikan na siya nito.

 

Hindi siya makakapayag na hindi niya ulit maangkin si Elijah. Gagawin niya ang lahat para bumalik ulit ito sa kanyang piling.

 

Siya ang first love ni Elijah at alam niyang lalambot din ang puso nito sa kanya sa pagdating ng mga araw. Galit lang ito sa kanya dahil sa nangyari kay si Ezekiel at pasasaan ba at mapapatawad din siya nito.

 

"Ate, dito ka na muna ha? Enjoy the party! May aasikasuhin lang ako." nakangiting paalam sa akin ni Veronica.

 

Yes...si Veronica na sa kabila ng mga nangyari noon, never siyang tinalikuran. Kahit na sobrang dami na ang mga nangyari, itinuring pa rin siya nitong isang Ate or matalik na kaibigan na nagdadamayan sa lahat ng oras.

 

Ito ang advantage niya kay Jennifer at kukunin niyang alas iyun para makagawa ng hakbang para muling mahulog sa kamay niya si Elijah.

 

Wala sa sariling napatingin siya sa umbok ng tiyan ni Jennifer. Sino ang mag-aakala na wala pa ngang isang taon ang anak nito, buntis na naman? Ganoon ba kasabik si Elijah sa kanya para buntisin siya kaagad? Talaga bang tuluyan na siyang kinalimutan ni Elijah at kay Jennifer na lang nakatoon ang buo nitong attention nito?

 

Sa naisip niyang iyun lalong nagngitngit ang galit sa puso ni Ethel. Hindi siya papayag na mapunta sa lahat ang pagod at hirap niya. Hindi siya papayag na ganoon ganoon lang at tuluyan siyang talikuran ni Elijah.

 

Sawa na siya sa hirap at kapag muli silang magkabalikan ni Elijah, kagaya ng kaibigan niyang si Veronica ay mabubuhay siyang marangya.

 

Lalong dumuble ang galit sa puso ni Ethel ng mapansin niya na halos hind na maghihiwalay si Elijah at Jennifer. Halos ayaw nang umlis si Elijah sa tabi nito. Kitang kita din ng dalawang mga mata ni Ethel kung paano maglambingan ang dalawa at kulang na lang na subuan ni Elijah ang asawa nito kainin lamang nito ang dessert na dala-dala nito para sa asawa.

 

Magandang tingnan sa mga mata ng ibang tao pero taliwas iyun sa nararamdaman ni Ethel. Habang nagtatagal, lalong nadadagdagan ang galit sa puso niya para kay Jennifer.

 

Hindi niya akalain na buhay pa pala ng babaeng ito. Ang akala niya talaga napuruhan ito ng sumabog ang sasakyan na sinakyan kasama sila Robin at Madelyn.

 

Haysst. alam ni Ethel na ngayung nandito na si Jennifer mas mahihirapan siya na makalapit ulit kay Elijah. Lalo na at halos ayaw umalis ni Elijah sa tabi nito.

 

"Hey, Ethel ikaw ba iyan? Buti nakadalo ka?" hindi mapigilan na mapapitlag ni Ethel nang marinig niya nag boses na iyun. Wala sa sariling napabaling ang tingin niya dito at hindi niya mapigilan ang paguhit ng ngiti sa labi nang makita niya si Elias,.

 

Ang kakambal ni Elijha na may kasama ding babae! Well, siguro bagong babae na naman. Knowing Elias, hindi talaga ito nabubuhay kung walang babae sa tabi nito

 

"Kumusta?" pilit ang ngiting tanong nya dito

 

"Mabuti! By the way, si Amery nga pala. Secretary ko."

 

Yes, naging secretary ni Elias si Amery simula noong tinulungan niya ito dahil pinalayas nga daw ng Kuya. Libre ang tirahan sa kondisyon na kapag kailangan niya ito kahit hindi oras ng trabaho, ready ito. Kumabaga, hindi lang secratary ang labas ni Amery kundi naging personal na alalay. Ayos lang naman iyun sa dalaga basta ang importante, mapanindigan niya ang mabuhay na hindi na kailangan pang umasa sa Kuya niya na makitid ang utak.

 

"Hi. Ikinagagalak din kitang makilala Ethel." nakangiting sagot naman ni Amery at tinangap nito ang pakikipagkamay ni Ethel. Pagkatapos noon, hinawakan ni Elias si Amery sa braso at iginiya paalis

 

"Enjoy the party Ethel. likot lang kami dahil hindi pa kami nakita ng birthday celebrant." paalam ni Elias at hindi na nito hinihintay pang makasagot si Ethel at tuluyan nang umalis habang hindi nito binibitiwan ang pagkakahawak sa kamay ni Amery.

 

Naiwan naman si Ethel na muling ibinaling ang tingin sa gawi nila Elijah at nang napansin niya na mag-isa na lang ulit si Jennifer sa pwesto nito, muli niyang inilibot ang tingin at hindi niya mapigilan ang paguhit ng makahuluhang ngiti sa labi niya nang mapansin niyang saktong papasok ng loob ng mansion si Elijah.

 

Nagmamadali ito kaya walang pagdadawang isip na kaagad na sinundan ito ni Ethel.

 

 

Chapter 128

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

"Sweetie, gusto mo bang mahiga na muna? I mean, pahinga ka muna..may mga guest room sa loob ng mansion at pwede natin okupahin ang isa sa mga iyun." hindi ko mapigilang wika kay Jennifer nang mapansin ko na pipikit-pikit na ang mga mata nito na para bang inaantok.

 

SAbagay, sa kalagayan nito ngayun kailangan talaga sa kanya ang tamang pamamahinga. Sobrang laki na ng tiyan niya at ito ang isa sa mga dahilan kung

bakit tinangihan ko ang pagyayaya ng mga pinsan ko na mag-inuman. Ayaw kong ihiwalay sa paningin ko si Jennifer hangat maari.

 

Ayaw ko nang maulit pa ang mga nangyari noon kaya kapag nasa ganito kaming pagtitipon at may iba kaming kasamang mga tao, ayaw kong iwalay siya sa paningin ko.

 

"Ayos lang ako dito Elijah! No worries. Kaya ko pa naman eh!'"

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang hawakan ito sa kamay. Kahit na kay laki na ng tiyan nitong asawa ko, hindi talaga ako magsasawa na titigan ang maganda nitong mukha. Lalong lumutang ang angkin nitong ganda dahil nakaayos ang kanyang buhok at may manipis din itong make up sa kanyang pisngi. Kung hindi lang ito buntis, baka mas lalo akong hindi aattend sa party na ito.

 

Mas gusto kong ibuhos dito ang buong attention at oras ko kapag walang gaanong trabaho sa opisina.

 

"Sweetie, dito ka lang ha? Gagamit lang ako ng banyo and sisilipin ko din ang anak natin kung ano na ang nangyari." nakangiting paalam ko kay Jennifer nang makaramdam ako ng pagkapuno ng pantog ko.

 

Kakatapos lang nitong inumin ang juice at kainin cheesecake na kinuha ko kani-kanina lang sa buffet table at gusto ko munang gumamit ng banyo. Kanina pa ako naiihi and since napansin ko na wala talaga itong balak na pumasok ng mansion para magpahinga no choice kundi ang saglit itong iwan muna.

 

"Sure Elijah! Huwag mo akong alalahanin. Okay lang ako dito." nakangiti nitong sagot. Hinalikan ko muna ito sa kanyang noo bago ako naglakad papasok ng mansion. Sakto naman na nakasalubong ko ang kakambal kong si Elias na kasama si Amery kaya sinabi kong puntahan na muna nila si Jennifer sa aming table. Kaagad naman silang umuo ang ito na labis kong ipinagpasalamat.

 

Balak ko sana munang puntahan si Baby Alexa sa nursery room para silipin ang kalagayan nito kaya lang nang sabihin ng isa sa inga kasambahay na nasa isa sa mga guest room daw ang bata kasama nila Manang Salve at Manang precy nagpasya na akong dumirecho na ng banyo. Lalabas na talaga ang ihi ko dahil kanina ko pa ito pinipigilan.

 

Tanging pag-ihi lang naman ang ginawa ko sa loob ng banyo at kaagad na din akong lumabas. Iyun nga lang, sa pagbukas ko ng pintuan, hindi ko mapigilan ang magulat nang sumalubong sa paningin ko si Ethel.

 

YEs, si Ethel na may kakibang ngiti na nakaguhit sa labi.

 

"Anong ginagawa mo dito?' salubong ang kilay kong sagot. Ano na naman kaya ng sadya ng babaeng ito. Sisante na lahat lahat at naka-ban na din ito sa kumpanya pero heto na naman siya. Kailan ba talaga titigil ang babaeng ito at tantanan ako?

 

"Elijah naman! Kung makapagtanong ka sa akin ng ganiyan akala mo wala tayong pinagsamahan." nakanguso nitong sagot sa akin. Hindi naman ako makapaniwala sa narinig ko sa kanya.

 

God, si Ethel ba talaga ang kaharap kong ito ngayun? Bakit habang nagtatagal, palala nang palala ang ugali niya?

 

"Look Ethel, ilang beses ko bang sasabihin sa iyo na wala na tayo kaya tumigil ka na! May asawa na ako kaya tama na! Hindi ka ba nagsasawa sa mga pinanggagawa mo? Wala na ba talagan kahit na kaunting delikadeza ang natira sa iyo at ganiyan ka?" maanghang na bigkas ko sa kanya

 

"No! I mean it Elijah! Hindi ako titigil hangat hindi ka muling bumalik sa akin. Ako ang first love mo at alam kong dadating din ang oras na muli kang bumalik sa akin." seryoso niyang sagot. Pakiramdam ko gustong sumabog ang ulo ko sa sobrang stress.

 

Ano ba ang nangyayari sa mundo? Masyadong masakit na sa ulo itong si Ethel at hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko sa babaeng ito

 

"Talaga lang ha? Hindi ka titigil?

 

Homewrecker ka! Gusto mong sirain ang pamilya ko?" mula sa kung saan, ganoon na lang ang gulat ko nang marinig ko ang isang seryosong boses. Si Jennifer na sa kabila ng laki ng tiyan nito, galit at mabiis ang hakbang na naglakad palapit sa amin.

 

Kaagad ko naman itong sinalubong pero nagulat na lang ako nang bigla niya nalang akong lagpasan. Bagkos nilapitan nito sa Ethel at walang sabi-sabing malakas na sinampal sa magkabilaang pisngi. Sa lakas noon, dinig ko pa nga ang tunog noon kaya naman hindi ko mapigilan ang mapakamot ng ulo.

 

"Walang hiya kang babae ka! Ang paglapit mo sa akin kanina at ang pagsasalita mo ng hindi maganda ay tinangap ko pero kung may balak kang harap-harapan na akitin ang asawa ko, iyan ang hindi pwede!''nanlilisik ang mga mata sa galit ni Jennifer kaya mabilis ko itong nilapitan..

 

Nag-aalala ako dahil sa laki ng tiyan nito baka kasi biglang mapaanak ng wala sa oras dahil sa galit.

 

Ngayun ko lang din napagtanto na mas matapang pala siya ngayung may amnesia. Dati naman never siyang nanampal ng tao eh.

 

 

 

Chapter 129

 

JENNIFER POV

 

DAHIL sobrang tumatak talaga sa isipan ko ang pagbangit ni Elijah tungkol kay Ethel, nang magpaalam ito sa akin para mabanyo wala sa sariling napatingin ako sa kinaroroonan ni Ethel kung saan napansin ko ang pag-alis din nito sa kanyang pwesto.

 

Hindi ko mapigilan ang mapakunot noo nang mapansin ko na naglakad din ito papasok ng mansion. Kaagad akong sinalakay ng matinding pagdududa at kahit na hirap, mabilis akong tumayo para sundan ito.

 

Sinasabi ko naman kasi eh! Huwag na huwag silang gumawa ng mga bagay-bagay na hindi ko magugustuhan kung hindi maghahalo talaga ang balat sa tinalupan. Huwag na huwag akong subukan ng Ethel na ito dahil kahit na kaibigan siya ni Veronica, hindi talaga ako mangingimi na iskandaluhin siya once na makita ko na may gagawin siyang hindi kanais-nais sa mga mata ko!

 

Habang sinusundan ko si Ethel, hindi ko talaga inaalis ang tingin ko dito. Mahirap na at baka makawala paningin ko at magising na lang ako na baka naakit niya na ang asawa ko.

 

"Jen? Jen, kumusta ka?" narinig ko pa ngang bati ng kung sino sa akin pero hindi ko pinansin. Dire-direcho lang ang hakbang ko at mamaya na ako makipagkumustahan sa mga taong gustong makipag-usap sa akin. Babawi ako mamaya dahil walang mas mahalaga sa akin kundi ang masundan ko itong si Ethel.

 

Nakarating nga ito sa pinakaloob ng mansion at huminto sa isang nakasarang pintuan. Noong una nagtataka pa ako kung ano ang ginagawa niya doon at bakit hindi pa siya pumasok sa loob pero nang bumukas ang pintuan, doon ko biglang naealized ang lahat. Banyo ito at ang hitad, talagang sinundan niya ang asawa ko.

 

Mula sa kinatatayuan ko, dinig na dinig ko pa nga kung paano niya sabihin kay Elijah na hindi siya titigil para hindi daw ito bumalik sa kanya. Sinong asawa ang matutuwa noon? Harap-harapan niyang sinabi iyun sa asawa ko na para bang wala man lang siyang kahit na kaunting delikadeza na natira sa kanyang katawan. Hindi na ako nakapagpigil pa at mabilis ko itong sinugod.

 

Siyempre una kong ipinakita sa kanya na galit ako. Kung anu-anong mga salita ang lumabas sa bibig ko bago ko ito binigyan ng mag-asawang sampal. Napansin ko pa nga ang pagkagulat ng bruha at akmang gaganti pa sana pero kaagad ko din naman siyang nahawakan sa kanyang buhok. Hinila ko iyun kasabay ng pag-awat ni Elijah. Dumating na din si Elias at inawat si Ethel ng tangkang gaganti sa akin.

 

Walang hiya talaga ang baaeng ito. Gaganti pa eh, ang laki na nga ng tiyan ko! Siya na nga itong malandi, siya itong mas matapang sa akin.

 

"Malandi ka! Malandi! Elijah bitawan mo ako! Gusto kong bigyan ng leksyon ang babaeng iyan para matigil na ang kakatihan niya!" galit kong bigkas. Wala na akong pakialam pa sa buong paligid. Ang gusto ko lang sa ngayun ay mailabas ang init ng ulo ko.

 

Mapapatay ko talaga ang Ethel na ito eh para mabawasan na ang salot sa mundo.

 

"Hey, relax Sweetie! Buntis ka remember! Baka mamaya mapaanak ka ng wala sa oras dahil sa galit mong iyan!" narinig ko pa ngang awat ni Elijah pero hindi ko pinansin. Matalim ang mga matang tinitigan ko si Ethel na noon ay naiiyak na habang hawak ang nasaktang pisngi.

 

"Ano ang nangyayari dito?" sasagutin ko pa sana si Elijah nang biglang pumasok si Veronica kasama nito ang asawang si Rafael. Kaagad namang naglakad palapit sa kanila si Ethel habang umiiyak na. Ewan ko kung tunay na iyak iyun pero mukhang peke kaya hindi ko mapigilan ang mapairap.

 

"Si Jennifer! Hindi ko alam kung bakit napaka-salbahe niya! Kinausap ko lang naman si Elijah tapos bigla niya na lang siyang dumating at sinugod ako at pinagsasampal! " umiiyak na bigkas nito. Lalol namang nagngingitngit sa galit ang puso ko.

 

Walang hiya talaga ang babaeng ito.

 

Talagang nagawa niya pang magpaawa effect kay Veronica.

 

"Ano ang ibig sabihin nito Elijah?"

 

tanong naman ni Rafael sa pamangkin niya.

 

Uncle...I think normal lang naman siguro sa isang asawa ang magselos diba? Lalo na at may nakaraan kaming dalawa ni Ethel noon.'" kaagad din namang sagot ni Elijah. Hindi ko tuloy mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko.

 

Tingnan mo nga naman! Sabi ko naman kasi ako pa rin ang kakampihan ng asawa ko eh! Walang pag-aalinlangan iyun ha at diretsahan!

 

Sabagay, kapag hindi niya ako kampihan ngayun, talagang hindi ko siya kikibuin habambuhay! Bahala siya!

 

 

 

 

 

Chapter 130

 

JENNIFER POV

 

"Ate, ano ba kasi ang ginagawa mo dito sa loob ng bahay?" narinig ko namang tanong ni Veronica kay Ethel.

 

"Balak ko sanang gumamit ng banyo at nagkataon na si Elijah pala ang nasa loob! Pasensya ka na Veronica, pero kilala mo naman ako diba? Hindi ako mahilig sa gulo at nagkataon lang talaga ang paghaharap namin ni Elijah dahil----"

 

"Huwag ka ngang sinungaling kang babae ka! Pati ba naman kay Veronica magsisinungaling ka eh nilapitan mo nga ako kanina at binantaan na sisisrain mo ang buhay namin mag-asawa para lang bumalik siya sa iyo!" galit kong sabat. Bahala na kung magmukha man akong bastos pero hindi ko kayang marinig ang kasinungaling nitong si Ethel. Oo, kaibigan siya ni Veronica at wish ko lang na maging fair naman sana si Veronica sa amin.

 

Sa laban na ito ako ang dehado dahil ako itong gustong agawan ng asawa ng isang babaeng makati pa sa higad!

 

Pamilya ko ang nakasalalay dito at hindi ako papayag na may manggugulo sa pamilya namin lalo na at umpisa palang, mainit na ang dugo ko kay Ethel. Wala man akong maalala, nararamdaman ko na noon pa man hindi na kami bati ng babaeng ito eh. Kumukulo kasi talaga ang dugo ko sa tuwing nakikita ang pagmumukha niya.

 

"Hindi! Hindi totoo iyan! TAlang insecure lang sa akin si Jennifer kaya nasasabi niya ang tungkol sa bagay na iyan! Pinag-iinitan niya ako dahil alam niyang umpisa pa lang, ako na ang first love ni Elijah. Insecure siya at "hindi na natuloy pa ang sunod pang sasabihin ni Ethel nang biglang sumabat si Veronica.

 

"Ate, tama na! Ano ba iyang pinagsasabi mo? Anong insecure? I am sorry pero lagpas na sa boundary ang mga sinasabi mo. Kaya siguro nagseselos si Jennifer sa iyo dahil sa mga kilos na ginagawa mo!" puno ng pagkadismaya sa boses ni Veronica habang sinasabi ang katagang iyun

 

"No! Veronica, maniwala ka sa akin! Wala akong intensiyon na guluhin ang pagsasama nila at nagkataon lang talaga na gagamit din ako ng banyo kaya ako nandito sa loob." kaagad din namang sagot ni Ethel

 

"Gagamit ka ng banyo? Dito mismo sa loob ng mansion gayung umpisa pa lang, alam mong may mga banyo din sa labas para sa mga bisita." seryosong sagot ni Veronica. Hindi ko naman mapigilan ang mapataas ng kilay.

 

"Ate, alam mong noon pa man, malaki na ang respito ko sa iyo at itinuring na kitang hindi iba sa akin! Pero usapang pamilya ito! Alam mo naman siguro ang rules ng pamilya namin diba? Si Jennifer ay bahagi na ng pamilya namin at ayaw na ayaw namin na nakikita siyang nababastos. She's pregnant at mahirap sa kanya ang ma-stress." muling bigkas ni Veronica.

 

"Ano ba ang sinasabi mo Veronica? Pinagbibintangan mo ba ako ngayun?

 

Akala ko ba nasa tama ka pero ano itong ginagawa mo sa akin? Hinuhusgahan mo ako sa isang bagay na alam mong hindi totoo!" sagot naman ni Ethel

 

Ang kapal ng mukha niya para sabihin kay Veronica iyun. Nangangatwiran pa eh siya nga itong malandi!

 

"Alam ko kung ano ang nangyayari at kahit na tumanggi ka pa sa akin ngayun, hindi mo ako maluluko Ate! Nakita kita kanina kung paano mo lapitan si Jennifer at kausapin!" seryosong sagot ni Veronica dito! Kahit ako nagulat pero pinili ko ang manahimik.

 

Interesado kasi ako sa pag-uusap ng magkaibgan eh. Fair nga si Veronica at bilang birthday celebrant at reyna ng mansion na ito, nasa kanya talaga ang lahat ng desisyon. Dito kami nagka-initan ni Ethel sa loob ng mansion at bilang reyna ng mansion, may karapatan siyang sabihin lahat ng gusto niyang sabihin. at disiplinahin ang may kasalanan.

 

"Ang mabuti pa, umalis ka na muna, Ate! Tsaka mo na lang ako kausapin ulit kapag ready ka nang tangapin ang pagkakamali mo!" muling bigkas ni Veronica kaya naman huling huli ko naman ang matalim na pagtitig ni Ethel sa akin

 

Bruha talaga! Sarap niyang kalbuhin! Kung hindi naman sana siya nagpakita ng motibo sa asawa ko, hindi mangyayari ito eh! Ang kapal ng mukha ng babaeng ito.

 

 

Chapter 131

 

JENNIFER POV

 

"SORRY sa nangyari kanina. Hindi ko kasi napigilan ang bugso ng damdamin kaya nasampal ko siya." hinging paumanhin ko kay Veronica gayun na din sa asawa nitong si Rafael nang tuluyan nang nakaalis si Ethel. Inutusan pa nila ang driver na ihatid ito sa may labasan para sure na aalis na ang babaeng iyun.

 

Hindi na siya welcome sa birthday party ni Veronica dahil sa nangyari! Sa huli, ako pa rin ang kinampihan ni Veronica at masaya ako doon

 

"Don't mention it, Jen! Ginawa mo lang kung ano ang tama at kahit na hindi ka na magkweto, hindi ako ganoon ka-tanga para hindi ko malaman kung ano nag mga pinanggagawa ni Ate Ethel at nababasa kung ano ang tumatakbo sa isipan niya." nakangiti nitong sagot nito sa akin na labis kong ikinagulat

 

"Sa nasabi ko na kanina, we are family na at wala kaming ibang hangad kundi ang maging masaya ang pagsasama niyong dalawa ni Elijah lalo na at may mga anak

na din kayo!" nakangiti nitong bigkas.

 

"Veronica, thank you! Hindi ko na din alam kung ano pa ang gagawin kay Ethel!

 

Pina-ban ko na siya sa kumpanya pero patuloy pa rin siyang pumupunta doon! Kung hindi mo lang siya kaibigan, baka pinatapon ko na sa pacific ocean ng babaeng iyun para tumigil na eh!" sabat naman ni Elijah.

 

Sa narinig kong iyun sa kanya, hindi ko tuloy mapigilan ang matawa. Ano daw, ipapatapon sa pacific ocean? Grabe siya, mas malala pala ang gusto niyang gawin kay Ethel kumpara sa akin na gusto ko lang kalbuhin para magtanda.

 

"Ako na lang ang magtatapon sa kanya kung gusto mo, Bro?'" sabat naman ng kakambal nito na si Elias kung saan ngayun ko lang tuluyang natitigan ang babaeng kasama nito. Si Ate Amery.

 

Yes, si Ate Amery nga! Ano ang ginagawa niya dito? Bakit siya kasama ni Elias?

 

Grabe dahil sa matinding galit na nararamdaman ko kanina, ni hindi ko man lang napansin ang presensya ni Ate Amery.

 

"Tsaka na natin pag-usapan ang tapon tapon na iyan. Nakaalis na ang babaeng pinagseselosan ng asawa mo kaya wala nang dahillan pa para hindi kayo sumali sa inuman natin." nakangiting wika naman ni Rafael.

 

"Bawal akong uminon Uncle! Alam niyo naman po na buntis si Jen eh! Hindi siya--

 

"Ayos lang! Walang problema sa akin! Pwede kang uminom hangat gusto mo." nakangiti ko namang putol sa sasabihin ni Elijah. Ginawa pang dahila ang pagbubuntis ko para hindi siya mayayaya ng Unlce niya na uminom ng alak. Minsan lang naman silang makapag-bonding, tatangihan niya pa.

 

Kung sakali namang malasing siya, pwede naman kaming mag-stay dito sa mansion overnight. Wala naman sigurong problema kina Veronica iyun!

 

"Oh, ano pa ang ginagawa natin dito. Si Jen na mismo ang nagsabi na pwede daw! Let's go!" narinig kong pagyayaya naman kaagad ni Rafael kina Elias at Elijah!

 

Napansin kong alanganin pang sumama si Elijah sa Tiyuhin nito, pero nang akbayan siya nito, wala nang choice kundi ang sumama na din. Naiwan naman si Amery na kitang kita ko na hindi mapakali.

 

"Amery right? Naku, mabuti naman at nandito ka din. Gusto din kitang makausap!" nakangiting muling wika ni Veronica. Nilapitan pa nito si Amery at nakipagbeso. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti.

 

"Ate Amery, kasama mo si Elias! Boyfriend mo na ba siya?" sabat ko naman. Napansin ko ang kaagad na pamumula ng mukha nito sabay iling.

 

"Teka, magkakilala kayo?" nagtatakang tanong naman ni Veronica.

 

"Oo, siya iyung nagligtas sa akin. Siya iyung tumulong sa akin para makabalik ako kay Elijah!" sagot ko naman kaagad.

 

"Wow! Small World! Naku, thank you Amery. Hindi mo lang alam kung gaano kasaya ang pamilya namin ngayung nandito na si Jennifer." nakangiting kaagad na sagot naman ni Veronica.

 

Gumuhit naman ang matamis na ngiti sa labi ni Ate Amery.

 

 

Naku, wala iyun. Ginawa ko lang ang alam ko kung ano ang tama at sa wakas masaya na ako na nakikitang masaya na din si Jen." nakangiting sagot nito.

 

Haysst, ngayun pa lang parang gusto ko nang si Ate Amery na lang at si Elias ang magkatuluyan. Mukha naman silang bagay kahit na babaero si Elias eh.

 

Tuturuan ko na lang siguro di Ate Amery kung paano niya disiplinahin si Elias at pagkapanganak ko, sasamahan ko ito na huntingin ang mga babae ni Elias para mabalaan. Makabayad man lang sa malaking utang na loob ko dito.

 

 

 

 

 

Chapter 132

 

JENNIFER MADLANG AWA VALDEZ POV

 

SIMULA noong pinaalis na ni Veronica si Ethel sa birthday party, mas naging masaya ang atmosphera sa mga mata ko ang buong paligid. Nagawa ko na ding makihalubilo sa iba pang mga kamag-anak at iba pang miyembro ng Villarama Clan.

 

HInaayan ko na din si Elijah na makipag-inuman na muna sa mga pinsan niya. Minsan lang naman itong mangyari at gusto kong i-enjoy niya din!

 

"Jen, nagyaya na si Elias na aalis na kami! Mauna na kami sa inyo!" nakangiting paalam ni Ate Amery sa akin! Sa buong oras ng party, halos ayaw na nitong humiwalay sa akin. Napag-alaman ko na pinalayas daw siya ng Kuya Luis niya dahil nagalit daw ito dahil hinayaan daw akong makabalik sa tunay kong pamilya.

 

Gusto pala talaga ni Luis na angkinin at papaniwalain akong siya ang asawa ko habang buhay! Mabuti na lang talaga at may isang Amery na maawain at tinulungan akong makabalik kay Elijah.

 

Malaki ang utang na loob ko sa kanya at mabuti na lang talaga at to the rescue si Elias. Tinulungan siya nito at hinayaan na tumira sa condo na pag-aari din nito!

 

Isa pa, binigyan din pala ng trabaho at iyun ay maging secretary na muna! HIndi ibinigay ni LUis ang lahat ng mga dokumento at mga papeles ni Amery para makapag-apply ito sa ibang hospital bilang Doctor. May pagka-makasarili din pala si Luis at mabuti na lang talaga hindi ito nagtagumpay sa plano nito na ilayo ako at dalhin sa america.

 

"Sige Ate. Ingat ha? Kapag may kailangan ka pa, huwag na huwag kang mahiya na tawagan ako!" nakangiti kong sagot sa kanya! Isang masayang pagtango ang naging tugon nito bago tuluyang umalis.

 

Paisa-isa na ding nagsialisan ang mga bisita. Pati na din ang iba pang miyembro ng Villarama clan, pero sila Elijah hindi pa rin matinag-tinag sa kanilang inuman. Kasama niya sa lamesa ang Uncle Rafael niya na halos kasing edad niya lang din naman at ang dalawa sa mga triplets na sila Christopher at Charles. Present din si Peanut na asawa ni Charlotte at nandoon din sila Drake at Kenneth.

 

Nakaktuwa lang dahil kagaya ko, game ang mga asa-asawa nila na payagan silang uminom.

 

"Jen, join ka sa amin! Doon tayo sa may gazebo. Nandoon na din sila Jeann at Ella kaya naman sumama ka sa akin para hindi ka din ma-bored. Mmaya pa matapos ang tagay ng mga iyan...." nakangiting pagyayaya sa akin ni Charlotte nang mapansin niyang mag-isa na lang ako dito sa may living room. Hinihintay ko ang muling pagbaba ni Veronica kung saan umakyat muna saglit sa kwarto ng bunsong anak dahil nag-iiyak daw iyun.

 

"Ha? Ahmmm, hindi ba nakakahiya?" nakangiti kong sagot.

 

Hindi ko pa masyadong nakaka-bonding itong si Charlotte. Kahit naman si Jeann. WAla akong maalala tungkol sa kanila kaya nahihiya akong sumama dito

 

"Ayos lang iyan! Ngayun pa lang, sanayin mo na ang sarili mo na kasama kami! Bahagi ka na din ng pamilyang ito kaya wala kang dapat na ikahiya." nakangiting wika ni Charlotte. Hinawakan pa ako nito sa kamay at inalalayan na makatayo.

 

"Wow, ang laki na niyan ah?" nakangiti nitong muling bigkas.

 

"OO nga eh!" Medyo hirap na akong kumilos pero kaya pa naman!" nakangiti kong sagot sa kanya!

 

"Ang galing nga eh! Napakabilis niyong sundan ang panganay niyo! Inggit tuloy sa Inyo si Peanut dahil gusto niya na daw magkababy ulit kami!" sagot naman niya sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti.

 

"Bakit nga ba kasi ayaw niyo pa? Malaki na ang panganay niyo ah?" tanong ko naman sa kanya!

 

"Ahmm, balak namin this year na. Malaki na din si Baby Penelope kaya naman pwede na din talagang sundan!"

 

nakangiti nitong sagot sa akin. Wala sa sariling napatango na din ako at tuluyan nang sumama sa kanya patungo sa may gazebo kung saan naabutan namin sila Jeann at Ella na masayan nag-uusap habang may mga pagkain na nasa harapan nila.

 

Nang makita kami ng mga ito, masaya nila kaming sinalubong at niyaya kami maupo sa mga bakanteng upuan.

 

"hay naku, kanina ka pa kaya namin inaabangan Jen. Umalis na ba ang jowa ni Elias?" nakangiting tanong sa akin ni Ella.

 

"Oo eh! Pero hindi pa raw sila mag-jowa! Secretary lang daw siya ni Elias." nakangiti ko ding imporma sa kanila. Mukha naman silang mababait kaya palagay kaagad ang loob ko sa kanila.

 

"Naku, secretary sa umpisa pero hindi maglaon, magiging lover din ang mga iyan. Knowing Elias na matinik sa mga babae" nakangiting sabat naman ni Charlotte. Kumuha ito ng isang baso at nilagyan ng juice at iniabot sa akin

 

Kahit naman papaano, naging masaya ang buong oras na kausap ko sila. Hindi ko akalain na mag-eenjoy ako at halos hindi na din namin namalayan ang oras. Nagbiro pa nga si Jeann na kung wala daw buntis sa amin, parang kay sarap daw pumunta ng disco bar. Parang kay sarap daw kasing sumayaw na kaagad namang sinang-ayunan ni Charlotte.

 

Iyun nga lang hindi pa pwede sa ngayun dahil maliban sa akin, buntis din itong si Ella sa pangalawang anak nila ni Kenneth.

 

 

Chapter 133

 

JENNIFER POV

 

HINDI ko akalain na mag-eenjoy ako sa pakikipag-usap kina Ella, Charlotte, Jeann at hindi nagtagal, sumali na din sa amin si Veronica. Habang palalim nang palalim ang gabi, lalo namang nagkatuwaan ang mga asa-asawa namin sa inuman kaya naman kaagad na ipinahanda ni Veronica ang mga guest room para doon nalang kami magpalipas ng gabi.

 

Nagsipag-uwian na kasi lahat ng mga bisita at kami na lang ang natira. Kahit nga ang mga kapatid ni Rafael ay maaga nang nagsipag-alisan.

 

"Ayos ka na ba dito Jen? Kung nagugutom ka, huwag kang mahiyang magsabi kina Manang ha? Dumaan din ako sa

pagbubuntis ng kambal at palagi akong gutom nong time na iyun. Kahit na hating gabi, naghahanap ng pagkain ang tiyan ko." nakangiting wika ni Veronica bago niya ako iwan dito sa kwarto kung saan silid daw ito ni Mommy Miracle noong dalaga pa. Imbes na sa guest room, dito ako dinala ni Veronica para mas maging kumportable daw ako. Mas malaki kasi ang kama at kasama ko din dito sa silid si Baby Alexa samantalang sila Manang Salve naman ay naki-share sa mga kwarto na nasa servants quarter.

 

"Naku, huwag mo akong alalahanin Veronica! Ayos na ako dito. Siguro naman matatapos na din sila Elijah sa inuman nila diba?" nakangiti ko ding sagot sa kanya,.

 

Kay sarap sa pakiramdam na tangap ka ng lahat ng taong nasa paligid mo. Ramdam ko ang pagalang ng lahat sa akin kaya naman walang pagsidlan ang tuwa sa puso ko.

 

"Alam mo, itong si Rafael talaga ang pasimuno sa inuman na iyan eh. Lumabas na siya ang Tito ng lahat pero kung umasta talo pa siya ng mga pamangkin niya!" natatawang sagot ni Veronica.

 

Totoo naman kasi. Bunsong anak si Rafael ng mag-asawang Mister and Misis Gabriel Villarama na Lolo at Lola ni Elijah kaya nga sila ang nagmana sa mansion na ito.

 

Pero hindi pa rin naman inaalis nila

 

Veronica ang karapatan ng mga kapatid ni Rafael sa nasabing masion. Malaya pa rin silang makalabas pasok at ang mga silid nila ay maayos at alaga sa linis para kapag bumisita sila may magagamit pa rin naman.

 

Kagaya na lang nitong silid na inuukupa namin ngayun, silid daw ito ni Mommy MIracle at pinagamit lang sa akin dahil nga malaki na ang tiyan ko at para makakilos ako ng maayos lalo na at tatlo kaming hihiga dito mamaya. Si Baby Alexa, si Elijah at ako.

 

"Sige na...maiwan na muna kita ha? Feel at home at good night Jen!" nakangiting wika ni Veronica bago ito tuluyang nagpaalam. Naiwan naman akong masaya

at nagpasya na munang magbanyo. Mabuti na lang talaga at advance mag-isip itong si Elijah at nagdala ng mga damit namin. May pamalit kami bago kami matulog.

 

Nagpasya akong mag half bath na muna! Halos alas diyes na ng gabi at wish ko lang na tapos na sila sa inuman nila. HIndi din kasi maganda ang mapasobra ng alak sa katawan.

 

Mabuti na lang talaga at mahinmbing na sa tulog niya si Baby Alexa. Nagagawa ko ng maayos at gawin ang evening routine ko. Ang ending, feeling fresh akong lumabas ng banyo suot ang bathrobe at hindi ko mapigilan ang mapakunot noo nang mapansin ko na hindi na nag-iisa si BAby Alexa sa kama. Katabi na nito si Elijah na mukhang natutulog na.

 

Kung ganoon, natapos na din pala ng inuman nila. Mabuti na din kung ganoon. Siguro nakinig sila kay Veronica kaya nandito na siya.

 

Kaagad ko din naman itong nilapitan para icheck kung saang level ang kalasingan nito. Mukhang nakatulog na siya dahil naririnig ko na ang mahina niyang hilik

 

"Elijah! Elijah!" tawag ko pa sa pangalan nito. Naupo ako sa gilid ng kama sabay haplos sa noo nito. Wala man lang reaction at feeling ko, mukhang nalasing yata.

 

WAla akong choice kundi ang muling bumalik ng banyo para maghanap ng face towel at nang mapunasan man lang. Titingnan ko din kung kaya ko ba siyang hubaran para mapalitan ang damit na suot nito. Iba pa rin kasi talaga na malinis siya habang natutulog para fresh ang kanyang pakiramdam.

 

Mabuti na lang talaga at kahit hindi na nakatira dito sa mansion si Mommy Miracle, kumpleto pa rin sa gamit ang loob. May nakuha akong towel na kaagad ko din namang ginamit kay Elijah. Una kong pinunasan ang mukha nito pababas sa kanyang leeg. Nang matapos iyun, buong ingat kong hinubad ang kanyang t-shirt nang mapansin ko na bigla na lang siyang dumilat.

 

 

"Sweetie, ano ang ginagawa mo?" namumungay ang mga matang tanong niya sa akin

 

"Kailangan mong magpalit ng damit bago matulog. Tsaka, kailangan mo din punasan." mahinahon kong wika. Napansin kong saglit itong natigilan bago dahan-dahan na bumangon at siya na mismo ang kusang naghubad sa suot niyang t-shirt at shorts.

 

"Pasensya ka na Jen ha. Naparami ang inom ko pero kaya ko pa naman!" nakangiti nitong muling bigkas.

 

"Kaya pa eh, natutulog ka na nga kanina eh!" natatawa kong sagot! Pagkatapos niyang maghubad ng t-shirt naupo siya ng kama kaya naman inumpisahan ko na siyang punasan sa kanyang katawan iyun nga lang nagulat na lang ako nang bigla niya akong hawakan sa kamay at hinila paupo sa kanyang kandungan

 

"Sabi ko naman kasi sa iyo kaya ko pa eh! Want to try?" nakangisi niyang tanong sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

 

"Sira ka talaga! May pa-try-try ka pang nalalaman. Magbihis ka na at nang makatulog na tayo!" nakangiti kong sagot sa kanya!

 

"Okay, pero bukas na umaga pwede na?" sagot niya sa akin. Pabiro ko naman siyang nahampas sa kanyang dibdib sabay tayo mula sa pagkakaupo sa kanyang kandungan. Lasing na nga, kung anu-ano pa ang naiisip!

 

 

 

Chapter 134

 

ETHEL POV

 

Kanina pa ako hindi mapakali. Kanina pa nagpupuyos ang kalooban ko!

 

WALANG pagsidlan ang galit na nararamdaman sa puso ko nang bigla na lang akong paalisin ni Veronica sa birthday party nito Imagine, mas kinakampihan niya pa ang Jennifer na iyun kumpara sa akin na kaibigan niya?

 

Mula bata pa si Veronica magkakilala at magkaibigan na kami. Ako din ang tagapag-tangol nito noong mga panahon na binu-bully pa ito ng mga kasing edad nito dahil mas mahirap pa ito sa daga noong hindi pa nito naging asawa si Rafael Villarama. Kung hindi din dahil sa akin, hindi ito nakarating ng Manila at nakilala si Rafael pagkatapos ngayun, basta niya na lang akong tatalikuran at mas kinampihan niya pa ang Jennifer na iyun?

 

Hinding hindi ako papayag na mangyari iyun! Pagkatapos ng lahat-lahat ng kabutihan na ipinakita ko sa kanya noon, tatalikuran niya lang ako na para bang isang basahan dahil katwiran nito, kabahagi na ng pamilya nila si Jennifer?

 

Heck no! Hindi ko ito mapapayagan. Hindi ko hahayaan na magiging masaya si Jennifer habang buhay! Gagawa at gagawa ako ng paraan para muling magkasaira si Jenifer at Elijah para malaya na ulit akong maagaw ang attention at puso ni Elijah.

 

First love never dies at papataunayan ko iyan sa lahat. Ako ang first love ni Elijah at alam kong babalikan ako nito once na madispatsa ko na si Jennifer.

 

Walang hiya talaga! Nakapag-asawa lang ng mayaman ang kaibigan kong si Veronica, mukhang nagbago na ang ugali ng kaibigan ko ah? Mukhang unti-unti niya na akong tinataboy sa buhay niya na hinding hindi ko matatangap!

 

Makikita ng Jennifer na iyun! Isa pang pagkakataon at sisiguraduhin ko na hindi na siya makakauwi sa pamilya niya at asawa niya! Isa pang pagkakataon at ako mismo ang kikitil sa buhay niya para malaya ng maging akin ulit si Eiljah.

 

Yes...hindi ako papayag na magiging talunan ako! Darating din ang time na magiging bahagi ako ng Villarama clan at hindi ako bibitiw hangat hindi matutupad iyun!

 

Pagdating sa apartment na inuupuhan ko na mismong si Veroinca din ang nagbabagayad, pagailt akong pumasok sa loob at parang hapong-hapo na naupo sa sofa. Nagngingitngit pa rin ang kalooban ko at nanginginig ang laman ko sa galit.

 

Muli akong tumayo at naglakad patungo sa kusina. Binuksan ang ref at kinuha ang isang alak na may tatak na pulang kabayo. Binuksan ko iyun at walang sabi-sabing tinungga at muling naglakad pabalik ng sofa.

 

"Lintik lang ang walang ganti Jennifer dahil kapag makakuha ako ng chance, isasama ko sa hukay mo ang mga anak mo. Akin lang si Elijah! Akin lang siya!" galit niyang sigaw at walang sabi-sabing muling tinungga ang laman ng bote.

 

Gusto kong magpakalasing ngayun para makalimutan ang galit na nararamdaman ng puso ko.

 

Ang akala ko dati ay magiging masaya ako kung lalayuan ko ang playboy na si Elijah pero nagkamali ako. Simula kasi noong ipinanganak ko si Ezekiel nagkalitse-litse na ang buhay ko. May mga lalaki akong naging ka-live in pero lahat sila mga walang kwenta. Ni hindi man lang nila kayang ibigay sa akin ang luho at saya na kayang ibigay ng isang Elijah Villarama Valdez!

 

Muil kong tinungga ang bote na may lamang alak. Hindi ko mapigilan ang paguhit ng malungkot na ngiti sa labi ko. Hindi ko maimagine ang buhay ko kung hindi matutupad lahat ng gusto ko. Mag-isa na lang ako ngayun at ayaw ko nang mabuhay sa kalungkutan.

 

"Elijah! Hindi ko alam na sa muling pagkikita namin lalo siyang naging kaakit -akit sa paningin ko. Hindi ko akalain na muling mabubuhay ang nararamdaman kong pag-ibig para dito.

 

Noong muli ko siyang nakita, lubos ko ding narealized na nagkamali ako na nilayuan ko siya dati. Na nagkamali ako na pinagtaguan ko siya at pinairal ang katigasan ng ulo ko!

 

"Ako sana ang nasa pwesto ngayun ni Jennifer kung hindi ako tanga eh! Ako sana ang kasama niya at pinagsisilbihan niya kung hindi ako naging tanga noon!" wala sa sarili kong sambit. Akmang tutungain ko na naman sana ang bote na may lamang alak nang narinig ko ang mahinang katok sa pintuan ng aking apartment.

 

Wala sa sariling tumayo at naglakad ako patungo sa pintuan. Binuksan ko at hindi ko mapigilan ang magulat nang bumungad sa paningin ko ang lalaking hindi ko inaasahan na masusundan ako dito sa Manila.

 

"Arnulfo?" mahinang sambit ko. Ang lintik na ka-live in partner ko na tinakasan ko ay nasunadan pa ako!

 

"Hello! Ethel, my Love! Sa wakas, nahanap din kita!" nakangisi nitong sambit.

 

"Ano ang ginagawa mo dito? Ano ang kailangan mo? Hiwalay na tayo diba bakit ka pa nagpakita sa akin?" galit kong sigaw! Isang malakas na pagtawa ang naging sagot nito sa akin bago niya ako malakas na itinulak na siyang dahilan kaya natumba ako sa malamig na tiles ng sahig at pagkatapos noon, pumasok siya dito sa loob ng apartment at inilock ang pintuan.

 

"Akala mo ba matatakasan mo ako? No Ethel! Hinding hindi dahil sinabi ko naman sa iyo noon na hindi ka pwedeng umalis sa tabi ko! Hindi mo ako pwedeng basta na lang na iwan! Ipinagpalit ko sa iyo ang asawa at mga anak ko kaya magsasama tayo hangang wakas!' galit niyang sigaw sa akin!

 

Kaagad nanlaki ang mga mata ko sa takot ng lapitan niya ako at basta niya na lang pinunit ang suot kong damit! Pagkatapos noon, parang hayok sa laman na basta niya na lang nilamas ang magkabilaan kong suso!

 

Ayaw ko na sa Arnulfo na ito pero wala akong nagawa nang maghubad na din siya at sapilitan akong angkinin. HIndi ako makapanlaban dahil tinamaan na din ako sa pulang kabayo na ininom ko kani-kanina lang! Isa pa, mas hamak na mas malakas siya kumpara sa akin at kahit na manlaban ako, alam kong walang panama ang lakas ko kumpara sa kanya!

 

Walang hiyang lalaking ito! Hindi ko alam kung paano niya ako nasundan! Mukhang pati siya, magiging balakid pa sa mga plano ko eh!

 

 

 

Chapter 135

 

ETHEL POV

 

"TAMA NA! Tama na sabi eh!' galit kong sigaw na may halong pagmamakaawa sa boses na bigkas ko kay Arnulfo!

 

Kanina pa ako nakikiusap sa kanya na itigil niya na ang ginagawa niya sa akin pero nagbibingi-bingihan siya. Lalong mas naging hayok siya sa laman dahil sa mismong harap ko, uminom siya ng sex drug na mas lalong nagpaphirap sa kalagayan ko ngayun.

 

Hindi ko na alam kung anong oras na! Hindi ko na mabilang kung ilang beses niya na akong inangkin. Lahat yata ng alam kong posisyon nagawa niya na pero hindi pa rin siya tumitigil.

 

Wala na din akong sarap na nararamdaman. Tuyong tuyo na ang perlas ng silangan ko at gumagamit na lang ng lubricant ang gago para magawa niya ang nais niya sa perlas ng silangan ko.

 

"Sinasabi ko naman kasi sa iyo Ethel diba? HIndi mo ako matatakasan! Hinding hindi mo ako matatakasan!" galit niyang sigaw sa akin habang walang humpay ang pag-ulos niya sa ibabaw ko!

 

Hindi ko na mapigilan pa ang mapahagulhol ng iyak pero nagulat na lang ako ng bigla niya akong sampalin

 

"Ano ang iniiyak-iyak mo diyan? Umungol ka! Umungol ka para naman ganahan ako sa iyonng litse ka!" galit niyang sigaw sa akin! Heto na naman... pinipilit niya na namang umungol ako gayung sa totoo lang ang sakit na ng puday ko,.

 

"HIndi ka naman dating ganito ah? Bakit, may iba ka na bang ipinalit sa akin? Nagtagumpay ka na ba sa plano mo na bumalik sa Elijah Valdez na iyun?" galit niyang sigaw sa akin at impit akong mapatili dahil sa sakit nang bigla niya akong hawakan sa aking buhok at sinabunutan.

 

"Tama na! Tama na Arnulfo! Ano ba ang ginagawa mo? HIndi ka naman dating ganiyan ah?" umiiyak kong sambit pero muli niya lang akong binigyan ng mag-asawang sampal.

 

"Sige, umiyak ka! Umiyak ka para naman mas lalo akong manggigil sa iyo!" galit niyang sigaw sa akin. Hindi naman ako nakaimik dahil sa matinding takot na nararamdaman ko.

 

"Alam mo, ayos na sana eh! Masaya na sana tayo dati pero iniwan mo ako! Naghanap ka ng ibang lalaki at gusto mong bumalik sa lalaking iyun? HIndi ako papayag! Papatayin muna kita bago mangyari iyun!" galit niyang bigkas. Bakas sa boses niya ang pagbabanta na siyang nabigay ng matinding takot sa puso ko

 

Kilala ko itong si Arnulfo. Kapag sinabi niya ginagawa niya kaya naman alam kong hindi lang pagbabanta ang kaya niyang gawi. Pwede niyang tutuhanin ang sinasabi niya ngayun kaya natatakot ako.

 

"Hindi! Hindi...wa-walang ibang lalaki! HIndi din ako makalapit kay Elijah dahil may asawa na siya!" umiiyak kong sambit.

 

"Iyan naman pala eh! May asawa na iyung tao pero nandito ka pa rin sa Manila! Ayaw mo pa ring bumalik sa akin? Pinagtaguan mo ako!" galit niyang muling bigkas. HIndi ko mapigilan ang mapakagat labi para pigilan ang paglabas ng impit kong hikbi mula sa aking lalamunan. Alam ko na kapag nakikita niyang umiiyak ako, hindi siya titigil at lalo niya akong sasaktan.

 

Ang paglayo ko noon kay Elijah ay hindi ko akalain na ito ang magiging kapalit. Hindi ko din akalain na aabot kami sa ganitong senaryo. Ang akala ko talaga mapanindigan ko ang pagtatago ko noon kay Elijah pero muling nagbago ang lahat nang makita ko ito. Muling nanumbalik ang pag-ibig ko dito kaya naman hinahabol ko siya kahit na alam kong may Jennifer na sa buhay niya.

 

Ilang beses pa akong inangkin ni Arnulfo bago kusang sumuko ang katawan nito at sa wakas nakatulog din. Kahit na masakit ang buo kong katawan, dali-dali akong bumangon.

 

Wala sa sariling napatingin ako sa bintana ng aparment at hindi ko pa mapigilan ang magulat nang mapansin ko na maliwanag na pala sa labas, Imagine, pasikat na ang araw ng tigilan ako ni Arnulfo? Kung sa ibang pagkakataon, sobrang nag-enjoy siguro ako pero iba na ngayun. Wala na akong amor sa kanya!

 

Kailangan kong kumain! Gutom na gutom na ako at pati yata laman ko ay nanginginig na sa gutom.

 

Dahil sa matinding pananakit ng buo kong katawan, dahan-dahan akong naglakad patungo sa kusina. Binuksan ko ang rice cooker at tiningnan kung may kanin pa pero laking pagkadismaya ko nang meron nga pero panis na. Sa sobrang pagmamadali ko kahapon na umattend sa birthday party ni Veronica hindi ko pala ito nailagay sa ref.

 

Dahil sa matinding gutom, nag init lang ako ng tubig pagkatapos nagbukas ng cup noodels. Kaiangan kong bilisan ang kilos ko. Kailangan ko nang makaalis sa lugar na ito bago pa muling magising si Arnulfo.

 

Hindi na ako makapaghintay pa! Pupunta ako sa bahay ni Elijah at magmakaawa ako na tulungan ako. Hangang ngayun, naniniwala pa rin ako na hindi niya ako matitiis! Ako ang first love niya kaya naman alam kong babalikan niya ako! Na iiwan niya din si Jennifer para sa akin.

 

Tama, iyun ang gagawin ko! Si Elijah lang ang makakatulong sa akin para tigilan na ako ni Arnulfo. Mayaman si Elijah at kayang kaya niya akong ikuha ng maraming bodyguards para hindi na ako malapitan pa ni Arnufo. Magiging maayos din ang buhay ko. Magiging masaya din ako sa piling ni Elijah. Magiging akin din siya ulit!

 

Pagkatapos kong ubusin ang noodles ko wala sa sariling napatitig ako sa mga kutsilyo. Isang makahulugang ngiti ang kaagad na gumuhit sa labi ko bago ko iyun nilapitan. Pinili kong damputin ang pinakamatulis na kutsilyo at naglakad patungo sa kwarto. Muli akong napangisi nang mapansin kong tulog na tulog pa rin si Arnulfo. Naghihilik pa at walang kamalay-malay na hindi na siya muling magigising pa........

 

 

 

Chapter 136

 

JENNIFER MADLANG-AWA VALDEZ POV

 

"ELIJAH! GISING NA!" mabuti na lang talaga at maagang kinuha nila Manang Salve at Manang Precy si Baby Alexa para pakainin ng breakfast at mapaarawan

daw sa labas ng mansion. Si Elijah naman tulog na tulog pa at wala yatang balak na gumising gayung kailangan na naming umuwi ng bahay.

 

Dito kami nakatulog sa mansion kagabi pagkatapos ng party ni Veronica

 

"Ahmmm, Sweetie! Ang aga pa eh!" narinig ko na namang reklamo nito. Nakapikit pa ang mga mata nito kaya no choice kundi ang muling maupo sa kama na malapit sa kanya.

 

"Alas siyete na ng umaga, Elijah! We need to go home na." muli kong bigkas. Dahan-dahan naman itong nagmulat ng kanyang mga mata at parang gusto ko tuloy pagsisisihan na ginising ko pa ito dahil hatala talagang antok na antok pa siya.

 

"May hang-over pa ako Jen. Kaunting in-in pa at magiging maayos din ang lahat! Sa ngayun, higa ka na muna sa tabi ko! Tulog muna tayo!" muli niyang sambit sa akin at wala na akong nagawa pa kundi ang mahiga sa tabi niya nang hilahin niya ako!

 

Ang kulit talaga ng asawa ko! Kapag nasa bahay namin kami, never itong nagigising ng tanghali. Mas nauuna pa siyang nagigising sa akin

 

Siguro dahil nalasing nga talaga siya kagabi kaya ganito.

 

"Ang laki na ng tiyan mo, Sweetie ah? Excited na akong makita ang kambal." narinig kong muli niyang bigkas. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti nang maramdaman ko ang paghaplos ng isa niyang palad sa umbok ng aking tiyan.

 

"Hindi lang ikaw ang excited sa paglabas niya kundi ako din. Ang bigat na kaya nila! "nakangiting sagot ko sa kanya!

 

"I know at thank you sa sakripisyo mo. Hindi biro ang hirap at sakripisyo na ginagawa mo para sa kanila sa araw-araw kaya promise, babawi ako sa iyo pagkalabas nila." sagot niya naman kaagad sa akin. Lalo niya akong hinapit ng yakap at hindi ko mapigilan ang mapahawak sa kanyang kamay nang maramdaman ko na unti-unting umakyat ang kanyang haplos patungo sa aking boobs.

 

"Akala ko ba matutulog ka pa?" may halong panunudyo sa boses na tanong ko sa kanya.

 

'I changed my mind! Huwag na lang pala! Parang gusto kong mag-excercise na muna ngayung umaga para paglabas ng baby natin, super healthy nila." nakangisi nitong sagot sa akin sabay dukwang at inangkin niya ang labi ko.

 

Tingnan mo ang lalaking ito? Hindi talaga magandang idea na muli akong nahiga sa tabi niya eh. Heto na naman. nag-umpisa na naman siya sa kanyang morning routine kahit na malaki na ang tiyan ko.

 

Exercise daw? Tama, exercise naman talaga itong ginagawa niya dahil sa tuwing nagtatalik kami, siya naman palagi ang nagtatrabaho.

 

Ilang saglit lang, napuno na ng ungol naming dalawa ang buong paligid ng kwarto. Wala eh, hindi ko naman pwedeng huwag pagbigyan ang asawa ko lalo na kung ganito katikas at kagwapo.

 

Haplos pa lang, solved na ako eh!

 

Maingat naman si Elijha sa tuwing nagtatalik kami kaya sobrang nag-eejoy din talaga ako hangang sa pareho kaming nakaraos. Pagkatapos ng mainit na sandali na namagitan sa aming dalawa, tinulungan niya pa ako na maisuot ulit ang maternity dress ko bago ito dire-direcho sa loob ng banyo para maligo.

 

Halos tatlumpong minuto lang ang lumipas, sabay na kaming lumabas ng kwarto at dumirecho sa dining area kung saan naabutan namin sila Veronica at Rafael kasama ng kambal nilang anak na kumakain na ng breakfast.

 

"Good Morning!" sabay pang bati ng dalawa nang mapansin nila ang presensya namin.

 

"Good Morning Uncle, Good Morning Veronica...Good Morning Children!" kaagad din naman bati ni Elijah sa mga ito.

 

"Uncle? idiot!" narinig kong sagot naman kaagad ni Rafael. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti samantalang napansin kong kaagad din naman itong sinaway ni Veronica. Kaharap daw nila ang mga bata at bawal magsalita ng bad words. Nagsorry naman kaagad si Rafael sa asawa nito

 

Ayaw na ayaw nga pala nito magpatawag na Uncle dahil dalawang taon lang yata ang agwat ng edad nito kay Elijah. Ito naman kasing si Elijah sa kanilang lahat na magpipinsan, siya lang din ang natatangi na tumatawag ng Uncle dito kay Rafael.

 

"Hello po Tita! Good Morning po!"

 

narinig kong bati ng kambal na anak nila Rafael at Veronica. Napabaling ang tingin ko sa dalawa at hindi ko mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko nang mapansin ko kung gaano sila ka-cute.

 

Mula sa pagkakaupo, tumayo pa talaga sila para lapitan ako at isa-isang humalik sa pisngi ko. Muli akong napatingin kay Veronica.

 

"Na meet mo na sila noong wedding day niyo ni Elijah. Sa dami ng mga bata, malamang hindi mo naalala ang mga pangalan nila." nakangiting wika ni Veronica sa akin

 

Hindi talaga! Maghapon kami dito kahapon sa mansion pero ngayung umaga ko lang nakita ang panganay na kambal na mga anak nila Veronica at Rafael.

 

"Tita, my name po si Moira Kristina at siya naman po ay si Ralph Alexander." si Moira Kristina na ang kusang nagpakilala sa sarili niya kaya naman parang gusto ko tuloy maluha sa galak. Napaka-bebo naman ng mga anak nila Veronica at Rafael.

 

 

 

Chapter 137

 

JENNIFER MADLANG AWA VALDEZ POV

 

Kumain lang kami ng breakfast sa

mansion bago kami tuluyang nagpaalam kina Veronica at Rafael na uuwi na! Sakto namang paalis kami nagising din sila Ella at Kenneth at kahit na anong pilit nila na sabay-sabay na daw kaming umalis ng mansion hindi na talaga kami nagpapigil ni Elijah. Gusto niya pa daw kasi matulog..

 

Mabilis kaming sumakay ng kotse at bumiyahe pauwi ng bahay. Wala pang tatlumpong minuto nakadating na kami ng bahay pero ganoon na lang ang pagtataka ko nang mapansin ko na may isang bisita na nakatayo harap mismo ng gate. Ayaw nitong umalis ng driveway kahit makailang beses itong binusenahan ng driver at kahit na itinataboy na din ito ng dalawang gwardiya,

 

NO choice si Elijah kundi ang bumaba ng kotse kaya kaagad na din akong napasunod.

 

Si Ethel lang naman ang nandito sa labas at hindi ko alam kung ano na naman ang sadya niya.

 

"Manang, dito lang kayo sa loob ng kotse ha? Huwag na huwag kayong lumabas!"

bilin ko pa kay Manang Salve. Kaagad namang tumango ang dalawa kaya naman mabilis na din akong bumaba ng sasakyan at naglakad palapit kina Elijah at Ethel na noon ay nag-uumpisa nang magtalo

 

"Elijah, please! Maawa ka naman sa akin oh. Alam kong ako pa rin ang nasa puso mo kaya naman bumalik ka na sa akin! Please...Please!" narinig kong umiiyak na sambit ni Ethel. Kaagad naman akong natigilan sa paghakbang at napatitig sa mukha nito. Halos nangingitim kasi iyun dahil sa maraming pasa.

 

"Ethel, ano ba? Hindi ka pa ba pagod? HIndi ka pa ba talaga titigil? Ilang beses ko bang sabihin sa iyo na wala na! Wala na akong gusto sa iyo at hindi na kita mahal!" seryosong sagot naman ni Elijah dito. Kapansin-pansin ang pagkayaamot sa boses nito kaya naman lihim na nagdiwang ang kalooban ko.

 

Sinasabi ko naman kasi eh! Alam kong wala na talaga! Ako na ang tinitibok ng puso ni Elijah kaya sure akong magiging masaya na ang pagsasama namin. Wala na dapat akong alalahanin. No insecurities at all at hindi na talaga ako maniniwala na first love never dies.

 

"Hindi! Hindi totoo iyan. Alam kong hangang ngayun, galit ka pa rin sa akin dahil sa nangyari sa anak nating si Ezekiel. Alam kong hangang ngayun, hindi mo pa rin ako mapatawad sa pagkamatay ng anak natin." "umiiyak na sambit ni Ethel. Kaagad namang napakunot ang noo ko dahil sa sinabi niya.

 

Ezekiel? Ezekiel? Hindi ko alam pero para bang biglang may mga imahe na pumasok sa isipan ko. Mariin kong naipikit ang aking mga mata at muling napadilat ng biglang lumitaw sa balintataw ko ang isang bata na nasa tubig dagat. Walang malay tao at halatang wala nang buhay.

 

"huwag na huwag mong isali sa usapan na ito si Ezekiel dahil alam natin pareho kung paano mo siya pinabayaan!" narinig kong galit na boses ni Elijah. Muli akong napadilat ng aking mga mata kasabay ng sunod-sunod na alaala na pumasok sa isipan. Mga alaala na alam kong nangyari na sa buhay namin.

 

Bakit? Dahil ba sa Jennifer na iyan? Ayaw mo akong balikan dahil sa kanya?" sa pagkakataon na ito, puno na ng galit ang boses ni Ethel kaya naman wala sa sariilng muli akong napahakbang palapit sa kanila pero natigilan din nang mapansin ko na may hawak nang baril si Ethel at nakatutok na iyun sa akin.

 

Biglang dagsa ng takot sa puso ko at hindi ko na mapigilan pa ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata.

 

"Kung hindi ka din lang maging akin, mas mabuti pang mamatay na siya!' galit na sigaw ni Ethel. Biglang lumukob ang takot sa puso ko at bago pa ako nakasigaw, sunod-sunod na putok na ng baril ang umalingawngaw sa buong paligid kasabay ng malakas na sigaw ni Elijah at sunod kong naramdaman ay ang mahigpit na pagyakap niya sa akin.

 

Para namang biglang namanhid ang buo kong katawan. Wala sa sariling napayakap din ako kay Elijah at nang maramdaman ko na para bang may nahawakan akong medyo basa sa tagilaran niya, dali-dali kong tiningnan ang aking kamay at impit akong napasigaw ng mapansin kong kulay pula iyun.

 

"Elijah..." mahina kong sambit. Napansin ko ang malungkot na ngiti sa labi nito bago nagsalita.

 

"Huwag kang matakot! Everything will be okay, Sweetie!" mahinang bigkas niya kasabay ng unti-unting pagkalas ng pagkakayakap niya sa akin. Bago pa siya napahandusay sa lupa, kaagad na din naman nakalapit ang dalawang guard sa amin at mabils na binuhat si Elijah patungo sa sasakyan.

 

Sa lahat ng mga nangyari sa paligid, tulala akong nakamasid lang. Pakiramdam ko, biglang namanhid ang buo kong katawan at kahit na ang pagkilos ay hindi ko na nagawa.

 

"Mam, kailangan nating madala si Sir sa hospital sa lalong madaling panahon. May tama po siya ng bala sa tagiliran.

 

Sakay na po kayo ng kotse Mam kung sasama po kayo!" wika ng isa mga guard sa akin. Biglang dagsa ng reyalisasyon sa isipan ko kasabay ng malakas na pag-iyak na lumabas sa bibig ko

 

"Elijah... Elijah!" paulit-ulit kong pagtawag sa pangalan ni Elijah at halos takbuhin ko ang distansya ng sasakyan at mabilis na sumakay. Bago umarangka paalis, napatitig pa ako sa isa pang katawan na duguan na nakahandusay sa lupa. Si Ethel..

 

 

 

 

 

 

Chapter 138

 

JENNIFER MADLANG AWA POV

 

"Jen, ipagpalagay mo ang kalooban mo. Alalahanin mo na nagdadalang tao ka at baka mapaano ang mga babies." hindi ko na mabilang kung makailang ulit ko nang narinig ang katagang iyun mula sa bibig ni Veronica. Pilit niya akong pinapakalma pero hindi ko talaga kaya knowing na nasa loob ng emergency room si Elijah at wala na akong balita kung ano na ang nangyayari sa kanya.

 

Halos tatlumpong minuto ang nakalipas pagkatapos kaming makarating dito sa hospital, dumating din sila Veronica at Rafael na halos kasabayan ni Mommy Miracle na noon ay nasa isa sa mga bench malapit sa operating room at lumuluha dahil sa matinding pag-aalala kay Elijah.

 

"Veronica...natatakot ako! Sobrang natatakot ako!' umiiyak kong sambit. Kaagad niya naman akong hinawakan sa aking kamay at iginiya patungo sa isa sa upuan at pilit na pinapaupo.

 

"Alam ko pero nakalimutan mo na ba? Fighter si Elijah. Lalaban siya lalo na at exeited siyang makita ang mga anak niyo! " mahinang sambit naman niya sa akin.

 

Naramdaman ko naman ang effort niya na pilit niya akong pinapakalma pero walang epekto. Sobrang natatakot ako sa isiping paano kung hindi makaya ni Elijah ang lahat at mawala siya sa akin? Paano na ako? Paano na ang mga anak namin?

 

Sa naisip kong iyun hindi ko mapigilan ang maipikit ang aking mg mata. Naaalala ko na ang lahat. Ang lahat-lahat ng mga nangyari bago nakidnap si Baby Alexa at kung paano ako tangayin nila Robin at Madelyn.

 

Isa si Ethel sa mga kasabwat sa pagkakakidnap ni Baby Alexa. Sa Ethel ang nasa likod ng lahat ng kaguluhan na ito. Kasabat niya si Madelyn at Robin.

 

Parang gusto ko tuloy sisisihin ang sarili ko kung bakit kay tagal kong walang maalala. Nasa paligid na pala namin ang taong walang ibang hangad kundi ang

sirain ang pamilya namin pero hindi ko man lang napapansin iyun. Kung mas maaga sanang nanumbalik ang alaala ko, nabalaan ko sana si Elijah. Naikwento ko sana ang kung ano ang katotohanan at hindi na sana umabot pa sa ganito ang lahat

 

Napakulong sana namin si Ethel na wala na sanang dumanak ng dugo. Hindi sana napahamak si Elijah.

 

Si Elijah na kayang ibuwis ang sarili niyang buhay para sa akin. Kung hindi niya ako niyakap, ako sana ang tinamaan ng bala. Ako ang puntarya ni Ethel at hindi siya. Para sa akin ang bala na iyun pero iniligtas niya ako. Iniharang niya ang sarili niyang katawan para hindi ako mapahamak.

 

Nagpapatunay lang iyun kung gaano niya ako kamahal. Nagpapatunay lang iyun na wala siyang ibang hangad kundi ang iligtas ako sa tiyak na kapahamakan.

 

Naalala ko din na hindi kami in good terms noong bago namin dinala ang ransom money para kay Baby Alexa. Dahil din iyun sa kagagawan nila Madelyn at Robin pati na din si Ethel.

 

Ngayun ko lang lubos na napatunayan na kayang kaya gawin ni Ethel ang lahat balikan lang siya ni Elijah. Handa pala siyang pumatay, makuha lamang ang gusto niya.

 

Sa naisip kong iyun lalo akong napahagulhol ng iyak. Napatitig sa pintuan ng emergency room at lalo akong nakaramdam ng matinding pagkadismaya nang mapansin ko na hangang ngayun, hindi pa rin lumalabas ang doctor na sumusuri kay Elijah.

 

"Bakit ang tagal? Bakit sobrang tagal?" mahina kong sambit. Muli akong hinawakan ni Veronica sa akin kamay at bahagyang pinisil iyun. Napatitig ako kay Mommy Miracle na noon ay pilit ding pinapakalma ni Charlotte samantalang si Peanut at Rafael naman ay kanina pa palakad-lakad sa hallway ng hospital. Kitang kita sa mga mukha nito ang matinding pag-aalala

 

Alam kong lahat kami ay tensiyonado na inaabangan ang paglabas ng Doctor.

 

Wala sa sariling mabilis akong napatayo nang mapansin ko ang biglang pagbukas ng pintuan ng operating room. Dali-dali akong naglakad patungo doon para salubungin ang Doctor na nag-opera kay Elijah para matangal ang bala sa katawan nito.

 

"Doc, kumusta siya? Kumusta ang anak ko?" narinig ko pa ngang tanong ni Mommy Miracle dito. Nauna siyang nakalapit sa doctor kaya nauna siyang nagtanong. Nang mapansin niya nag presensya ko, mabilis niya din naman akong hinawakan sa aking kamay at humilig sa balikat ko at impit na napaiyak.

 

"Misis Valdez...don't worry, nasa maayos ng kalagayan ang pasyente. Isang malaking himala dahil walang natamaan na mahalagang organ sa kanyang katawan." nakangiting sagot naman ni Doctor Fernandez. Biglang dagsa ng tuwa sa puso ko at wala sa sariling napahawak ako sa aking tiyan nang maramdaman ko na biglang sumakit iyun.

 

"Ta-talaga Doc? Naku, thank you! Thank you Doc!" buong galak na sagot ni Mommy habang halos hindi na maipinta ang mukha ko dahil sa matinding sakit na nararamdaman ko.

 

"Jen, ayos ka lang ba? Namumutla ka ah? "narinig ko pang tanong ni Veronica sa akin. Naramdaman niya marahil ang mahigpit na pagkapit ko sa kanya.

 

"Ang sakit! A-ang sakit ng tiyan ko...ahh masakit! Manganganak na yata ako!"" mahinang sambit ko. Kaagad namang nanlaki ang mga mata nila sa gulat.

 

Lahat ng attention nila ay napunta sa akin. Kitang kita ko ang matinding pag-aalala sa mga mata nila samantalang kaagad namang inutusan ni Doctor Fernandez ang nurse na kasama niya magtawag ng obgyne para ma-check ako.

 

Sunod kong namalayan ay isinakay na ako sa strecher at ipinasok ako sa isa pang pintuan.

 

Bago ako nawalan ng ulirat, narinig ko pa ngang ihanda daw ang incubator dahil lalabas na si Baby. Hindi ko na naman mapigilan ang makaramdam ng pag-aalala lalo na at pitong buwan pa lang ang tiyan ko. Hindi pa ito ang buwan na manganganak ako.

 

 

Chapter 139

 

THIRD PERSON POV

 

Mabuti na lang talaga at pag-aari ni Elias Valdez ang nasabing hospital kung saan halos magkagulo na sa matinding pag-aalala ang Villarama clan.

 

Paano naman kasi, nabaril na nga si Elijah, napaanak pa si Jennifer sa matinding nerbiyos. Dahil biglaan ang lahat, walang choice si Amery kundi ang daluhan si Jennifer para siya na mismo

ang magpaanak dito. Kabisado niya na ang medical history ni Jennifer at alam niyan kayang kaya niyang ihandle ito.

 

HIndi niya man hawak ang kanyan diploma at iba pang mga documento pero isa naman siyang lisensyadong doctor.

 

Supposed to be Secretary lang siya ni Elias dahil nga ayaw niya sanang gamitin muna ang prorpesyon niya dahil ayaw ibigay ng kapatid niya ang kanyang mga dokumento pero hindi niya talaga kayang tiisin si Jennifer. Oras ang kalaban dito kaya kailangan niya na ding kumilos. Lalo na at nagkakagulo na ang lahat ng Villarama clan.

 

"Tita, walang malay si Elijah. Ililipat na po siya ng private room." wika ni Peanut habang kapansin pansin ang nag-uumapaw na tensiyon sa buong paligid.

 

Marahil sa matinding stress na nararanasan ni Jennifer kaya napaanak ito ng wala sa oras. Iyun nga lang medyo maging delikado ito dahil pitong buwan pa lang ang tiyan nito.

 

"Diyos ko! Diyos ko! Bakit naman

nagkaganito. Bakit naman sunod-sunod itong nangyari sa amin? Pagkatapos ni Elijah, si Jennifer naman ngayun.

 

Nanghingi po ako ng maraming apo sa inyo Lord pero bakit sobrang aga mo naman yata binigay." malakas na sambit ni Tita Miracle kaya hindi tuloy maiwasan na mapangiti ang lahat.

 

Aware naman kasi ang lahat na tatlong buwan pa lang ang panganay nila Elijah at Jennifer nabuntis kaagad ito. Iyun nga lang sunod-sunod ang problema na dumating sa buhay ng mag-asawa dahil sa isang third party. At iyun ay si Ethel na naitransfer na ang katawan sa morgue ng hospital

 

Binawian din ito ng buhay pagkatapos mabaril ng isa sa mga bodyguards ni Elijah at kahit na masakit kay Veronica ang nangyari sa Ate Ethel niya, wala na siyang magawa pa kundi ang tangapin iyun.

 

Ginawa niya naman ang lahat para matulungan ito at mapaayos ang buhay pero sa huli, mas pinili nito ang maging masama. Tinahak niya ang maling daan na siyang naging dahilan kaya nagkalitse-litse ang buhay nito at talagang dinamay niya pa si Elijah sa kalokohan niya.

 

Aware din silang lahat na si Jennifer talaga ang gustong barilin ni Ethel pero sinalo nga ito ni Elijah. True love exist at hindi gugustuhin ng kahit na sino na mapahamak ang taong minamahal mo.

 

Iyun ang nangyari sa pagitan nila Elijah at Jennifer. Sino ang mag-aakala na sa loob ng mahigit walong taon na paghahanap ni Elijha sa first love niyang si Ethel, bigla siyang nainlove kay Jennifer?

 

Well, unpredictable talaga ng puso. Nakatatak sa puso at isipan ni Elijah noon na si Ethel lang ang mamahalin niya pero biglang nagbago ang lahat ng makilala niya si Jennifer.

 

Sabagay, sino ba naman kasi ang patuloy na iibig sa babaeng nagawa nang pumatol sa iba sa kabila ng mga balitang patuloy siyang hinahanap ng lalaking mahal na mahal siya noon?

 

Nagawang tiiisin ni Ethel si Elijah ng maraming taon. Pumatol din siya sa hindi lang iisang lalaki at pati sarili nitong anak ay napabayaan na siyang dahilan ng maaga nitong pagpanaw.

 

Magiging part na lang si Ethel ng masalimoot ang masakit na nakaraan ni Elijah. Nagplano ng masama si Ethel para masira ang pagsasama ng mag-asawang Elijah at Jennifer pero mabuti nalang at hindi nagtagumpay ito.

 

Sayang nga lang at nagtanim ito ng galit sa puso. Kung tinangap niya na lang sana ang lahat lahat, hindi sana aabot ang lahat sa ganito. Masaya pa sana siya nabubuhay dahil wiling talaga siyang tulungan ni Veronica para muling makabangon

 

Maayos na nailipat si Elijah sa isang private room ng hospital. Actually, isa itong VIP room ng hospital since pag-aari ng mga Lolo at Lola nila sa father side ang hospital na ito at ipinamana kay Elias since ito ang Doctor ng kanilang pamilya.

 

Naging maayos ang isinagawang caesarian operation kay Jennifer. Maayos na nailabas kambal sa sinapupunan pero kailangan pa rin ng matinding obserbasyon para sa mga bata. Lalo na at kulang buwan ang mga babies.

 

Nang makita nga ni Miracle ang mga apo niya, hindi niya din mapigilan ang maluha. Tatlo na ang kanyan mga apo at ipinapangako niya sa sarili niya na tutulong siya sa pag-aalaga sa mga ito.

 

Mahigit isang oras pagkatapos manganak ni Jennifer nagkamalay tao naman si Elijah. Kaagad nitong hinanap ang kanyang asawa na noon ay nasa recovery room pa lang at masusing mino-monitor ng mga nurses ang kalagayan nito at hinihintay munang magising bago nakatakdang ilipat sa isang private room.

 

 

Chapter 140

 

ELIJAH VILLARAMA VALDEZ POV

 

NANG muli akong nagkamalay, unang sumalubong sa paningin ko ang puting kulay ng puting kisame. Una ko ding naulinigan ang sunod-sunod na pagtawag ni Mommy sa pangalan ko

 

"Diyos ko! Elijah, mabuti naman at gising ka na!'" narinig kong sambt nito kaya wala sa sariling napakurap ako ng aking mga mata at akmang babangon sana mula sa pagkakahiga pero mabilis din akong napigilan ni Mommy.

 

"Huwag ka na munang bumangon. Baka mapwersa ang sugat mo at bumuka." seryosong bigkas nito.

 

Wala sa sariling napahawak ako sa aking ulo at nang maalala ko ang mga nangyari muli kong inilibot ang tingin sa paligid para hanapin ang presensya ng isang tao na gusto kong makita.

 

Ang asawa kong si Jennifer...

 

"Mom, si Jen? Nasaan siya?" unang katagang lumabas sa bibig ko. Nandito sila Jenn at Drake pati na din sila Ella at Kenneth pero nasaan si Jennifer? Supposed to be siya iyung nandito sa tabi ko ngayun. Nasaan ang asawa ko?

 

"Si Jen ba? Nasa recovery room pa." nakangiting sagot ni Mommy. Hindi ko naman mapigilan ang makaramdam ng matinding pag-aalala. Nasa recovery room si Jen? Bakit, tinamaan din ba ito ng bala?

 

"Napaanak ng wala sa oras dahil sa nangyari sa iyo!" ang kakambal ko nang si Elias ang sumagot na noon ay kakapasok lang. Hindi ko naman maiwasan ang magulat.

 

Mas nanaig ang matinding pag-aalala sa puso ko. Nanganak na si Jen? hindi niya pa kabuwanan ah?

 

"Anong sabi mo? Si Jen? Nanganak na si Jennifer?" hindi ako makapaniwalang tanong ko. Akmang babangon na naman sana ako pero muli akong pinigilan ni Mommy.

 

"Yeah...grabe..dami mo nang anak Bro. Hindi pa nga nag-one year old birthday ang panganay mong anak, nasundan kaagad!" muling sabat ni Elias, May narinig pa nga akong mahinang pagtawa sa buong paligid pero hindi ko na iyun pinansin. Wala akong time na patulan ang mga patutsada ni Elias sa akin

 

Gusto kong malaman kung kumusta na si Jen. Hindi niya pa kabuwanan para manganak siya.

 

"Anak, ipagpalagay mo ang kalooban mo. Nasa recovery pa si Jennifer at binabantayan siya doon ni Amery. Maayos niyang naisalang ang kambal na ngayun ay nasa loob ng incubator at inoobserbahan ng mga doctor. Premature ang mga babies kaya kailangan ng masusing monitoring sa kalagayan nila." nakangiting wika ni mommy. Kapansin-pansina ng pamamaga ng mga mata nito na halatang galing sa matinding pag-iyak.

 

Ang laki talaga ng ginawang abala ni Ethel sa buhay namin. Hindi ko talaga akalain na magagawa niyang pagtangkaan ang buhay ni Jennifer gayung alam niya naman na nagdadalang tao ito.

 

"Gusto kong makita ang asawa ko Mom." mahinang bigkas ko. Medyo nakakaramdam ako ng kirot galing sa aking sugat pero wala akong pakialam. Mas importante na malaman ko kung ano na ang kalagayan ng asawa ko. Ayaw kong maghintay dito sa kwarto. Gusto kong makita si Jennifer pati an din ang mga anak namin.

 

Dahil ayaw ko talagang papigil at gusto ko talagang puntahan si Jennifer, wala nang choice si Elias kundi ang magptulong sa mga pinsan ko na nandirito na i-transfer ako sa wheel chair. Ilang beses ko ding narinig mula sa bibig nito ang pagrereklamo nito pero hindi ko na pinansin. Hinatayin lang talaga ng kakambal ko na makabawi ako kung hindi ako naman ang boboljak sa kanya.

Makikita niya talaga

 

Sakay ng wheel chair na mismong si Elias din ang nagtulak, natungo kami sa NICO dept. Sinilip namin ang kambal na kakasilang lang ni Jennifer at hindi ko mapigilan ang maluha.

 

Halatang kulang pa talaga sila sa buwan. Ang liliit pa nila at naninilaw pa ang mga balat nila

 

God, parang gusto ko tuloy sisihin ang sarili ko kung bakit napaanak si Jennifer ng mas maaga kumpara sa inaasahan. Pitong buwan at hindi ko maimagine ang hirap na pinagdaanan nito mailabas lang ng maayos ang baby na nasa sinapunan nito.

 

Pagkatapos dito sa NICO, sa recovery room sana ang punta namin pero ibinalita ng isa sa mga staff na nai-transfer na daw si Jennifer sa private room na kasalukuyan ko ding inuukupa.. Mabilis akong nagyayaya pabalik doon kahit na paulit-ulit na sinabi ng nurse na maayos na daw ang kalagayan nito at hinihintay daw na magising dahil muling nakatulog.

 

Epekto marahil ng anesthesia na itinurok dito.

 

Pagkabalik ko ng kwarto, para akong isang batang muling naiyak nang masilayan ko na ang asawa ko. Medyo maputla ito at halatang nahirapan siya sa pagpanganak niya. Pagkalapit ko sa higaan nito, kaagad ko itong hinawakan sa kamay at paulit-ulit na hinalikan habang patuloy sa pagpatak ang luha mula sa aking mga mata

 

Alam kong nakamasid sa akin ang mga pinsan ko pero wala akong pakialam. Ayos lang sa akin na makita nila akong umiiyak. Hindi naman porket umiiyak ako ngayun mahina na ako. Sadyang hindi ko lang talaga mapigilan ang maging emosyonal kapag ang kalagayan na ng babaeng mahal ko ang pinag-uusapan. Ang asawa kong si Jennifer.

 

"Talagang sinadya namin na pagsamahin na lang kayo sa iisang silid dahil alam kong hindi ka din naman hihiwalay sa kanya. She's okay at hintayin na lang natin na magising siya." wika ni Elias.

 

"How about Ethel? Ano na na ang nangyari sa babaeng iyun?" puno ng galit para kay Ethel na tanong ko kay Elias. Katahimikan ang namayani sa buong paligid bago sumagot si Elias.

 

"Wala na siya. Dead on the spot at nasa morgue na ang katawan niya ngayun." sagot naman kaagad nito. Hindi ko naman mapigilan ang paguhit ng ngiti sa labi ko

 

Iyun ang nararapat sa mga taong hindi marunong tumangap ng pagkakamali. Mga taong hindi marunong tumangap ng kabiguan.

 

Mas pabor sana sa akin kung buhay pa si Ethel dahil gusto kong makita kung paano siya singilin ng batas sa lahat ng kasalanan na ginawa niya pero ngayung wala na siya, kailangan na din namin magmoved-on. Ayaw ko nang magtanim ng sama ng loob sa kapwa. Mas gusto ko nalang ng tahimik na buhay kasama ni Jennifer at ng mga anak namin.

 

 

 

Chapter 141

 

JENNIFER POV

 

"Elijah!" unang katagang lumabas sa bibig ko sa muling pagmulat ng aking mga mata.

 

Hangang sa panaginip, dala-dala pa rin ng isipan ko ang mga nangyari. Natatakot pa rin akong isipin na baka may nangyaring masama dito.

 

"Jen, Sweetheart! Hey, nandito lang ako! Nandito lang ako!" narinig kong sambit ng isang familiar na boses kaya wala sa sariling napatitig ako sa kanya at ganoon na lang ang gulat ko nang masilayan ko ang mukha ni Elijah na nakatunghay sa akin.

 

"Elijah!" mahinang sambit ko. Hindi ko alam kung panaginip lang ba ang lahat pero ang huli kong natatandaan ay tinamaan ito ng bala. Ano ang nangyari? Nananaginip ba ako? Nakikita ko si Elijah ngayun sa harapan ko na nasa maayos na siyang kalagayan. Medyo maputla siya pero nakangiti siya sa akin.

 

Ang huli kasing tumatak sa isipan ko ay kausap namin ang Doctor na nag-opera dito para kumustahin ang kalagayan nito pero bigla namang sumakit ang aking tiyan.

 

"Ipagpalagay mo ang kalooban mo, Sweetie. Nasa maayos na kalagayan na ang lahat." muling bigkas nito. Hindi ko mapigilan ang maluha habang dahan-dahan kong itinaas ang isa kong kamay patungo sa kanyang pisngi para haplusin ito

 

Lord, kung panaginip man ang lahat ng ito, ayaw ko na sanang magising pa. Gusto ko pang makasama si Elijah. Natatakot akong baka sa pagmulat ng aking mga mata may masamang nangyari na dito. Hindi ko talaga siguro kakayanin at baka mabaliw pa ako.

 

"Elijah...Elijah!:" hindi ko na mapigilan pa ang mapahagulhol ng iyak habang paulit-ulit ang pagsambit sa pangalan nito.

 

Sana lang talaga okay siya. Sana lang talaga nasa maayos na siyang kalagayan

 

Nagpapakita kasi siya ngayun sa panaginip ko eh

 

"Hey...sweetie! Bakit ka umiiyak? May masakit ba sa iyo? Masakit ba ang tahi mo?" napansin ko ang pag-aalala sa boses n bigkas niya bago ko narinig na tinawag niya si Elias.

 

Inuutusan niya na naman ito na icheck daw ang kalagayan ko. Baka daw may masakit sa akin na hindi ko masabi-sabi. Hindi ko naman mapigilan ang lalong magtaka.

 

Feeling ko hindi ito isang panaginip. Bakit ang dami kong naririnig na boses. Tsaka, nandito din sila Ella at Veronica? Paanong -God....totoo ba ito? Hindi ba Isang panaginip ang lahat?

 

"Baka naman epekto ng anesthesia kay nagdedeliryo pa si Jennifer." sabat naman ni Ella! Nakita ko pa nga na tinitigan ako nito kaya naman muling napabaling ang tingin ko kay Elijah

 

"Hindi ba ito isang panaginip? Talaga bang okay ka na?" mahinang tanong ko.

 

May narinig akong mahinang pagtawa kaya kaagad kong pinisil ang ilong ni Elijah. Gusto kong makasigurado na hindi panaginip ang lahat. Na totoong nasa harapan ko si Elijah at nasa maayos na itong kalagayan.

 

"Hindi ito isang panaginip Sweetie. Malayo sa bituka ang tama ng bala na tinamo ko kaya ayos na ako. Hwag mo akong alalahanin. Ang dapat mong pagtoonan ng pansin ay ang iyung kalusugan lalo na at kapapanganak mo pa lang!" nakangiti nitong sambit. Kaagad namang namilog ang mga mata ko sa gulat kasabay ng pagkapa ko sa aking tiyan at nang maramdaman ko na wala na ang baby bump ko hindi ko mapigilan ang makaramdam ng matinding pag-aalala

 

"Ang baby ko? Nasaan ang mga babies natin?" halos naghihistirikal kong tanong.

 

God, hindi pala ako nananaginip. Totoo pala ang lahat-lahat. Gising ako at si Elijah ang nakikita ko ngayun. Nasa maayos siyang kalagayan. Okay na siya... nakaligtas siya sa kapahamakan.

 

"Hey..ipagpalagay mo ang kalooban mo Sweetie. Ayos lang ang baby natin. Kailangan lang nilang ilagay sa incubator dahil mga premature sila pero sinisigurado ng mga doctor nila na healthy sila at maayos ang kanilang kalagayan." nakangiting sagot ni Elijah sa akin

 

Muling pumatak ang masaganang luha sa aking mga mata. Ang takot na nararamdaman ko ay biglang naglaho sa isang iglap lang.

 

God, nahimatay lang ako tapos pagising ko nakapanganak na ako at nasa maayos na din na kalagayan si Elijah. Grabe, kay bilis ng mga pangyayari.

 

"Talaga ba na ayos ka na? Bakit ka nakaupo diyan? Dapat mahiga ka. Paano ang sugat mo? Masakit ba?" nag-aalala kong tanong sa kanya. Ngayun ko lang napanasin na mahigpit pala siyang nakahawak sa aking kamay. Ilang beses ko nga din nararamdaman na hinahalik-halikan niya iyun at pinipisil.

 

Napapansin ko din na hindi pa masyadong maayos ang kalagayan ni Elijah. Medyo maputla pa siya at supposed to be nagpapahinga din siya pero ano ang ginagawa niya? Bakit nandito siya sa gilid ng kama at ako ang binabantayan niya?

 

"Naku Jen. Masanay ka na sa asawa mo. Ang tigas ng ulo. Ilang beses na pinaalalahanan ng doctor niya na mahiga na muna siya at baka mapwersa ang sugat pero ayaw makinig. Kung sa patigasan ng ulo, wala nang tatalo sa kanya!'" si Mommy Miracle na ang sumagot. Hindi ko namam mapigilan ang mapangiti.

 

"Eh pagtabihin niyo na kasi ang higaan naming dalawa ni Jennifer. Hindi din ako mapalagay kung nandito siya tapos nandoon ako sa kabilang side. Mag-asawa kami at dapat na sabay kaming magpapagaling ng sugat namin." kaagad naman ding sagot ni Elijah. Masayang tawanan ang umalingangaw sa buong paligid.

 

 

 

 

Chapter 142

 

JENNIFER POV

 

No choice kundi ang pagbigyan ang makulit kong asawa na si Elijah. Ayaw niya kasi talagang umalis sa tabi ko at gusto niyang tabi daw kami ng higaan. Since, gising naman na ako, ako na ang kusang nagtransfer sa higaan niya. Kasya naman kaming dalawa kung totoosin. Ito yata ang advantage kapag nasa VIP room ka ng hospital. Malapad ang higaan

 

May VIP room pala ang hospital na ito kaya feeling ko nasa hotel lang kami. Maluwang ang buong paligid at kayang ma-accomodate ng kahit na ilang bisita.

 

Naging maayos naman ang sumunod na sandali sa buhay namin sa hospital. Isang pambihirang pagkakataon yata sa buhay mag-asawa na sabay kaming dalawa ni Elijah ang na-confine. Na pareho din kaming nagpapagaling ng aming sugat.

 

Ang sa akin ay dulot ng caesarian operation samantalang kay Elijah naman ay nagpapagaling dahil sa tama ng bala.

 

Gayunpaman, masaya ako dahil lahat kami ay nakaligtas.

 

Napag-alaman ko din na wala na si Ethel. HIndi ito nakaligtas dulot ng tama ng bala na gawa ng bodyguards ni Elijah. Kahit papaano, nalulungkot din naman ako sa naging kahinatnan ng lahat.

 

Nabisita na din namin ni Elijah ang kambal naming anak sa NICO at hindi maipaliwanag na saya ang nararamdaman ng puso ko nang masilayan ko sila

 

Although, halata talaga na kulang sila sa buwan, pero sinagurado naman ng mga Doctor ng mga twins na gagawin nila ang lahat para maging maayos ang kalagayan ng mga bata.

 

Ang hinihiniling ko na lang na sana makalabas na kaming lahat ng hospital. Namimiss ko na din kasi ang panganay naming si Baby Alexa.

 

Sa paglipas ng mga araw, naging maayos naman ang lahat. Normal ang lahat hangang sa muling dumalaw si Veronica sa amin dito sa hospital sa ibinalita nito na may natagpuan daw na bangkay na isang lalaki sa mismong apartment ni Ethel. May nangangamoy daw kasi at nang icheck ang loob ng apartment, natagpuan ang bangkay ng isang lalaki na naliligo sa sarili niyang dugo

 

Habang nagkikwento si Veronica, kitang kita ko ang matinding pagkadismaya sa kanyang mukha. Lumalabas na sa mismong araw na sumugod si Ethel sa bahay namin, may pinatay na pala itong isang lalaki. Dati daw nitong ka -live in.

 

Sa narinig na kwento ni Veronica, hindi ko tuloy malaman kung maawa ba ako kay Ethel or hindi. Sa huli, pinagdadasal na lang namin na kung saan man siya ngayun sana matahimik na ang kanyang kaluluwa.

 

Siya naman ang pumili sa magulo niyang buhay eh.....

 

Mabilis na lumipas ang dalawang linggo. Gumagaling man ang mga sugat, aminado pa rin ako sa aking sarili na nandoon pa rin ang trauma ko sa mga nangyari.

 

Ang twins ay kailangan pa ng maraming test at nakatakdang manatili pa ng karagdagang isang linggo sa loob ng incubator. Kapag maayos ang kalalabasan ng mga test ng mga ito, pwede na din daw namin silang iuwi sa bahay.

 

"Sweetie, kung sakali bang magpapagawa ako ng isa pang bahay, saan mo gusto?" narinig kong tanong ni Elijah sa akin. Nandito pa rin kami sa loob ng VIP room ng hospital. Pwede naman na sana kaming umuwi kaya lang hindi namin kayang iiwan ang dalawang twins. Gusto namin na kasabay namin silang iuuwi ng bahay.

 

"Ha? Kung magppagawa ka ng bagong bahay, paano ang bahay natin ngayun?" nagtataka kong tanong sa kanya.

 

"Ahmmm, naisip ko lang din kasi! Ang dami na kasing nangyari sa bahay na iyun eh. Baka kasi hindi ka na kumportable at kailangan na natin ng bagong environment "nakanagiting sagot niya sa akin.

 

Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti. Tumaglilid ako ng higa paharap sa kanya at pinisil ang kanyang ilong.

 

"Huwag kang gastos nang gastos. Ayos pa ang bahay natin. Mas gusto ko pa rin sa kasalukuyan nating bahay dahil hindi lang maganda, ang dami ding mga magagandang memories ang mga nangyari sa atin doon." nakangiti kong sagot sa kanya.

 

"Memories? Bakit? Nakakaalala ka na ba? "nagtataka niyang tanong. HIndi ko naman mapigila ang matawa.

 

Sa dinami-dami na ng mga napag-usapan namin nitong mga nakaraang araw, hindi ko pa pala nababangit sa kanya na naaalala ko na ang lahat. Sabagay, hindi din naman kasi siya nagtatanong eh.

 

"Ahmmm, kung 'oo' ang sagot ko, ano ang gagawin mo?" nakangiti kong tanong sa kanya! Napansin kong kaagad siyang nag-iwas ng tingin sa akin bago sumagot.

 

"Hi-hindi ka galit sa akin?" halata na ang kaba sa boses na tanong nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapataas ng kilay.

 

Halatang guilty ang asawa ko ah?

 

Sabagay, may kasalanan nga pala siya sa akin noong bago namin dinala ang ransom money.

 

"Eh, ikaw! Hindi ka ba magagalit sa akin ngayung alam mo nang bumalik na ang alaala ko? HIndi mo na ba ako pagbibintangan sa mga bagay-bagay na hindi ko naman ginawa?" nakalabi kong tanong sa kanya.

 

 

Chapter 143

 

JENNIFER MADLANG-AWA POV

 

"No! OF course not! Sapat na ang liham na iniwan mo para maniwala ako na wala kang kasalanan!'" kaagad niya ding sagot habang kitang kita ko ang guilt sa kanyang mukha.

 

HIndi naman ako makapaniwala sa narinig.

 

"Nabasa mo ang ginawa kong diary?" excited na tanong ko. Napabangon pa ako sa higaan dahil sa gulat pero muli niya akong hinila kaya naman muli akong napahiga sa tabi niya.

 

"Diary ba ang tawag mo doon sa kapirasong papel na pinagsulatan mo? come on Sweetie, gusto mo palang gumawa ng diary, dapat sinabi mo para mabilhan kita ng magandang notebook na pagsusulatan." nakangiti nitong sagot sa akin.

 

HIndi ko naman mapigilan ang matawa! Kaya pala simula noong bumalik ako sa piling niya hindi na siya galit sa akin. Nabasa niya pala ang sulat na ginawa ko noon.

 

"Don't worry, Sweetie! Hindi ko

lulubayan ang Madelyn na iyun. Patuloy pa rin siyang pinaghahanap ng mga tauhan ko dahil ihaharap ko siya sa iyo. Hindi din ako paapayag na hindi niya pagbabayaran ang mga kasalanan na nagawa niya sa pamilya natin!"

seryosong muling wika niya sa akin

 

"Huwag na! Hayaan mo na siya. HIndi mo na din naman siya mahahanap eh." sagot ko din naman kaagad na sinabayan ko pa ng sunod-sunod na pag-iling.

 

"Ha? Bakit? Don't tell me na napatawad mo na siya! Remember, may nagawa akong hindi maganda sa iyo noon ng dahil sa fake news niya at dapat lang din na pagbayaran niya iyun. BAka mamaya bumalik na naman siya at manggulo sa pamilya natin. Ayaw ko nang maulit ang mga nangyari na noon at gusto ko pa rin siya na makulong." seryosong sagot nito.

 

"Eh...huwag na kasi. Magsasayang ka lang ng oras eh." muling sagot ko sa kanya.

 

"Magsasayang ng oras? Nope? Sa inyo ng mga anak natin ang oras ko Sweetie. May tao akong inutusan na hanapin ang Madelyn na iyun kaya don't worry!'"

 

nakangiti nitong sagot sa akin kasabay ng mahigpit niyang pagyakap. Isiniksik niya pa ang mukha niya sa leeg ko na para bang naglalambing.

 

"Wala na si Madelyn. Patay na sya!" maiksi pero malinaw kong sagot sa kanya.

 

Naramdaman ko naman na natigilan ito.

 

Napabangon pa nga ng kama at tumitig sa akin.

 

"What? Patay na siya?" tanong niya sa akin. Dahan-dahan naman akong tumango.

 

"Pagkapos kong nahimatay noong araw na ibinigay natin ang ransom money para kay Baby Alexa, muli akong nagising na nasa sasakyan na kami. Tandang tanda ko pa ang pag-uusap nilang dalawa ni Robin noon. Ilalayo daw nila ako dahil iyun ang utos sa kanila ni Ethel---" muling wika ko. Napansin kong natigilan siya at kitang kita ko na gulat na gulat lalo na nang bangitin ko na naman ang pangalang Ethel.

 

"Kasabwat si Ethel sa lahat-lahat ng mga nangyari. Nagsabwatan ang tatlo para paghiwalayin tayo." muling bigkas ko.

 

"God, Hindi ko alam! Hindi ko alam?' mahina niyang sambit.

 

"Noong narinig ko na dadalhin nila ako sa malayong lugar..nagpanic ako. Habang abala ang dalawa sa pag-uusap, nakapa ko ang attache na pinaglagyan ng pera.

 

Una kong inihampas iyun sa ulo ni Robin na abala sa manibela at sinunod konghampasin si Madelyn 1. Iyun ang dahilan kaya bumanga kami sa malaking puno ng kahoy." pagkikiwento ko kasabay hindi ko

na naman mapigilan ang maluha.

 

"Ayaw ko na sanang alalahanin ang mga nangyari na dahil nagi-guilty din naman ako eh. Feeling ko, ako ang pumatay kina Robin at Madelyn. Kung hindi ko hinampas ng attache case si Robin sa ulo baka hindi kami nabanga sa malaking puno ng kahoy. Baka hangang ngayun buhay pa rin sila." muli kong bigkas habang pigil ko ang aking paghikbi.

 

Kaagad ko namang naramdaman ang mahigpit na pagyakap sa akin ni Elijah.

 

"Shhh! No! Iyan ang huwag mong gawin sa sarili mo! Huwag na huwag mong sisisihin ang sarili mo sa mga nangyari dahil wala kang kasalanan. Ang mga nangyai sa kanila ay mga consequences dahil sa ginawa nilang pagkakamali. Self defense ang mga nangyari at tama lang ang ginawa mo!" mahinang sambit niya.

 

Lalo tuloy akong napaahagulhol ng iyak dahil sa sinabi niya. Sa tuwing naalalala ko kasi ang mga nangyari, hindi ko maiwasan na makaramdam ng takot sa puso ko. Hangang ngayun sariwa pa rin sa isipan ko ang mga alaala na para bang kahapon lang nangyari ang lahat.

 

 

 

 

 

 

Chapter 144

 

JENNIFER POV

 

"Jen, okay lang ba? Gusto ka daw sana makausap ni Kuya." kakatapos lang namin kumain ng lunch ni Elijah dito mismo sa kwarto namin sa hospital nang biglang dumating si Ate Amery.

 

"Ha? Ang Kuya mo? Meaning si Luis?" nagtataka kong tanong.

 

"Yes...dalawang araw nang naka-confine dito sa hospital si Kuya dahil sa matinding pananakit ng kanyang tiyan dulot ng matinding pag-inom ng alak at kahit na hindi kami in good terms, may request siya sa akin na kung pwede ka daw makausap. Iyun ay kung okay lang sa iyo at kay Mister Elijah Valdez!" sagot naman kaagad ni Ate Amery sa akin.

 

Wala sa sariilng napatitig ako kay Elijah na noon ay tahimik lang na nakikinig sa aming pag-uusap. Gusto kong makuha ang kanyang reaction at nang napansin ko na dahan-dahan itong tumango, hindi ko mapigilan ang mapangiti.

 

"Okay lang sa akin. Actually, kahit na nakakainis iyang kapatid mo dahil tinangka niyang ilayo sa akin ang asawa ko ayos na din. Hindi pa rin mawawala ng katotohanan na siya ang nagli?as kay Jennifer at walang problema sa akin kung gusto niyang kausapin ang asawa ko. Basta kausapin niya lang at huwag siyang gumawa ng mga bagay-bagay na hindi ko magugustuhan." seryosong sagot ni Elijah. Kaagad namang tumango si Ate Amery.

 

"Rest assured Mister Elijah Valdez na hindi mangyayari iyun. Nangako na si Kuya sa akin na hindi siya gagawa ng hindi maganda at kilala ko siya at alam kong tapat siya sa pangako niyang iyun." nakangiting sagot ni Amery kay Elijah.

 

"Okay! Maganda na iyang nagkakaitindihan tayo.'" seryosong sagot nman niya sabay pisil sa palad ko.

 

"Thank you Elijah. Actually gusto ko din naman makausap si Luis kahit sandali lang. Hindi pa pala ako nakapagpasamat sa kanya sa ginawa niyang paglitas sa akin. Utang ko sa kanya ang buhay ko at kahit na hindi maganda ang naging plano niya sa akin, kailangan ko pa rin siyang pasalamatan." nakangiti kong sagot na kaagad naman ding sinang ayunan ni Elijah.

 

Pagkatapos pumayag ni Elijah, sumama na ako kay Ate Amery na puntahan sa sariling private room dito sa hospital si Luis. Pagdating namin doon, hindi ko pa nga mapigilan ang makaramdam ng awa nang nadatnan ko itong nakahiga sa hospital bed at halatang may iniindang sakit.

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng awa dito. Siguro sobrang apektado talaga siya sa pagkamatay ng asawa niya.

 

"Kumusta ka na? Ano ba iyang ginagagwa mo sa sarili mo Luis?" seryoso kong tanong sa kanya.

 

Sa ilang buwan na nakatira ako sa bahay niya at wala siyang ipinakita sa akin kundi puro kabutihan. Hindi din naman siya nag take advantage sa perlas ng silangan ko kaya walang dahilan para magalit ako sa kanya.

 

"Mia" mahinang bigkas niya. Hindi pa rin siya nagbabago. Mia pa rin ang tawag niya sa akin gayung alam niya naman na ako si Jennifer. Ganoon pa man, nagpasya akong lapitan siya para makapag-usap kami ng maayos.

 

"I am not Mia, Luis. Jennifer ang pangalan ko. Wala na si Mia at sana patahimikin mo na din siya! Hindi na siya babalik dahil nasa piling na siya ni God at sana kahit na wala na siya ipagpatuloy mo pa rin ang buhay." madamdamin kong sagot sa kanya.

 

Kapansin-pansin ang lungkot sa mga mata nito sabay titig sa kawalan.

 

"I missed her! I really missed her."

 

mahina niyang sambit kasabay ng kanyang pagluha. Lalo tuloy akong nakaramdam ng awa sa kanya. Napasulyap pa ako kay Ate Amerie na noon ay nag-uumpisa na ding maluha.

 

"I know pero sana pakawalan mo na siya, Luis. For sure, kung nasaan man si Mia ngayun, wala siyang ibang hangad para sa iyo kundi ang ipagpatuloy mo ang buhay mo at maging masaya ka." nakangiti ko ding sagot sa kanya.

 

"I know. I know! Matagal ng patay si Mia at hangang ngayun nananatili pa rin akong nakakulong sa anino niya." mahinang bigkas nito.

 

"Then let her go! Ipagpatuloy mo ang buhay mo dahil tiyak akong pagdating ng araw.mahahanap mo din ang tunay na kaligayahan. Huwag mo naman sanang ikulong ang sarili mo sa matinding kalungkutan." nakangiti kong bigkas. Ilang saglit din itong hindi nakaimik habang titig na titig sa akin.

 

"Thank you Jennifer. Pasensya ka na sa pagiging makasirili ko. Tama ka! I think, kasalanan ko din ang lahat! Pinili kong magpatalo sa matinding kalungkutan kaya nangyayari ito sa akin. Wala na si Mia at kailangan ko nang tangapin ang bagay na iyun." mahina nitong bigkas. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti.

 

"Hayaan mo, kapag okay na ang lahat kakausapin ko din ang asawa mo. Hihingi ako ng sorry sa kanya sa mga nangyari. Pasensya na kayo sa akin. " muli nitong sambit.

 

"Luis, malaki ang utang na loob ko sa iyo dahil ikaw ang nagligtas ng buhay ko kaya walang dahilan para magalit kami sa iyo. Maraming salamat sa lahat lahat at sana Magpagaling ka dahil gusto kong kunin kang isa sa mga Ninong ng kambal." nakangiti kong sambit.

 

Ewan ko ba kung bakit bigla ko iyun nasabi pero may feeling ako na talagang mabait naman itong si Luis eh. Nadala lang talaga siguro siya sa matinding emotion kaya nagawa niyang magdesisyon ng mga bagay-bagay na taliwas sa inaasahan ng lahat.

 

 

 

Chapter 145

 

JENNIFER POV

 

Naging maayos naman ang pag-uusap naming dalawa ni Luis at lumabas ako sa silid niya na magaan ang kalooban ko.

 

Ayaw ko nang magtanim ng sama ng loob kahit na kanino. Lalo na sa taong iniligtas ang buhay ko. Kung hindi din naman dahil kay Luis baka patay na din ako ngayun.

 

"So, how is it? Hindi ba naging matigas ang ulo niya? Hindi ka ba niya hinarass?"

 

hindi ko pa nga mapigilan na magulat nang pagkalabas ko nang silid ni Luis, ang nag-aalalang mukha ni Elijah ang sumalubong sa akin

 

Naku, ang asawa ko! Talagang sinundan niya pa pala talaga ako.

 

"Ayos na. Noong una tinawag niya pa rin ako sa pangalang Mia pero hindi naglaon, feeling ko naintindihan niya naman ako noong nakapagpaliwanag na ako sa kanya!

 

"kaagad ko din namang sagot.

 

"Mabuti naman kung ganoon. Akala ko magmatigas pa eh. Takot din sigurong makatikim ng sapak." Natatawa niyang sagot. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti sa sinabi niya at niyaya na siyang muling bumalik sa inuukupa namin silid. Baka kasi kung ano pa ang masabi nitong asawa ko eh. Mahirap na!

 

Minsan pa naman sobrang maiinitin ng ulo nitong asawa ko. Hyaasst, mabuti na lang talaga at nagkausap na kami ni Luis.

 

Mas magaan sa kalooban ang ganito.

 

lyung wala kang iniisip na taong may galit sa iyo.

 

NAGING maayos naman ang mga sumunod na mga araw namin sa hospital hangang sa tuluyan nang pinayagan ng mga Doctor ang kambal na pwede na daw naming ilabas ng hospital.

 

Mga premature babies sila pero matatapang sila dahil lahat ng test na pinagdaanan nila ay puro maayos ang naging resulta.

 

Pinangalanan namin ang kambal na sila Kiera Ellise ang babae at Ezekiel Calix naman ang lalaki. Talagang sinadya namin na lagyan ng Ezekiel ang pangalan ng lalaki naming anak bilang tribute na din sa namayapang unang anak ni Elijah.

 

Kahit na maaga itong nawala. mananatili naman siya sa puso naming lahat.

 

Sa pag-uwi namin ng bahay, ibayong saya ang naging hatid noon si amin. si Mommy Miracle ay halos sa bahay na namin kung tumira. Masasabi kong perfect na sana ang lahat hangang sa may dumating na bisita na hindi ko inaasahan.

 

Since, breastfeeding ako, kasalukuyan kong pinapadede ang isa sa mga kambal na si Ezekiel Calix nang biglang dumating si Manang Salve at sinabi nitong may naghahanap daw sa akin sa labas.

 

"Sino daw po Manang?" nagtataka kong tanong.

 

"Nagpakilalang Tatay niyo daw po Mam." sagot naman kaagad ni Manang Salve. Natigilan naman ako.

 

Hindi ako makapaniwala sa narinig. Tatay ko? As in si Bonifacio Madlang-awa ang nasa labas at hinahanap ako?

 

God, paano niya ako natunton gayung simula noong umalis ako sa probensya namin, hindi na ako nakikibalita sa kaniya. Ang galing naman niya para mahanap niya ang kinaroroonan ko.

 

"Ganoon po ba? Sige po Manang, susunod na ako!" sagot ko din namar? Tumango lang din naman si Manang pagkatapos iniwan na niya ako dito sa nursery room.

 

Nang mapansin ko na tulog na si Baby Calix, buong ingat ko siyang inilapag sa kanyang higaan at muli akong bumalik ng kwarto. Sinigurado ko na maayos ang hitsura ko bago ako bumaba.

 

Nasa garden daw ang bisita ko kaya direcho na ako doon at habang naglalakad ako palapit sa kung sinong bisita ko, nakumpirma ko na ang ama ko nga ang naghihintay sa akin. Mag-isa lang siya at napansin kong para siyang lalong tumanda ng ilang taon gayung kung totoosin, kailan lang naman noong huli ko siyang nakita.

 

"Jennifer? Anak!" narinig kong tawag ni Papa sa pangalan ko nang mapansin niya ang presensya ko. Dali-dali akong naglakad palapit sa kaniya habang pinilit kong huwag maging emotional

 

Kahit naman hindi maganda ang pagtrato ni Papa sa akin noon, hindi maikakaila na siya pa rin naman ang ama ko.

 

Nananalaytay sa ugat ko ang dugo niya kaya naman kahit na hindi siya naging perfect na ama, dapat lang na bigyan ko siya ng pagalang.

 

"Paano niyo po nalaman na dito ako nakatira?" seryosong tanong ko pagkalapit ko sa kaniya. Napansin kong maluha-luha si Papa at akmang yayakapin niya sana ako pero mabilis din akong umiwas.

 

May tampo pa rin akong nararamdaman sa puso ko para sa kanya at sa dami ng hindi magandang mga nangyari noon, hindi na ako sanay na makita siyang ganito kabait sa akin.

 

Mas sanay ako na palagi niya akong sinisigawan at pinapagalitan.

 

"Anak, pasensya ka na kung ngayun lang ako nakadalaw sa iyo. Kumusta ka na Jen? Kumusta ka na anak?" wika ni Papa sa akin

 

"Ayos lang po ako! Ang tanong ko po ang sagutin niyo....paano niyo nalaman na dito ako nakatira?" muling tanong ko sa kanya.

 

"Nabasa ko sa pahayagan ang tungkol sa iyo. Alam kong sobrang laki ng kasalanan ko sa iyo anak at kaya ako nandito dahil gusto kong humingi ng kapatawaran.

 

Pinagsisisihan ko ang lahat. Hindi man ako naging perpektong ama pero hangad ko pa rin naman na maging maayos ang buhay mo at sa nakikita ko ngayun, mukhang masaya ka naman na at nagpapasalamat na ako dahil doon." muli niyang bigkas. Hindi naman ako nakaimik.

 

 

 

Chapter 146

 

JENNIFER POV

 

 

"MABUTI naman po at aware kayo tungkol sa bagay na iyan. Hindi po kayo naging mabuting ama sa akin at kayo din ang naging dahilan sa mga pagdurusa ko noon." seryosong sagot ko na din sa kanya!

 

Napansin ko ang lungkot na kaagad na gumuhit sa mga mata niya sabay iling.

 

"Alam ko naman iyan anak at kaya nga ako nandito dahil gusto kong humingi ng sorry sa iyo. Matanda na ako at hindi ko alam kung hangang kailan na lang ang itatagal ang buhay ko. Ayaw kong lisanin ang mundo na hindi ka man lang nakakausap." madamdaming sagot niya naman sa akin

 

"Kung ano man ang nangyari sa atin sa nakaraan natin, kinalimutan ko na po iyun. Huwag po kayong mag-alala...hindi na po ako galit sa inyo. Kahit na hindi po kayo hihingi ng sorry, napatawad ko na din po kayo!" seryosong sagot ko na din sa kanya.

 

Sa sobrang dami ng mga nangyari sa buhay ko, wala nang puwang pa para magalit ako sa kapwa ko. Lalo na sa kanya na sarili kong ama.

 

Hindi man siya naging perpektong ama sa akin, nagkaroon naman ako ng isang masaya at kumpletong pamilya ngayun.

 

Sapat na sa akin na nasa piling ako ni Elijah at ng mga anak namin para kalimutan ko ang mga masasakit na alaala ng nakaraan ko.

 

"Salamat anak! Maraming salamat!" umiiyak nitong sambit. Hindi na ako nakaiwas pa nang muli siyang naglakad palapit sa akin at mahigpit akong niyakap.

 

Kagaya ng nasabi ko kanina, siya pa rin naman ang ama ko at ngayung nandito na siya sa harapan ko na humihingi ng tawad sino ba naman ako para hindi siya patawarin diba? Hindi na maibabalik pa ang mga nangyari na noon pero mas pipiliin ko pa rin ang magkaroon ng kapanatagan ng kalooban at magpatawad.

 

Napag-alaman ko na din na iniwan na din pala siya ng kabit niya. Sumama daw sa ibang lalaki tangay ang pera na naipon niya. Naging dahilan iyun sa matinding depression na nararanasan ni Papa na siyang dahilan kaya bumagsak ang kalusugan nito at nitong huli nalaman din niyang may sakit siya. Prostate cancer daw at wala nang paraan para magamot dahil malala na daw

 

Sa nalaman kong iyun, hindi ko naman mapigilan ang makaramdam ng sakit ng kalooban. Ama ko pa rin siya at naaawa akong makita siya sa hindi kanais-nais na sitwasyon.

 

Nasa ganoon kaming sitwasyon ng pag-uusap nang mapansin ko ang pagdating ni Elijah. Wala sa sariling kaagad akong bumitaw sa pagkakayakap kay Papa at dali -daling sinalubong ang asawa ko na parating.

 

"Ang aga mo naman yata?" kaagad kong tanong sa kanya nang makalapit na kami sa isat isa.

 

"Of course, may bisita tayo kaya dapat lang na maaga ako ngayun. So kumusta? Nakapag-usap na ba kayo ng ama mo?" nakangiting niyang tanong sa akin. Hindi

ko naman maiwasan na magtaka.

 

"Ano ang ibig mong sabihin? Paano mo nalaman na siya ang ama ko at paano mo nalaman na darating sila ngayun?" seryosong tanong ko sa kanya.

 

Mahabang istorya Sweetie pero don't worry, magpapaliwanag ako. Mamaya na nga lang dahil kailangan nating unahin ang bisita mo." nakangiti nitong sagot pagkatapos ay mabilis akong hinalikan sa labi bago siya naglakad patungo kay Papa at ganoon na lang ang gulat ko nang bigla nalang siyang nagmano na para bang matagal na silang magkakilala.

 

Wala sa sariling kaagad na din akong naglakad palapit sa kanila.

 

"Kumusta po? Hindi po ba kayo nahirapan sa biyahe?" narinig kong buong galak na tanong ni Elijah Kay Papa na very unusual sa pandinig ko.

 

Ni sa hinagap, hindi ko talaga akalain na kilala pala ni Elijah si Papa?

 

"Mabuti naman iho. Salamat nga pala dahil pumayag kang muli kaming magkita ng anak ko." nakangiting sagot ni Papa na kaagad namang ikinataas ng kilay ko.

 

"Of course..para kay Jen, kaya kong gawin ang lahat lahat! Mahal na mahal ko siya at ibibigay ko ang lahat na alam kong makapapaligaya sa kanya." seryosong sagot naman ni Elijah dito.

 

Hindi ko naman mapigilan ang maluha. Imagine, wala man lang akong kamalay-malay na nakikipag communicate na pala itong si Elijah sa ama ko. Matagal ko nang tinangap sa sarili ko na simula noong pinalayas ako ni Papa, hindi na kami magkikita pa. Pero sa ginawa ni Elijah ngayun, lubos kong napatunayan kung gaano siya kabait na tao.

 

Ayaw niya marahil na magkaroon ako ng guilt feelings sa hinaharap kung patuloy kong tikisin ang sarili kong ama kaya siya na ang gumawa ng paraan na magkabati kami.

 

God, i love Elijah very much at masaya ako dahil dumating siya sa buhay ko. Masaya ako dahil siya ang naging asawa ko at wala na akong mahihiling pa!

 

 

 

 

 

Chapter 147

 

JENNIFER POV

 

Nanatili si Papa sa bahay namin sa loob ng isang linggo bago ito muling bumalik ng probensya! Tuluyan ko na siyang napatawad at mas gusto ko sanang dito na siya manirahan sa amin dahil mag-isa nalang naman siya sa buhay niya pero ayaw talaga. Mas hinahanap daw kasi ng katawan niya ang buhay probensya.

 

Sa bawat araw na nagdaan, lalo kong nakikita at nararamdaman ang pagpapahalaga at pagmamahal sa amin ni Elijah. Mas naging pursigido ito na ipakita sa akin kung gaano kami kahalaga sa kanya.

 

Talagang naglalaan siya ng oras sa akin at sa mga anak namin. Kagaya na lang ngayun, araw ng sabado at wala siyang pasok sa opisina at niyaya niya akong lumabas.

 

Since, simula noong dumating ako dito sa Metro Manila, hindi pa talaga ako nakaka -experience ng night out or pumunta sa mga bar kaya pumayag ako nang bigla niya akong yayain na pumunta doon.

 

Gusto niya daw iparanas sa akin ang night life at dahil limang buwan na ang matulin na lumipas pagkatapos kong makapanganak pumayag ako. Sakto din naman kasi dahil bigla ding nagyaya sila Jeann at ang asawa nitong si Drake, Peanut at Charlotte, Veronica at Rafael kasama na din ang mga single pa na sila Elias, Charles at Chirstopher. Si Ella at Kenneth ay hindi pwedeng sumama sa amin mag bar dahil sa seven months preggy si Ella sa pangalawa nilang anak.

 

"Talaga bang bagay sa akin ang damit na ito? HIndi ba awkward?" kasalukuyan kaming naghahanda at kakatapos lang aming dalawa magbihis nang kanina pa ako hindi mapalagay.

 

Paano ba naman kasi, nakasuot ako ng mini-skirt na hindi man lang umabot hangang tuhod ang haba tapos croptop sa pang-itaas na halos kita na ang pusod ko. Hind ako sanay sa ganitong kasuotan pero bar nga daw ang pupuntahan namin at kailangan kong magdamit ng naayon sa dress code ng nasabing bar.

 

Binili ko ang damit na ito noong nakaraang araw na nagshopping ako kasama sila Veronica at Charlotte. Sobrang nagustuhan ko ang tela dahil super lambot at parang isinukat sa katawan ka ang size

 

"Sweetie, of course bagay na bagay sa iyo. Actually, kahit na anong damit pwede mong isuot." nakangiti nitong sagot sa akin habang pinagmamasdan ako.

 

Mabuti na lang talaga at open minded itong si Elijah. Wala siyang pakialam kahit na anong damit ang isusuot ko. As long as bumagay sa akin, walang problema. Kahit na medyo sexy ang cut ay ayos lang sa kanya. Palagi niyang sinasabi na malaki ang tiwala niya sa akin at pwede kong isuot lahat ng gusto ko.

 

Mabuti na lang talaga at kahit kakapanganak ko pa lang, bumalik kaagad sa dati ang katawan ko. Siguro dahil na din sa tulong ni Mommy Miracle.

 

Talagang sinunod ko din kasi ang mga tips niya sa akin kung paano daw magbalik alindog.

 

"Talaga? Okay, sabi mo eh.!'" nakangiting sagot ko sa kanya. Naglakad pa nga ako palapit sa kanya at buong paglalambing na yumakap sabay halik sa pisngi niya.

 

"Ayaw kong diyan lang. Gusto ko sa lips din!" nakangiti niyang bigkas at hindi na ako nakapalag pa nang bigla niya na lang angkinin ang labi ko.

 

Matagal din na halikan ang nangyari sa pagitan naming dalawa. Gusto pa ngang humirit ng one round daw pero hindi ko na pinagbigyan. Ayaw kong ma-late kami sa pupuntahan namin at kilala ko itong si Elijah. Hindi siya kontento sa one round lang.

 

Baka hindi matuloy ang lakad na ito kung pagbibigyan ko pa siya.

 

Pagkatapos ng halikan na naganap sa pagitan naming dalawa, muli akong nag-apply ng lipstick. Nabura kasi dahil sa

halikan na namagitan sa aming dalawa.

 

Nang masiguro namin na maayos na ang lahat, mabilis na kaming lumabas ng silid. Dumaan kami sa kwarto ng mga bata at ganoon na lang ang tuwa ko dahil nandito na din si Mommy Miracle.

 

"Ready na kayo? Sige, enjoy lang kayo. Ako na ang bahala sa mga bata!" nakangiting wika ni Mommy sa amin.

 

"Mom, thank you po. Hayaan niyo po, hindi po kami masyadong magpapagabi. Uuwi din po kaagad kami." nakangiti kong sagot.

 

"Ayos lang iha! Huwag nyo kaming isipin dito sa bahay. May mga kasama naman akong magbabantay sa mga bata kaya wala kayong dapat alalahanin. Pagkakataon niyo nang dalawa para makapag-bonding." nakangiti nitong sagot sa amin.

 

Pagkatapos magpasalamat kay Mommy Miracle kaagad na din kaming umalis. Bumiyahe kami patungo sa bar na pagtatamabayan namin at direcho sa VIP room kung saan naabutan namin sila Veronica at Rafael na nauna na pala sa amin.

 

"Nasaan ang iba Uncle?" nakanagiting tanong ni Elijah kay Rafael pagkapasok pa lang namin. Mula sa pagkakaupo, tumayo si Rafael at hindi ko mapigilan ang matawa nang bigla nitong lapitan si Elijah at pabirong sinuntok sa sikmura.

 

"How many times I told you na stop calling me Uncle! Mas matanda ka pa ngang tingnan compare sa akin eh!" yamot na sagot nito. Nagkatawanan naman kaming dalawa ni Veronica dahil doon.

 

Kung bakit ba kasi ang tigas ng ulo nitong si Elijah. Sa tuwing nagkikita sila ni Rafael, ganito palagi ang pambungad na tawag niya dito. Uncle talaga na ayaw nga ni Rafael eh.

 

HIndi naman naglaon, dumating na din sila Jeann at Drake. Nag-umpisa na din silang umorder ng ibat ibang klase ng mga pagkain at alak.

 

Ilang minuto pagkatapos maiserved ang mga pagkain at alak, sa wakas dumating na din ang lahat. Nag umpisa na sila sa inuman session nila samantalang ako naman ay nagpaorder kay Elijah ng juice. Sila Veronica, Jeann at Charlotte naman ay umorder ng ladies drink.

 

Inorderan nga din nila ako pero hindi ko tinangap. Sinabi ko na mamaya na lang ako iinom. Kakain na muna ako since daming mga pagkain sa mesa. Natatakot akong uminom ng alak lalo na at masyado pang maaga. Baka kasi malasing ako lalo na at hindi ako sanay na uminom.

 

Lumipas ang mga oras. Habang lumalalim ang gabi, mas doon ko nakita kung paano sila magbonding. Kung gaano sila kasaya kung magkasama. Nandoon ang respito sa isat isa dahil magkakamag-anak sila at kung anu-ano na ding mga topic ang napag-uusapan nila. Karamihan ay tungkol sa angkan nila.

 

Mabuti na lang talaga at nandito kami sa parang kwarto na salamin ang dingding. Habang lumilipas kasi ang oras napansin kong lalong dumadami ang mga tao sa ibabang bahagi ng bar. Nandito kami sa itaaas na bahagi at kitang kita namin ang mga kagananapan na nas ibaba. Kitang kita namin ang mga nagsasayaw at nagkakatuwaan na mga costumers.

 

 

 

Chapter 148

 

JENNIFER POV

 

"Love, pwede ba kaming bumaba na muna? I mean, saayaw lang kami!"

 

medyo bored na yata si Jeann kaya bigla itong nagpaalam kay Drake na lalabas daw kami ng VIP room para makihalubilo sa iba pang mga guest na sumayaw malapit sa stage.

 

May tumutugtog kasing banda at kahit naman lumaki ako sa probensya, parang kanina pa nangangati ang paa ko. Gusto

ko ding sumayaw. Gusto ko ding sulitin ang mga oras na nandito kami sa bar.

 

"Bababa kayo? Well, for me ayos lang para mas lalo niyong ma-enjoy ang gabi." nakangiting sagot naman ni Drake. Narinig naman iyun ni Elijah kaya pumayag na din ito. Ganon na din si Peanut at Rafael.

 

"Perfect, hindi ko pa nakikita ang asawa ko kung paano sumayaw kaya ayos lang!" nakangiting sabat naman ni Elijah. Medyo namumula na ang pisngi nito dahil siguro sa alak na iniinom niya.

 

Kasama sila Veronica, Jeann, Charlotte excited kaming lumabas ng VIP room at bumaba. Nakihalubilo sa umpukan ng mga sumasayaw at nag-umpisa na din kaming umindak mula sa live na saliw ng tugtugin mula sa banda.

 

Mukhang good dancer sila Jeann at Charlotte. Sabagay, baka nasa lahi nila. Isa pa, lumaki sila sa mayamang angkan at siguro sanay silang pumunta sa mga ganitong lugar noong mga dalaga pa sila.

 

Nakakatuwa...nakaka-engganyo palang sumayaw lalo na at halos lahat ay game na game sa pagsayaw. Ganito pala ang hitsura ng disco bar. Buhay na buhay ang dugo ko.

 

Nasa ganoon kami kasayang senaryo nang mapansin ko na may bigla na lang lumapit na lalaki sa kasama naming si Veronica. Gusto daw makisayaw at kahit na ayaw ni Veronica, talagang nagpipilit ito.

 

"Shit, who's that stupid guy?

 

Naghahanap ba siya ng sakit ng katawan?

 

"malakas ang boses na tanong ni Jeann sa akin. Malakas kasi ang music kaya dapat lang lakasan din namin ang boses namin kapag nag-uusap kami para magkaintindihan din kami.

 

"I don't know! Bigla na lang siyang lumapit kay Veronica!" kaagad ko din namang sagot habang hindi ko din mapigilan ang magtaka nang hindi ko mahagilap si Charlotte. Samantalang ang lalaking gustong makipagsayawnkay Veronica ay lalo yatang naggiging agrisibo. Napansin kong pilit nitong hinawakan si Veronica pero pauloy din naman itong umiilag.

 

Dahil sa pag-aalala, mapahinto ka kaming dalawang ni Jeann sa pagsayaw. Nag-aalala kami na baka mabastos si Veronica.

 

Ito yata ang mahirap kapag sobrang ganda mo eh! Nabighani yata sa ganda ni Veronica ang lalaking ito kaya ayaw na siya nitong pakawalan. Kahit na todo iwas na si Veronica, sumusunod pa rin ito. Kahit ako bigla na lang ding nakaramdam ng inis.

 

Kaya kami nandito sa bar para mag -enjoy hindi para bastosin ng kung sinu-sino lang.

 

"Hi MIss! Wanna dance with me?" napansin kong iniwanan ako ni Jeann para lapitan si Veronica nang maramdaman ko na may humawak sa baiwang ko. Sa gulat, mabiils kong napalingon at walang sabi-sabing sinapak ko ito. Kaagad na dumugo ang ilong nito kasabay ng malutong na mura na kaagad kumawala sa lalamunan nito

 

"What the pack!" galit niyang bigkas. HIndi pa ako nakontento at sinipa ko siya sa kanyang bayag na siyang dahilan kaya namilipit ito sa sakit.

 

"Gago ka ba! Hindi kita kilala para ganyanin mo ako! And besides may asawa na ako kaya umayos ka!" galit kong sigaw. Napaluhod siya sa sakit siguro dahil sa malakas na pagkasipa ko at akmang iiwan ko na siya para puntahan sila Veronica nang makarinig ako ng sigaw. Nang lumingon ako, ganoon na lang ang gulat ko nang mapansin ko na may hawak nang basag na bote ng alak si Charlotte. Hinampas niya yata ng bote ng alak ang lalaking nambastos kay Veronica dahil nakahandusay na ito sa sahig.

 

Biglang nawala nag mga tao sa dance floor kasabay ng pagdating nila Rafael, Elijah at iba pang mga kasama namin. Maabilis akong nilapitan ni Elijah at hinawakan sa kamay

 

"What happened?" seryosong tanong niya. Sinuri niya pa nga ako ng tingin mula ulo hangang paa.

 

"Uwi na tayo! Bakit hindi mo sinabi na ang dami palang bastos sa lugar na ito?" kinakabahan kong sagot. Nilingon ko pa ang lalaking bigla nalang akong hinawakan kanina at nang napansin kong susugod na naman, kaagad kong inagaw ang kopita ng alak na hawak ni Elijah at ibinato iyun sa lalaking bastos.

 

Nakita naman ni Elijah ang ginawa kong iyun at ganoon nalang ang gulat ko nang bigla niya na lang itong sugurin at binigwasan ng suntok sa sikmura.

 

"Hayop ka! Sino ka para bastusin ang asawa ko!" gailt na sigaw ni Elijah dito. Hindi niya talaga ito tinigilan sa pagsuntok hangat hind ito bumagsak sa sahig.

 

 

 

 

 

Chapter 149

 

JENNIFER POV

 

DAHIL sa kaguluhang naganap, natigil ang kasiyahan at nag-umpisa nang nagsiuwian ang ibang mga guest.

 

Dinala kami ng mga asa-asawa namin pabalik ng VIP room samantalang nagpaiwan naman ang mga bachelors na kasama namin na sila Elias, Charles at Christopher sa labas. Kausap nila ang mga bouncer at iba pang mga staff para ma-obserbahan din ang mga wala pang malay na nabugbog namin.

 

Mabuti na lang at doctor si Elias at kaagad niyang sinuri ang mga ito kung napuruhan ba! Binigyan niya na din ito ng first aide at hinintay na lang na magkamalay. Nabugbog ba naman at napalo ng bote sa ulo eh.

 

Hangang ngayun, wala pa yatang malay tao.

 

""Drake, ano ba? Akala ko safe itong bar na ito, paano nangyari ito?" narinig ko pang tanong ni Rafael kay Drake. Halata sa mga mata nito ang galit.

 

"Sorry Bro! Hindk ko din ito inaasahan. I think mukhang kailangan kong magdagdag ng mga bouncer para maiwasan ulit ang mga nangyari ngayun.

 

"kaagad namang sagot ni Drake. Nagtatanong ang mga matang napatitig ako kay Elijah.

 

Bakit kaya nasisisi ni Rafael si Drake? Ano ang kinalaman ni Drake sa gulong naganap?

 

"I forgot to mention you na si Drake ang may-ari ng bar." pabulong na bigkas ni Elijah sa akin. Hindi ko tuloy maiwasan na magulat.

 

Gosh, imagine ang magandang bar na ito ay pag-aari pala nila Jeann at Drake? Ang galing naman pala. Kaya naman pala biglang nasisi ni Rafael si Drake dahil kanya pala ang bar na ito.

 

"Paano na ngayun iyan, nabastos ang asawa ko. HIndi ako papayag na ganoon ganoon na lang. Ipapakulong ko ang mga bastos na iyan!" mainit pa rin ang ulo ni Rafael. Nakakandong sa kanya si Veronica at nakasubsob ang mukha nito sa may leeg ni Rafael. Ang sweet nilang tingnan kaya lang alam kong traumatic talaga kay Veronica ang mga nangyari. Nakita ko talaga kung paano siya bastosin nung lalaki kanina. Halata pa naman na hindi yata sanay si Veronica na mabastos ng kahit na sino.

 

Sabagay, sino ba namang tangang tao ang mangahas na mambastos ng asawa ng isang bilyonaryo. Ngayun pa lang tiyak na ako na may paglalagyan talaga ang mga lalaking iyun eh.

 

Sa akin naman kasi parang wala lang. Move on na. Maliit na bagay at to the rescue naman kaagad si Elijah. Sapat na sa akin na makita ko kung paano ako ipinagtangol ni Elijha sa lalaking bastos na iyun kanina. Muntik na nga niyang napatay diba at sapat na sa akin iyun para huwag nang isipin ang mga nangyari.

 

"I understand na nakakagalit naman talaga ang mga nangyari ang don't worry, hindi din ako papayag na hindi mapanagot ang dalawang iyan. Hinatayin natin na mahimasmasan at ipapaubaya ko sa inyo kung paano niyo sila disiplinahin." sagot naman kaagad ni Drake habang katabi nito si Jeann na cool na cool lang at halatang hindi affected sa mga nangyari. Nagawa pa nga nitong magsalin ng alak sa mga kopita eh.

 

Nakakuha tuloy ako ng isa at tinikman iyun. Masarap naman pala at lasang juice kaya tinuloy-tuloy ko na ang pag-inom hangang maubos ang laman ng kopita na hawak ko

 

Kukuha pa sana ako ng isa pa pero maagap na akong pinigilan ni Elijah. Baka daw malasing ako eh.

 

"Sweetie, baka malasing ka na niyan. Hinay-hinay lang!" malambing nitong bigkas. No choice kundi sa mga pagkain naman ibinaling ko ang attention ko.

 

"Sayang, gusto ko pa sanang sumayaw." natigil ako sa pagsubo ko nang marinig ko ang katagang lumabas sa bibig ni Charlotte.

 

Napatingin ako sa kanya at kagaya ni Jeann, easy easy lang din ito. Kagaya ko kumakain din pala siya na para bang wala siyang hinampas ng bote na alak kanina. Bilib na din ako sa magpinsan na ito. Ang tatapang pala nila. Kaming dalawa lang yata ni Veronica ang natakot sa mga nangyari kanina eh.

 

Yes...kahit papaano natakot din talaga ako kanina. Natakot ako na baka makapatay si Elijah. Kung hindi lang siguro naawat si Elijah nila Christopher at Charles baka napatay na niya kanina ang lalaking nambastos sa akin eh. Ayaw niya talagang tigilan kanina kahit na nakahadusay na sa sahig eh.

 

"No need. I hand over mo na lang sila sa mga alagad ng batas at magsasampa na lang kami ng kaso. Bugbog sarado na ang mga iyan at baka kapag makaharap ko pa ang mga iyan, baka maging kriminal pa ako at mapatay ko pa sila. Iwasan mo na lang na mangyari ito sa susunod dahil alam mo naman sa lahat ang pinakaayaw ko diba? Ayaw na ayaw kong mabastos ang mga babae sa pamilya natin at lalong

lalo na ang asawa ko na hindi sanay sa mga ganitong klaseng gulo." sagot naman kaagad ni Elijah.

 

"Yes..I will handle this, promise. Maiwan ko na muna kayo dito. Personal kong kakausapin ang parating na mga pulis para sa proper hand over. Tatawagan ko na din ang mga abogado ko para maasikaso kaagad ang kaso." kaagad na din namang sagot ni Drake sabay tayo.

 

Napansin kong mabilis din naman tumayo si Jeann at nagpahayag na sasama daw siya sa asawa niya sa labas. Siyempre, nag-aalala din naman siya sa mga posibleng mangyari lalo na at kapansin-pansin kay Drake na frustrated din ito sa mga nangyari.

 

Wala sa sariling napatingin ako sa labas. Mga staff na lang yata ang natira dahil nagsipag-alisan na ang mga guest. Ang kaninang masaya at maingay na kapaligiran ay napalitan iyun ng katahimikan.

 

Kitang kita ko din na nagkamalay na ang dalawang bastos. Inalalayan ito ng mga bouncer na makaupo pero hindi ko mapigilang mapangiwi dahil mula din silang napahiga nang pagkalapit ni Drake sa kanila, isa isa silang pinagsisipa.

 

Umaamot pa lang ng kaunting lakas, nahimatay yata ulit. Pambihira, mukhang mabait lang pala si Drake tingnan pero matindi din pala kung magalit.

 

"Ate Veronica, ayos na. Hindi mo ba nakita? Napadugo ko ang ulo noong bastos na lalaki. Naku, kung hindi lang ako inawat ng isa sa mga bouncer hindi lang iyun ang matitikman niya sa akin eh!' ' narinig kong wika ni Charlotte. Mula sa pagkakatitig sa labas, muli kong ibinaling ang tingin dito sa tipid itong nginitian

 

 

Chapter 150

 

JENNIFER POV

 

HINDI naman naglaon, naging okay din naman si Veronica. Kumalas sa pagkakayakap sa asawa niyang si Rafael at naghanap na din ng makakain.

 

Ginutom daw kasi siya. Mukhang kalmado na din at nagawa na din nitong ngumiti.

 

Mukhang yakap lang ng asawa ang kailangan para mawala ang takot eh. Hihihi!

 

"Charlotte, thank you kanina ha? Haysst, sa makailang ulit na pagtambay natin dito sa bar, hindi ko akalain na mangyayari ito. " wika pa nito. Nakabawi na nga sa takot at nakakapagsalita na din eh. Unlike kanina na kitang kita ko sa mga mata niya ang takot.

 

"Ayos lang. Sino ba naman ang magkakampihan kundi tayo-tayo lang din naman! Cheers?" nakangiting sagot ni Charlotte. Itinaas pa nito ang hawak na

kopita ng alak kaya kanya-kanya na din kami dampot ni Veronica ng kopita na may alak at itinaas na din iyun. Nakiki cheers na din kami habang nakamasid lang sa amin ang aming mga asa-asawa.

 

Baliktad na ngayun. Kung kanina, sila iyung nag-iinuman kami naman ngayun. Tapos na yata sila eh. Mukhang nawalan na sila ng gana sa alak dahil sa mga nangyari.

 

"Since hindi tayo masyadong nag-enjoy ngayung gabi, magshopping na lang kaya tayo bukas?" nakangiting wika ni Chalotte. Sa lahat na ito, hindi pa siya nag enjoy? Sa mga nangyari, siya lang yata ang hindi apektado!

 

Tsaka, hindi pa nga kami nakakuwi ng bahay, nagplano na naman ng panibagong lakad. Palibhasa kasi hindi sila kagaya ko na kakapanganak lang eh.

 

"Hindi na ako pwede bukas. Alam niyo na, may tatlong babies sa bahay na kailangan ng kalinga at attention ko." nakangiti kong sagot.

 

"Sabagay, I think next week na lang ulit.

 

Walang pasok ang mga asa-asawa natin sa opisina bukas and I think sila naman ang pagsisilibihan natin. Tsaka gusto na din namin makabuo ni Peanut ng pangalawang baby." nakangiting sagot ni Charlotte. Napakapit pa ito sa braso ni Peanut at buong paglalambing na inihilig niya ang ulo sa balikat nito. Kinabig naman siya payakap ni Peanut at hinalikan sa tuktok ng kanyang buhok.

 

Sweet din at halatang inlove din talaga ang dalawa sa isat isa. Well, bakit nga pala isa pa lang ang anak nila? Imagine naunahan pa namin sila ni Elijah?

 

Well, basta ang swerte ko dahil nakilala ko sila. Magkakamag-anak na kami kung totoosin at kami-kami lang din ang magkakaibigan.

 

Mabuti na lang talaga at nakilala ko sil Elijah at naging asawa! Biglang lumawak ang mundo ko at napasama ako sa angkan nila.

 

Dumating na din ang mga kapulisan at dinampot nila ang dalawang lalaking bastos. No more questions, basta sinabi ni Drake na ikulong sila at susunod na lang ang mga abogado para sa kaukulang kaso na kakaharapin ng dalawa. May isang pulis na nagtanong kung bakit bugbog sarado daw ang dalawa pero deadma lang si Drake. Wala daw siyang balak na magbigay ng kahit na anong statement. Magsasampa na lang siya ng kaso.

 

Pagkatapos maplantsa ng maayos ang gusot, nagkanya-kanya uwi an kami. Wala na eh...sira na ang gabi namin at nawala na din sa mood ang lahat. Kanya-kanya kami sakay sa mga sasakyan namin at ilang minuto lang, tinahak na namin ni Elijah ang daan pauwi ng bahay.

 

"So, nag-enjoy ka ba?" nakangiti nitong tanong sa aking habang nakatutok ang kanyang mga mata sa harap kalsada.

 

"Oo naman! Kaya lang nabitin ako eh. Nag -uumpisa pa lang akong mag-init sa dance floor kanina noong nagkagulo." nakalabi kong sagot sa kanya. Isang mahinang pagtawa ang narinig iko bago ito umiling-iling.

 

"Babalik pa naman tayo doon, Schedule na lang natin." sagot niya.

 

"Hmmp, iyun kung papayag sil Rafael. Nakita mo ba kanina ang hitsura ng Uncle mo? Galit na galit!" sagot ko din naman kaagad.

 

"Yeah, nakita ko din iyun. Hindi na nakakapagtaka iyun dahil simula noong nakilala niya si Veronica, halos ayaw niya na itong padapuan ng langaw. Na-inlove ng todo si Uncle Rafael kay Veronica at talagang binakuran niya. Sa naalala ko, eighteen pa lang noon si Veronica, binuntis niya na!" natatawa nitong sagot. Hindi ko naman maiwasan na magulat dahil sa sinabi niya.

 

"Hindi nga? Ganoon kabata?" gulat kong bigkas.

 

"Yes..ganoon na nga! Pero bago naging sila, dami ding mga babae na dumaan sa buhay ni Uncle. Tumino lang iyan siya noong dumating si Veronica ng mansion."

muli nitong bigkas.

 

Parang bigla din tuloy akong nagkaroon ng interes sa love story nila Veronica at Rafael. Sa tuwing nakikita ko kasi silang dalawa parang palaging bagong kasal ang asta nila sa isat isa gayung kung totoosin apat na ang kanilang mga anak.

 

Maayos naman kaming nakarating ni Elijah ng bahay. Pagkadating namin tulog na ang halos lahat at sinilip lang namin ang mga bata sa children's room bago kami dumirecho ng kwarto.

 

Pagdating ng kwarto, hindi ko pa nga maiwasan na magtaka nang bigla na lang nagpaalam si Elijah sa akin. May kukunin lang daw siya sa ibaba. Hinayaan ko nalang din dahil sinabi niya naman na sandali lang daw siya. Pagkalabas niya ng kwarto, nagpasya na din akong pumasok ng banyo para makapaglinis ng katawan at magawa ang evening routine ko bago matulog.

 

 

 

 

 

Chapter 151

 

JENNIFER POV

 

NAGPASYA na muna akong mag half bath para fresh ako mamaya sa pagtulog naming dalawa ni Elijah.

 

Kahit na nakatatlo na kaming anak, ayaw ko pa rin naman na tumabi sa kanya na matulog sa ibabaw ng kama at hindi ako mabango. Sa sobrang gandang lalaki ng asawa ko, dapat din talaga na maganda ako palagi sa paningin niya. Para naman matuwa din siya sa akin.

 

Pagkatapos kong mag half bath at gawin lahat ng mga dapat kong gawin dito sa loob ng banyo, kumuha lang ako ng isang malinis na bathrobe at iyun ang isinuot ko. Sa kwarto na ako magpapalit ng damit pantulog. May ilang beauty products pa kasi akong ilalagay sa mukha ko at gagawin ko iyun sa harap ng vanity mirror ko.

 

Pagkalabas kong banyo, hindi ko pa nga mapigilan ang magtaka nang maabutan ko si Elijah. May hawak itong isang kopita na kung hindi ako maaaring magkamali, alak ang laman noon. Nakapwesto siya sa may sofa at napansin ko din na nakapatong doon ang isang bote ng alak at isa pang kopita. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapataas ng kilay.

 

"Ano ang ginagawa mo?" nagtataka kong tanong. Malaki ang silid naming dalawa.. Maliban sa malapad na kama na kasya yata ang kahit na pitong katao, nandito din sa loob ang vanity mirror ko kung saan nakalagay ang mga mamahalin kong mga collections na make up pati na din ng mga pabango.

 

May six seater sofa set at may katamtamang laki ng center table. Sa kabilang gilid ng kwarto ay makikita ang isang katamtamang laki ng office table na may nakapatong na computer dahil naging ugali na din nitong si Elijah ang magtabaho dito sa kwarto lalo na noong malapit na akong manganak sa panganay namin.

 

Dati kasi sa library niya ginagawa ang trabaho niya kapag nanadito siya sa bahay pero biglang nagbago noong kabuwanan ko na. Halos ayaw niya na kasi akong iwalay sa paningin niya noong mga panahon na iyun at hindi na nabago pa ang set-up ng silid hangang ngayun na tatlo na ang anak namin.

 

"Nabitin ako kanina sa bar kaya parang gusto kong uminom ngayun." nakangiti nitong sagot sabay dampot ng bote ng alak at nilagyan niya ang isa pang kopita.

 

Pagkatapos noon, naglakad siya sa palapit sa akin at iniabot niya sa akin ang kopita na may lamang alak. Nagtataka naman akong kaagad na tinangap iyun.

 

Akala ko ba ayaw mo akong uminom dahil baka malasing ako? Ano ito?" nagtataka kong tanong. Inamoy-amoy ko pa ang alak bago ako sumimsim ng kauti.

 

"Wala namang problema kahit na malasing ka ngayun dahil nandito naman tayo sa loob ng kwarto natin." nakangiti niyang sagot. Wala sa sariilng napatango na lang din ako bago ako naglakad patungo sa sofa at naupo.

 

"Okay, sabi mo eh. Pero dapat may kaunting music." nakangiti kong sagot sa kanya! Isang mahinang pagtawa ang naging sagot niya sa akin bago niya ini-on ang television. Binuksan niya iyun at sakto naman at isang action movies ang unang bumungad sa amin pero kaagad akong umalma. Sinabi ko na hindi ako intersado ngayun na manood ng movies. Gusto music na lang at kaagad niya namang sinunod.

 

"Ayos na ba iyan?" nakangiti nitong tanong sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang matawa.

 

Sakto kasi talaga dahil careless whisper ang unang tugtog na napili niya.

 

Nakakapanood ako ng mga palekula dati sa probensya noong teenager pa ako at naririnig ko na ang music na ito na sinasayaw ng isang macho dancer sa isang bar.

 

"OO, sakto lang iyan. Ayos na iyan. Ahmmm, Elijah, alam kong sobrang kalabisan itong hihilingin ko pero pwede bang sumayaw ka?" natatawa kong bigkas.

 

Hindi pa naman ako lasing dahil pakunti-kunti lang naman ang iniinom kong alak mula sa sarili kong kopita. Ni hindi ko pa nga nuubos ang unang tagay niya sa akin eh. Gusto ko lang kasi talagang subukan itong si Elijah kung pagbibigyan niya ba ako.

 

Paano kaya siya sumayaw? Marunong kaya siya?

 

Maraming sumayaw kaninang mga kalalakihan at naisip ko nang yayain si Elijah bago nagkagulo para makita ko ang moves niya. Kaya lang, hindi nga natuloy dahil biglang nagkagulo kaya naman since may music ngayun, wala naman sigurong masama kung pasasayawin ko ang asawa ko.

 

Kaming dalawa naman ang nandito sa silid. Walang halong malisya at katuwaan lang naman ang lahat para naman may topoc kami habang nag-iinuman kaming dalawa.

 

 

Chapter 152

 

JENNIFER POV

 

'Sumayaw? Me? Of course, hindi ko pa nasubukan ang sumayaw. Although palagi akong laman sa mga disco bar before dahil nga kay Drake pero hindi ko pa na discover kung mag¨¢ling ba akong gumiling. Ikaw na ang humusga, Sweetie. "natatawa nitong sagot sa akin.

 

Never pa siyang sumayaw sa tanang buhay niya? Hindi nga? Kung ganoon, ang swerte ko. Ako palang ang makakakita kung paano siya sumayaw.

 

"Then, sayawan mo ako. Now na!" nakangiti kong sagot. Saktong nasa chorus na ang tugtugin eh. Napansin kong natigilan si Elijah sabay ngisi.

 

"Bakit? Bakit gusto mo akong makita na sumayaw? Siguro may plano ka noh?" nakangisi niyang tanong. Hindi ko naman mapigilan ang mapahagikhik.

 

"Ano ka ba? Sayaw na kasi sabi eh. Malapit nang matapos ang music oh?" kunwari naiinis kong bigkas. Isang malakas na tawa ang kumawala sa lalamunan niya bago niya tinungga ang lahat ng laman ng alak na nasa kopita niya pagkatapos inilapag niya iyun at nag-umpisa na nga siyang gumiling sa harapan ko.

 

Hindi ko naman mapigilan ang matawa. Paano ba naman kasi, kung gaano siya ka ma-appeal at kagwapong lalaki siyang walang ka-appeal appeal naman ang pagiling niya. Sobrang tigas ng katawan niya noh!

 

"Hahahah! Hahaha! Kidding? Iyan na ba iyun?" hindi ko na talaga mapigilan ang sobrang matawa ng malakas. Hindi ko naman akalain na wala pala talagang katalent-talent ang asawa ko sa pagsasayaw. Tama lang talaga ang desisyon niya na huwag na siyang sumayaw sa mga disco bar kung hindi baka magiging katawa-tawa lang siya.

 

"Hey! Hey! Tinawanan mo na ako ngayun ha? Feeling ko tuloy ngayun parang hindi na natuwa sa effort ko eh pinabigyan lang naman kita." narinig kong sambit niya. Huminto na din siya sa pagiling sa harapan ko pero hindi pa rin ako matapos -tapos sa aking pagtawa. Paano ba naman kasi, para bang nakaukit na sa balintataw ko ang ginawa niyang pagiling kanina eh.

 

"Elijah naman, ang dami niyong pera hindi mo man lang naisip na mag-enroll sa mga dance school para lumambot ang katawan mo kapag gumiling ka?" natatawa kong bigkas. Napansin kong pulang pula na din ang mukha nito.

 

Nahihiya marahil dahil pinagtawanan ko siya ngayun.

 

"Aba at talagang pinagtatawanan mo ako ha? Humanda ka sa akin ngayun, talagang ipaparamdam ko ang matigas na sinasabi mo. " wika niya at sa isang iglap bigla na lang siyang naupo sa tabi ko. Inagaw niya sa kamay ko ang kopita ng alak na hawak ko at walang sabi-sabing basta niya na lang inisang lagok ang laman. Bago pa ako nakapagsalita, bigla niya na lang inangkin ang labi ko at mapusok niya akong hinalikan.

 

Nalalasahan ko sa bibig niya ang alak na pareho aming ininom kanina. Hindi ko mapigilan ang mapapikit ng aking mga mata nang maramdaman ko ang dila niya na nag-uumpisa na namang pumasok sa loob ng bibig ko. Ginalugad ng dila niya ang loob ng bibig ko kaya kaagad akong nakakaramdam ng pag-iinit ng katawan.

 

HIndi ko na mabilang pa kung makailang ulit na kaming nagtalik pero sa tuwing ginagawa namin ni Elijah ito, para bang walang nagbago. Ramdam ko pa rin sa galaw niya ang pananabik na nagbigay sa akin ng kakaibang excitement.

 

Kung paano niya ako angkinin noong mga unang araw ng pagsasama namin, ganoon pa rin siya hangang ngayun. Ni hindi ko man lang naramdaman na nagsawa na siya sa akin.

 

Mula sa labi, bumaba ang halik niya patungo sa aking leeg habang ang dalawa niya namang palad ay abala na sa kakagalugad sa buo kong katawan

 

"Ahhmmm, Elijah! ahhhh! " mahina kong bigkas. Nag-umpisa nang maglumikot ang kanyang dalawang palad. Dahan-dahan niya na ding kinakalas ang pagkakabuhol ng aking bathrobe. Nang magtagumpay siya kaagad niyang inalis sa katawan ko iyun kaya kaagad na tumampad sa mga mata niya ang hubad kong katawan.

 

Sa pagkakataon na ito, kitang kita ko ang matinding pagnanasa sa kanyang mga mata. Napansin ko pa nga ang pagtaas baba ng kanyang adams apple na akala mo hindi pa rin siya sanay na makita ang hubad kong katawan.

 

Ito ang gusto ko sa kanya. Ang bawat paglalaro namin ay nagiging special dahil sa ipinapakita niyang pagkasabik sa katawan ko.

 

Mula sa leeg ko, bumaba ang kanyang labi patungo sa cleavage ko. Pagkatapos noon, hindi ko mapigilan ang mapaungol ng malakas nang bigla niya na lang dilaan ang palibot ng aking nipple. Sa sobrang kiliti na nararamdan ko, hindi ko na nga napigilan pa ang mapakapit ng mahigpit sa kanya.

 

"Ahhh, Elijah! Ahmmm, ang sarap!" impit kong hiyaw nang maramdaman ko na ang marahan nyang pagsipsip sa nipple ko. Dalawang buwan ko nang hininto ang pagpapa-breast feed ko sa kambal naming anak at hindi ko alam kung may nakukuha pa bang gatas itong si Elijah. Kung makasipsip kasi wagas eh!

 

 

 

Chapter 153

 

JENNIFER POV

 

"Yes Sweetie. Doon tayo sa kama."

 

mahinang bigkas niya at naramdaman ko na lang ang pag-angat ko sa ere. Binuhat niya ako at mabilis ang hakbang na naglakad patungo sa kama. Pagkadating namin doon, buong ingat na inilapag niya ako habang hindi niya inaalis ang kanyang paningin sa kabuuan ko.

 

"Huwag kang madaya. Maghubad ka na at samahan mo na ako dito. " nakangiti kong utos sa kanya. Natawa naman ito at dali-daling hinubad ang kanyang damit pang-itaas. Pagkatapos non, sunod niyang hinubad ang kanyang damit pang ibaba at hindi ko mapigilan ang lalong makaramdam ng pananabik nang tumampad sa mga mata ko ang matayog at dambuhala niyang alaga.

 

"Like it?" nakangisi nyang tanong sa akin. Pagkatapos noon, sumampa na siya sa kama at kinubabawan niya ako. Muli niya akong hinalikan ng mapusok sa labi ko hangang sa maramdaman ko na lang ang pagkiskis ng alaga niya sa bukana ng aking perlas ng silangan.

 

"Ughhh! Elijah!:" malakas kong anas nang nag-umpisa na siyang gumalaw sa ibabaw ko; Ramdam ko ang dahan-dahan niyang pabaon kaya naman hindi ko na din mapigilan ang mapayakap ng mahigpit sa kanya.

 

"Ohhh, Jen! Sweetie, ang sarap mo talaga! "narinig kong sambit niya. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti. Para kasing musika sa pandinig ko ang katagang binitiwan niya.

 

Patuloy siya sa kanyang pag-indayog sa ibabaw ko. Hinawakan niya pa nga ang magkabilaan kong boobs at sanay na nilamas.

 

"Elijha, malapit na ako! Ughhh!" malakas kong anas. Lalo niyang biniisan ang pag-atras abante niya sa ibabawa ko. Bigay todo siya at ramdam ko ang kahabaan niya na patuloy na naglabas pasok sa kaloob-looban ko.

 

Yes...malapit na nga akong labasan. Sino ba naman ang hindi kaagad lalabasan kung ganito kalaki at kahaba ang sandata na patuloy na lumalabas at bumabaon sa iyung perlas ng silangan

 

Hindi nga naglaon at naramdaman ko na ang paglabas ng katas ko. Lalo namang dumulas ang perlas ng silangan ko. Bigla niyang hinugot ang nakabaon niyang alaga at inalalayan nya akong makabarigon ng kama. Pinatalikod ako sa kanya at pinatuwad.

 

Sunod kong naramdaman ang muli niyang pagbaon.

 

"Ohhh! Jen! Ang sarap mo! Ang sikip mo pa rin! I love you Sweetie! I love you so much!" mahina niyang usal. Hindi ko naman mapigilan ang makaramdam ng kilig. Imagine, nakatatlong anak na kami, masikip pa rin daw ako? Sabagay, nitong huling panganak ko, caesarian ako kaya alam kong nagsasabi siya ng totoo.

 

Tsaka, sa sobrang laki ng alaga niya, talagang masikip talaga. Ramdam ko pa rin ang bawat paghugot baon niya at feeling ko ready yata si Elijah sa laban namin ngayun. Wala pa rin kasing indikasyon na lalabasan na siya eh.

 

"I love you to Elijah! Uhmnmhh! ahhh! Ughh!" malakas kong usal.

 

"I love you more, Jen. Sweetie, tihaya ka ulit?" narinig kong muli niyang wika kaya mabilis akong tumalima. Pagkatihaya ko, kusa ko nang ibinuka ang aking hita at muli nyang ibinaon ang galit niya pa ring alaga sa naglalawa kong kweba. Muil akong napaungol nang lalong bumilis ang pagkadyot niya sa ibabaw ko. Feeling ko lalabasan na naman ako at feeling ko lalong dumuble ang sukat niya sa loob ko.

 

"Malapit na ko, Sweetie." mahina niyang bigkas. Muli niyang inangkin ang labi ko habang patuloy pa rin siya sa pag-ulos sa ibabaw ko

 

Ilang beses pang pag-indayog ang ginawa niya sa ibabaw ko nang maramdaman ko ang pagpuno ng katas niya sa sinapupunan ko. Mainit -init iyun at masarap sa pakiramdam.

 

Pareho kaming pawisan at hingal na hingal pagkatapos naming makaraos. Sa pagod marahil ni Elijah basta niya na lang ibinagsak ang katawan niya sa ibabaw ko. Actually, hindi naman sya mabigat at kahit na magdamag pa siyang nasa ibabaw ko, ayos lang.

 

"I love you!" mahina niyang bigkas. Ramdam ko ang hingal niya kaya mahigpit akong napayakap sa kanya.

 

I love you too Elijah and thank you sa lahat-lahat." mahina kong sambit.

 

"Ready for another round?" sagot naman niya sa akin na siyang ikinalaki ng mga mata ko.

 

"Huh?" Gulat ko namang sagot at hindi na ako nakapalag pa nang mag-umnpisa na naman siyang gumalaw sa ibabaw ko.

 

Sabi ko naman kasi, hindi siya papayag sa iisang round lang. Haysst, hindi na talaga ako magtataka nito na baka sa mga susunod na buwan, buntis na naman ako.

 

 

 

 

 

Chapter 154

 

JENNIFER POV

 

"Magpakasal ulit tayo, Jen!" pagkatapos ng mainit na sandali sa pagitan naming dalawa ni Elijah ang katagang iyun ang kaagad namang namutawi sa labi niya.

 

Pagod na pagod pa nga ako at hindi pa ako nakakabawi ng lakas ko tapos bigla niya na lang akong isuprised sa alok na kasal niya sa akin. Hindi ko tuloy mapigilan ang magulat. Hindi ko ito inaasahan dahil in the first place kakapakasal lang namin last year.

 

"Ha? Anong sabi mo?" wala sa sariling tanong ko. Bago ako kiligin dapat lang na makasigurado ako na totoo ang sinasabi niya ngayun at kung tama ang narinig ko.

 

"Magpakasal ulit tayo, Jen! Gusto kong magpakasal tayo sa theme na gusto natin. "nakangiti niyang sagot sa akin. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa gulat at hindi ko na nga mapigilan pa ang mapabangon ng kama

 

"A-anong sabi mo? Kasal? Magpakasal ulit tayo?" parang nasisisaraan kong  tanong. Lahat ng sinasabi niya ay inuulit ko lang din yata eh! Sabagay, sino ba naman ang hindi magugulat gayung kasal naman na kami at ngayun muli niya akong aalukin ng kasal.

 

"Ayaw mo? Ngayung wala nang balakid sa pagsasama nating dalawa gusto kong lubos-lubusin ang lahat. Gusto kong iharap ka ulit sa bandana at manumpa sa harap ng altar ng buong puso." masuyo niyang bigkas. Naupo na din siya sa kama at mahigpit akong niyakap.

 

HIndi ko naman mapigilan ang paguhit ng masayang ngiti sa labi ko. Yes...sino ba naman ang hindi kikiligin kung ganito ang asawa mo? Na willing akong iharap ulit sa altar.

 

"Gusto ko sa pagkakataon na ito, invited na si Papa Bonifacio." muli niyang bigkas. Ang Papa Bonifacio na tinutukoy niya ay ang biological father ko na hindi nakaattend noong ikinasal kaming dalawa dahil minsan akong nangako noon na wala na akong balak pang makipag-ugnayan dito. Pero iba na ngayun. Iba na ang tumatakbo sa isipan ko. Napatawad ko ka si Papa.

 

"Of course! Of course! Elijah, hindi mo lang alam kung paano mo ako pinasaya.

 

Actually, kahit naman hindi tayo magpakasal ulit as long as magkasama tayo palagi masaya na ako." nakangiti kong sagot sa kanya.

 

"Gusto kong ipagsigawan sa buong mundo na ikaw ang asawa ko kaya gusto kong ulitin ang kasal natin at gaganapin iyun sa Carissa Villarama Beach Resort.

 

Masyadong memorable sa akin ang lugar na iyun dahil naging saksi nila Grandpapa Gabriel at Grandmama Carissa ang lugar na iyun kung paano sila nagmahalan noon." nakangiti niyang sagot.. Hindi na ako nakatiis pa. Mahigpit na din akong napayakap sa kanya.

 

"Thank you! Ngayun pa lang pagpapasalamat na ako sa iyo Elijah! I am very much willing na magpakasal uilt sa iyo." madamdamin kong bigkas.

 

Pagkatapos noon, kumalas ako sa pagkakayakap sa kanya at masuyo kong hinawakan ang magkabilaan niyang pisngi.

 

"Tandaan mo Jen, gusto kong ibigay ang kung ano ang mas makakabuti sa pamilya natin kaya ko ito ginagawa. I want to become a perfect husband and at perfect father to our children at salamat dahil dumating ka sa buhay ko! Ikaw ang pinakamasayang nangyari sa buhay ko at ikaw din ang dahilan kung bakit nalampasan ko ang matinding dagok na dumaan sa buhay ko! I love you very much, Jen! Mahal na mahal kita!" nakangiti niyang bigkas at muli niyang inangkin ang labi ko.

 

Pagkatapos pagsaluhan ang mainit na halik sa pagitan naming dalawa, parehong may ngiti sa labi na magkayakap kaming natulog.

 

Kinaumagahan, maghapon kaming nag stay sa aming bahay para pareho naming maalagaan ang mga anak namin. Pina-day off namin ang mga Yaya's nila dahil gusto namin na kami mismo ang mag-aalaga sa mga bata ng buong araw. Ito na din ang bonding naming bilang isang buong pamilya.

 

Kami ang nagpaligo, dinala namin sa garden para mapaarawan ang mga bata. Kami din ang nagpapakain at nagpatulog

sa kanila. Sobrang saya ko dahil ramdam ng puso ko na isa kaming masaya at kumpletong pamilya.

 

Wala na akong mahihiling pa. Alam kong marami pang mga pagsubok kaming kakaharapin ni Elijah pero pangako, hindi ako magpapatinag sa mga pagsubok na iyun.

 

Mas lalo kong mamahalin at alagaan ang pamilyang binuo namin.

 

 

Chapter 155

 

JENNIFER POV

 

Mabilis na lumipas ang mga araw. Naging puspusan ang paghahanda naming dalawa ni Elijah sa muli naming pagpapakasal. Naging abala kaming dalawa.

 

Kagaya na lang ngayun. May appointment kaming dalawa ni Elijah ngayun araw sa isang fashion designer na gagawa ng wedding gown ko kaya napag-usapan naming dalawa na pupuntahan ko na lang siya sa opisina niya kaysa naman sunduin niya pa ako dito bahay.

 

Marunong na akong magdrive kaya sakay ng aking kotse, bumiyahe ako patungo sa opisina ni Elijah. Dahil hindi naman masyadong matraffic, kaagad din akong nakarating at ipinarada ko lang ng maayos ang aking kotse at direcho na ako sa opisina nito

 

KIlala naman na ako ng halos lahat ng mga gwardiya at ilang empleyado kaya malaya akong nakakalabas-pasok sa building na ito na walang sumisita sa akin. May ilan pa nga sa mga empleyado na kilala ako na bumabati pa nga sa akin eh. Tanging ngiti at pagtango lang din naman ang naging sagot ko at direcho na ako sa elavator.

 

Nasa pinakamataas na bahagi ng building na ito ang opisina ni Elijah kaya kaagad kong pinindot ang top floor at naghintay lang ng ilang saglit sa muling pagbukas ng elavator at mabilis na din akong lumabas kung saan naabutan ko ang personal secretary ni Elijah na abala sa harap ng computer pero nang mapansin niya ang presensya ko, mabilis itong tumayo at nakangiti akong binati

 

"Good Morning Mam!" bigkas nito

 

"Good Morning! Si Elijah nandiyan pa ba sa loob?" seryosong tanong ko.

 

"Nasa loob po ng opisina Mam. Kausap niya po si Miss Lebrada!" nakangiti nitong sagot sa akin.

 

"Thank you!" nakangiti ko ding sagot at kaagad na naglakad patungo sa pintuan ng opisina ni Elijah.

 

Pinihit ko ang door knob at walang sabi-sabing binuksan ang pintuan at excited na pumasok sa loob. Iyun nga lang hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang mapansin ko ang kausap niya. Tumampad sa paningin ko ang hitsura ng babaeng kausap niya na halos na sa harapan niya.

 

"Opisina pa ba ito? Ito ba iyung tamang dress code ng isang babaeng pumapasok sa loob ng opisina?" malakas ang boses kong bigkas. Napansin ko ang pagkagulat sa mga mata ni Elijah nang mapansin niya ang presensya ko. Nasa kausap niya nakatutok ang buo niyang attention kaya hindi niya marahil namalayan ang pagdating ko.

 

"Sweetie! Hi! Dumating ka na?" nakangiti nitong wika at mabilis na tumayo mula sa pagkakaupo sa kanyang swivel chair at naglakad palapit sa akin.

 

Hindi naman nakaligtas sa paningin ko ang pasipleng pagsara ng botones ng damit pang-itaas na suot ng babaeng kausap niya. Pagkatapos noon, dahan-dahan itong tumayo kung saan napansin ko kung gaano kaiksi ng kanyang palda. Litaw ang hita at kahit sinong lalaki ay alam kong mapapalingon dito eh.

 

Pakiramdam ko biglang uminit ang ulo ko. Nakakainis! Feeling ko talaga may mali eh.

 

"Jen, ang aga mo ah? Teka lang, may mga papeles lang akong tatapusin tapos aalis na din kaagad tayo." narinig kong sambit ni Elijah nang makalapit siya sa akin.

 

Hinalikan pa nga ako sa labi at buong puso ko namang tinugon. Gusto kong ipakita sa lahat lalo na sa babaeng nandito sa loob ng opisina na pag-aari ko na ang lalaking kanina lang ay kulang nalang ay ibalandra ang kanyang katawan. Kapag ganito palagi, siguro kailangan kong palaging dalawin si Elijah dito sa opisina eh. Mahirap na. Ang dami pa namang mga higad na nagkalat sa buong paligid.

 

Babae din ako at ang mga ganitong galawan ng isang babae ay kabisadong kabisado ko na. Lintik lang ang walang ganti dahil hindi talaga ako papayag na may isang anay na papasok sa pamilya namin kaya naman ngayun pa lang kailangan ko nang agapan.

 

Malaki naman ang tiwala ko kay Elijah pero iba pa rin siyempre ang nakakasigurado. Ang tukso ay nasa paligid lang at hindi ko bibigyan ng chance na makalapit sa asawa ko dahil ayaw kong maging mitsa iyun sa pagkasira ng relasyon namin. Isang healthy na lalaki ang asawa ko na masyadong active sa sex kaya dapat lang na higpitan ko din ang depensa ko.

 

Pagkatapos ng mainit na halikan naming dalawa ni Elijah ako na mismo ang kusang bumitaw sa kanya! Pagkatapos, buong paglalambing akong tuminagala kay Elijah para magtanong.

 

"Who is she?" sinadya ko pang patikwasin ang kilay ko para maramdaman ni Elijah na hindi ako natutuwa sa babaeng kausap niya kani-kanina lang.

 

"Ah, yeah! Si Miss Joyce Lebrada! Taga marketing Department." nakangiting sagot ni Elijah sa akin.

 

"I dont' like her uniform. Masyadong maiksi and revealing!" sagot ko sabay taas ng kilay ko.

 

"Na-naku! Pa-pasensya na po kayo Misis Valdez! Pe-pero dito po kasi ako kumportable eh! Isa pa, wala pong dress code ang department namin basta ang mahalaga naka- formal attire ang suot namin." nauutal na sagot ni Miss Lebrada. Napakalas naman ako sa pagkakayakap kay Elijha at naglakad palapit dito

 

"At ano ang tawag sa suot mo ngayun? Formal attire pa ba iyan? Elijah, bakit mo naman pinapayagan na magsuot ng ganito ang mga empleyado mo? Kulang na lang sa cabaret nagtatrabaho eh! I think kailangan na nilang magsuot ng tamang uniform. Hindi iyung fashion-fashion lang. Dapat may uniform sila para hindi sila magmukhang ewan." naiinis kong bigkas.

 

"Okay, Dahil suggestion ng asawa ko masusunod! Kakausapin ko ang incharge diyan at magpapagawa din ako ng design ng magiging uniform nila." nakangiti nitong sagot sa akin. Muling naglakad si Elijha palapit sa akin at iginiya niya ako patungo sa kanyang swivel chair at inalalayan na makaupo.

 

Nagpatianod naman ako at muling napatingin kay Miss Lebrada na para bang ipinako na sa kannyang kinatatayuan. Wala pa yatang balak na lumabas eh

 

"Miss Lebrada, pagkalabas mo dito sa opsina, pwede ka nang dumirecho sa HR Department para mai-settled ang sahod at back pay mo." seryosong wika ni Elijah

 

Hindi ko tuloy mapigilan ang mapataas ang kilay. Back pay? Seryoso ba itong asawa ko? Tatangalin niya ang empelyado niya dahil napansin niyang hindi ako naging masaya sa presensya nito sa loob ng opisina?

 

Ah ewan, bahala siya! Siya ang boss at siya ang nakakaaalam sa mga bagay na pwede niyang gawin.

 

 

Chapter 156

 

JENNIFER POV

 

AKO na siguro ang pinakamasayang bride sa balat ng lupa. Pagkatapos lang ng halos dalawang buwan na paghahanda naming dalawa ni Elijyah sa aming kasal, nandito ako ngayun. Naglalakad sa gitna ng aisle habang nakahawak sa braso ni Papa.

 

Kay bilis ng paglipas ng mga araw. Parang kailan lang noong mga oras na muli akong niyaya ni Elijah na magpakasal pagkatapos heto kami ngayun. Muling manumpa sa harap ng altar para lalong pagtibayin ang pagsasama naming dalawa.

 

Kumpleto ang lahat ng miyembro ng Villarama Clan at dito mismo sa maputing baybayin ng Carissa Villarama Beach Resort ginaganap ang second wedding namin. Napaka-romantic na buong paligid dahil naghahalo na ang dilim at liwanag sa kalangitan.

 

Gayunpaman, walang dapat na ikabahala. nagkalat din naman kasi ang mga ilaw sa buong paligid. Nagmumukhang parang paraiso ang buong paligid at kay sarap sa mga mata.

 

Habang kinakanta ang wedding march na Beautiful in White, hindi ko mapigilan ang pagpatak ang luha sa aking mga mata.

 

Hindi biro ang pinagdaanan ng relasyon naming dalawa ni Elijah pero heto kami, nanatiling matatag kasama ang mga anak namin. Alam kong marami pa kaming mga pagsubok na pagdadaanan sa aming buhay pero handa akong harapin iyun.

 

"Iho, buong puso kong ipagkakatiwala sa iyo ang anak ko. Alagaan mo siya, mahalin habang buhay." sa sobrang galak na nararamdam ng puso ko, ni hindi ko na nga napansin pa na nasa harapan na pala namin ang gwapo kong asawa na si Elijah. Yes...walang pagbabago. Parang binata pa rin tingnan gayung naka-apat na siyang anak.

 

Yes, hindi ko kakalimutan na maliban sa mga anak namin ngayun, may isa pa siyang panganay. Iyun ay si Ezekiel at kahit na maaga itong pumanaw,

mananatili siya sa puso namin. Hinding hindi namin siya makakalimutan.

 

"Promise po, Papa! Mahal na mahal ko ang anak niyo at siya lang ang babaeng gusto kong makasama habang buhay."

 

nakangiting sagot naman ni Elijah! Hinawakan niya ako sa aking kamay at sabay na kaming humarap sa altar.

 

Naging mabiilis ang paglipas ng mga oras. Namalayan ko na lang na tapos na ang kasal namin. Kiss the bride na daw eh at sa harap ng aming mga bisita at mga mahal namin sa buhay, muling naming sinilyuhan sa pamamagitan ng halik ang kakatapos lang ng kasal naming dalawa ni Elijah kasabay ng maliwanag na fireworks sa kalangitan.

 

Hiyawan sa galak ang maririnig sa buong paligid. Kay gandang tingnan ang ibat ibang kulay na mga fireworks display. Kay sarap sa mga mata na para bang ayaw ko nang matapos pa ang sandaling ito.

 

"I love you, Jen! Kagaya ng mga masasayang araw na nagdaan sa buhay natin. ipinapangako ko na mas lalo pa kitang mamahalin, aalagaan magpakailanman!" nakangiting wika ni Elijah sa akin habang nakayakap siya mula sa likuran ko at pareho kaming nakatingala sa kalangitan.

 

"I love you too, Elijah. No choice na eh, nandito na tayo! Twice na tayong ikinasal kaya naman kahit na marami pa ring mga babaeng naghahabol sa iyo, kailangan ko pa rin sigurong tatagan ang kalooban ko. Hindi kita isusuko kahit na kanino at ipaglalaban ko ang pagiging asawa mo hangang wakas." nakangiti pero may halong biro ang boses na sagot ko sa kanya. Isang mahinang pagtawa ang naging tugon nito sa akin at mas lalo niya pang hinigpitan ang pagyakap sa akin

 

"No na! Kahit naman maraming nagka-crush sa akin, wala na akong time para pansinin sila. Sa iyo pa lang at sa mga anak natin, ubos na ang oras ko eh." natatawa niyang sagot. Hindi ko naman mapaigilan ang mapahagikhik.

 

00 nga naman. Nitong mga nakaraang araw, bahay at opisina lang pala ng naging routine niya. Haysst, paano ba naman kasi, palagi siyang hinananap ng mga anak namin. Lalo na ang panganay naming si Baby Alexa na kay hilig magpakarga. Feeling ko tuloy paglaki ng batang iyun, magiging Daddy's girl eh.

 

Pagkatapos ng fireworks display, ibat ibang pagbati ang narinig namin sa buong paligid.

 

Alam kong magiging mahaba ang gabing ito sa amin pero game ako sa bagay na iyun. Game din akong makihalubilo sa lahat ng mga bisita na karamihan sa mga naririto ay mga kadugo lang din naman ni Elijah.